12330 resultaten.
Het troostconcours
gedicht
2.4 met 33 stemmen
31.629 Er werd een wedstrijd in troosten gehouden.
Eén bracht een zondag mee met gregoriaans.
een worgengel, een zoon van God
en drie heel knappe jonge priesters.
Een schip naar Paramaribo.
Gezoen achter een sleutelgat.
- Men geeuwde zeer voornaam en hij verloor.
Eén bracht er mee: een kindertijd
met voetzoekers en knalbonbons,
de geur van jute…
een drieluik der vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.074 mij rest nog........................ een verleden dat nadert,
wat ongeboren tranen......... ik verstom,
bevroren zoals ze zijn..........alsof de dood schatert
en zonder waarde................als ijzer; verroest en krom
zij zullen nimmer,................terwijl ik in het diepe graaf,
gelijk met de zon,..............…
Ik laat je achter
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.211 De koude wind vangt mijn tranen
Het zout vermengt zich met de regen
Druppeltwinkels liggen in de zon
Omdat ik je zo mis
Al lacht de dag me altijd toe
En omarm ik alle nachten
Na elk gelopen uur ben ik verder weg
Omdat ik je zo mis
Is er een route terug
Naar de dag dat jouw leven stopte?
Je bent zo’n groot gemis
In kleine stukjes…
Wij!
netgedicht
4.1 met 65 stemmen
1.875 Hij zit bij haar graf
zijn graf
spreekt woorden als
ik mis je
weet je nog zo goed
iedere sproet
vorm van je lippen
jouw gloedvol karakter
moeder geliefde jeugdvriendin
meer dan mijn vrouw
ben je
ik wil niet denken was
alleen....
waarom wij!…
Stil blauw
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
2.278 ik weet niet of er een lied bestaat
dat de melancholie wil bezingen
die mijn ogen sluit en meevoert
naar jouw zuchten aan mijn zijde
dat me tot leven beweegt als vrouw
wachtend op een tastbaar teken
nauwelijks een glimp laat zien
me voelen laat hoe in herinnering
ons beeld van liefde smaakt
zonder het gemis…
Op een afbeeldsel van mij
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.323 Wat geeft die vlotte lach op 't stroef gelaat te lezen?
Is 't zelfmin? Hekelzucht? beschouwer, waan het niet.
Neen, 't is het merk der smart op 't vroegverouderd wezen,
Waarin gij 't kalme hart als door een nevel ziet.…
het leven
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.648 De tsunamie van het leven
Overspoelde mijn persoon
De modder klitte zich vast,
aan mijn anders zo
gelukkig bestaan.
Het water baande zich een
weg in de eens zo mooie ogen.
Stukken hout werden als
pijlen door mijn hart gepriemd.
Lucht was er niet meer,
ondergedompeld
in de smerige ellende.
Ik trachtte mij vast te grijpen
aan mijn…
Oud
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.023 Een leegte
Niet te vervullen
Met mijn tranen
Misschien
Eens zo vol
Van leven en geluk
Bruisend en nu
Een leegte…
Zonnestraal
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.701 De eerste zonnestraal die de wolken doet vervagen,
leidt tot een glimlach op mijn gezicht.
Na al deze donkere dagen,
komen er nu weer dagen vol licht.
Licht als een teken van hoop,
dat na wát er in de donkere dagen ook kan gebeuren,
Het besef dat er na verloop,
altijd weer dingen gebeuren die het leven kleuren.…
Terwijl
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.041 Die avond trilt de telefoon
zet in beweging die al gaande was
maar in bedekte termen stikt
terwijl de avond op de toppen
van opgewarmde afkoeling
terrasvolk op zijn bodem heeft
vergaat een wereld, wordt
de meter weer op nul gezet…
liedje van verlangen
gedicht
4.1 met 305 stemmen
41.486 ik wou, ik zou, ik droom…
dat ik een elfje werd
of soms en boom.
ik ben, ik zou, ik wou…
wel koningin zijn of mevrouw
van jou!
ik zou, ik zou, ik wou…
dat jij bij mama bleef
en zij bij jou,
en dat er niets veranderde
of liever niet zo gauw
ik wou, ik zou, ik wou…
dat jij mij net zo lief vond
als ik jou en jij
met mij ging samenwonen…
Haar sprekende ogen
hartenkreet
4.1 met 44 stemmen
3.111 Vroeger spraken haar ogen
En vertelden zo hele verhalen
Van liefde, onuitsprekelijk geluk
Badend in een zee van zonnestralen
Slechts één blik in haar ogen
Gaf een ultiem gevoel van zielerust
Deed zorgen moeiteloos verdrinken
In een bruisende bron van levenslust
Niets of niemand kon vermoeden
Dat haar ogen ooit zouden zwijgen
Of het boek…
De verstikker
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.224 Hij fluistert
lieve woordjes
genegenheid
als excuus voor de naïeve
bloedgeld
voor de ziel
Hij paait
en zaait
gif
in ogen van onschuld
duivels verlangen
engelengeduld
Hij smoort
de wellust
en de schreeuw
...
stilte geboden
zwijgen
in verstikking
Verkramping
in twee harten
hemel en hel
vallen samen
verstrengeld
in elkaar…
Rixt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.137 Op it Amelân hear ik hieltyd wer
it roppen fan Rixt fan 't Oerd:
har lûd klinkt tsjin de skombrekkers,
dy 't bûnzjen tsjin 'e dyk.
Rixt, ochearme, dou hast dyn bern
ferlern yn in wylde stoarm,
dy't raze oer it Amelân,
mar wy koene neat sizze
ta treast for dy, sa machteleas.
Nou rinst eltse dei opnei,
ferwyldere oer it sân,
wy hearre…
Rakend
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.269 mag het alvast morgen zijn
zodat vandaag voorbij is
geen pijn meer en vergeten
wakker worden met de zon
op mijn gezicht
niet meer weten
wat gisteren is gezegd…
averij
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.000 vroeger toen het ook al anders was
hoewel tevens wel veel gewoon was
schoon ik nog niet aan coma toe was
in mijn pan nog niet gebroken was
soms plots heel wat
lachers op mijn hand had
heremetijd van vrind kleinejan
bij wie ik in een veilingjas
wijn schonk van 't vat
bij opbod en afslag
in boeken deed van blubberbas
die jan
die nu al…
Hope.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.302 Ik heb je nooit mogen zien,
nooit mogen horen.
Het is te vroeg, te wreed,
we hebben je verloren.
Ik had een plek voor jou,
hier diep in mijn hart.
Maar het mocht niet zo wezen, niet zo zijn,
nu is die plek gehuld in zwart.
Je zou mijn kleine jongen of meid zijn,
ik zou van je houden, je in mijn armen sluiten.
Je beschermen en je tante…
Als de nacht kilt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.583 Hou me vast wanneer de dag
naar schemer drijft
de avond langs mijn lippen strijkt
met huiverende vleugels
en als het duister stilte brengt
omarm dan ook de angst
die je ontbloot in ogen ziet
want jij alleen verwarmt de kilte
de nacht is blind voor het verdriet…
Drijvend in de rivier
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.139 Mijn hart gebroken
In duizend stukjes
Drijvend in de rivier
Die mijn ziel is
Golven zwaar klotsend
Die de stukjes vermenigvuldigen
Langzaam vervagen ze
Totdat de donkerheid ze heeft opgeslokt…
Ik ben een beetje stil
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
1.867 Daarom ben ik een beetje stil, vandaag houd ik mijn mond
Dat komt door het verdriet
en dat weer door de leegte die jij achterliet
Ik zou me willen bezatten, helemaal door het lint.
Dagen lang achter elkaar maar ik doe het niet,
omdat ik weet wat mijn liefste daarvan vindt.
Ik ben een beetje stil vandaag, vandaag houd ik mijn mond.…
Pijn boven alles
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.360 Mijn innerlijke pijn,
mijn gekweste gevoel
Staat boven alles, het beïnvloedt mijn gedachten en mijn lichaam
het laat mij denken op een anderen manier
op een manier die ik niet kan vertellen
Omdat jullie het niet zullen begrijpen
Al jaren lang met hetzelfde probleem
het groeit en groeit.. en langzaam val ik uiteen
mijn gevoel gesplitst in twee…
Geloof me...
hartenkreet
4.5 met 131 stemmen
3.449 niet echt, maar in gedachten,
je woorden,
die mij in verwarring brachten,
je pijn, die ik met je wil delen,
zonder opzettelijk
met gevoelens te spelen,
het verdriet,
waar je nooit om hebt gevraagd,
maar wat je wel
al jaren met je meedraagt,
Lisa, ik voel je....
geloof me
En ik zie je....…
Ik mis je niet
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
2.540 Ik sta er nooit bij stil
Geen enkele tel van de dag
Liever vlucht ik in een lied
Want echt, ik mis je niet
Het leven gaat zijn gangetje
Ook nu jij er niet meer bent
Het doet me toch geen biet
Heus lieverd, ik mis je niet
Ach, die eindeloze tranen
Wat heeft het toch voor zin
Om te zwelgen in verdriet
Geloof me, ik mis je niet
Maar als…
ik wacht al zo lang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.427 ik hou van jou jij bent diegene aan wie ik mijn leven toe vertrouw lang heb ik gewacht dag en nacht terwijl ik dacht aan jou en aan hoe onwijs veel ik van je hou ik heb nog nooit van iemand zo gehouden terwijl ik deze woorden schrijf laat ik een traan vallen zonder jou ben ik verloren mijn leven is vergald geen cent meer waard zonder jouw liefde verdrink…
Niet in staat tot morgenstond
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.425 ~~~
mag het donker blijven vannacht
en mag het duren tot de avond
van de volgende dag
zodat het licht niet kan verraden
dat ik eigenlijk te bang ben
om morgen onder ogen te zien
laat de dag voor één keer
aan mijn neus voorbij gaan
zonder verblind te worden
door valse schijn
~~~…
Verloren.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.526 Mijn wereld viel uit elkaar
Toen jij mij zei dat het over is.
Je was voor mij niet meer bereikbaar.
Ik ben voor jou enkel een leuke belevenis.
Slapen is er niet meer bij.
Er is niks meer om wakker voor te zijn.
Want dat van ons is voorbij.
Want dat tussen ons was enkel schijn.
Ik schreeuw maar heb geen stem.
Ik kijk om me heen met m'n…
Nog steeds...
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.163 jij bent nog steeds
in mijn hart
maar jij laat mij niet los
en ik weet niet meer,
maar jij blijft toch altijd
bij mij
hoe ik alles wend of keer
jij blijft bij mij
als een stukje van mijzelf
ben jij van mij
en ik laat jou toch nooit meer gaan
ook al ben je van mij weg
en ziet niemand jou meer
ik hou van je...…
mijn liefje in de baarsjes
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
894 u weet wel
zij ik die hier altijd samen kwamen
ze friemelde zo lief met haar laarsjes
terwijl ze in tolkien las
we woonden in de baarsjes
u weet toch wel
jullie zeiden poeslief lekkerding
die ik op het surinameplein opving
terwijl ze haar gezicht kwijt was
met al haar spulletjes
om het er weer op te doen
u weet wel de schat
voor wie…
D [U] D
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.145 Onze Liefde was sterk,
Onze liefde was en is hard werk,
Onze liefde was mooi,
Onze liefde is de laatste tijd een rotzooi.
Onze liefde was leuk,
Onze liefde is nu bijna een breuk,
Onze liefde gaf vaak problemen,
Onze liefde had dit ons niet moeten ontnemen..
Het is mijn medeschuld,
Maar van jou meer schuld,
Want jij wilde er niet aan werken…
uitgesleten
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
1.835 kijk haar maar niet aan
ogen vliegen alle kanten uit
achter oogkassen geen houvast
uitgesleten in kijken van de wereld
beelden hangen te wiegen voor haar ogen
onherkenbaar gaan ze voorbij
objecten schitteren wazig
in de mistigheid van beeld…