22309 resultaten.
Waarom?
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
889 Je hoofd vol,
Je dagen leeg,
een kreet van ongeloof,
waarom?
Eens in de toekomst,
Als je hoofd weer leeg is,
Je dagen weer voller zijn,
Zal je waarom een plaats vinden in je hart,
en daar tot rust komen.…
Levend
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
634 soms wandel ik langs de waterkant
waar wij ons tussen ’t riet verstopten
nog steeds staat het afscheid op palen
en is het water gevuld met droef
al zou ik jou willen gedenken
de koude woorden uit het steen slijten
opdat onze dromen tot leven komen
wat rest is spijt en spijt alleen
soms kom je voor in gedichten
dan leen ik de ruimte even…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Begraaf ons in
een dek van woorden
met een warmend gebaar,
waar zielen moeizaam zuchten
genageld aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd…
Vlieg met jezelf mee
snelsonnet
1.7 met 15 stemmen
1.251 De musical rond Paul komt net op tijd:
Men vindt zijn Ma-Di-Wo-Do een zozo-show
Soms zelfs al een How Low As You Can Go-show
Een voorgeborchte van vergetelheid
Artiesten draaien vaak dezelfde ronde:
Wat oud is, wordt vanzelf heruitgevonden…
je leeft nog steeds
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
493 - Een mens heeft maar één hart
Een ziel wel duizenden
Het maakt dat de mens
Een mens verdragen kan -
hier sta ik dan
tien jaar verder
van jouw dood
verwijderd
als zachte tikken van koper
tegen ’t mahoniehout
gaat de tijd voorbij
al wat ik hoor
is jouw stem
tussen het steen
en het mos
de kiezels bewijzen
dat jouw adem niet…
Geworden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
518 eens was jij het roodborstje
je zong de nachtegaal
van haar plek
nu krijs je gelijk de meeuwen
verloren boven
een verlaten strand
de golven overstemmen
jouw treurgezang
je bent als stuifzand…
Morse
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
751 Haar handen met een ziltige glans,
dansend over de rugzijde als een sensuele dans.
Immer ongeoorloofd en onzeker,
als de regen op mijn dakzijde, als warm water in een gekoelde beker.
Nog even en ze straalt het uit,
het volledige, het totale,
de liefde en het begeren tot de laatste stuit.
Het raken van de getuite lippen, de lijnen, de stippen…
Testament
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
901 Kolderiek periodiek (nr. 31 uit een reeks van 100)
De verstokte roker, die aan longkanker zou sterven,
liet zich cremeren. Zijn laatste woorden waren:
“ Ik sterf zoals ik geleefd heb... rokend!"…
In een harnas van bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
873 Het is aeonen geleden
dat de hemel tot de aarde sprak
dat de wind
land en water brak in zeven zeeën
in een uitbarsting van hevige weeën
dat ieder elkaars taal verstond
en Orion de Schorpioen verslond
Zo is de tijd vergleden
lichtjaren verder naar het heden
Er woekert flora uit oeroude zaden
verspreid door weer en wind
die men op…
Vroege tijden
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
588 leg me nu maar weg
de waarheid toonde zijn gezicht
in het licht van een alledaagse dag
laat het rusten in ons oog
blader niet meer door de regels
de lijnen zijn onevenwichtig
ze bieden geen houvast
zet me in de eikenhouten kast
de eens vertoonde passie
gevuld in rood en purper
doen de nacht blaken in ’t zwart
geen contouren spelen met…
Sambalbrij?
snelsonnet
3.4 met 9 stemmen
1.042 In Moerdijk heerste collectieve vrees
Toen hulpverleners kreunerig beweerden
Dat virussen hun darmen attaqueerden
Waarschijnlijk komt het toch van de Chinees
Zo'n buikgriep leidt tot tendentieus gejoel
Maar dat is meer een onderbuikgevoel…
Volle Leegte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 Leegte vult mijn hoofd,
des te leger, des te voller, hetgeen mijn gevoelens verdoofd.
Ze loopt langs mijn zijde,
elegant, maar direct ten strijde.
Bij wie zou zij horen?
Die leegte, die mijn rust doet verstoren.
Mijn gedachte aan haar, zij die langs me loopt.
Vult mijn leegte beetje bij beetje,
de plaatjes die mijn hersenen ophoopt.
Hoe…
Een uitweg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
883 In de steek gelaten door familie, een leven vol verdriet
Is waar je niet om hebt gebeden is wat je niet hebt verdient.
Hier op deze plek vindt je rust, om je leven te herpakken,
Ook al klinkt dat onwerkelijk, na al die opgevangen klappen.
Op een keerpunt van je leven, een nieuw ingeslagen pad,
Op zoek naar grip op jouw leven, op zoek naar naar…
Een nieuwe mond om te spreken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
591 ( Opgedragen aan de tweede generatie Oost-Indische Nederlanders )
Kaarsvet druipt op een gebroken sokkel
waar een laatste strohalm gestalte krijgt
Dan keert de dag naar binnen
Er kraait geen haan naar
gezonder of beter
Gezocht heb je
naar dat ene puzzelstuk
naar de naam
van voor je geboorte
naar een nieuwe mond om te spreken…
dromenland
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.076 bereik ik de schutting
van mijn boerenhuis
uit verschillende windstreken
dalen vier seizoenen
uit de hemel naar beneden
blazen mijn naam juist
de lust naar nectar slonk
slechts ik bleef
in weelde van beelden onbekend
kale deuren dichtslibben
ben ik mens vergeten
hoe het licht op palmen danste
wanneer ze muzikaal gestreeld werd…
Geen wekker op vrijdag
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
787 Ik houd van mijn vaste vrije dag,
de dag dat de wekker zijn mond houden mag
Het rustig doezelen na het ontwaken
kan mijn dag al niet meer stukmaken
Koffie drinken, een lekker ontbijt,
niet in haastig tempo maar in zeeën van tijd
Een goed begin van mijn geliefde vrijdag,
de dag dat de wekker zijn mond houden mag…
Het ochtendgloren
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
796 Het genieten van het ochtendgloren
ging weer door jouw slechte bui verloren
dus is het voornemen nu geboren
deze vreugde niet meer te laten verstoren…
Horoscoop
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.435 Kolderiek periodiek (nr. 32 uit een reeks van 100)
Zegt de een: ”Ik ben een schorpioen van sterrenbeeld”,
Zegt de ander: ”Dan heb je een ernstig probleem!”…
Vruchteloze devotie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Je gedachten revalideren
het onvermogen beurtelings
linksom/ rechtsom
Blindelings werp jij
de stenen tafelen van wijlen Mozes
als loden molenstenen
om je starre hals
en trekt je ruggengraat
dan weer recht, dan weer krom
“Kijk me toch aan!”
roep je tegendraads en kromt
in allerijl krampachtig de tenen
Wat een poging moge zijn
van…
Schijnflorijn
snelsonnet
3.8 met 8 stemmen
1.152 Ooit stond ie op ons bankbiljet van honderd
Nu komt ie terug op 'n 2 Euro-munt
Erasmus gerecycled. Wat 'n stunt!
Je wordt tot in je onderbuik bedonderd
Zo krijgen wij weer, na verloop van tijd
Een muntsoort met een schijn van eigenheid…
Elfen dansen om de navel van de Aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
599 Strooi papavers
als korrels der vermetelheid
in het verblindend oog van de tijdloze muze
Op het moment dat de draak
zijn vuur verzengt en dwergen
in hun smidse zonniger goud delven
dansen onzichtbare elfen om de navel
van de aarde en om alles wat
van onschatbare waarde blijkt
mag je opnieuw de hemelen bewonen
de ongekroonde koning…
MENSELIJK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.236 Helaas; de zwakke mens in dit weemoedig leven,
Hij heeft een weinig vreugd zo noodig voor zijn hart:
Wij hijgen ras naar ’t eind van dorre lijdensdreven,
En spoedig al te lang valt ons de nacht der smart.
Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille
Geschiede! – doch vergeef onze arme kindertaal,
’t Bedroefde hart, bij ’t vroom…
De snobistische criticus
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
754 O jee, je vindt me zo ongewoon
want ik heb nog steeds een vaste telefoon
O jee, je vindt me zo imbeciel
want ruim 6 jaar oud is mijn enige mobiel
en geen abonnement maar prepaid tegoed
doet mijn moderniteit toch zeker geen goed
O jee, je vindt me o zo raar
want dezelfde tv staat hier al 14 jaar
O jee, je vindt me zo'n vreemd mens
dat ik niet…
't Vliegerken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
829 Ik ben nie al te zot van `t spel
Maar `k vange gere musschen
Marblen en toppen kan ik wel
Maar daarin ben ik nie fel
`k Zie tegenwoordig overal
En ook al in mijn straatje
Jongens schuppen op nen bal
Maar `k spele `t liefst van al
Mee mijne vlieger
En zijne steert
Hij goot omhoge
`t Es `t ziene weert
`k Geve maar klauwe
Op mijn gemak…
In de tuin der overwoekering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
952 Voor R.
Ogen struikelen over gebroken glas
over versleten regels die ooit in onmin
het daglicht zagen
Mijn handen vouwen je beeltenis samen
Met betraande ogen kijk ik
richting de overwoekerde tuin
waarin de boom een tak breekt
Het regent vragen in late uurtjes
er wordt druk gespeculeerd
vanuit te strakke keurslijven
In een terugtrekkende…
Februari
gedicht
2.5 met 38 stemmen
18.791 De keuze, zegt hij, is niet groot, er is verdriet
om bij te blijven, of kies je voor het leven.
Zo makkelijk klinkt hij, lacht moeilijk
en wenst geloof ik alle dingen nieuw.
Achter het raam zit het huiselijk leven
onder de lamp bij de hagelslag
luistert slordig naar elkaar en de muziek;
vier jaargetijden, eerste deel. Hoor de lente.…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 In deze nacht
daalt het licht lenig uit een slanke maan
Behulpzaam smelt zij op mijn lichaam
in een golf van zeldzaamheid
In dit donkere uur
kleur ik opnieuw de woorden in,
smeed ik hun gestalten archaïsch,
eindeloos
In verlatenheid opgenomen
boort angst een illuster fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte…
Quality time?
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
1.207 Het sterk verminderde geluksgevoel
Wanneer het eerste kindje is geboren
Schijnt standaard bij het ouderschap te horen
Is dat het offer voor een hoger doel?
Of plegen ouders niet goed door te denken
Wanneer ze spreken van 'Het leven schenken'?…
Vind ik hem/haar nou leuk?
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
868 Iedereen kent het gevoel
en iedereen weet wat ik bedoel.
Dat gevoel ben ik er klaar voor wel of niet,
dat idee bezorgt mij soms wel eens verdriet.
Al die gedachtes wij met zijn twee
en dan komt weer in je op Ja of Nee.
Zijn we er nou klaar voor dat is de grote vraag,
je bent vrienden en hebt ook wel eens kriebels in je maag.
Soms zitten…
Warm vocht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
994 Als ik na teveel drukke werkzaamheden
op de fiets in natte kou naar huis ben gereden
loop ik ietwat rillerig naar hem toe
want mijn lijf voelt klam, mijn hoofd zo moe
Ik bemin deze dagelijkse redder in nood,
altijd klaarstaand als ik mijn lichaam ontbloot
.... Verlangend raak ik zijn knoppen aan
die na een draai warm vocht laten gaan
over…