8371 resultaten.
Een dorp
gedicht
3.5 met 13 stemmen
9.254 een dorp is een cirkel
met de hand rond een
kerk getrokken;
een duif is een zeer
eenvoudige luchtledige
lijn op een dak;
een voorjaar maakt natte
vlekken op het papier
van de lucht;
en kijk, dit is pas
werkelijkheid: straks
laat ik het regenen
op mijn gedicht
zodat het uitvloeit
tot een akwarel
van doordrenkte,
onleesbare woorden…
Fata Morgana
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
726 Ik ren door het dorre land
En de wind staat stil
De hitte schroeit het zand
De lucht trilt
Voor mijn ogen daagt de horizon
Een vruchtbaar dal; een heuvelkom
Een glinsterend meer ligt in bereik
En de wind strijkt door mijn haar
De grond is echter uitgedroogd
Geen enkele palm wordt hier gedoogd
Geen koelte en geen frisse bries
Ik sta stil…
de traagheid van dit uur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
858 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de veelgeliefde,
de vriend, het kind, de goede buur...…
De zee kust mijn voeten
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.448 Ik loop voetstappen
in het natte zand
de ruisende zee
raakt mijn oren,
ziende blind
wolken mijn gedachten
de lucht in
grillige grijze vormen
zwerven naar de verte
flarden mijmeringen
maken van de kim
’n gerafeld koord,
ik voel de wind
mijn spinsels verjagen
ik kijk omlaag en zie
de zee mijn voeten kussen…
fluister wie ik ben
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.207 wind vlaagt in mijn huid
laat me voelen waar ik ben
als ik verdwaal in lucht
terwijl mijn voeten aarden
ze raakt me in de kracht
die aan me hangt die ik
weersta als ik gelegen heb
en op ga uit de nacht
mijn ogen zetten
dingen om me heen
bekleden me met aanschijn
maken me niet meer alleen
in jouw blik
vind ik waardigheid
je stem…
Naamloos
netgedicht
2.1 met 43 stemmen
20.955 Tussen de diepte en de heuvelrug
Verliep het verlopen
En verliet de brug
Het verleden
Aangekeken met lede ogen
Verbogen en bezweken
Geen weg terug
Afgesloten en bewaakt
Door de hand
En de zucht geslaakt
De band
De lucht opgeklaard
Een naam naar verre oorden
Exotische gedachten
Geluid van zij die lachten
In nachten te verwoorden
Dankbaarheid…
Mobilus Telefoonmus
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.712 Voel het trillen in de lucht,
een berichtje met vogelvlucht,
onder de vleugels van goed bereik,
strijkt de mobilus telefoonmus neer
op een oude eik.
Trring, trring, hallo en waar ben jij?
In de boom, ik houd je nestje vrij.…
In het hooi
poëzie
3.1 met 17 stemmen
3.388 Ik keek met een zucht
Van genot naar de lucht.
Mijn geluk was als dat
Van een spinnende kat.
En ik dacht: Zo meteen
Moet ik op, moet ik heen -
Maar ik weet nog niet, hoe
Ik dat kan, ik dat doe.
Als nu spelenderwijs
Mij de Man met de Zeis
Had gemaaid als het gras,
Dat dit hooi eenmaal was.…
dood als bevrijder
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.075 kruisen staan
haaks op het groen
rust wortelt in vrede
stiller dan wit
lijken vergaan
de strijd is gedaan
laarzen marcheren
blikken vooruit
de dood daagt ze uit
het grote gelijk van
heersen en macht
die het leven veracht
ze vliegen in V-
de lucht is nog vrij
als ganzen op rij
naar het rood
van de einder
dood als bevrijder…
verloren ziel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.621 een kille stilte
nadert de dam
ik proef de droefheid
die mijn oog vernam
verloren grond
zwevend in de hel
lucht is een gevoel van armoe
het voelt zich onwel
een stem in de geesten
in de ziel
verniel
vergaan
niet meer bestaan
verlaten en verloren
niet voor geluk geboren
de ziel nadert de dam
en springt de diepte in
het leven
nooit…
ik wil zo dolgraag spelen met...
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
907 je danst en springt
en lacht me uit
wijst naar het kind
dat altijd huilt
moet ik bewegen
op bevel als ogen
een keer knipperen
of tanden blikkeren
Ik wil met jullie
lopen in een kring
en hopen dat
ik mee mag doen
ik ga een hand en
ook de zoenen geven
eindelijk weer deel
uitmaken van het leven
want ik was lucht
werd nooit gekust…
In het hooi
poëzie
3.2 met 49 stemmen
5.051 Ik keek met een zucht
Van genot naar de lucht.
Mijn geluk was als dat
Van een spinnende kat.
En ik dacht: 'Zo meteen
Moet ik op, moet ik heen -
Maar ik weet nog niet, hoe
Ik dat kan, ik dat doe.…
Gehoor
hartenkreet
4.8 met 32 stemmen
1.399 Niet iedereen heeft een stem
niet naar iedereen wordt geluisterd
Tegen iedereen kun je je hart luchten
maar je krijgt geen garantie voor ontvangst
Niet iedereen heeft een stem
vaak word je beoordeeld op opleiding
vaak word je beoordeeld op afkomst
Maar iedereen wordt gehoord door HEM
Niet iedereen heeft een stem
ook al leven we in een moderne…
Zoals de vissen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.192 Ik staar over het water
En stap er dan voorzichtig in
Lucht verandert in vocht
en kou bereikt mijn kin
Kijk even naar mijn buddy
En trek mijn flippers aan
Straks verdwijnen we van de aarde
Net alsof we nooit hebben bestaan
Loom laat ik mij zakken
Het water voert me mee
Eindelijk kan ik zweven
Net als de vissen in de zee…
Gestold verlangen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.306 Waar wolken elkaar raken
vliegen uren van verlangen
langs aderen van eenzaamheid
en treuren om wat is geweest
sterren raken grijsgrauwe
luchten, schijnen schitterend
licht langs de avond op
weg naar een nieuwe dag
gehuilde tranen verdwijnen
in geopende armen waar
gevlochten vingers elkaar
vinden in glimlachend samen…
nooit blauwer
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
724 gemis, breed uit ogen,
glijdt traag rond de rand
van de dag
ik dwaal in het voetspoor
van de dampende morgen,
het bruidskleed in najaarsblauw
de vogels in mijn hoofd
dalen week en schuw
en de lucht kent niet eens
het huiswaarts keren
de wind voelt het huilen niet
of de verte in jouw hand
wanneer ik nergens adem en
ongeschonden…
weerzien op 't strand
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.580 de wind breekt door de lucht en dreigt
met scherpe dorens; smarten drijven
zwepend golvend prikkelen huid
en zij kust liefdevol mijn adem
misleidt bedroefde ogen
mijn lippen openen zich en proeven zand
al voel ik zoekend vingers in mijn haar
het weerzien werpt een mantel om ons heen
en laat mij knielen zodat zij mij zich geven kan
… en…
Goudkust
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
778 Onder de felle, wrede zon
gloeit vonkenspattend
oogverblindend gouden graan
tot aan de lage einder
De strakke lucht van Pruisisch blauw
staat als een reuzenstolp
over de zee van blinkend koren
dat rijst en daalt op windgetij
Zoals in Pharao's tijd
wijkt het uiteen, een diepe voor
Wij gaan er goudbestoven door
uitbundig roepend: Dag…
Ik heb vannacht
gedicht
3.1 met 33 stemmen
17.022 Ik heb
onder een donkere maan
naar een liefelijke
blauwe lucht
geslapen.
Twee vogels
hebben stro
in mijn handen gelegd.
Twee vogels
hebben gefloten
als fluiten,
als noodweer,
als kwade dagen
in aantocht.
Ze zijn weer weggevlogen.
Alleen Haleine
is gebleven.…
wintergast
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
723 je komt en gaat
bijt woorden de lucht in
en ik hoor kraaien
krassen
zwart de vleugels
op het ochtendbrood
terwijl de wind
de wolken doet beven
ook de tijd is dood
mijn ogen ooit blauw
en jij zoekt roem
steeds kouder en meer
ik had gedroomd vannacht
de vogels weg
in de ondergang
van het slapen gaan
geïnkt waren je veren…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Een kale herfstboom reikt naar lucht
slorpt het blauw op uit een rode avond,
mijn ogen bewaren de donkere lijn,
waarachter een licht vermoeden
het onbekende in mist en nevel groeit,
langs het stilzwijgen van de raven
waarin een winters vlijen wroet.…
nazomerdroom
netgedicht
3.0 met 69 stemmen
15.835 wij vierden de zomer dat jaar
nog lang nadat zij voorbij was
haar warmte in onze harten
deelden wij haast oneindig
ons ontging de roodgekleurde lucht
en het sterven der dingen daarna
zelf stierven wij in beetjes
zacht en ongemerkt
toen ik alleen ontwaakte
waren mijn armen leeg
maar jouw hart klopte in mij
de glimlach ontdooide de winter…
Jij in mij ( in memoriam )
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.464 morgen zal slechts uit papier bestaan
papier waarin ik je glimlach vouw
samen met het laatste licht
jij laat me alleen
en gaat me voor
naar een dag
nog stiller
dan vandaag
wanneer ik in mijn lichaam ween
dieprode woorden
en de lucht grijs staar
door het breken
van je ogen
vang ik je stem
in lege wolken
want morgen zal zijn…
onder het stof
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
639 er hangt stof in de lucht
onzichtbaar, misschien een oom
of tante met een boodschap
uit het hiernamaals
dat Hij gelijk had
en niemand anders
ik bind de strijd aan
een rode doek met witte bollen
houdt me wel in het hiernumaals
en smijt het vege lijf op
de autotraagweg
vandaag geen overuren
de afstand wel dezelfde
maar de files ongebreideld…
lanzarote
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.245 wandelen
hand in hand
langs het strand
eindeloos
de horizon als doel
miljoenen lavakorrels
rollebollen
in de wind
zachtjes klotst
de branding
het geluid kietelt
mijn oren
het wordt vloed
een rode gloed
de lucht bloedt
hartverscheurend
twee meeuwen
vliegen schreeuwend
de zonsondergang
tegemoet
vakantie
een bewuste vlucht…
Zonnebloem
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.032 De zonnekracht maakt het leven sterk
en geeft het nog extra kleur
tevens met die blauwe lucht
Ach, zo mag ik het leven wel...…
Gouden horizon
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.349 Heb jij ooit dromen gehad
waarin je vogels zag
met zilverkleurige vleugels
voelde je je net zo vrij,
vloog je met ze mee
wolkenhoog
in de blauwe lucht
over land en over zee
Zag je de dageraad
aan de gouden horizon
denk aan mij
als ik van jou droom
met gesloten ogen
denk aan mij
als ik je toelach
met mijn haren
in de wind
Weet…
ZOALS ALLEEN KINDEREN KUNNEN LACHEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.142 Bekend is Holland
om zijn molens
Traag wieken ze
bij weinig wind
Ze staan aan
waterloop of rivier
Als
aan een blauw lint
Armen om beurten
gestoken in 't blauw van lucht
Mijn kleinkind
volgt met oog en hand
De bruinbezeilde
wieken
Het kijkt omhoog
weet nu van wind
Windkracht
en windrichting
en...…
speelweide
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.010 doe je ogen dicht
en luister
- hoor je de poëzie -
ze hoeft niet waterpas te zijn
voor de vogel die in het licht
stralen zal
noch voor het sterrenbeeld
waarop de nacht fluit met
verliefde vingers
denk open lucht
tussen bomen en de drie heuvels
die in en uit zinnen stappen als zomerpassagiers
met een hart
opengewreven door…
Die vagebondt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.874 weer klooster ik
mijn eigen strand
de uitgestoken hand
liep in een ander ritme
voor ons draaft
de hond die vagebondt
met alles wat ze vindt
ons laatstgeboren kind
alleen de golven
horen onze woorden
verbittering die zucht
zout hangt in de lucht
we zijn de boulevard
weer opgegaan daar braken
onze dromen of het goed
zal komen…