inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 385):

Wadloper en meeuw

Vervloek me, vliespotige krijsende engel,
belaag me. Hoe walgelijk ook het slijk
de einder moet bereikt. Het wassen begint er,

het beter tij. Van kindsbeen, van huis uit
is mij ingefluisterd: op water lopen kan,
voor wie bereid is om de zee te drinken.

---------------------------------------
uit: 'Verschiet', 2001.

Schrijver: Anneke Brassinga
Inzender: JB, 26 maart 2005


Geplaatst in de categorie: natuur

2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.447

Er is 1 reactie op deze inzending:

ari vlasblom, 21 jaar geleden
Dit is een krachtig gedicht, erotisch ook.
Maar op de een of andere manier wil je dan als lezer
dat Palmela Anderson de schrijfster zou zijn...

reageer Geef je reactie op deze inzending: