Alle inzendingen over bestaan

6661 resultaten.

Sorteren op:

Leven tekenend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
internet in data zijn onze gegevens vastgelegd talloze dossiers verhalen over het doen en laten en wij hebben weinig in de gaten denken ons heel anoniem in gaan en komen big brother ziet alles behalve nog je dromen het lezen van dit virtueel verslag geeft ons zicht in tijd maar geen werkelijkheid pas in foto’s zien wij het bestaan…

Heelal

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
Het heelal is een grote toverbal daar waar het stof van de geest in de sterren overgaat daar waar het onbekende deel van het bestaan van de reis van de mens bestaat daar waar het begin en en einde van het leven ontstaat in de kosmos vanuit het diepe begin de zin is het gezoek en het gevecht erin het lijden is de schaduw die als een donkere…
ebba13 oktober 2016Lees meer >

Oeverloos laveren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
ik wil langer schemeren om het dubbele in ons bestaan intenser te beleven de speels vrolijke kanten het lieflijk dansante in het jeugdig bewegen in schaduwen bijeengeraapt de desolate wanhoop zonder uitweg en het ten einde raad wij blijven bij de grenzen weg in oeverloos laveren maar zoeken beide zijden op in steeds proberen zo juichen…
wil melker4 december 2016Lees meer >

Druppels uit de kraan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Zonder water kunnen we niet bestaan. Geen plant. Geen mier. Geen oceaan. Wrijf uw ogen uit en zie een wonder! Druppels stromen uit de keukenkraan.…

tot de wereld ophoudt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
geurende honing vogels die de hemel in trage vleugelslag beschrijven optilbare woorden in stille uren van onbetreden sneeuw trillende crescendo's van diep verborgen nachtegalen roffelende hagelstenen op het dak vuurwerken voor leven en dood in tijden van blijven en weggaan de oogwenken van zijn en niet zijn tot de wereld ophoudt te bestaan…
J.Bakx18 januari 2017Lees meer >

Creativiteit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
verschijnt zonder te bemiddelen Het moet geuit Kan zich maar beperkt verstoppen Als jong groen zit het aan de vingertoppen Het bloeit en groeit, je komt er niet onderuit Het dooft geregeld even Wakkert weer aan Zoals alles in het leven Je kunt ertegen vechten of toestaan Originaliteit blijft het streven Het geeft kleur aan een zwart-wit bestaan…
D.R. Korthof12 februari 2017Lees meer >

Liet zijn wereld los

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
nog kan hij spelen met de onschuld van een kind zijn eigen taal toevoegen aan de dingen in samen beleven het leek een monoloog maar wie goed keek zag antwoorden in bewegen zij waren daar daagden uit in spel door vorm en verschijnen hij koesterde hen ontdekte hun plezier van bestaan in dubbelleven soms keek hij op liet zijn…

Reconstrueren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Contouren vormen ijkpunten van je vroeg-ijverig bestaan. Je voelt weer even de oude verhoudingen en hoe die naar het heden leiden. Tal van schimmen zijn achtergebleven -- te magere signalen geweest om nu nog in je rond te zingen. Secuur fileer je herinneringen tot keerkringen: waar en welke geesten jou in wezen hebben vormgegeven.…

Wereldwijde migratie

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
ik heb ze gezien gezichten die alles van iedereen wisten in lijnen hun bijbel gelezen met verhalen over het leven de overtuigende handen die met spinsels van woorden verbanden leggen langzaam onze vrijheid beletten door het begrenzen van perspectieven zij zijn de dieven die in het bestaan onze toekomst verloren laten gaan…

Een bipolaire wereld

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
ik hoor de klok hij snorrelt en tikt doet verder niks kent zijn balans tussen heden en stervend verleden ook wij zoeken evenwicht in een bipolaire wereld waar het leven zich afspeelt tussen twee uitersten dat wat wij zijn in het dagelijks bestaan en dat wat wij willen worden het is lopen op het slappe koord tussen leven…
wil melker15 augustus 2017Lees meer >

Het ongrijpbare

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
daar niets van aan haar stem is hoog ondanks de donkere intonatie in het scherpen van contrasten ik ben nooit een optelsom geweest van delen maar straal intense vitaliteit uit het ongrijpbare dat uitlokt tot een lach omdat niet weten waarom jij jezelf nooit vergeeft wij zijn tegenpolen in het spanningsveld van samen bestaan…
wil melker7 september 2017Lees meer >

dirk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 751
leven vast alleen de herinneringen aan jou zal blijven leven we hebben inmiddels geleerd om jou los te laten want van binnen weten wij, jij komt niet terug daarom zeg ik zacht, laat mijn handen maar zij geeft mij dan een zoen en droogt mijn tranen ik kijk verliefd en dankbaar in haar mooie ogen dan zegt zij, wij zullen voor altijd blijven bestaan…

nacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
bliksemschicht op zijn neerwaartse weg naar jou Erebos omringde de nacht met dichte nevels aan de randen van de aarde langzaam vulde hij de duisternis houd ons vast Morpheus in deze serene laatste nacht mijn liefste ik druk je aan mijn hart ik omhels je duizend maal en Hypnos smelt mijn verdriet samen met het onbeschaduwd bestaan…
J.Bakx23 februari 2018Lees meer >

Een krimpend heden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
ik zag haar bij de weg omhoog zoekend en toch duizendmaal gegaan later op de dag daalde zij af gekromd, schuifelend in de ouderdom waarin tijd vervloog in een slijtend bestaan kleren, kleurloos bejaard schoenen, sloffen ooit stof van aard zo ging ze traag vooruit en doorheen de jaren verdampte achter rimpels iedere vraag zij…

Vrijdagmiddaggebeden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
zij verheffen zich in onaantastbare formaties stapelen agressie na uitgesproken te zijn ongelijnd zwieren woorden als denkbeeldig eiland in de grote oceaan zonder ooit te standen tot hij zijn wereldbeeld ontvouwt vrouwen charismatisch bindt in hun gezinssituatie mannen simpel om zijn vingers windt in bevestiging van hun bestaan…

Pure rebellie

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
ik heb zinnen gebroken die nooit goed wilden lopen klanken gingen langzaam dissoneren wat ik ook probeerde het leven dat ik de taal had gegeven leidde een eigen bestaan was uit haar sociale setting gegaan in pure rebellie omgeven met mystiek en magie was er altijd al repliek maar een totaal nieuwe richting was baldadige brandstichting…
wil melker25 november 2018Lees meer >

Het volmaakt later

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
zij wiegen zon waaien warmte in alle kleuren rondom een stukje paradijs in twee daagse reis niet ver van het ijs onder dezelfde lucht dromen ook zij het volmaakt later zien wolken als golven water in blauw hoge zee nemen in samen bestaan verbinden mee hun cirkel is in het groene beginnen ook rond van binnen wil melker…
wil melker10 december 2018Lees meer >

broze waanzin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
in zijn eigen kleine waanzin woont de broosheid van het bestaan waar zoutere zoetere en sterkere klanktinten ademen de gaten in de mouwen van zijn fladderende oude jas als de vleugels van een gehavende vlinder zijn zon rouwt in het zwart hij gebaart naar een bloeddoorlopen maan gevallen sterren vindt hij op de straat…
J.Bakx23 januari 2019Lees meer >

Transporteurs

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Is zij een zebrapad, het ketelhuis van bestaan zonder hen te vergruizen de eeuwigdurende vertolker, architect van onze huizen.…

barst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
van kunnen en willen gloeit de rode draad in volledig bewust aanwezig zijn het sust geen geweten vergeten daden vragen toch hun tol goedschiks of kwaad gedacht bij elkaar gebracht voelt alles als de diepte van een grove barst, traag en vol met voeten in aarde wars van wat je wilt gilt het gemoed in de waarde van dit korte bestaan…

Het vlammend zwaard

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
ik heb haar op de gouden rand zien staan van een lichtende wolk met donkere kant omgord met een stralend koord het vlammend zwaard geheven in de laatste dagen van ons leven zij oordeelt niet maar klieft waar goed en kwaad verbonden zijn in pijn heelt zeer om weer naar rein te schonen ooit zal er weer een nieuw bestaan zijn bezieling…

de facto

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
in de levende verlatenheid ontmoet men de toekomst niet vreemd aan ons bestaan zo ook groeit de ouderdom over wegen die niet meer volgens oorspronkelijke paden gaan ik schets een schaduwrijk beeld dat het alledaagse verkleint het is ook hier de onbekende tijd die wel heelt op een vlek die blijft maar waarop regen droefenis lekt ik beschrijf…

Handelen in vraag

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
zij boden schaduw aan lachten om de zon die ons dit had aangedaan zij handelden in vraag en boden ludieke nog niet genoten oplossingen aan ook zij konden niet leven van de wind alleen pakten aalmoezen aan voor een goed bestaan vaak deelden zij illusie met de waarheid in het midden onaantastbaar zonder schikken prijzen…

Ik ben de wortel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 899
Ik kom uit bij de wortel En verdeel mezelf Onberekenbaar Spijt kan nooit vergaan Verdriet blijft al keer ik terug Oorsprong beheers ik niet Eenzaamheid ook niet Zelfs mijn eigen lichaam Weet niet van mijn bestaan Dit leven ken ik op mijn duim Dat zuig je er niet zomaar uit Maar leef altijd nog met de dag In mijn hart spreek ik Geef…

Creditcard (zonder interpunctie)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 452
jij wees mij de deur met harde hand onze lavendelgeur rook ineens verbrand ik was in je dromen toch zeker de man die eindelijk gekomen jou strikte in zijn ban jou niet meer losliet in je eigen bestaan zorgde voor verdriet je moest mij laten gaan ach, is zo'n korte liefde de heisa wel waard wat mij heel erg griefde je leende mij…

Wie wij zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 473
authentiek oorspronkelijk zijn We zoeken bevestiging in onze mythe van perfectie Wie wij werkelijk zijn wordt meestal verward met wie wij willen zijn We zijn het spiegelbeeld dat anderen naar ons terug reflecteren We zijn projectie We zijn wie wij zijn en daar is geen ontkomen aan We zijn wie wij zijn in een geprojecteerd bestaan…
Jaap Kooistra17 februari 2020Lees meer >

De Paus, Priester Bodar, Israel, en Palestina

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
Ik heb geluisterd naar de Paus ‘The pope’ van het instituut RK Kerk ik heb gekeken naar Priester Bodar boudoir van intrinsieke depressiviteit wat een slechte poppenkast wat een intrinsieke leegte wat een geklets wat een armoe alles wat gezegd werd had al gezegd moeten worden had al gedaan moeten worden had al niet meer moeten bestaan…

Ter Marse

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Ter Marse 'in het veen' onland, wildernis er omheen drie boerenplaatsen op een verhoging dicht bijeen pioniers waren ze midden in het veen een hard bestaan ze ontginnen het onland er omheen met de buitenwereld geen contact alleen een pad naar Onstwedde het veen verdween Ter Marse werd normaal een paar boerderijen langs de weg…

Het zachte aura

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 428
ik zag het zachte aura dat over je handen lag het warm energetisch vlak van jouw bestaan het verschil in spanning deed hormonen stromen vol affectie voor een heerlijk warm contact waarbij wij energie blocks wisselden in bekende arrangementen die in rangeren extra’s parkeerden het is dit spel waarin wij houden van elkaar…

Hologram

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 452
zij de was op om te drogen aan de waslijn ik keek naar haar lichaamstaal en genoot toen zij zich omkeerde zag ik haar tieten met op haar tepels opgestoken madeliefjes ze was zoals een hologram van een bloem haar wulpse bloementaal verleidde mij tot stoutmoedige daden, ze wilde het zelf we smolten samen in die zomerdroom alsof ons bestaan…