Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Verlossing in de Alchemie I en II

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
op de verweerde muur op dit steenkoude uur van waakzaamheid Je bent getekend door een christelijk stramien Dan kies je liever geen kruisiging aan een crucifix maar een martelgang door de dierenriem II Alpha Ook de geest is een daad ook het woord wordt tot stof Omega Wat verfijnd is wordt grof dàn is het dat de geest de stof verlaat…

Keerkringen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
gerouwd in vergeten gaat het niet, de mussen, kwikstaarten de struisvogel en schapen de hand het eten als duif zo schuchter in het believen de paarden stalden we onder de maan in het hek van herinnering straks en later staande tegen de keerkringen in te weten wie we waren achter onze stilte wegend dat het behoedende altijd en eeuwig verlaten…

Valse lente

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Op zondag ja en amen de zonden om haar lijf Het wad ligt nu verlaten De zee is uitgewoed Op het zand liggen vele gaten reeds omspoeld door vloed…

voor mijn dochter

hartenkreet
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.212
mijn lieve kind ik wil je helpen er voor jou zijn jouw verdriet en zorgen doen mij zo veel pijn zou willen dat je straalt en weer lacht en dat het verleden is waar je aan dacht, zou willen dat de zon altijd voor jou schijnt dat al je verdriet voor goed verdwijnt dat je kan kijken naar het heden samen met jouw mooie gezin en kan verlaten…
gerda30 januari 2011Lees meer >

De vruchten van archaïsche gestalten

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 615
In deze nacht daalt het licht lenig uit een slanke maan Behulpzaam smelt zij op mijn lichaam in een golf van zeldzaamheid In dit donkere uur kleur ik opnieuw de woorden in, smeed ik hun gestalten archaïsch, eindeloos In verlatenheid opgenomen boort angst een illuster fluisteren van fragiele lichtdeeltjes in een te kleine ruimte…

Schaduwen zoeken licht...

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
Met droevige, verlaten, zwart omrande, hunkerende ogen wacht zij tot een nieuwe prooi blijft staan. Zij kijkt hem diep, doordringend aan. Zie haar, opnieuw, met opgeheven handen wachtend, smachtend, tot nieuw licht zal landen. Om het vervolgens, ondankbaar maar gretig..geheel..op te laten branden.…
Nicoline28 maart 2011Lees meer >

Weggerukt.

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.714
Tranen ze vloeien, voel me zo verlaten ruik je geur niet, hoor je niet praten, ik zal je blijven missen iedere dag hoe ik 't leven verder ook maar vermag. Vermag te dragen voor onze drie meiden wij moeten samen door, in stilte lijden, ik mis je mijn lieve lief zo onmetelijk maar voor mij, jij bent onvergetelijk.…

thuishaven

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 554
waar vroege zon de daken kust vol warmte kleuren leven laat –vergaat weerom de lust in huis te blijven buiten lacht een vergezicht ik sta op en voel het meer de ritmes in mijn zucht bepalen immer schoon verlaat haar dwaallicht rond de Koepelkerk de straat watergeuren beuren goed er zitten meeuwen overdwars het Houten Hoofd bespeelt…

JE LIET MIJ STIKKEN

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 930
Donker en stil regeerde deze nacht gans verloren staarden mijn blikken Jouw beeld trok met magneetkracht ik hoorde enkel maar mijn snikken Wenend omdat je mij verlaten had en misschien al lang een ander vond Je liet mij vallen gelijk het herfstblad in het najaar op doordrenkte grond Starend in deze stille duistere nacht leek het of ik van…

In de spiegel van de dood

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.026
buigen over de lengte van het vergankelijke gloeit koudvuur na waarin geen leven meer te smeden valt en verzoent zijn laatste adem zich met het oneindige De “ vrije wil “ heeft zich vastgeklemd aan een dovend licht dat aan de kim verschijnt De stilte hecht zich steeds inniger aan droomloze gedachten die het leven zonder omzien verlaten…

Een kwartiertje in de trein

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 716
Zijn vrouw laat, als zij dan onze coupé verlaten, een zwarte handschoen vallen op het middenpad. Die raap ik op, en kijk hem even aan: mijn vader lacht, knikt vriendelijk. Dan, weer alleen, laat ik me gaan: hoe hevig die gelijkenis! Venijnig scherp brandt het gemis. (dit gedichtje is eerder gepubliceerd in Maatstaf nr 5, 1995)…
Tjoke27 augustus 2011Lees meer >

Crisis van een zondagskind

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.118
de tunnel lijkt er niet te zijn God bestaat niet, wij zijn ons brein vanuit onzekerheid vormt zich een nieuw equilibrium hoop liefde ik hou van je en dat maakt me sterk waar begin je of waar eindig je denken aan de toekomst vraagt om stevig contact geen blackberry, geen auto, geen huis wel elkaar laten we Europa met haar open wonden verlaten…
Di Pepino22 september 2011Lees meer >

Winter op zee

poëzie
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.393
Om rotseilanden zonder boom en gras, Liggend verlaten in het oeroud ruim, Bloeit slechts 't onstuimig en verward gewas Van 't snel opschietend, snel verwelkend schuim.…

Het zesde station

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
slapen een goede kans maar ik ben wakkerder dan ooit en mijn bestemming is nog onbekend ik wil sporen maar de lege coupé werkt niet echt mee debacles heb ik al genoeg beleefd er is toch niemand die om je geeft ik droom het zesde station voor mijn aller laatste kans helaas werd ik op vier uitgerangeerd de perrons waren verlaten…
wil melker29 november 2011Lees meer >

VORSTLOZE WINTER

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
De vijver van het verlaten landgoed ligt eenzaam en donker, streng omgeven door oude, kale bomen, die triest leven onder een grijze, gerafelde hoed. Hun geboetseerde stammen zijn bebloed met verleden, dat zich nòg wil geven aan des adels gestorven bevelen, slechts droevig verzinkt, maar steeds schimmig woedt...…
Han Messie2 januari 2012Lees meer >

SPROOKJESADEM

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Bij de open vensterluiken verdringen kamergeuren elkaar, verlaten hun thuis, zweven langs de woning met strelend geruis, laten de tuin toverachtig zingen. Minzaam zien wijde, helgele bloemen op kleurrijke gewassen onder hen neer. Laat hier een bijenfeest vrolijk zoemen!…

Hartwoud van de geschriften

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 769
de geschriften het oude schrift staat vol met citaten die ik ooit schreef voor mijn hart een verlangen naar authentieke devotie en ware bezinning voor mijn lusten het grijze schrift heeft veel hiaten die ik verzwolg met mijn smart die zich wortelde in weemoed omdat mijn heimwee geen verlangen had in hoeverre je mij werkelijk hebt verlaten…
mobar10 april 2012Lees meer >

Ontmantelzorg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 700
hulpzoekenden was nooit gebrek Ze hielp in menig mannenslaapvertrek Op die manier werd geld bijeen geharkt Tot op een dag zij zich plots kuis bedekte Ze werd een volgeling, een opgewekte Keurig netjes, geen meisje van de straat Er kwam een einde aan ‘t lichaam’lijk werk Ze koos het geestelijke, dus voor de kerk Die ze nu ná het zingen pas verlaat…

Reis door Jordanië

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Blije stemmen en een schoon park geven leven aan de berg Nebo, waar de geëerde Mozes de wereld mocht verlaten.…
Han Messie15 september 2012Lees meer >

Dromenmaker?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Peinzend tuur ik naar boven, te ontwaken - op door vlijt en twijfel - uitgesleten treden, op een ingeslapen winterdag verlaat ik mij op de dromenmaker die ik aan de gene zijne op de veronderstelde helling zag.…
Pama11 oktober 2012Lees meer >

Gevogelte

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
kort nog liederen in zijn aderen grifte Dwarrelend streek het papier op haar neer De liederen waren dood Daar waar zojuist de kat nog had staan dromen Was het leeg, gevoeld en ondoordacht Mijn hand lag open, voor iets nieuws dat Niet te pakken was, onverstoorbaar ligt de vogel voort Waarom zijn de bomen zoals ze zijn, kan men ze niet verlaten…
Meeske29 januari 2013Lees meer >

Gretigheid ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
De wieg stond op een onbewoond eiland van verlaten kunst, cursief omringd door de golven van het alfabet, in de getijden van geluk herrees een krachtbron achter woorden.…
Pama9 februari 2013Lees meer >

De zee heeft geen geheugen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
golf doorgaan met leven misschien beginnen dan met doodgaan welke zee gaat hij straks op is hij het begin van mijn bestaan Toen begeerte begon met eenzaamheid met metershoge tsunamikracht een verwoestend verzwelgende wave die bezit neemt van hemelrijke pracht Golven die sterren hun licht laten stralen in glitterzang op een verlaten…

Mat gezet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
De wieg stond op een onbewoond eiland van verlaten kunst, cursief omringd door de golven van het alfabet, in de getijden van geluk herrees een lichtbron achter woorden.…
Pama30 mei 2013Lees meer >

Als het moeilijk wordt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 713
Bemoediging: Als het moeilijk wordt in jouw leven En je nergens uitkomst meer ziet Weet dan: De Heer verlaat je niet Hij wil je alle kracht en steun geven. Geef je moeite maar aan God door Wat ook je problemen mogen zijn Hij kent jou, weet van je zorgen en pijn Hij heeft altijd een luisterend oor.…

Dichterlijke dingen ?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
De bruid verbergt haar gouden vlies, Pan bespeelt zijn fluit zonder gaten het geluid veroorzaakt een bries op de maan, stormvloed van vragen, de echo’s vervagen in rimpels, antwoorden die zich tot aan het verlaten eiland van onze voeten wagen..…
Pama14 juli 2013Lees meer >

Tapdanser ?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 403
een rijke appelzee, ik neem alleen het klokhuis mee naar een groene morgen van de overkant laat mij daar van je malse loten eten indien ik heb getwijfeld om me te laten zaaien in een vergeten oord geen idee hoe die dag zal heten als ik de gevederde horizon bestijg voer mij dan aan de zwijnen wanneer de gecultiveerde parels mij verlaten…
Pama20 oktober 2013Lees meer >

SCHERVEN VAN GELUK

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 813
vaak geluk Alles wat volmaakt kon zijn Ging uiteraard weer stuk In ieder heel klein lichtpuntje Zag ik geen nieuw begin Na weer een rot deceptie Verloor ik de moed er in Vol dagen dat het niet echt loopt Gevangen in een nacht Je bang bent Soms wanhopig hoopt Op iets dat op jou wacht Verloren in een dichte mist Verwikkeld in een brij Verlaten…
Hookie15 november 2013Lees meer >

Wees niet bang

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Wees niet bang, God houdt u bij de hand Hij zal u nooit en nimmer in de steek laten God houdt steeds Zijn woord gestand Vertrouw op Hem, Hij zal u nooit verlaten. Wees niet bang, God blijft aan uw zij Wanneer u het soms moeilijk heeft Hij zorgt steeds voor u en voor mij Onze God, Hij is het die sterkte geeft.…
Fedde Nicolai17 februari 2014Lees meer >

De illusie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
stromen moe, ruggelings uit eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen strenge bomen als stille bewakers gewapend met het zwaard van de stilte bladeren baden roerloos als drijvende lijken van verloren seizoenen traag kleedt de gloed zich met krimpend licht het geluid van de nacht sluit met een onbreekbare schaduw het luik van de verlaten…