875 resultaten.
Pijnpuntje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 Rutte vreest de oude Freek de Jonge
Samsom houdt van Bløf en van Jan Smit
Buma toont ineens een beetje pit
En straks wordt ook met Lange Frans gezongen
Van mij mogen ze maf doen, allemaal
Alleen géén kroning met die Jorge in de zaal!…
Overrompeld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 zomer blaast langzaam
zijn laatste adem uit
het gaf me zaad van vrede
dat in mij openbrak
overrompeld door gevoelens
probeer ik het negatieve
af te weren maar toch
brengt het een leegte
van oneindigheid
het donker stoort mijn
veilige omgeving en
mijn zo nodige rust
ik zal het allemaal doorstaan
- met mentaal vervormde genen…
Wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 ik buig voor je
grillige grootsheid
je waait, zoals jij wilt
uit alle windrichtingen
je verkoelend briesje
laat mensen glimlachen
in de zomer
géen wolkje aan de lucht
je verwoestende kracht
jaagt een tsunami
over het land
laaiende vlammen
wakker jij aan
wat rest, is as
ongebonden ga jij
rond de aarde
jouw adem…
Gefeliciteerd
gedicht
3.0 met 2 stemmen
30.829 .'
'Weet je nog hoe ik werkelijk
overal heb gezocht maar het ner-
gens kon vinden?'
'Reken maar.'
'Trek ik gisteravond een oud vest
aan dat ik in jaren niet meer
heb gedragen en nou geef ik jou
te raden wat ik in het linker
zakje vond?'
'Gefeliciteerd! Je horloge!'
'Nee.…
Het cruciale moment
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
499 kiemen al
is gehoord maar
geen ruimte en lucht
heeft om te beginnen
geluid al is gesmoord
toch spant
potentie al hemel
om voor een leven
vol liefde te gaan
het cruciale moment
van bezielen is
helaas nog niet
zomaar gedaan
waar eeuwige
lijnen elkaar kruizen
contracteert het
moment suprême
deelname aan
het universum heeft
in genen…
De ONAANTASTBARE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 'Hand van God'
Als Caravaggio, onbe-
heersbaar, wild tegelijk groots
ontsnappend aan gestrek-
te benen met noppen
bereid te attaqueren
Maradona op het veld
Caravaggio daarente-
gen voor eeuwig op het doek
op de proppen kwamen
zij; één met bal, andere kwast
Argentijnse en I-
taliaanse kunstenaars
grootheden tot in lengte
van jaren…
Iets vertellen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
452 ik moet je iets vertellen…
géén eendagsvlieg
eerder iets dat blijft hangen
dat klinkt als…
een zoemend liedje
met vonkend ritme
dat golft in azuren zee
zo’n melodietje dat…
je leden bevleugelt
en danst in je lijf
het is als…
de bitterzoete passie van
vermiljoenen rozen
(een doorn hier en daar gelaten)
une…
oude stenen
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
644 als ik drijf op de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
maakt het ademen diepe sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door het sterven ben aangeraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene word gelaakt
neen, de ziel is gedwongen verborgen
toch bouw ik op oude stenen
zij vormen…
Vreugdeloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Keer op keer heb ik getracht,
het gene wat mij treurnis bracht,
uit dit leven weg te nemen,
en zo de vreugde weer te zien.
Keer op keer heb ik gedacht,
zolang ik doe wat hij verwacht,
het tij spoedig zou gaan keren
en het geluk van mij te zijn.…
’T IS KUNST TE LEVEN
poëzie
3.7 met 25 stemmen
9.880 Zie, hoe de wereld gaat: waar twee gezellen vissen:
Heeft dikmaal een het nut, en d’ander moet het missen:
Een lacht er in de vuist, gans blijde met de vang,
En d’ander schreit er om, en jammert uren lang;
Daar is een zeker greep om dit en gint te raken,
Niet ieder is bekwaam tot allerhande zaken;
Wat dezen heeft verrijkt, heeft genen uitgeput…
Mama
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.758 Bestaat er soms zo'n gen?
Als ik later groot ben,
wil ik m'n eigen leven
met het jouwe verweven,
terwijl ik steeds mezelf herken.
En als ik dan mijn doel bereik,
weet ik zeker dat ik net als jij
vol vertrouwen de wereld in kijk.
Met jou als moeder ben ik blij,
want ondanks onze verbondenheid
ben en blijf ik altijd vrij.…
Het oogt markant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
677 je hebt je glazen huis
gehoekt met de
kantelen uit verleden
de oude rode stenen
zijn opnieuw gevoegd met
specie uit de generaties genen
het fundament
verzonken in het veen
aangepast aan heden
het oogt markant
de glazen wand is
transparant naar buiten
de inkijk biedt
slechts schaduwen van
huiselijk intiem bewegen
na eeuwen van…
sms-specht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
557 Er zit in de boom naast me
een specht te sms-en
wat zou hij toch zeggen
ik hoor zijn duim
op de toetsen slaan
hij seint naar deze of gene
of misschien wel naar de maan
hij hip hopt van de
ene tak naar de andere
ik kan daar niets aan veranderen
en kan hem met mijn camera
niet verslaan
even is hij in zicht en vliegt
dan met zijn laatste…
Stervend meisje
poëzie
2.6 met 11 stemmen
2.920 Kind van wonden,
Dat een stonde
Als een bleke sterre beeft,
Voor wier luister
’s Werelds duister
Gene nacht meer olie heeft;
Kind van vrezen,
Teder wezen,
Kind van louter liefde leed,
Wier geflonker
Uit de donker
In dit droeve dagen gleed;
Kind van zorgen
Met de morgen
Van uw leven leven moe,
Gaan uw ogen
Als de hoge
Bleekgeworden…
Respect
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Wat heb ik van die actie nu geleerd:
Respect is in een oogwenk weer verdwenen,
Wanneer men het niet meekrijgt in de genen.…
Zorgen om jou...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
900 Mijn stoere mooie kater
zwalkt door de kamer
Kan nauwelijks staan
op zijn achterpoten
Nog géén acht maanden
op de aarde en pas vijf
in mijn leven
Zorgen om jou
Chico ik hou van jou
Dus blijf ik maar hopen
dat het goed af zal lopen
Het is maar een gevoel
maar 't voelt niet goed
Deze keer hoop ik
dat ik er volledig naast zit
Ren…
Hun laatste benen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 de kleuren
waren weggemoffeld
in een grijze lucht
die pas aan de einders
lichtjes rafelden
zouden de genen
nog een keer
op hun laatste benen
de ronde doen in een
surplus van overleven
nu alles geven
om in lente de winnaar
te kunnen zijn van de
strijd met elementen
en mededingers pijn
we kennen fluisterende
bloemen het synchrone…
Extravagante smaken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 die in woorden
hun verhaal zongen
hoe zij uit
omgeving vorm
en kleur kregen
nieuws bloeiden
door informatieve geuren
en extravagante smaken
jij liet ons delen
in het alom aanwezig
zijn van zovelen
ieder met een
exceptionele bijdrage
om diversiteit te schragen
namen zijn gegeven
stambomen bewaren al
eonen lang dominante genen…
De vrije wil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
184 Met elkaar samenleven leidt
tot afspraken maken en
verantwoording afleggen en
dat schept problemen
met de vrije wil
van de een tegen de ander of
van jouzelf tegen je genen of
tegen de bemoeienis van God of
tegen geesten die je verleiden
met hun magie of
genade, zodat je wel of
niet in staat bent om
je wellust te overwinnen
Theorieën…
Taalkat
hartenkreet
3.5 met 60 stemmen
6.163 Hongerig is zij, moet woord gevoerd
haar wens is snel een bevel, geef
mij woorden veel en fel en snel
jóuw woorden géén mythe of citaat
aangehaald of verhaald, maar schrijf
geen Pools, desnoods West-Vlaams
spreek geen Maleis of Javaans
Zij krijgt van mij een dubbel diner
Vlaams gekruid met snuf van Piggelmee
liefdevol likt zij de hand die voedt…
de eik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.186 eigenheid
onwetend van z’n
levenslijn
ik lag languit en dacht te
zijn de schaduw van
z’n kroongewelf
geen toen en straks en geen
daarginder, geen spatje
van mezelf
diep in mij zit een knoest
een eeuwig oude
stobbe
een stukje oer dat tijdloos is
dat nooit bewust
zal worden
dat groter groeit, de tijd
verstrijkt, het wortelt
in mijn genen…
O BLIK VOL DOOD EN STERREN
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.332 Mijn mond vol wondre smaken
die géne vrucht verzaadt.
Niemand, o hunkrend waken,
die langs mijn venster gaat...
Wij zullen nimmer wezen
dan Godes angst'ge wezen.
- God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 strooi maar bloemen
over giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder…
"Allerlaatste Traan" ...
hartenkreet
4.2 met 67 stemmen
4.180 Eenzaam zit ik op m'n kamer,
vanuit mijn ooghoek
rolt een traan
Als ik stil eraan moet denken
waarom ik jou
moest laten gaan
Er was geen ander,
géén bedrog
Maar single verder
moest ik toch
Eenzaam zit ik op m'n kamer,
droog mijn
allerlaatste traan
Omdat we allebei besloten
dat jij écht
je gang moet gaan
Leef je leven…
Vaarwel en tot ziens
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.397 Zij bewijst dat het tussen de oren zit
door die beet te pakken, rond te draaien
tot hij tranen voelt
Daarna uit volle kracht één keer
twéé keer op de borstkast slaan
die galmend toegeeft géén plek
voor haar te zijn, maar dat hoort zij
allang niet meer, zij is ver weg
Buiten in de frisse lucht stijgt het
duister uit de grond, zingt een merel…
Slangengif.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.211 Een gespleten tong sist
het paradijs naar de hel
kronkelend en konkelend
doortrapt in duivelsspel
een lieve glimlach stuurt
het verkeerde signaal
speelt een slangachtig spel
spreekt mondige doventaal
geboren uit de genen
daar krijg je iets van mee
het loopt niet met een sisser af
een slang heeft nimmer vree
appels zijn doorgaans gezond…
foute vraag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
645 aarzelend akkoord
ik vroeg hem om
als metafoor te dienen
voor al het onvermijdelijke
je weet, zo sprak hij
er is ook voor jou een eindig
onverbiddelijk lot
dus droog nu maar je tranen
spaar ze ook niet voor verdriet
over ongewilde manco's in je leven
door 't onontkoombaar voorbeeld
in je jeugd of later nog
of door je onverbeterlijke genen…
Het echte leven
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.417 Ik ben eigenlijk sprakeloosheid geworden
want van binnen vormt zich
géén enkel woord.
Dan ben ik in het ritme gestapt
van het echte leven vol
allertheid en schoonheid…
Gelouterden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Ik stap van het heden
in mijn genen.
Op een zwerfkei
twee gelouterden,
mijn grootouders.
Eens waren ze dood,
nu klein doch groot.…
Die blijdschap kleurde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 jij was als een bloem
die blijdschap kleurde
liefde geurde uit haar hart
tussen onkruid en stenen
bracht jij bij slecht tij
jouw vitale genen tot vrucht
ook zij zijn opgeschoten
in regen en wind
uit een woelige lucht
pas later hebben ze de
koestering van zon genoten
de kopjes bijeen gestoken
door samen groeien
hebben zij jou hun…