inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65040):

Het ongrijpbare

haar ogen
kijken mij aan
ik laat ze gaan in
hun taxerende blik

ken mijn sterke
en zwakke punten
maar trek mij daar
niets van aan

haar stem
is hoog ondanks de
donkere intonatie in het
scherpen van contrasten

ik ben nooit
een optelsom geweest
van delen maar straal
intense vitaliteit uit

het ongrijpbare dat
uitlokt tot een lach
omdat niet weten waarom
jij jezelf nooit vergeeft

wij zijn tegenpolen
in het spanningsveld
van samen bestaan
ontlading is gelukkig zijn


Zie ook: http://wilmelkerrafels.deds.nl

Schrijver: wil melker, 7 sep. 2017


Geplaatst in de categorie: liefde

3,0 met 3 stemmen 115



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)