Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Sprookje

gedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 746
Er is een zachte spanning in hun wezen, zij zijn verloren en verzonken in elkaar - het witte en het blonde haar- geloof het maar, geloof het maar, alles wat zij vertelt is waar en nooit zal je iets mooiers lezen. Voor mijn moeder en mijn dochtertje…

vertrek

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 132
toen het geluid van de weidevogels verstomde stroomde ergens anders de bijenboom bijna over van de nectar toen de bloeiende weilanden verdwenen reciteerde iemand een gedicht in zingende ritmische woorden toen de adem van het leven jou verliet bleef alleen de stilte als zes silent letters over in het witte broze licht…
J.Bakx21 september 2026Lees meer >

losse steken

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 113
met losse steken rijgt zij het gemis van alle dagen met draad en dunne naalden aan elkaar witte steken van boven naar beneden door het smartelijke zwart een tijdelijke plek voor het onthechten dat de afhechting niet verstaat de tijd rijgt de verliezen vast de losse steken houden haar amper bij elkaar…
J.Bakx7 oktober 2026Lees meer >

SLAKKEN

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.784
misschien zoals george bernard shaw die bij het snoeien van een perelaar een tak brak en viel vierennegentig jaar na zijn geboorte en als mijn asse dan vermengd met deze van mijn lief is uitgestrooid op het tuinpad en de rozen denkt de toevallige bezoeker hé die witte stof is vast iets tegen slakken…

weet je ...

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.053
beetje bij beetje vervalen de dagen verkleuren mijn woorden verbleekt het gezicht verlies ik geheugen door veelvuldig schrapen vervliegt de herkenning in schemerend licht verzwak ik mijn geest door langdurig dwalen in wit zwarte dromen en beelden van toen herinner ik zinnen uit zwijgende talen weet ik te zeggen vergeet ik te doen…
Jeroen Swaan18 februari 2005Lees meer >

Pianomann

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Zoals het gaat met zwarte en met witte toetsen: er is niets tussenin dan een luchtledig universum van Waldmünchen tot een kustweg op een eiland aan Zuid- Engelse kust en weer terug naar af herkend maar niet erkend 'Pianomann' geworden wij, zijn publiek, kunnen de voorstelling bekijken maken of breken want hij is sprekend wie hij…

waardeloos

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 986
wanneer je me zal vergeten op een krachtige lentedag kijk dan niet naar m'n breekbaar verleden maar richt je blik naar een ontwakende zomermorgen en verlies onderweg mijn oude zorgen de herinnering aan een somber herfsthart zal vervagen de hemel zal mij dragen op een witte winterwolk zal ik dansen en uiteindelijk zal je me vergeten…

De ijsbeer

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.236
Iedere keer weer die eindeloze vlakte van geribbeld ijs Iedere keer weer die grenzeloze leegte van vastgevroren sneeuw Iedere keer weer die onmetelijke kou prikkend en bijtend in de stilte Maar vannacht schoof er plotseling een ijsbeer in het beeld wollig wit, oneindig zacht.…

Sprookje

gedicht
3.3 met 89 stemmen aantal keer bekeken 33.234
Er is een zachte spanning in hun wezen, zij zijn verloren en verzonken in elkaar, - het witte en het blonde haar - geloof het maar, geloof het maar, alles wat zij vertelt is waar en nooit zal je iets mooiers lezen. ------------------------------------------ Uit: 'De vogel Phoenix', 1961.…
M. Vasalis26 oktober 2003Lees meer >

Ouder

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.938
De pure eerlijkheid die je wilde geven verdwijnt, je wordt wijs, En helaas kleurt ook jouw leven Niet wit of zwart maar grijs.…
Wlm27 april 2003Lees meer >

Op zoek

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Gezeten op de trein verdoken in een boek is waar ik wil zijn Mijn eigen witte doek Dan vergeet ik alle pijn die op me rust net als een vloek Gedachten op het offerschrijn van het simpele verzoek even alleen te zijn in jezelf op zoek naar het wezen van je zijn Betekenis van olieverf op doek de kleuren van robijn Wachtend op bezoek van dat…

Rust

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.209
In mij -Een lege hoek Een lange boog Een rode lijn Een groot wit vlak Beschenen licht Als zonneschijn Een ronde vorm Dat warmte zoekt Langzaam verglijdt Een open raam Levend groen Verdeelt evenwichtig Trillingen in rust Gedachteloos De geademde lucht- Sust alles stil…

Alleen heen

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.802
Toen magere Hein bij de kapitein aan het bed kwam zitten, vroeg z’n lieve vrouw oft’íe toch nog effe gauw een plafonnetje kon witten. Hoewel blij verrast met de nieuwe schilderskwast, duldde Petrus geen verweer. “Je blijft ten allen tijde hier aan gene zijde ook al werk je bij het veer”.…
Victor Vos22 augustus 2002Lees meer >

De Reiziger

poëzie
3.3 met 54 stemmen aantal keer bekeken 22.154
Hij leest zijn krant in de coupé En neemt altijd zijn koffer mee Hij draagt een witte hoge boord En als hij zit zegt hij geen woord Hij praat nooit met een ander heer De reiziger reist heen en weer.…
Jopie Breemer19 november 2020Lees meer >

WOLKJE

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 925
De voeten in het water Van de kabbelende beek Liggend op het groene gras Alleen aan de over van de kreek Starend naar de blauwe hemel Soms waait een wit wolkje voorbij Dan plots zie ik een roze En weet ik: die is voor mij Denkend aan je slanke lichaam Sportief, sterk, elegant Was jij nu hier maar bij me Maar ik heb slechts die lege hand…
Tim Buyvoets11 september 2002Lees meer >

Zeedromen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 775
Een zilte wind streelt haren in vergezicht Het zand knispert tussen schelpen in fel zonlicht Een schaduw slentert warmte geniet in druppels zweet Wolken waaien blauwe lucht hemelsbreed Spiegelend water door koppen wit verslonden En ik droom mee in het moment verbonden…

Fluisterstemmenzee

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.126
Ik adem vleugels in de wind en fluister diepe wensen Ze verwaaien in een stemmenzee gedragen vrij van grenzen Door wolken wit en water blauw door stralen licht en ochtenddauw De getijden rond waar eb en vloed belangeloos ontspringen En in mijn hart verschijnen waar ik ze weer hoor zingen…

De spiegel

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.151
de spiegel moet aan scherven reflecties ben ik meer dan beu het bloemenveld is rood in plaats van wit jouw woorden wegen zwaarder mijn hoofd vormt eigen beelden soms leek je monsterachtig terwijl je sierlijk danste wie weet hoe spiegels breken? ze lijken duurzamer dan mooie gouden sieraden die ik in mij reflecteer…

kopstukken 15.07.2007

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.095
de Avenida Corrientes slaapt nooit stap in dit schilderij van werkers en wachtenden een explosieve combinatie in de magie van het moment een valstrik verhuld in een dun, wit verenpak papieren verbeelding van de brug die niet wordt gebouwd ontheemd tussen heden en verleden en de dreiging van de zwarte zwanen een man struikelt het struikgewas…
j.bakx16 juli 2007Lees meer >

familieliefde

hartenkreet
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.476
De liefde kent zijn wetten de één blijft hetzelfde de ander draait van zwart naar wit. -wie heeft de broek aan- Liefde kent zijn tol familiebanden kraken ergernis trekt over en weer niemand laat het stil. Ik wens niets te doen en zeker niet in amen te rusten er zijn woorden genoeg om ongenoegen kenbaar te maken.…

Volle maan

hartenkreet
1.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.903
Je bent overal en altijd om mij heen feest in de dansende lichtjes van jouw ogen ik pak je hand we reizen naar een land ver achter de horizon waar de zon langzaam onder gaat klaterende fonteinen dansen op een plein de maan lacht ons vol uit wit stralend licht als buit…
Carin20 september 2005Lees meer >

vanaf het strand

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.207
verder kan ik niet gaan in achtergelaten land ben ik hier gestrand gevoelig golft de branding ik schuim in witte koppen de vraag, ga ik naar de knoppen of ben ik de wederopstanding drukkend laag hangt boven het zoute water een loden lucht verzuchtend de zee opluchtend geeft de zon een gouden streep mee…
Fred12 november 2005Lees meer >

wiegelied

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.259
mij een wiegelied over zachte dromen en heerlijke weiden onder een wolkenloze hemel laat me met een glimlach op mijn gelaat vertrekken naar wat ze de overkant noemen daar waar het gras groener is laat me gaan zonder nu en dan en het liefst zonder toen in aanvaarding van het sterven heb ik afgerekend met de toekomst tooi me in wit…
Jandeb14 november 2005Lees meer >

De verlangboot

netgedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 6.624
Te zien waren: een heleboel donkere poppetjes en een witte meneer met een vraagteken. Op de boot voeren geheime verlangens, waaronder een boot. Boven de boot scheen de zon. Het hebben van veel wensen maakte hem gelukkig als een kind.…
Jan de Bas27 november 2005Lees meer >

Decolleteer je ronde vormen

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 725
verras me eens decolleteer je ronde vormen laat ze maar zien en heb lak aan opgedrongen normen bruin tepels in hun zonnehof en laat het zachte wit verkleuren in steun en separatie opgesloten kunnen zij alleen nog functioneel hun melk en honing geuren maar in ons paradijs zijn drempels overbodig is jouw passie zichtbaar nodig…

Je hebt me laten stikken

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Je slaat je armen om me heen je hebt me in je macht en ik heb een vreemd gevoel als je je witte tanden blootlacht Je armen als touwen hebben me in je macht Je ontneemt me de adem en ik verlies al mijn kracht Je vingers glijden langs mijn keel en je laat ze pijnlijk prikken Straks ontsnapt mijn laatste adem Je hebt me laten stikken.…

Drie Vijf Zeven

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 670
Twee handen gevouwen langs lijnen leven waar rechts verlangend rechts ontmoet en vurige tongen de cirkel beroeren strakblauwe luchten onbewolkt stralend laten dansen met dat ene jij geeft wit haar gouden glans aan vandaag zacht glimlachend antwoord ik…

Naakte waarheid

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 745
Een silhouet tekent zich af in vroeg ochtendlicht het verbolgen lichaam spreekt naakte waarheid waar geen enkel woord nog in ontbreekt hier raapt zij hoop tussen gevallen sterren stapelt dromen tussen wit papier en alleen haar hart dat wankelt van gedachten dwaalt nog in de waanzin van bestaan…

de diepte binnenin

netgedicht
3.8 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.531
de zee de zee in stemmen geopend door spel van lucht en licht ademt de woorden van wit naar blauw doorheen een zachte zucht geen haast in de stilte van rozenmeren voorbij het zeildoek van ‘t eindeloze weten zo roept de zee de zee de zon omhoog heel diep zo diep in het omgekeerde…