Alle inzendingen over natuur

12647 resultaten.

Sorteren op:

Zanglijster

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 806
De zon komt op achter de horizon en schenkt hem haar rosse gloed. Hij repeteert hartstochtelijk zelfverzekerd over Wonderen - heelt juichend de tijd: de winter voorbij. Hij overdondert haar met zijn waterval van schrille tonen. Fantaseer ik in haar bekhoek even een glimlach? Ze vliegt op, de schaduwen glijden en houden haar geheim…
carlos31 januari 2005Lees meer >

Verbazing

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 796
Verbazing over moeder aarde hoe zij het al die jaren klaarde steeds weer de schoot te zijn van al het leven groot of klein Zij laat alles groeien en bloeien zonder zich te vermoeien om wat de mensen haar aan doen zij maakt elk voorjaar weer groen Het is een groot wonder keer op keer bijzonder dat zij al eeuwen lang gaat haar eigen gang…
Meta Oost6 februari 2005Lees meer >

Heerlijk de lente...

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 991
De lente ontwaakt in frisse kleuren Het prille groen laat zich omarmen Langzaam zal de lente gaan geuren Weldra zal de zon de aarde verwarmen De lente ontwaakt in alle rust Krokus en narcis laten de aarde bloeien Langzaam is het de lente die de aarde wakker kust De eerste voorjaarsregen laat de bloemen groeien De lente ontwaakt in een voorjaarslied…

(M)aantrekkingskracht

hartenkreet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.139
Volle maan boven strand en zee, het wateroppervlak is een spiegel met twee-miljard lichtdiamanten ingezet. Dit prachtige schouwspel trekt me mee als een magneet. Ik ben betoverd door de diamanten; ze creëren hun eigen dans op serene golvenmuziek zingend in cadans met schoonheid… daar zijn geen woorden voor. Zodra de zon weer aan de horizon…

maar nu gevloerd

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.090
hout kraakt voor de stappen uit zingt wat komen gaat draagt heden laat ontspannen gaan waar vroeger heeft gestaan geoefend in de wind in een weerbarstig buig en strek vaak topzwaar door dicht bladerdek maar nu gevloerd met de seizoenenkleur in planken gevlamd door beits in jaarringklanken slijt jaren op de grond recht opgebouwd…
wil melker18 februari 2005Lees meer >

Vroeg op

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 872
Als Ochtendgloren Goud in de mond heeft Wil hij Die vrouw wel 'ns zien Als ze dan gaat krieken Gaat hij Met haar en de Dageraad Op zoek naar de Zingende Merel En als er dan ook maar één haan Gaat kraaien Dan krijgt de dag Een gouden randje…

sneeuw smelt dorst

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.039
ik zie de winter in hun vachten gebogen staan ze gras en sneeuw te happen wind giert hen voorbij vlaagt verstuivend door de wei lange haren dragen pegels door de vorst sneeuw smelt dorst honger vraag geschraap van ijzeren hoeven langs bevroren grond zijn warme tong brengt maar een schrale oogst naar roze mond de ogen zijn geloken…
wil melker20 februari 2005Lees meer >

de duinen behoren aan wie hen liefheeft

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 725
de duinen behoren aan wie hen liefheeft voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft en kent de vindplaats van elke plant wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant maar waar Natuurmonumenten het duin beheert wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd en…
Dolly Valks21 februari 2005Lees meer >

ik wil haar stilte zien

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 847
ik lees de wind die stormt in de regen die vlaagt met hagel als ondeugend kind ik wil stilte zien in dwarrelende sneeuw zachte vlokken die mij rust geven misschien ik ben haar moe in eeuwigdurend langs gaan wil weer vertrouwde lucht de veranderingen langzaam laat me mezelf nu zijn bedaar, ga liggen en rust uit je wispelturigheid…
wil melker22 februari 2005Lees meer >

een bui bij volle maan

netgedicht
3.3 met 98 stemmen aantal keer bekeken 31.715
het vriest maar in de sneeuw zie ik je dansen een bui bij volle maan je sluiert geel in witte kansen ik hoor stilte in het ruisen van de stad de bomen wachten af, weten van mijn tasten op hun bast samen op bevroren grond die wortels voedt uit vele levens, ik laaf me aan je lach die ook op lente wacht dwarrel maar met mij en…
wil melker23 februari 2005Lees meer >

Vlokkenval...

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 710
Sneeuwvlokken zijn prachtig van struktuur, ik bewonder als betoverd de vorm ervan; wit en puur dik, rond of ragfijn. Als ik lang genoeg naar de vlokkenval kijk is het net alsof de vlokken stilstaan en ìk stijg alsmaar. Meegevoerd op de wind door de lucht suizen; alle kanten op rakelings langs huizen ongedwongen als een kind Hoe…

Zonsopgang

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 741
Flarden mist Heiige weilanden Een stille wereld Vroeg in de morgen Langzaam verschijnt een lichtpunt Kleurt de hemel In een zacht oranje gloed Verlicht de stille wereld De wereld ontwaakt Gaapt en rekt zich uit Kijkt nog slaperig om zich heen De stilte wordt langzaam verbroken…
Arnaud Klein26 februari 2005Lees meer >

de duinen behoren aan wie hen liefheeft

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 702
de duinen behoren aan wie hen liefheeft voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft en kent de vindplaats van elke plant wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant maar waar Natuurmonumenten het duin beheert wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…
Dolly Valks26 februari 2005Lees meer >

Mag ik penselen kleuren?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 709
Ik drijf winter laat je lichaam wachten wil enkel zomer schrijven in je gedachten Lente droomt niet langer in de zachte herfstgeuren Laat mij jouw wereld met streken kleuren Mag ik penselen kleuren in de onmogelijkste pracht Ik zal zelfs zwart-wit Laten schitteren in deze nacht…
Paul de Bruyn26 februari 2005Lees meer >

Op het schoon zingen van juffer Appelona Pijnbergs

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.567
In 't rijzen van de koele dag, Als ieder nog te slapen lag, Zat Appelona, die ik zag - ‘t Zijn mij geen dromen – In de schaâuw der bomen En streelde een luit, Terwijl zij uit Een heldere boezem zong. Stil hield de tong, Die ’t geveert’ Van het hele woud braveert. Het zingen, ’t Springen, ’t Fluiten, ‘t Tuiten En ‘t zwieren, Gieren…
Jan Luyken20 oktober 2020Lees meer >

Jij maakt mijn landschap helder

gedicht
3.0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 10.743
Jij maakt mijn landschap helder in hoe de hand het landschap langzaam langs de zuiderramen sponst en zeemt waaraan abeel en konifeer geheel zijn helderheid ontleent. Geen zicht kan helderder een in zicht zijn voor als het sneeuwen wil, weldra en alle wonden in de witste witten dichtgedekt, de dood een onbestaande. --------------------…

het fietslied

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Oh oh wat is de wereld wondermooi op de fiets op de fiets op weg naar Buiksloterbanne zag ik een tweespan in het hooi hij met fluit en melk-in-kanne zij met kip en koek-en-panne op de fiets op de fiets is de wereld van het waterland waarlijk wondermooi…

Poëtische fluistering

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.055
door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden met een glimlach van deur tot deur een pirouette van geurige boterbloemen het lied van de zon voert over de meidoornhaag de appelbloesems blauw glanst de lucht en over de leeuweriken die zich uitbundig laten meevoeren door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden…

veren kleurrijk recht gebogen

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.001
ik zag de vogel met vale veren ook hij sprong op in lenteachtig imponeren deed niet ruw zelfs elegant en wachtte tot jeugd was uitgespeeld danste solo aan de kant mengde zich niet in de strijd maar nam de tijd om nieuwe passen te proberen hield niet zo van imiteren zij was uniek voor hem in het andere pareren haar blik was vliegensvlug…

bloeit in lenteachtig komen

netgedicht
3.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 34.255
ik zie hoe ze je slopen met ogen zonder handen totaal geen mededogen je huid was gaaf in onschuld en ervaring leek je soms te braaf ze hebben je gepeld de schillen van herinnering in jaarringen ben je geteld maar in de kern bleef je ferm staan innerlijk onaangedaan ze hebben je verwond maar jij bent heel gebleven met sterke wortels…

De nacht is veel te groen

gedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 10.718
De nacht is veel te groen om krekels van het blauw te onderscheiden waar is het licht dat leeggezogen weiden uit hun stramme schaduw dwingt? Je hoort geen stilte die luider snikt dan legers meeldraden - ze vechten voor wat licht - schrijf met glazen woorden de scherven op hun dode bloemenmond. de tijd eet geld met hopen en af…

Wadloper en meeuw

gedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.701
Vervloek me, vliespotige krijsende engel, belaag me. Hoe walgelijk ook het slijk de einder moet bereikt. Het wassen begint er, het beter tij. Van kindsbeen, van huis uit is mij ingefluisterd: op water lopen kan, voor wie bereid is om de zee te drinken. --------------------------------------- uit: 'Verschiet', 2001.…

de 20 kilometerloop van alphen 2005

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.254
in een winterwitte droomwereld op weg naar alphen aan den rijn maarten’s prater is de kater drie kouters in een groen autootje wij zongen stilaan viel het stil maarten zag hazen in het witte veld we hebben er vier geteld er was er een die rechtop stond en naar ons zwaaide wat schoon en mooi de sneeuw hoe pittoresk het torentje van Rijnsaterwoude…

OVER EEN ROOS

gedicht
3.1 met 87 stemmen aantal keer bekeken 19.846
Hij is bijzonder heel bijzonder mooi. Met niets te vergelijken alleen: ochtendgloren boven een blauwe kustlijn zonlicht tegen een bergrug, vulkaan. Hij is zon water rood bloesem schaduw. Nooit vind ik de juiste woorden.…

Lentelied

hartenkreet
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.100
De vogels zingen hun eerste melodie hoog gezeten in een kale boom omringd door ontwakende natuur. Bekleed met voorjaarszon die een einde maakt aan de winterdroom en steeds warmer wordt met het uur. Blad ontspringt uit de knop, wind buigt de takken in de top van het nieuw ontstane leven.…

Vergeten in hout

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Was het enkel de specht die het hout verwondde, zich liet gaan als was het een zonde tegen wil en schade rest niets meer dan een stervende, gedwongen tot overgave, verloren. Hoor, hoe leven verdwijnt in een geluidloze zucht en toch schreeuwend om een wonder. Zo davert de grond nog eens en weer en kunnen we de ogen sluiten. Om alleen…

DOF VIOLET

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.007
Dof violet is 't west en paarsig grijs. Nog wandel 'k door het zwaar berijpte gras, En hoor naast me op de vaart het fijn gekras Van schaatsen over 't hol rinkelend ijs: Ik heb 't gevoel, of 'k op 't bevroren glas Cirk'lend, zwevend, zwenkend op kunst'ge wijs, Met 't buigend bovenlichaam daal en rijs: 'T is in mijn rug, of…

opspattend wit

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 992
je raakt ik voel je trek en deining jij wilt me terug zacht is je verleiding je sist en rolt het schuimtapijt zacht neergevlijd heel langzaam voor me uit ik vlucht en zie een meeuw opspattend wit een felle schreeuw tegen de blauwe lucht jij bent voor mij de branding ik duik alleen te diep er is geen zachte landing de bodem…

het prunuslaantje van weleer

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 724
ik zie het prunuslaantje van weleer herinner mij de rode lagen het speelse vlagen van de wind ik was een kind in die verleden dagen onderstammen zijn nog dik maar de enten zijn gezwicht de kale takken vroegen om een snoei zodat hun groei ook na de winterdagen het rozerood kon dragen mijn laantje is niet meer de meeste bomen zijn geveld…

de merels van de prunuslaan

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 849
ze fluiten mij en ook de nacht weer uit de merels van de prunuslaan een handvol zwart zingt sterren uit de nacht roept het komen van de dag in hoge tonen vertellen ze hun dromen het lange wachten zat ze fluiten een concert waardoor de maan verbleekt en zijn gezicht vergeet met de eerste zonnestralen die de aarde raken wordt de…