4410 resultaten.
- Delirium -
netgedicht
3.9 met 49 stemmen
608 āreflectionā, onbeschikbaar in hun vorm
delirium, een of andere illusienorm
elektronica naast stilte, ver van het grove spoor
traint en coacht het acute hallucinatoire oor
delirium, alcoholverslaving, een delicaat terrein
verwardheid in trance, als prachtige remix,
het ontwenningsverschijnsel van het leven
waar en wie ben ik alom, hier en…
het gezicht van een hart
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
848 misschien kan ik in jou
pijnloos sterven
als regen min of meer regen is
en de dood met zijn wijsvinger
mijn ogen geneest, zacht
en onverklaard
het zou op stilte lijken; geleend
uit schaduwen van glas
of op witte vlokken
in een hand
wanneer niemand merkt
dat het sneeuwt, vroeg
tegen het raam
misschien is mijn zwijgen
niet…
bomend
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
506 verwaaide bomen
bladeren mā n hoofd
tijd nemend
composterend
tot voedingsbodem
voor nieuwe
gedachtekiemen
al bomend
schiet ik wortel
en vertak…
bomend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 verwaaide bomen
bladeren mā n hoofd
tijd nemend
composterend
tot voedingsbodem
voor nieuwe
gedachtekiemen
al bomend
schiet ik wortel
en vertak…
verdraaid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 warrig hoofd
ziet even alle hoeken van de kamer
loopt om, tegen de wijzers van de klok
gespannen veer
rusteloos hart
stuwt binnenuit het kruiend ijs
dat geen gelijke tred houdt met de dooi
verdraaid
bloeddruk gestegen…
Ingenieus
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
522 jij kreeft keer op keer
kringelend rond mijn tong
ik haak me vast in jouw vijver
die telkens langs mij strijkt
aan de golf van jouw monding
bij ons, bij wij
nee, jij bent er steeds
onmiskenbaar
door de dreven van je druppelwoorden
mijn diepgang meert aan
in jouw havenspoor
ik glimlach opwaarts
gekroost door de riviermonding
drijvend…
Bennie Slim
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
595 hij reisde miljoenen meter
hij wilde alles zien
nu is hij allesweter
beweert hij sedertdien
maar Ćs hij wel zo kien?
nog voor geen centimeter
kent hij zijn Jacobien
en al geen haartje beter
hun eigen Ot en Sien
en die zijn al zeventien!…
- Cirkels op een stuk papier -
netgedicht
3.8 met 48 stemmen
461 cirkels op een stuk papier,
vreugde en verdriet worden weggehaald
uit vicieuze ondoordachte lijnen
jij tekent mijn grenzen,
een tweedimensionale figuur
perfect en rond,
stuiterend teken je op stevig gekleurd papier
via de rand van het onvermogen,
als een naald die weleens over de stiklijn gaat
..en die de pijn kent.
toekomst, elke raaklijn…
Plunje
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
438 deze aarde
behoort niet meer bij mij
alhoewel ik eraan geloven moet
alles draaft aan mij voorbij
zij overstromen doet
vroeg op neem ik in mijn mond
terug naar werkelijkheid
slapeloosheid kosteloos
put het uit bagage
draaiend door de ochtendstond…
- Gemoedstoestanden -
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
499 Stemming uitgesproken, paradijselijk neergezet,
verkeerd begrepen,
het sprookje van Hans en Grietje
gemoedstoestanden geĆÆnterpreteerd,
een groene tuin met zijn veel te grote bomen
synoniem aan uitzinnige vreugde
de 'boom des levens',
bestaat uit ƩƩn enkele emotie
pragmatisch, creatief
staat de wereld plotseling op haar kop
'het nieuwe…
Overtocht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
764 ik wou dat ik
in zevenmijlslaarzen
hink stap sprongen kon maken
op een springplank
waar lavendel blue weelderig bloeit
in de vaas van jouw ogen
dicht bij elkaar
(al wat we aan liefde hadden samengebracht,
op vingertoppen licht)
voetstappen vinden
vlijt gekeeld donzen uren
die wiegen onder de naakte zon
balletten in jou en mij
als (…
En face
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
852 mijn ezel is van hout
opgerekt tot ooghoogte
wel zittend
immers staande ziet men
over het naakte linnen doek
herkent men niet de eigen droogte
om blinde vlekken te kunnen verven
spiegelt men zich aan een wit vlak
in deze ootmoedige pose
kan men enkel inzicht
uit schaduwrijke vergezichten
verwerven
ze huizen namelijk onder eigen…
NEE
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
814 ik wil met ondoorzichtige manoeuvres
uit mijn gedachten klauteren
ze onbeademd achterlaten
in een tijdscollage waarvan ik gezichten amputeer
zonder slaap of kus
hele hoofden die ik laat rondkijken in bevlekte uren
muren, nooit gekocht
zoals het geluid
van regenvlagen tegen de binnenkant
van mijn keel
aarzel niet
en huiver
om…
- Evenwicht -
netgedicht
3.6 met 54 stemmen
564 evenwicht,
toegangspoort van het onmogelijke,
ervaring van schoonheid in liefde om ons heen
jullie tempels zijn duizendmaal gebroken,
staren door alle transformatie heen
muziek en creativiteit pakken
het ongelofelijke verstandelijke levensgeschenk,
zijn nauwlettend strenge leermeesters,
dankbaar en onverschillig in hun wijze doen
evenwicht…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 Alles ging terstond voorbij
met zwarte kraaien die zij lichtte
zachte lippen die zij stiftte
met karmijn - het diepste rood
om in betovering verheven
koningin te zijn in steden
met haar peperkoeken hart
waarin zij lege zielen sloot
Zij woonde overal en nergens
in een tijd die nog moest komen
strooide kruimels tussen bomen
brak geloftes…
- Sluikstorten -
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
570 achtergelaten 'per toeval',
een schrijversschat buiten,
bij de bewakingscamera
op het openbaar domein
opkuisstukken zonder eigenaar,
oude lezersbrieven in smeuĆÆge tijden
boeken werden als relikwieƫn
waarschijnlijk achteloos achtergelaten
omschrijven ƩƩn bepaald woord en thema
de overblijfselen op de openbare wegen:
sluikstorten,…
hoge horizon
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
931 het staren boeit hem
hoe het door straten wandelt
en herbegint
als een licht geroezemoes
de reis
die hij alleen moet maken, verdonkert
in een eindeloze vlakte met zijn denken
er tegenover en waar alles
zo ontzettend groot is, dreigt uiteen te vallen
tot het herbegint
zich langzaam
weer inlijft
met spoorzoekers en vleugels…
De duivel, en niet eerder.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
754 Ik hou van je,
je lach,
de twinkeling in je ogen,
je hele zijn
Maar niet
die duivel,
op je schouder
Jij ziet hem niet,
hij waant zich daarom
onoverwinnelijk
Maar ik bijt vast,
en reken later
nog wel met hem af
Dan pas
zal ons geluk
echt beginnen
Dan pas mijn lief,
en niet eerder.…
Opstandig verleden
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
655 Moe en gedachteloos word ik
overvallen door herinneringen
die mij al dagen belagen en
nu mān gedachtegang kraken
Verleden verdringt het heden
uit de spotlight van āt bewuste
elke herinnering is ān hint voor
de volgende, haken in elkaar
tot ān haast naadloos verhaal
Zwiepende losse eindjes van
onverwerkte zaken ranselen
in een…
onhoudbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
776 -alsof
er een landschap
woekert
op muren,
de uren nodig
in scheppen van gedachten ā
zou het raar zijn
als het verdict zich uit stenen snijdt
oceaangroot
zo zwaar
als vielen wij voorgoed
uiteen
zou het geruis van alle stromen stilvallen, samen
met het leed
dat uit schelpen braakt
tussen wier en het waarachtige weten
golf…
onder spanning
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
607 te vaak
te diep buigen
over andermans
problemen
gaat toch
een keer
ten koste
van je
eigen rug…
Het pad van misschien
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
489 stil suist de zon
wentelt haar golvenlied
verlangend in sneeuwwit
dragen
(ergens verder ligt een dorp)
waar ik mijn dromen
heb neergevlijd die strekkend wiegt
in een bepaald ritme
(op de vierkante meter
hoog gericht en laag,
rechts en links)
elk draagt haar kleurenpallet
min of meer transparant
uniek
zoals een roos aan roos…
Valse vriend.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
655 Je weet wat je moet doen
maar je doet het niet.
En je weet ook wat je moet laten
maar je laat het niet.
Schat, jouw vriend is niet je Vriend:
je weet het wel, -ergens van binnen-,
en je zou het ook moeten zien
maar je wil het niet.
Elke keer als ik het je probeer
te vertellen word je boos,
terwijl ik je juist wil helpen,
maar steeds…
- Paparazzi -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
647 Paparazzigevoelens
stelen de nieuwsgierige blikken,
bewegingen door een fotograaf,
woorden blijvend gekoppeld,
stikken in hun eigen kritieken
vloeien respectievelijk voort
van onbevangen zijn.
De ogen wakend,
de mond monddood.
Van 's morgens vroeg nakend,
tot 's nachts na sluitingsuur,
paparazzi..
hun opgejaagde blikken,
hun voeten…
De ommekeer
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
819 De ommekeer leek niet denkbaar
keek verloren om mij heen, hopeloos in verlangen
zoveel leegte vulde eindeloos de afstand.
De nacht nadien verdween, een ontluikend begin
alsof de wereld haar noden nooit gekend heeft,
mijn boodschap niet had mogen ontvangen.
De eerste voorzichtige schreden
vervolgen het verdwijnen..
hoe kon ik denken, dat…
- Achter tralies -
netgedicht
4.3 met 49 stemmen
660 Achter ijzeren faƧade,
staat emotieloos op ruwe muur
een stoere kaars te branden,
hoogst uitzonderlijk
licht haar tors een gevangen lachen op.
Onschuldige romantiek,
dreigt achter eeuwige tralies te belanden
terwijl met ijzeren onvermogen
de sleutel in het slot gaat,
en alle dagen lang
gillend en schreeuwend tranen vechten.
Vermomd…
naam achter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 toen het riet die zomer begon met praten
toen vleermuizen vertelden
je moet nooit meer vragen
kon alleen de waarheid wegblijven
op de rand van stad en park
sloegen wij alles van ons af
wij konden nooit meer vergeten
wat ons was aangedaan
wij bleven hangen in een synoniem
om terug te keren naar onze achternaam
om maar niet te spreken over…
Steels - Duogedicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
517 verdoezelde zwakheden
krullen aan de oppervlakte
grijze kiezels kreunen
onder het profiel
daar waar ik loop:
geen plaats voor dubbelzinnigheden
daar waar ik loop:
weet ik niet waar mijn schreden leiden
gevolgd door lange schaduw
welke terstond in de nek hijgt
kleurt het maanlicht rood
sterren flikkeren in het niets
op die geheime plek…
Halfvol
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
496 Wat is het verschil
tussen twijfel en ernst
als iedereen
vanuit zijn eigen straatje praat
wat blijft er over van dromen
naast het glas,
dat alsmaar voller lijkt
misschien beminnen we stilte
koesterend in eenzaamheid
dat het tenminste
niet zo hoeft te zijn
geen leegte in de nacht.…
de eerste leugen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
876 achter een boom vol vlinders
houd ik me schuil
er is een reden
voor dit deel van het leven;
het op- en neerwaarts
en waar het allemaal om gaat
ik ben de nacht dankbaar
dat ik me mag neerstorten in zijn duisternis
dicht bij de stilte en de stenen waarachter wind
dromen draait
dwaas in drang
alsof ze ooit gevlogen hebben
misschien…