29670 resultaten.
Gvd!
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
912 straf van boete tot de dood
almachtige laat u horen
alstublieft als het u blieft
u spreekt hemel en hel
heeft al besloten
mensen uitgesloten
u als niet bewezen
geschreven en gelezen
wordt misbruikt
of
zijn wij in de hel?…
Als het doek valt
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
2.534 Wat staat ons
te wachten, de hel
of de hemelpoort
daar boven
Niemand kan dit ons
vertellen
Zoek daarom hier
de hemel op aarde
Laat liefde je
tot het einde
vergezellen
Vier het leven
en blijf er in
geloven…
Een vogel
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.925 Die vogel floot voor zich alleen
Uit hart en keel ten hemel heen
Zijn hoog geluid.
Een vogel kent geen roem of loon,
IJdelheid niet. Dus fluit hij schoon
Uit eigen lust.
Als vogels zó fluit ik, een dichter,
Maak het duister leven lichter,
Rusteloos hart gerust.…
In tegendraads verkeren
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
781 soms blinkt de straat
lijken kleuren uit de lucht
zonder parkeren te drijven op
hun vlucht in tegendraads verkeren
zijn weg en stoep de hemel
waar de mens zijn kringen loopt
de wolken uit laat waaien en
een huismuur zacht de golfjes dood
als licht en lucht in water
spiegelen en de mens dat
beeld in scherven stapt is een
nat pak het…
Avondmeer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
748 Ver boven mij toont de hemel
haar gebroken, purperen ribben.
De zon is ver weg en slechts
zichtbaar in oranjefletse strepen.
Rust daalt nu zachtjes neer
in deze koele, natte schemering.
Hier hervind ik mij tenslotte weer
bij dit verlaten, stille avondmeer.…
Eindeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
598 mensheid heeft zijn taak volbracht
Zijn laatste strijd gestreden
Wat overblijft is alles wat hen rest
Gedachteloze stilten, in oneindig grote cirkels
De macht, door de mensheid nooit aanschouwd
Heeft door wraak, hun toekomst omgebouwd
Het leven zoals wij dat kennen, zal noot meer bestaan
Maar zal incarneren
Tot hun zuivere zielen ten hemelen…
van slag
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.746 er lag een bliksem op het plein
toen ik vroeg wat doe je daar
wees hij schichtig naar omhoog
en zei: ik moest daarboven zijn
maar toen ik uit de wolk vloog
hoorde ik een hemelse klank
werd verliefd op een klok zo rank
en verloor mijn opdracht uit het oog
ik zei : het is de liefde die je mist
en droeg de blozende bliksem heel beslist
honderd…
Waar duimen kruisten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
659 ik voel je hand
in vingerlang verglijden
lees in afdrukken
de lijnen van je lijden
ik palmde je niet in
daar waar onze duimen
kruisten vonden wij
altijd een nieuw begin
we vouwden samen in
gedachten woord en daad
baden om de hemel die
toch ook voor ons bestaat
ik bracht wolken
in jouw blauwe lucht
maar jij zaaide bloemen in…
Speelt geraamte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
781 je lacht tanden bloot
en langs je kaken
laait het hellevuur
kraait uit een
verdoemde schoot
je eerste uur
trapt de hemel
in het aardse slijk
brandt emoties af
speelt geraamte
met je eigen lijk
in de hel van vel
slechts een handvol
dorre zielen siert
je droef bestaan
want je ego blaast
slechts echo’s kan
dit leven niet meer…
Avondvlucht
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
690 ik ga slapen
wanneer de nieuwe dag begint
met rechte wijzers
naar de hemel gericht
de stilte buigt niet en
schuift de onbedekte maan
dichter naar vogelvluchten
ook al heb ik geen weet
van hun late bestemming
ik denk mij geeuwend
op hun vleugels, lichter,
blauwer, hoger en hoger
vlieg zo lang ik kan
en groei in het lied
dat de wind…
Door klapwiekende muizen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
640 de maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen korten schaduw
tot ontkleurend duister
de grond is nog warm
als licht zich spiegelend
aan de hemel de aarde
een laatste veeg geeft
maanlicht versijpelt
in vallende schemering
een ongebroken witte roos
in geel verzachtende reflectie
roos en maan zijn roekeloos
in hun oplichtend…
als de zon mij roept
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.493 over
mijn gelopen ronde
denk maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel
vooraan in de stoet
totdat de hemel…
Bodemde met ragfijn zand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
661 jij bent mijn zon
ik naast koelte uit
de bron die we samen dolven
jij lierde stenen
die diepte schampten
verwondde zo mijn schenen
ik groef uit vergaarde
buit van wateraders
die lang waren verdwenen
bodemde met
ragfijn zand gefilterd
op een naamloos strand
we putten zee en zon
draaien zo met hemels water
het woestijnen nogmaals…
Kustzinnige verwurging van Irak
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
617 De palet aders zijn verstopt
De progressieve uiting gewurgd
Beeldende kunst te plengen
Wordt wreed niet toegestaan
Hemels blauw is ruw verdrongen
Afgedwongen door massamoord
In razernij door het streven bedwongen
Nat bloedrood is nu de basiskleur
Als ik door die schrijversogen zie
Het huilend druipend schilderspalet
De verroeste steenhouwers…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
974 Aan de strakke heldere hemel
staat de warme ochtendzon,
in de tuin een keur van bloemen
en naast 't prieel een waterton.
't Lijken doodnormale dingen,
maar zijn eigenlijk zo fijn
dat je daarvan moet gaan zingen,
dankbaar, er te mogen zijn.…
maar eens zal ik breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.401 mij maakt het bang
bang voor hun schaduw
voor het zwart van de bui
en de stortvloed van regen
ik kan er niet tegen
dat onbestemde gevoel
te zijn zonder doel, te zijn
om voor niet te leven
geven lijkt de moraal
opgevoed met dat ideaal
voel ik me klein, te klein
om ooit mezelf te zijn
maar eens zal ik breken
in scherven getand
de hemel…
fluistert zomer in geluid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 je raakt mijn huid
de wind waait
rimpelend je warmte
fluistert zomer
in geluid
je maakt kringen
zichtbaar achter
moegesloten ogen
vibrerend geel danst
hemel tot geheel
randen neigen rood
van het verbranden
buitencirkels zijn
aan het ontvlammen
in een vage pijn
je smelt een gat
in mijn gedachten
ik laat je gaan
met open ogen…
toen jij met stenen tafelen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
945 ik was nog warm
van ons bed toen jij
met stenen tafelen
de liefde brak
verbrandde in het
vuur van eerlijkheid
de braamstruik vlamde
fluisterde je spijt
ik leidde je de hemel
in tot jij verdween
en weer verscheen
met Gods geboden
je rechtte waarheid
die geen bocht meer nam
verschoonde je geheugen
van de leugen houden van
hier…
MIJN EIGEN DROOM
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
3.105 Ik droomde mij een droom
met bloeiende sterren
en stralende bloemen
het hemels groene gras
en vissen die zoemen.
Ik droomde mij een droom
met dagelijkse maneschijn
en nachtelijke zonnestralen
waar de bezige bijen
nectar uit de wolken halen.…
Witte rozen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.099 Verfrist door het wiegen
in handenvol dons,
brengt een luchtstroom
mijn bezwaard hart
tot ongekende hoogtes,
waar het zwelt door
een hemels gegons.
Verrezen wordt mijn hart
in de geboorte van
de zacht waaiende zon.
Verdriet verbleekt
door de kleur van een roos,
witgeschilderd door de horizon.…
Slaapwandeling
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
998 Onder de zevende hemel
zonder kreukels in vogelvlucht
ter aarde valt zo’n gedachte
altijd goed.
De beste tijd
tussen de lakens
is een wandeling zonder einde.…
zacht zal ik je breken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
715 zat weer
een stoel te ver
bij me vandaan
ik zag je lippen gaan
en hoorde vaag
je woorden in een
zacht geroezemoes
je vroeg me met
je ogen, ik zag
nog dat je handen
mee bewogen
je maakt me gek
met je verlangen
dat me brandt en
spant tot ik verrek
ik ga me wreken
zacht zal ik je breken
mijn duizend kussen
fluisteren de hemel…
als de zon mij roept
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.628 mijn gelopen ronde
denk maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel
vooraan in de stoet
totdat de hemel…
Dit is het
gedicht
2.8 met 28 stemmen
14.129 zelfs video is tevergeefs
gebleken, dit is het raadsel van adem
en water, dit is het en dat
en alles is het
dit is een eeuwig etmaal van een paar
sekonden, dit is voor ogen te groot
bevonden, dit is een wond en een wand
tussen vrouw en man, dit is
alles en dat
dat zijn de ondoorgrondbare wegen
tussen de sterrennevels, dit zijn de
hemels…
Gebrandschilderd in ramen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 nog laat ik
gebeden gaan
langs torens
in de hoogte
zie jouw gezicht
gebrandschilderd
in ramen de armen
wagenwijd geopend
maar als ik bid
ben jij gedicht jouw
spreuken tellen wel maar
nooit gehoor als ik je bel
nog hemel ik
kontakten op
we hadden toch
dezelfde provider
helaas is mijn tegoed
gestopt ik heb nog
veel aflaten…
Als ik de lucht zou zijn..
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.027 Als ik de lucht zou zijn,
Dan zou ik de dampkring ondersteunen,
Mijn kracht aan de bomen geven,
Oneindig langs de hemel zweven.…
Wachten zal ik
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.365 geven
Met een gevoel van eenzaamheid
ga ik door dit leven
Dit is nu mijn strijd
Juist door verlangen gedreven
Zal ik wachten op jou
Hopend dat je dit niet zou vergeten
Later wens ik dat ik wou
Dat je dit eerder had geweten
Straks beginnen wij aan een nieuw leven
Samen in een nieuw avontuur
Kunnen wij elkaar geven
romantisch en hemels…
Volgens de priesters in Godenhuizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Koerende duiven in de bomen
van moeder aarde en de hemel
de woning van de geest
wiens adem rustig ruist
in de bladeren en het brons aantikt
als ketelmuziek die met ons spot
De orakelpriesters luisteren
en trekken schijnheilige gezichten
Fluisterend beraden ze zich
om verstandig en met gezag
raadsels uit te spreken
over zielszaken en…
augustus, net voorbij de wind
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
827 zal je mij
nog herkennen op de dag
dat ik sterf
of de vlinders
vanuit mijn vrouw-zijn, teder en waanzinnig
aan alle zijden wit
en onze liefde
de verzen die wij lazen, licht zonder
schaduw
als zon op zwanen
een middag van oceanen
eentalig zacht
en vrij, zo stil, zo stiltevrij
in jou, zo hemels jou in jou
---------…
Na doorgehakte knopen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
636 met hoge bloemen
langs ons pad
vergaten we de tijd
de zon scheen
kleuren in seizoenen
onze hemel waren we te rijk
zo zijn we afgedwaald
en ronden slechts de
lang bekende wegen
het openstaan voor nieuw
en voor elkaar zijn we in
dagelijkse sleur vergeten
de bloemen zijn al uitgebloeid
het pad is niet meer te belopen maar
er gloort…