5517 resultaten.
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…
LEZEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 Over de bijbel gebogen
zijn de zinnen harde gestalten
uitdagend of werend
langzaam aan vervagen ze dan
tot traag zwevende schimmen
die door elkaar heen dringen
allerlei gedachten oproepen
lust om steeds verder te zoeken
al peinzend nieuwe beelden te vinden
van zichzelf een vraagteken maken
het boek dicht willen klappen
mogen deze vele…
Een wijs man
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
874 Doe je ogen dicht en kijk vooruit……
tel tot
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
849 je gezicht
als het mooiste gedicht
de zachtheid
van je mond
je neus
je profiel
de tederheid van je ziel
de blik in je ogen
nog zo vaag
de klank van je stem
melodieus laag
de gedachte
aan de streling
van je hand
zo warm
jouw arm
jouw lichaam
dicht
tegen mij aan
jouw geur zweeft
in mijn dromen
van vergeten
gewiste beelden…
De vloek van verlies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
619 Hij is weg,
komt nooit weer,
de gedachte alleen al,
vult mijn hart met zeer,
dan overweldigt de leegte mij,
ogen zonder blik,
woorden zonder betekenis,
lichaam zonder ik,
hij is dicht bij me,
en toch zo ver weg,
ik wil erover praten,
maar ik weet niet wat ik zeg,
een traan op mijn wang verraadt
mijn intense verdriet,
de zon laat hem glinsteren…
Zuilichems Ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Kien
Geen snoever
Man van waarde
Voor mens en maatschappij
Verlichtte en
Ook dichtte
Hij reisde
Altijd
Incognito
Werkte. Leerde
Met geduld
Verdiepende
Wijsheid
Met luister…
dat ik gewoon mens ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
738 misschien wordt de dag
langzaam warm
vandaag
en mag ik
in zijn navel wonen
wanneer bloemen uit het veld
het landschap volladen met bestemming
en een open gelaat
soms ben ik dichtbij, sluit stilte
in een omarming, is alles gelijk in vleugelslag
langs wind en oude vragen
tijdloos, zoals het begin
vanzelf op huid, met dichte
ogen…
Wassenaarse Slag
gedicht
2.7 met 35 stemmen
13.267 Als de stalling dicht, de Zeester weg en
het strand weer is van wie het is, van
de kwallen, compact en groenblauw
van de kou, van meeuwen, van jou - prijs,
total loss, op natte gympen, dan
die wolken, lucht en winden wijst hun baan.…
Zaterdagmorgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Mijn buurvrouwen aan de overkant
Hebben het rolgordijn nog dicht.
Er roert zich nog niets.
Het huis moet eerst opwarmen,
Voordat de "besjes"zich vertonen.
Ik ben dus wel vroeg op.
Nou ja, de dag begint wel,
Ook al blijf je in bed.
De buurman vertoont zich,
Straks zegt hij weer:
"Jij was op tijd".…
Het gekende aan een keten vol liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 is levenslot de gang naar het spektakel
waarin onze vingers haken in het steengruis
van onze verbintenis, die een deel van ons
leven herinnert in hoop en vrees
monumentale gedenken, de hoeksteen
van ons tweeën kunnen we dichten
in een perkamenten boek, want oud
worden is een keus maar het gerezen
verdriet watertandt in een drieluik van besef…
Vlinder
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
882 worden
Zoals na eb de vloed komt
en de zon de maan verdrijft
Soms wil je enkel voelen
als een bloemknop die ontluikt
geurend zacht als fluweel
strelend door je hart
Teder en oprecht
bloeiend en groeiend
Soms wil je vluchtten
in oases vol met rust
Jezelf zijn en dromen
in armen vol liefde
versmelten in alle tederheid
Soms doe ik mijn ogen dicht…
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 nog zie ik het glas
geblazen in elke vorm
waterdicht en zondoorlatend
spelenderwijs met je vinger
dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd…
Stap voor stap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 Ogen dicht, geen angst, geen spijt,
geen twijfel aan wie we vertrouwden.
De weg is steil, het pad vol stenen.
Waar ben je? Hoor je me niet klagen?
Geen antwoorden maar enkel vragen.
Mijn doel is in de mist verdwenen.
Waar vind ik nu betekenis?
Op reis zijn is wat leven is.…
CARPE DIEM
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
823 juichend ochtendgezang uit volle borst
lijsterliefde voor m’n slaapkamerraam
half vijf, oostelijk schemerschijn
weer een triller uit ‘t volle vogelborstje
mijn hart vult zich met voorspoedgevoel
goed nieuwsdag, ik weet het zeker
zij zingt het, ik geloof haar meteen
stil achteroverliggend, ogen dicht
warm geluk stromend door mijn lijf
ze komt…
Maannacht
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.189 Twijgen trillen in 't blauw-wit licht,
Hoge kruinen verdringen zich dicht
Achter 't lange vergezicht
Van der lane pracht.
Stil verdroom 'k de milde tijd,
Nu de maan haar zegen spreidt,
Nu het land, door hààr gewijd,
Rustig slaapt en wacht.…
Moeizaam proces
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.169 Ernst Jan en Jan Jos in de kroeg
Ze dichten er talloze stukken
Men hoort er maar zelden, ‘genoeg!’
Ze hangen al uren op krukken
De kroeg met Jan Jos en Ernst Jan
Vaak wil er wel eens wat mislukken
Men roept dan vertwijfeld ‘hoe dan?’…
GEVLEUGELDE DIEREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 De eend zwemt door dicht kroos,
maakt een warrig lijnenspel.
Snel zwemt de zwaan voort,
kleppert luid met zijn vleugels:
eenden kijken boos.
De valk grijpt zijn prooi,
maar schrikt... Die merel ontsnapt:
geslagen winnaar!
Gedwee vliegt de meeuw
van haar zitpaaltje weg:
een aalscholver komt.…
Licht en schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 als verwachting
bij daglicht sterft
kent ademen
nog steeds de plaats
waar een bloeiende bloem
zonlicht verwerft
door bladeren te spreiden,
zich openstellend als van zelve,
keert zij naar het licht
zoals mijn liefde zich
naar herkenning dicht
mijn vriend de schaduw
dekt soms onbewust
doch met hemelse genade
voor even…
verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Tussen de sterren
In een hemel
Zo zwart als de nacht
Verschijnt jouw gezicht in de maan
Ik doe mijn gordijnen dicht
En loop weg bij het raam
Het helpt niet
Vanuit elk ooghoek
Staar jij mij aan
Ik wil het uitschreeuwen
Ik kan het niet meer aan
Wat heb ik toch misdaan
Ik huil
Uit jou oog
Rolt ook een traan
Ik wil hem…
mist
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
734 Maar als ik in dichte mist
op de pont sta over het IJ
zie ik alleen deze mist
en ben ik een beetje bang.
Want er zou zomaar een schip
kunnen opdoemen die elke poezie
vernietigt, maar gelukkig
is de stuurman wel wat gewend.
Dus als de pont aanlegt aan de overkant
vervolgt iedereen zijn weg vol energie.…
Volbracht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.061 Het is àl volbracht
Laat mijn ogen dicht
En mijn handen saam...
Straks het morgenlicht
Door mijn open raam...
O... het stille licht
Door mijn open raam
Op mijn dood gezicht,
Op mijn handen-saam...
--------------------
uit: Verzen (1905)…
De eerste lentezon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.078 Ik knoop mijn bloes wat verder open
en knijp verrukt mijn ogen dicht.
Want o, die strakke blauwe lucht!
Die zucht naar avontuur die tintelt
in mijn bloed, die maakt
dat ik wel kijken moét
naar elke mooie knaap of heer,
die maakt dat ik ze stuk voor stuk begeer.…
Omringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Reflecterend en dicht op onze symfonie.
Ver van de realiteit in een universum.
Zoals een geïnterpreteerde compositie.
Ik omring jou als jouw dynamische parfum.
Welke expeditie biedt ons synchronie?…
VERANDERING, PERSOONLIJKE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
672 De kans om in je leven
intrinsiek te veranderen is flinterdun
Maar heb je zelfs
met afgekloven nageltjes
een strohalmpje vast:
bijt dan door
zet dan door
zet alles opzij
wis het verhinderen
negeer het hinderen
Voel je als herboren
met de ervaring van een leven
en wellicht zelf eerdere levens
leef je, jouw nog gegeven leven
zo dicht…
Voor een dierbare
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.040 De koning van de nachtegaal
zong voort zijn lied in vogeltaal
en riep de hemelkoren op
de wolken dicht te sluiten.
Kom kind, vlieg veilig met ons weg
en laat het aardse achter
naar waar slechts lied en luister is
en leed nog slechts gefluister.…
Fabel
gedicht
2.7 met 3 stemmen
4.912 Zij wil hem aan zich binden
dit eenzaam puntig wezen
en zegt me zoete aandrang
'doe ik mijn vleugels dicht
bekijk mij dan van voren
ben ik een speld op poten.'
Bang om zich te bezeren
aan zoiets kleurig breekbaars
met ogen fijn dooraderd
volhardt de speld in staren
blijft stijf gesloten staan
'als ik hier niet vandaan raak
grijpt het…
Plagiaat?
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
533 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Op de Overtoom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.338 Het dooit op de Overtoom
maar het vriest ook al weer op
melden mijn voeten
die mijn dag verlopen
ik blijf dicht bij huis
steeds dichter
dat is mijn leeftijd
wolken worden zwaarder van ontkleur
de geur van gisteren hangt nog aan me
ik at net een vriend
we braken het brood
en deelden de doden
we zijn al bijna uit zicht
wij lachen nog
wat…
Zieltjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
458 De avond valt, de kerk is dicht
maar wat me opvalt, is,
dat de kerkgangers met een vrij beroep,
slechts 1 minuut na twaalf uur ' s nachts,
de motoren laten loeien,
zijn ook zij blij,
dat de zondag weer om is?…
Memento
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
792 Ik weet, ik moet het gras nog maaien
maar zwicht en doe de luiken dicht.…