1206 resultaten.
Advies aan de vierengever
netgedicht
3.4 met 43 stemmen
4.808 Nu heeft de ervaring mij geleerd dat de cijfergeving op gedichten.nl uiterst grillig en willekeurig kan zijn, maar deze beoordeling leek mij nu eens heel terecht ... Komt daar opeens een wezen langs dat een vijf geeft. Ziek en zielig! Tja, toen moest ik wel even een kwatrijntje schrijven.)…
Prachtig onweer
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
456 fiets
verdwijnt blauwe lucht ineens in het niets,
komen wolken die donker samentrekken
en zwaar regenwater beginnen te lekken
Ik besluit de fiets en mezelf te parkeren,
dat ik druipend nat word kan me niet deren,
luister naar 't zware rollen der donder,
aanschouw de flitsen die ik zo bewonder,
slaak van een ontzag een diepe zucht
om die grillige…
De schelp om de oester
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
847 Er is geen noodzaak om de drup
van de regen te scheiden
of het licht van de dageraad te mijden
bij een eerste oogopslag
Er heeft niet meer dan verwacht
mijn pad gekruist
Het zou branden als koortsige liefde
de weg was echter smal en grillig
Je hand was gewillig
maar de dreef te diep
In de tijd dat ik nog waadde
op de baren van…
in elkaar verward gebladerte
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.761 in elkaar verward gebladerte
in een lege studio riemt de man van het heftige handschrift
zijn hond af
toe mijn trots mijn plebejische bruid sla maar kadetjes in
de zorgvuldig uitgekozen brokken barbecuehoutskool
glansden inderdaad als zwarte juwelen
allen grillig
allen anders van vorm
- ik gloei zo en ik hoor de wind…
tengels thuis
laat…
GEDROPEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Bij de avonturen
van Tom Poes en heer Bommel
geeft iets kleins en nietigs
misschien beeldende geest
aan de geschiedenis
op Bommelsteins eettafel
in gerieflijk hotel
groot kasteel of schamel hutje
staat ergens een korte kaars
dik grillig en verschrompeld
vol uitstulpend vet
spreekt zonder vlam
schept bezadigd afwachten
rustig…
kalveren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
464 Je gedachtenpauzes waren nooit veilig
te lang, te grillig en aandoenlijk fragiel..
Te vroeg voor alcohol, dat kon zelfs
dat hippe baardje niet loochenen
Je relaas was schimmig en vertrouwd
als de geur van jonge runderen.
De maan, schuin boven het nagloeiende weiland,
verlicht nu genadig je povere silhouet.…
je blik is onbevlekt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
996 ik schilder je in rechte lijnen
je kronkelt onder mijn penseel
in kleuren wil je wel verschijnen
mijn strakheid is je iets te veel
wilt vrijheid in vervloeien
ik voel je grilligheid opbloeien
in momenten met elkaar
ontspan en ben mijn muze maar
het grootdoek van gedachten
staat al tijden klaar, ik raak je
niet met varkenshaar maar
marterzacht…
vormen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 hoe vormen zich
passen in willekeur
tot grillige hoekige
fragiele fundamentele
aforismen verlijdt
het heden naar de
bouwers van de
eerste op maat
gesneden steden
zowaar is geen stad
aan mij gelegen, ‘ k ben
een stakker en schoof me
buiten plicht en
vreedzaam denken
het cillicium wurgt me in
een tot koud geregen
aanhoudende greep…
Verwarmen
netgedicht
3.3 met 150 stemmen
23.335 Vooruit de toekomst in
Eindeloos draait het wiel
De kaart met verleden wegen
Droefenis treft mijn ziel
Want de dagen zijn zo donker
De straten zijn zo glad
Mijn huis is koud en kil
Omdat ik jou al heb gehad
Ach er zijn wel anderen
Waaraan ik me warmen kan
Maar met de beste bedoeling
Is dat nog geen houden van…
Neptunus' kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Soepele schepjes
glijden glad
langs het hoofdje
door spiegelend nat.
Vlugge voetjes stuwen
als een vissenstaart
het kind nu in volle vaart
naar open zee.
Vaarwel mijn kind,
Neptunus neemt je mee.…
kouros
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
575 van glad marmer
feilloos gepolijst
glanst je dij
opvallend elitair
vergeefse poging
ultieme schoonheid
heroïsch te bewaren
voor de eeuwigheid
wellicht een krijger
van hoge rang
gelauwerd of
misschien halfgod
nu op een sokkel
op een lief gazon
een pronkstuk
blinkend in de zon…
NIET
snelsonnet
4.2 met 32 stemmen
2.366 Als Geert weer grofbesnaard maar glad gebekt
kortzichtig, kil en krom staat te oreren
zal elke krant hem daags daarop citeren
zodat hij telkens ieders aandacht trekt.
Maar juist die aandacht vind ik heel verkeerd
en dus schrijf ik geen versje over Geert.…
Passie & hopjesvla
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
1.319 Glimmend, glad, glanzend, glijdt de brei door de zwaartekracht aangetrokken van lepel tot kom.
Eerst druipend in overvloed later gematigd tot druppel.
Ik hap, lik en slik de grote brokken in stukjes
en beetjes tot hapjes gemaakt.
Met passie eet ik mijn hopjesvla naakt.…
Dichter bij zee
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
595 Rustiek en glad bij eb en vloed,
God keek toe, zag het is goed.
Het water lag er rustig bij
zo hoort het te zijn tussen Hem en mij.
Golf na golf brak op het zand,
God keek toe vanaf het strand,
plotseling kreeg Hij een idee;
was Hij niet dichter bij de zee?…
heel veel woorden...
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
524 gladde woorden
schaatsen op het ijs
stugge woorden klunen
tegen de wallekant omhoog
rumoerige woorden
veroveren het land
tóch of vooral
hebben wij het land
aan luidruchtige woorden
geef mij maar het warme
fluisteren van teder woorden
als ik mag kiezen
worden dat mijn laatste woorden…
Geen romantiek vandaag
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
906 Geen romantiek vandaag
maar de plicht: de weg op
al is die glad en vol gevaren.
Moge de hemel je bewaren
omdat je doet wat moet gedaan:
de kost verdiend en schrijven,
ordenen en verklaren.
Zo is het goed, want Valentijn
is slechts voor even, daar kan je
echt toch niet van leven.
Slechts liefde blijft, dwarsdoor gevaren.…
Wetenschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Bij wetenschappers viel dat glad verkeerd,
De wetenschap gaat dat nu onderzoeken.
Maar blijft tot die tijd alles bij het oude,
Dan barst zo ’n onderzoek ook van de fraude.…
Bloeien wilde bloemen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
596 bij jou
zit alles op zijn plaats
nergens een vage vlek
je woorden
paarlen een ketting
liefde en vertrouwen
ogen bloeien
wilde bloemen die
zomers van mij houden
handen strijken
plooien glad
verjongen alles wat ik had
je lichaam is mijn huis
alleen bij jou
voel ik mij thuis…
Haar naam is Esta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Jaloerse blikken
vallen op de buurvrouw
met de gladde huid.
De muziek stopt.
Ze rukt een tak
van haar dieet.
De microfoon schalt:
Hiernaast worden
de zeeleeuwen gevoed.…
Mistig was je lach
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
861 mag ik zacht
met wolken wuiven
de zon toejuichen
en de wind bedanken
voor de koude nacht
heb op je gewacht
nog mistig was
je lach de wegen
waren glad maar
jij kende het pad
ik wolkte wuiven
zag de morgenstond
voor buien buigen
het eerste juichen
van de rode zon…
Zwijgende man
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.216 Wie wat wil zeggen
heeft winter nodig
kale takken zonder blad
Spoor van vogels niet
hun fluiten water
ongenaakbaar hard en glad
Wie dat wil
heeft in zijn ogen iets gespaard
dat kijken heet
Wie dat kan
weet in zijn zwijgen
wat hij zegt
het best bewaard
------------------------------------------------------
uit: 'Achter de rug…
Ik heb een leuk parkietje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.199 Hij strijkt dan eerst zijn veren glad
en zet zijn borsie op
hij kijkt mij dan ontdeugend aan
en schudt wat met zijn kop.
Als je hem zo bezig
met zijn showtje ziet
dan gaat zijn snavel open
en roept hij heel hard “piet.”…
Registers van het leven
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.171 De rimpels van het leven zijn
door de dood glad geboetseerd.
Het boek is dicht,
het lied is uit.
Herinneringen zijn gebleven
aan wie je was
en wat je zei.
Wij moeten verder met ons leven.
Jouw toorts geven we door.
Jij ging ons enkel voor!
Jij blijft er altijd bij:
Door wie je was
En wat je zei.…
Ogen strakken strenge vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 je stem is dun
en glad als ijs
geeft geen enkele emotie prijs
ogen strakken
strenge vorst in het
donkerblauw van koude luchten
toch breek jij
als ik smelt en
eindelijk mijn lente toon
jij schotst wat scheef
in kruiend ijs
ontdooit dan tot een warme droom…
Meisje
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
696 jij, een meisje nog
wist het weten
van dat wat naar
het koude wees
zeker niet
de ruwe hand
glad gestreken
zijde, meestal wit
vlocht rode linten
in jouw huid
meisje, hoe licht
valt jouw stem in het water
versteent zij
gestaald in diepe vrees…
hemelvlucht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
864 en zij zwermen in glad
gestreken formaties heen
zonder omzien naar zwart
zonder traan voor een verleden
waarin naakt zijn helser was
hun stemmen niet bestonden
en een rilling was als lood
de horizon een prikkeldraad
waarin kinderen rimpelden
de medemens een bloedhond bleek
vergeven tot een kwelling werd
de ziel verdwenen leek…
Een stralend verschijnen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 ik zag je glad
maar voelde
hoe het leven zijn
lijnen geëtst had
in jouw oppervlak
geen levensloop
in krullenletters
gegraveerd
maar dieper en
door pijn bezeerd
transparantie
miste daar het
fonkelend licht
door tijd en zorgen
voor altijd gewist
toch glans jij
weer in een
stralend verschijnen
niets heeft jouw
optimisme doen…
op nieuw!
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.003 trappen
vol treden
naar boven
naar meer
zet
stap na stap
zonder beter weten
zonder dat ik let
op vergeten
traptreden
glad
gegleden
door tranen
van het verleden
ik sla ze over
zo velen
versleten
spring
op weg
naar een hemel
terwijl ik
struikel
en zing
val ik
neer
naar beneden
in zoveel
zo veel meer…
Bladwijzer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 ja, ik weet het wel
zal sorry zeggen
voor alle ezelsoren
of geknakte boeken
die ik even weglegde
zodat ik wist waar ik was
altijd verdwijnen ze
wanneer het nodig is
dus pak ik kladjes,
tandenstokers, ansichtkaarten
of oude benzinebonnen
de aangebrachte vouwtjes
strijk ik altijd weer glad
zo wis ik sporen uit…
Mensch durf te lijden!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Egaal oppervlak
Zonder butsen en
Deuken, glad
Zo op het oog,
Als dit nu het
Laken is dat
Jouw leven toedekt
Dan lijkt er zo op
Het oog niet veel
Aan de hand - anders
Wordt het wanneer
Je de diepte durft
In te gaan, het lijden
Doorgrondend van de
Diepste afgronden
Tot en met de
Allermooiste orchidee -
Die de moeite dubbel…