8651 resultaten.
Blootleggen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
770 stap naast vertrapte paden
met voeten in zompige aarde
proef naakt het malse gras
snuif de geur van ziltzoete liefde
in een zwoel ontsluierde nacht
raap kiezelstenen zuiver wit
gepolijst door bruisend water
laat ze glijden door je hand
en voel de stroom van eigen zijn…
Censuur
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
727 Waar de dichters sneuvelen
Verdroogd schreeuwend de pen
Krult het onbeschreven blad
In tijdloos durend witte stilte
Dan is daar de oorsprong
Die zich verontwaardigt profileert
In razernij en zoet gezang
Ontrukt hij de vlerk een veder
Toomloos is zijn gedender
Niet aflatend de stroom
Braakt gewraakte zinnen
Geboren is het schrift…
Valse voorspiegeling
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
850 letters kromden zich
om te kunnen raken
geen wit, geen fractie
werd onberoerd gelaten
zinnen werden verzacht
om geloof hard te maken
compassie ontfutseld
uit goedgelovigheid
versluierde regels waaierden
vol aantrekkingskracht richting
naïef opengesperde ogen
die alles wilden geloven
wat de harde waarheid
ook maar enigszins
zou kunnen…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 Het is zo donker voor haar
zelfs zomerse dagen sluiten
gordijnen en waar niemand luistert
huivert tijd van wit naar duister
haar jonge huid ademt geen licht meer
ook op de achtste verdieping
blijft het schemeren
een stap schept ruimte
waar armen vrijheid begroeten
wordt het leven ademloos
het was te donker voor haar…
Suites voor Annemieke XXXXI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 zit en buig het hoofd
in de donkere spiegel
van de piano
je krijgt geen kussen
voor ik je het huis uitdrijf
ik ben verlaten
gloednieuw brengt dat ding
toch maar duizend euro op
en wat geeft de gek
witte haren -
in het duister achter het raam
recht overeind -
sonatine 100
ligt op de pianoklep
half ingestudeerd…
WAARHEEN, WAARHEEN? WAARTOE, WAARTOE?
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.915 De witte wind holt vast vooraan.
Het is geen gaan,
maar jagen dat ik doe.
De schaduwen dansen voor mij uit,
en wil ik wel, of wil ik niet,
een ruisend lied
wordt spelende mijn buit.
De vrije wereld zwerf ik door,
door hei en wei, langs kant en kust,
en tril van lust
als ik een jager hoor.…
Ik burka ogen zonder lijf
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
888 ik loop
waar jij
wilt gaan
kom er steeds
twee passen
achteraan
ik burka ogen
zonder lijf
zodat mijn wit
voor andere
mannen steeds
verborgen blijft
jij straat
ontmoet in
vrijheid vrienden
ik beheer het huis
hoop in thuis jouw
liefde te verdienen…
Melkweg
gedicht
3.2 met 17 stemmen
12.387 Je kunt in de wei uit een melkweg van wit
één takje fluitekruid plukken om thuis
in een vaasje te zetten en van dat takje
één twijgje afbreken en daarvan één
steeltje en daarvan één bloempje
en van dat bloempje één pointe
van het godganse pointillisme.…
De nacht is zo stil
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.538 vanavond
zal ik het afscheid niet
schrijven
want alles wat jouw adem heeft
huilt overal met me mee
ik snijd het slapen
uit mijn armen, donker en doorheen
de nacht
houd je vast, tot
dicht bij mij
elk geluid
laat vlinders liggen, wit
en stil van schaduw
sta op, mijn lief
en kijk naar de maan
ik heb je licht
zo lief…
Smeltend zachte handen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
699 heb de sneeuw geproefd
in smeltend zachte handen
je tanden glansden licht
ogen ruimden winters wit
liepen zonder paden
je evade in eerste voetafdruk
ik adamde als gade in
ons paradijselijk geluk
zijn de wereld rond geweest
beleefden daar ons eigen feest
niemand die ons groette in ons
elkaar nog ongerept ontmoeten…
dessert
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.678 ze was echt gedekt, mooi afgewerkt
wit kleed, doorschijnend schitterend
twee borden, mooi uitnodigend
'k wachtte op dessert, dat niet komen wou
kaarsjes stonden rechtop, brandend van verlangen
'k maakte ze nat, kon ze niet doven
ze smachtte naar dessert, dat wel komen wou…
koningden de sterre
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
760 ze kwamen van verre
koningden de sterre
boven winters bethlehem
brachten myrrhe wierook
en de goudgeschenken naast
hun warme wensen aan het kind
in menselijk verscheidenheid
geel het wit en zwart zo kwamen
zij gezamenlijk en toch apart
de sterre op hun terugreis mee
naar verre oorden nog ongeweten
het goedevrijdagse vermoorden…
Dagdroom
gedicht
3.0 met 23 stemmen
12.017 ik sta op het balkon
met de wens een blad te zijn,
behorend tot de populieren,
zwierend in een wind van zon
sloom danst mijn schaduwvlek,
onder het gewicht van de hemel,
met de dofgroene spiegeling
van het vetglanzend bladerdek
door mijn fijn vertakte aderen
welt wit spuug van goden,
het chlorofyl voor de mensen
het bloed van de bladeren…
Een lichtje.
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.559 Wit rode kaarsjes op kaarsenblad branden
en ik vergeet even mijn verdriet
draag het op handen.…
tranentrekker
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.686 Tranentrekkers vullen de zaal met
mensen die als haatobject zijn geprojecteerd
op een wit doek vol met vlekken
in de bioscoopzaal letten ze niet op je onschuld.
Zeg vooral geen ‘boe’ of ‘bah’
maar laat het allemaal zijn gangetje gaan
als de speler zijn been er dan toch weer afvalt
maakt het niet uit, the show must go on.…
maar één keer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
717 ik droomde dat ik wakker werd
op deze nieuwe morgen
en door mijn raam heel in de vert’
zag ik de zon verborgen
verschijnen in het ochtendlicht
over een witte aarde
ze scheen op mijn ontwaakt gezicht
dat kalm naar buiten staarde
ik hoorde bomen sprekend stil
mij vragen om te zwijgen
want dit moment en deze dag
zal ik maar één keer krijgen…
vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.316 Wit, Blijvende gedachten.
Ze jagen door je hoofd,
de onwetendheid, nooit word je geloofd.
Je voelt medeleven maar ook minachten.
Zien zonder verband.
Verbindingen verdwenen.
Thuis zijn zonder land
De massa bestaat uit velen.
Nooit zul je weer weten,
wat je vroeger hebt gedaan.…
Retour afzender
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.532 In stilte huil ik binnentranen
zij sijpelen één voor één
door de aders van mijn leven
tot aan de aorta-steen
Een zakdoekje is niet voorhanden
dan maar een grote witte envelop
opvangen wil ik ze en verzenden
met een pokerface als postzegel erop
Niemand zit echter te wachten
op mijn tranen noch mijn verdriet
dan maar adresseren aan mijzelf…
je ging alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.520 diep
in gedachten verzonken
denken aan
aan de fel witte vonken
eens
gewapend met kracht
weggevaagd
dode pracht
toch
zal een bloem uitkomen
en klinkt gefluit
niets weggenomen
de roos heeft gebloeid
rood
een takje met doorns
dood
zonnestraal
weerkaatst op zee
jij ging heen
en ik mocht niet mee…
sporen van sneeuw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.561 deze winter laat wel erg
gemene lijnen achter
op mijn laarsjes
witte grafieken
op bruin suède neuzen
gewapend met
borsteltje en fles
spriets ik en boen
ze verdwijnen, de lijnen
even later zijn ze terug
behandeling herhalen
nooit helemaal weg
maar ze vervagen
op den duur…
zomerplooi
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
3.620 een klein intiem terras
ludiek genesteld
in een zomerplooi
de tafeltjes vierkant
een rondeel vol vuur
de zon staat op één uur
je voelt dat ik je kozen wil
je oog zo klaar als water parelt
in het fijngeslepen glas
als uit het witte zand
de zon een ooglens brandt
zingt in je blik kristal.…
Valencia
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
885 Prachtige curven van wit
spelen met de horizon.
Architecten strooien formules
over schaduwrijke lanen.
In het oude Valencia lopen kwistige
vrouwen door roodgelakte stegen
terwijl dikke mannen
haastig hun paella eten
en de fonteinen
spuiten van plezier.…
stamceltransplantatie
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.135 fel steekt hij af
tegen de witte hemel
een wolk van rood omkranst
door zilveren slangen
als een druppel langs het raam
glijdt de rode cel
gedreven door de zwaartekracht
langzaam naar beneden
het eindpunt nadert snel
vol ingehouden vreugde
brengt hij nieuw leven
in het oude lijf…
klein poesgedicht
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.433 een hoopje zwart
te groeien haren
met wat wit ertussenin
kan niet verbergen
welke kleine duivel
zij kan zijn
met kleine klauwen
die onbehouwen klimmen
langs onbeklede benen
om te komen spinnen
dat ze van de pijn niet wist
het spel wordt gespeeld
zoals het haar is geleerd
de eerste slag is raak
de tweede om dat in te zien
maar hoe…
klokvast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.455 straks sjouw ik
met mijn koffer
achter mij valt kras
de deur in 't slot
klokvast
vlieg ik
op witte wolken
naar het zuiden
de aarde
begroet mij rood
wil mij op zijn minst
verleiden om te blijven
in de netten
onder de bomen
groen en zwart
smakken al olijven
maar vooral
de oogst
van zoete druiven
zal beklijven.…
pueblos blancos
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.245 wit van trots te paard
of hangend aan de rots
blaak je van pracht
spierwit van gebalde kracht
ik heb je weergaloos
in steegjes en op pleintjes
openhartig en oprecht
ontdekt
je oude kern
ijzersterk gesmeed
keihard geplaveid
krijtwit gekneed
op een pleintje
tasten mijn handen verliefd
naar de milde stilte
van de wind.…
Mijn gevallen geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
724 Nu de bladeren weer losgelaten zijn,
De kleur van rood en geel zijn intree doet
Lijkt ook mijn zomergeluk te zijn gevallen
Op de straat waar ik het rood ontmoet
Ook op mijn wangen trouwens
Maar dan van kou en wind
Niet van geluk, mij eens verhitte
Als de winter wordt geboren
Hoop ik te zijn als sneeuw
Mooi en wit en zuiver
Wanneer ongetreden…
Zielenvreugde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.755 een gevoelige ballade
in het moszachte gras
laat zijn licht schijnen
over jouw ivoorwitte,
maagdelijke lichaam
dat bijna onzichtbaar
in het duister verschijnt
kwetsbaar mooi
in sereen witte tule
dansend op verlangens
van liederlijke woorden
ontsproten uit mijn ziel
laat ik me meevoeren door
jouw dichterlijke schoonheid…
De Maas
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
839 Als donk're watertorren
liggen de duwbakken
stil te dreigen
in geslagen zilver
voor het eiland
bij de witte brug.
Uit de waas van hoogbouw
vloeit een schitt'rende kronkel;
sleepbootje schuift eindeloos
traag door het perspectief.
Ze wacht, de stille oude rivier,
tot appartemenbouw ook hier
de oevers naar God heeft gebracht.…
Een te veel aan ik
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
1.863 Haar witte zomerrokje
waait een beetje op.
Ze zegt: ‘Geluk bestaat.
Zie je het voor je?’ Hij kijkt.
Ziet mannen met een bierbuik
en vrouwen met een grote onderkin.
Mensen bezitten een te veel aan ik.
Ze knipoogt. Zij doet aan de lijn.…