966 resultaten.
Diep van binnen...
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.248 Diep van binnen
Gevoeld
'n Woord
'n Klank
'n Gebaar
Diep van binnen
Getoond
'n Lach
'n Traan
'n Emotie
Diep van binnen
Bewaard
'n Tekst
'n Lied
'n Herkennen
Diep van binnen,
Heel diep van binnen.…
De stroom des levens.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.172 de stroom des levens
is als een eenzame rivier
je komt zoveel tegen
maar je ziet het niet
tot hier
tot het punt van herkenning
een nieuwe stroom langszij
een samenvoeging van twee levens
dit gaat nooit meer voorbij
als twee rivieren samen
niet meer te onderscheiden
waardeer je de kleine dingen
laat je je leiden
door de stroom des levens…
Buikdelers
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
4.509 vage herkenning
van gewoonten en uiterlijk
een woord, een hand
een gebaar
gedeelde herinneringen
blijken verdeeld
ieder zijn eigen verhaal
zijn eigen bril
buikdelers van vroeger
er ligt een leven tussen…
Jongensliefde in de bioscoop
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
974 Het witte doek deed er niet toe
in een stilte die geruislozer was
dan verzwegen woorden …
hoe de dag ook wandelt in de
zware klei met sporen die sjokkend
de wandelaar laat herkennen zijn
bedoelingen de wolken die ik streel
gelaten verfrist de wind mijn geest
en trotseer de regen met liefdevolle
dagen, de film die is geweest…
Mijn edelsteen...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.033 Waar diamanten tranen
van herkenning
aaneen geregen parelen,
onzichtbaar verweven
met draden van puur goud
Waar bronzen klokken
zonder wanklank
hun helder geluid in echo
laten weerklinken
Daar kan ik mezelf zijn,
ondergaan en bovenkomen,
mij wentelen en keren,
Geloven, vertrouwen,
eeuwig op bouwen,
omdat ik mezelf kan zijn
in jou…
smelt tot wie je bent geweest
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
716 wil je dat ik kijk
naar je woorden
je begrijp uit de
vruchten die je deelt
moet ik ze
op kleur herkennen
in het struikgewas
waarmee jij je omgeeft
hoop je dat ik verder zoek
omhoog de bomen langs
waar vogels vliegen die
we samen hoorden fluiten
je kunt je toch
ook anders uiten
sneeuw is nu jouw feest
smelt tot wie je bent geweest…
Uitgebloeide papaver
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
987 ik drijf de leugens naar je toe
omarm ze maar
ze zijn van jou
-altijd al geweest-
al dacht je niet
dat ik ze ooit herkennen zou
ik nam ze aan
-tijdelijk weliswaar-
ze smaakten zoet
maar rispten op
door hergebruik
-genazen me voorgoed-
omgekeerde zinnen
op de kop gesproken woorden
zijn aan mij niet meer besteed
ik draai me om en proef…
Verkend domein
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
773 vanuit een tempel die verweert
bezie ik veelheid om mij heen
benader wezens ter herkenning en verken
de grenzen van mijn kunnen
om als mens compleet te zijn
en al toont dit werk gelaten trekken
van verkrijgen en vergunnen
wankel tussen tegenwaarden
zoek ik te aarden op mijn stek
binnen onderkende perken
groeit aanvaarding van gebrek…
Laat je los.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
780 Maar je loslaten voelt
als een herkennen,
niet diep in mij alles
blijven ontkennen.
Wil me niet langer
onzeker blijven voelen
omdat we elkaar toch
nooit zullen bereiken.
Ik wil me ook niet
meer blijven plooien
in mijn gevoelens
en verlangens.
Ga weer in mezelf
geloven en proberen
te worden die ik
altijd had willen zijn.…
Diva
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
768 herkennen in mij
doorlopen in straten
is een gave
die ik vervloek
op zoek
naar jou
kan niet meer
loop weg
loop weg van het
verlangen
het verlangen van jou en mij
help me schrijven
dat boek
over ons twee
geluk is lijden
jij weet…
Wereldwijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
676 Ik lijk steeds meer op jou
Ik moet je dat bekennen
Mezelf in jou herkennen
Jij deed het toch nooit goed
Ik wilde nooit jou zijn
Nooit doen wat jij ooit deed
Nu ik zo oud als jij ben
Door het leven veel meer weet
Besef ik dat niets zwart-wit is
Er moet water bij de wijn
De wereld draait niet om mij heen
Ik mag hier slechts maar zijn…
Terwijl het leven langzaam wakker wordt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.379 In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie
Terwijl het leven langzaam
Wakker wordt en in dit
Late voorjaar ook de vogels
De lente weer herkennen
Ligt voor jou het einde
Langzaam op de loer
Leven dat stil aan
Lijden werd en zichzelf
Begint op te geven -
Ik hou je hand vast
Om je tot in de eeuwigheid
Niet meer los te laten…
Rouwt afscheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 waar stilte
ademt in de
laatste tekens leven
rouwt afscheid
in het alom
aanwezig zijn van pijn
er is geen strijd
maar een serene rust
van overgave
de hand
voelt warm in
bevestiging van samen
nog klonk je naam
in de herkenning
van zijn laatste blik
inkeer ademt stilte
heel zachtjes
sluit ook zijn gezicht…
Jeugdpuistjes
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
618 Ongeschoren of moet je naar de kapper
't scheelt wel, ben je knapper
ben je wel te herkennen? Of vast eh,
de omgeving aan 't verkennen ...?…
Een avond als deze
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Een mooie avond
Gewoon wat momenten
Wat vriendschap
Herkenning
Van tonen
Van tekst
Soms een enkel woord
Zo'n avond als deze
Waar stukjes
Plots passen
Waar is
Wat er zijn moet
Zoals het ook hoort
Geen wanklank
Geen storing
Geen troubles
Niets valt uit de toon
Zo'n avond als deze
Die nergens in uitblinkt
Hij doet niet veel extra's…
Voorbijganger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
566 er ging een vrouw voorbij
een zoete walm uit verleden
ik was acht en zij dertig
haar ogen blauw en zacht
mijn moeder had mij gebracht
een oppas voor een middag
haar witte jurk danste
om haar smalle taille
verliefd was ik nog niet
maar ze rook zo lekker
ik zal haar nimmer zien
maar wel direct herkennen
verstopt in de reukcentra…
De smidse van emoties
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
443 zij dwaalde
in herkennen
koesterde de tijd
die was geweest
raakte aan
herinnering voor
een begin van
samen dieper voelen
in de lach en
warme hand lagen
harten nog te wachten
op oorzakelijk verband
die eenheid
werd gesmeed in de
smidse van emoties
maar het vuur was uit
nog is er de huid waar
jaren van verbondenheid
hun…
Zelf gekozen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
617 Gevoelens vol verbijstering
verdriet, boosheid, schuld
worstelden om voorrang
bij dag en bij nacht
de wereld werd heel klein
emoties des te groter
alleen het delen met elkaar
gaf steun door wat herkenning
er was dan wel eindelijk rust
maar niet voor de nabestaanden
die bleven verslagen achter
voor hen was er vooralsnog
levenslang…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
313 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
Alexander van Ravenstein
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
660 Godvergeten woorden zingen,
met onze harten op zijn tong.
Godverdomme schreeuwen,
omdat demonen niet bestaan.
God ons niet verdoemen kan.
Lex is een ware phoenix,
die uit zijn hartevuur,
is opgestaan.
Alex Roeka is een Alexander.
Niets dierlijks zonderling.
Niets menselijks vreemd.
Een Engel in een Beest.
Een oude troubadour.
Een hoge…
Wakker
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
881 En opeens voel ik wie ik was
Van voordat ik jou kende
Ik herken de echte Car weer terug
Degene die ik langzaam ontwende
Ik was mezelf echt kwijtgeraakt
Verloor alles wat ik ooit was geweest
Alleen door mijn gevoelens voor jou
En dat verontrust me het meest
Maar nu is er weer de herkenning
En ga ik verder met een open vizier
Ik laat me…
uitgerangeerd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
957 eerst viel hij me niet op
een lange gestalte gebogen
naast de grijze container
toen ik dichterbij kwam
was er een teken van herkenning
even glommen de ogen daarna
kreeg zijn blik iets triests
onbeweeglijk en nietsziend keek
hij in een eindeloze verte
achter op zijn jas een briefje:
van hogerhand bij grof vuil
gezet niet aanraken a.u.b…
zielsverwant
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.567 zielsverwant
herkenning gevonden
in alle mogelijke facetten
een zielsverwant
mijn zinnen onvoltooid
worden moeiteloos afgemaakt
zonder dat er woorden nodig zijn
touwen omhelzen onze levens
verleden is het wat ons verbind
een hechte vriendschapsband
grote monden en kleine hartjes
een blik of een gebaar zegt genoeg
met jou deel…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
1.138 Ontroering komt wroeten
herinnering herkenning misschien
de tweede ring om eenzelfde vinger
maar
ook een stom reclame spotje
een geur of prachtgedicht
de eerste dwarrelende vlok
en
je hond even te lief
jouw gezicht likt
ontroering lijkt te voelen
zo`n plotseling ongevraagd kwetsbaar
huilerig knijpend.…
uw stilte, uw stem
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.404 leer me de tijd
opdat ik de wonderen
in uw handen
kan begrijpen, de dankbaarheid
na al het schreien
nog zwarter
dan een wezennacht
heel mij
door uw gebeden en omring me
met het oude lied
ik zal luisteren naar herkenning
naar de kleine vogel
in uw ziel
omarm mij, breed in het licht,
ik zal de dood verlaten wanneer ik
sterven…
Vage figuren
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.482 Je zou ze willen herkennen
wilt zo graag dat ze bij je komen
je kunt ze maar niet bereiken.
Helderheid die is verdwenen toch
zijn het nog beelden uit een verleden
ze willen terug komen in het heden.
Maar ze worden niet meer bereikt
het blijven gedachten vergezeld door
schimmen uit een vroegere tijd.…
ik mis je
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
689 flarden grijze mist
dwalend, soms zwart
versperren de weg
naar herkenning
woorden, zijn leeg
vormen geen stroom
kabbelen weg
naar vroeger
de uitgestoken hand
zweeft doelloos
blijft steken als een
wapperend blad
kijken, en niets zien
luisteren, en niet
gehoord worden
maken de dagen
tot ongekende
eenzaamheid.…
Nog is er licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
632 terwijl de zon
nog straalt
kruipen schaduwen
langzaam uit hoeken
verkort
een lichte nevel
het zicht
op de horizon
gaan staren
en doelloosheid
de dag vullen na
nachten vergetelheid
gebogen vingers
plukken aan het kleed
in bezig zijn dat gisteren
en morgen niet meer weet
nog is er licht
de hand zwaait goedendag
maar op herkenning…
blue landscape
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
609 blauw is mooi
ik zie het in je weerspiegeling
het overweegt de tijd
van het landschap
er is iets gebeurd
een boodschap misschien
of een verborgen oogst
waarin het sterven alleen
maar woorden vindt
misschien deelbaar
voor hen
die het bestaan herkennen
wanneer het blauwe
uit oevers treedt
als vingers
die een stem vertolken
als…