12647 resultaten.
Zanglijster
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
806 De zon komt op
achter de horizon
en schenkt hem
haar rosse gloed.
Hij repeteert
hartstochtelijk
zelfverzekerd
over Wonderen -
heelt juichend de tijd:
de winter voorbij.
Hij overdondert haar
met zijn waterval
van schrille tonen.
Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim…
Verbazing
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
796 Verbazing over moeder aarde
hoe zij het al die jaren klaarde
steeds weer de schoot te zijn
van al het leven groot of klein
Zij laat alles groeien en bloeien
zonder zich te vermoeien
om wat de mensen haar aan doen
zij maakt elk voorjaar weer groen
Het is een groot wonder
keer op keer bijzonder
dat zij al eeuwen lang
gaat haar eigen gang…
Heerlijk de lente...
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
991 De lente ontwaakt in frisse kleuren
Het prille groen laat zich omarmen
Langzaam zal de lente gaan geuren
Weldra zal de zon de aarde verwarmen
De lente ontwaakt in alle rust
Krokus en narcis laten de aarde bloeien
Langzaam is het de lente die de aarde wakker kust
De eerste voorjaarsregen laat de bloemen groeien
De lente ontwaakt in een voorjaarslied…
(M)aantrekkingskracht
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.139 Volle maan boven strand en zee,
het wateroppervlak is een spiegel met
twee-miljard lichtdiamanten ingezet.
Dit prachtige schouwspel trekt me mee
als een magneet. Ik ben betoverd door
de diamanten; ze creëren hun eigen dans
op serene golvenmuziek zingend in cadans
met schoonheid… daar zijn geen woorden voor.
Zodra de zon weer aan de horizon…
maar nu gevloerd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.090 hout kraakt
voor de stappen uit
zingt wat komen gaat
draagt heden
laat ontspannen gaan
waar vroeger heeft gestaan
geoefend in de wind
in een weerbarstig buig en strek
vaak topzwaar door dicht bladerdek
maar nu gevloerd met
de seizoenenkleur in planken
gevlamd door beits in jaarringklanken
slijt jaren op de grond
recht opgebouwd…
Vroeg op
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
872 Als Ochtendgloren
Goud in de mond heeft
Wil hij
Die vrouw wel 'ns zien
Als ze dan gaat krieken
Gaat hij
Met haar en de Dageraad
Op zoek naar de Zingende Merel
En als er dan ook maar één haan
Gaat kraaien
Dan krijgt de dag
Een gouden randje…
sneeuw smelt dorst
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.039 ik zie de winter
in hun vachten
gebogen staan ze gras
en sneeuw te happen
wind giert hen voorbij
vlaagt verstuivend door de wei
lange haren dragen
pegels door de vorst
sneeuw smelt dorst
honger vraag geschraap
van ijzeren hoeven
langs bevroren grond
zijn warme tong
brengt maar een schrale
oogst naar roze mond
de ogen zijn geloken…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
725 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd
en…
ik wil haar stilte zien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
847 ik lees de wind
die stormt in de regen
die vlaagt met hagel
als ondeugend kind
ik wil stilte zien
in dwarrelende sneeuw
zachte vlokken die mij
rust geven misschien
ik ben haar moe in
eeuwigdurend langs gaan
wil weer vertrouwde lucht
de veranderingen langzaam
laat me mezelf nu zijn
bedaar, ga liggen en rust uit
je wispelturigheid…
een bui bij volle maan
netgedicht
3.3 met 98 stemmen
31.715 het vriest maar in de
sneeuw zie ik je dansen
een bui bij volle maan
je sluiert geel in witte kansen
ik hoor stilte
in het ruisen van de stad
de bomen wachten af, weten
van mijn tasten op hun bast
samen op bevroren
grond die wortels voedt uit
vele levens, ik laaf me aan
je lach die ook op lente wacht
dwarrel maar met mij
en…
Vlokkenval...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
710 Sneeuwvlokken zijn
prachtig van struktuur,
ik bewonder als betoverd
de vorm ervan; wit en puur
dik, rond of ragfijn.
Als ik lang genoeg naar
de vlokkenval kijk
is het net alsof
de vlokken stilstaan
en ìk stijg alsmaar.
Meegevoerd op de wind
door de lucht suizen;
alle kanten op
rakelings langs huizen
ongedwongen als een kind
Hoe…
Zonsopgang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
741 Flarden mist
Heiige weilanden
Een stille wereld
Vroeg in de morgen
Langzaam verschijnt een lichtpunt
Kleurt de hemel
In een zacht oranje gloed
Verlicht de stille wereld
De wereld ontwaakt
Gaapt en rekt zich uit
Kijkt nog slaperig om zich heen
De stilte wordt langzaam verbroken…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
702 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…
Mag ik penselen kleuren?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
709 Ik drijf winter
laat je lichaam wachten
wil enkel zomer
schrijven in je gedachten
Lente droomt niet langer
in de zachte herfstgeuren
Laat mij jouw wereld
met streken kleuren
Mag ik penselen kleuren
in de onmogelijkste pracht
Ik zal zelfs zwart-wit
Laten schitteren in deze nacht…
Op het schoon zingen van juffer Appelona Pijnbergs
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.567 In 't rijzen van de koele dag,
Als ieder nog te slapen lag,
Zat Appelona, die ik zag
- ‘t Zijn mij geen dromen –
In de schaâuw der bomen
En streelde een luit,
Terwijl zij uit
Een heldere boezem zong.
Stil hield de tong,
Die ’t geveert’
Van het hele woud braveert.
Het zingen,
’t Springen,
’t Fluiten,
‘t Tuiten
En ‘t zwieren,
Gieren…
Jij maakt mijn landschap helder
gedicht
3.0 met 39 stemmen
10.743 Jij maakt mijn landschap helder
in hoe de hand het landschap langzaam
langs de zuiderramen sponst en zeemt
waaraan abeel en konifeer geheel
zijn helderheid ontleent. Geen zicht
kan helderder een in zicht zijn
voor als het sneeuwen wil, weldra
en alle wonden in de witste witten
dichtgedekt, de dood een onbestaande.
--------------------…
het fietslied
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.273 Oh oh
wat is de wereld
wondermooi
op de fiets op de fiets
op weg naar Buiksloterbanne
zag ik
een tweespan
in het hooi
hij met fluit en melk-in-kanne
zij met kip en koek-en-panne
op de fiets op de fiets
is de wereld
van het waterland
waarlijk wondermooi…
Poëtische fluistering
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.055 door de straten, dansend
bedwelmt ze de stad
met woorden
met een glimlach
van deur tot deur
een pirouette
van geurige boterbloemen
het lied van de zon
voert over de meidoornhaag
de appelbloesems
blauw glanst de lucht
en over de leeuweriken
die zich uitbundig
laten meevoeren
door de straten, dansend
bedwelmt ze de stad
met woorden…
veren kleurrijk recht gebogen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.001 ik zag de vogel
met vale veren
ook hij sprong op
in lenteachtig imponeren
deed niet ruw
zelfs elegant en wachtte
tot jeugd was uitgespeeld
danste solo aan de kant
mengde zich niet in de
strijd maar nam de tijd om
nieuwe passen te proberen
hield niet zo van imiteren
zij was uniek voor hem
in het andere pareren
haar blik was vliegensvlug…
bloeit in lenteachtig komen
netgedicht
3.3 met 33 stemmen
34.255 ik zie hoe ze je slopen
met ogen zonder handen
totaal geen mededogen
je huid was gaaf in
onschuld en ervaring leek
je soms te braaf
ze hebben je gepeld
de schillen van herinnering
in jaarringen ben je geteld
maar in de kern
bleef je ferm staan
innerlijk onaangedaan
ze hebben je verwond
maar jij bent heel gebleven
met sterke wortels…
De nacht is veel te groen
gedicht
3.2 met 24 stemmen
10.718 De nacht is veel te groen
om krekels van het
blauw te onderscheiden
waar is het licht
dat leeggezogen weiden
uit hun stramme schaduw dwingt?
Je hoort geen stilte
die luider snikt
dan legers meeldraden
- ze vechten voor wat licht -
schrijf met glazen woorden
de scherven op hun dode bloemenmond.
de tijd eet geld met hopen
en af…
Wadloper en meeuw
gedicht
2.7 met 21 stemmen
10.701 Vervloek me, vliespotige krijsende engel,
belaag me. Hoe walgelijk ook het slijk
de einder moet bereikt. Het wassen begint er,
het beter tij. Van kindsbeen, van huis uit
is mij ingefluisterd: op water lopen kan,
voor wie bereid is om de zee te drinken.
---------------------------------------
uit: 'Verschiet', 2001.…
de 20 kilometerloop van alphen 2005
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.254 in een winterwitte droomwereld
op weg naar alphen aan den rijn
maarten’s prater is de kater
drie kouters in een groen autootje
wij zongen stilaan viel het stil
maarten zag hazen in het witte veld
we hebben er vier geteld er was er een
die rechtop stond en naar ons zwaaide
wat schoon en mooi de sneeuw
hoe pittoresk het torentje van
Rijnsaterwoude…
OVER EEN ROOS
gedicht
3.1 met 87 stemmen
19.846 Hij is
bijzonder
heel bijzonder
mooi.
Met niets
te vergelijken
alleen: ochtendgloren
boven een blauwe kustlijn
zonlicht tegen
een bergrug, vulkaan.
Hij is
zon
water
rood
bloesem
schaduw.
Nooit vind ik
de juiste woorden.…
Lentelied
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.100 De vogels zingen hun eerste melodie
hoog gezeten in een kale boom
omringd door ontwakende natuur.
Bekleed met voorjaarszon die
een einde maakt aan de winterdroom
en steeds warmer wordt met het uur.
Blad ontspringt uit de knop,
wind buigt de takken in de top
van het nieuw ontstane leven.…
Vergeten in hout
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.390 Was het enkel de specht
die het hout verwondde, zich liet gaan
als was het een zonde tegen wil
en schade rest niets meer dan een stervende,
gedwongen tot overgave, verloren.
Hoor, hoe leven verdwijnt
in een geluidloze zucht en toch
schreeuwend om een wonder.
Zo davert de grond nog eens
en weer en kunnen we de ogen sluiten.
Om alleen…
DOF VIOLET
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.007 Dof violet is 't west en paarsig grijs.
Nog wandel 'k door het zwaar berijpte gras,
En hoor naast me op de vaart het fijn gekras
Van schaatsen over 't hol rinkelend ijs:
Ik heb 't gevoel, of 'k op 't bevroren glas
Cirk'lend, zwevend, zwenkend op kunst'ge wijs,
Met 't buigend bovenlichaam daal en rijs:
'T is in mijn rug, of…
opspattend wit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
992 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
zacht is je verleiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
de bodem…
het prunuslaantje van weleer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
724 ik zie het
prunuslaantje van weleer
herinner mij de rode lagen
het speelse vlagen van de wind
ik was een kind in die verleden dagen
onderstammen zijn nog dik
maar de enten zijn gezwicht
de kale takken vroegen om
een snoei zodat hun groei ook na de
winterdagen het rozerood kon dragen
mijn laantje is niet meer
de meeste bomen zijn geveld…
de merels van de prunuslaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
849 ze fluiten mij en ook
de nacht weer uit
de merels van de prunuslaan
een handvol zwart
zingt sterren uit de nacht
roept het komen van de dag
in hoge tonen
vertellen ze hun dromen
het lange wachten zat
ze fluiten een concert
waardoor de maan verbleekt
en zijn gezicht vergeet
met de eerste zonnestralen
die de aarde raken wordt
de…