959 resultaten.
Uitgebloeide papaver
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
987 ik drijf de leugens naar je toe
omarm ze maar
ze zijn van jou
-altijd al geweest-
al dacht je niet
dat ik ze ooit herkennen zou
ik nam ze aan
-tijdelijk weliswaar-
ze smaakten zoet
maar rispten op
door hergebruik
-genazen me voorgoed-
omgekeerde zinnen
op de kop gesproken woorden
zijn aan mij niet meer besteed
ik draai me om en proef…
Jongensliefde in de bioscoop
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
974 Het witte doek deed er niet toe
in een stilte die geruislozer was
dan verzwegen woorden …
hoe de dag ook wandelt in de
zware klei met sporen die sjokkend
de wandelaar laat herkennen zijn
bedoelingen de wolken die ik streel
gelaten verfrist de wind mijn geest
en trotseer de regen met liefdevolle
dagen, de film die is geweest…
Mijn edelsteen...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.033 Waar diamanten tranen
van herkenning
aaneen geregen parelen,
onzichtbaar verweven
met draden van puur goud
Waar bronzen klokken
zonder wanklank
hun helder geluid in echo
laten weerklinken
Daar kan ik mezelf zijn,
ondergaan en bovenkomen,
mij wentelen en keren,
Geloven, vertrouwen,
eeuwig op bouwen,
omdat ik mezelf kan zijn
in jou…
Verkend domein
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
773 vanuit een tempel die verweert
bezie ik veelheid om mij heen
benader wezens ter herkenning en verken
de grenzen van mijn kunnen
om als mens compleet te zijn
en al toont dit werk gelaten trekken
van verkrijgen en vergunnen
wankel tussen tegenwaarden
zoek ik te aarden op mijn stek
binnen onderkende perken
groeit aanvaarding van gebrek…
Rouwt afscheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 waar stilte
ademt in de
laatste tekens leven
rouwt afscheid
in het alom
aanwezig zijn van pijn
er is geen strijd
maar een serene rust
van overgave
de hand
voelt warm in
bevestiging van samen
nog klonk je naam
in de herkenning
van zijn laatste blik
inkeer ademt stilte
heel zachtjes
sluit ook zijn gezicht…
Laat je los.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
780 Maar je loslaten voelt
als een herkennen,
niet diep in mij alles
blijven ontkennen.
Wil me niet langer
onzeker blijven voelen
omdat we elkaar toch
nooit zullen bereiken.
Ik wil me ook niet
meer blijven plooien
in mijn gevoelens
en verlangens.
Ga weer in mezelf
geloven en proberen
te worden die ik
altijd had willen zijn.…
Diva
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
768 herkennen in mij
doorlopen in straten
is een gave
die ik vervloek
op zoek
naar jou
kan niet meer
loop weg
loop weg van het
verlangen
het verlangen van jou en mij
help me schrijven
dat boek
over ons twee
geluk is lijden
jij weet…
Wereldwijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
676 Ik lijk steeds meer op jou
Ik moet je dat bekennen
Mezelf in jou herkennen
Jij deed het toch nooit goed
Ik wilde nooit jou zijn
Nooit doen wat jij ooit deed
Nu ik zo oud als jij ben
Door het leven veel meer weet
Besef ik dat niets zwart-wit is
Er moet water bij de wijn
De wereld draait niet om mij heen
Ik mag hier slechts maar zijn…
Terwijl het leven langzaam wakker wordt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.379 In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie
Terwijl het leven langzaam
Wakker wordt en in dit
Late voorjaar ook de vogels
De lente weer herkennen
Ligt voor jou het einde
Langzaam op de loer
Leven dat stil aan
Lijden werd en zichzelf
Begint op te geven -
Ik hou je hand vast
Om je tot in de eeuwigheid
Niet meer los te laten…
Jeugdpuistjes
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
618 Ongeschoren of moet je naar de kapper
't scheelt wel, ben je knapper
ben je wel te herkennen? Of vast eh,
de omgeving aan 't verkennen ...?…
Een avond als deze
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Een mooie avond
Gewoon wat momenten
Wat vriendschap
Herkenning
Van tonen
Van tekst
Soms een enkel woord
Zo'n avond als deze
Waar stukjes
Plots passen
Waar is
Wat er zijn moet
Zoals het ook hoort
Geen wanklank
Geen storing
Geen troubles
Niets valt uit de toon
Zo'n avond als deze
Die nergens in uitblinkt
Hij doet niet veel extra's…
Voorbijganger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
566 er ging een vrouw voorbij
een zoete walm uit verleden
ik was acht en zij dertig
haar ogen blauw en zacht
mijn moeder had mij gebracht
een oppas voor een middag
haar witte jurk danste
om haar smalle taille
verliefd was ik nog niet
maar ze rook zo lekker
ik zal haar nimmer zien
maar wel direct herkennen
verstopt in de reukcentra…
Zelf gekozen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
617 Gevoelens vol verbijstering
verdriet, boosheid, schuld
worstelden om voorrang
bij dag en bij nacht
de wereld werd heel klein
emoties des te groter
alleen het delen met elkaar
gaf steun door wat herkenning
er was dan wel eindelijk rust
maar niet voor de nabestaanden
die bleven verslagen achter
voor hen was er vooralsnog
levenslang…
smelt tot wie je bent geweest
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
716 wil je dat ik kijk
naar je woorden
je begrijp uit de
vruchten die je deelt
moet ik ze
op kleur herkennen
in het struikgewas
waarmee jij je omgeeft
hoop je dat ik verder zoek
omhoog de bomen langs
waar vogels vliegen die
we samen hoorden fluiten
je kunt je toch
ook anders uiten
sneeuw is nu jouw feest
smelt tot wie je bent geweest…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
313 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
Wakker
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
881 En opeens voel ik wie ik was
Van voordat ik jou kende
Ik herken de echte Car weer terug
Degene die ik langzaam ontwende
Ik was mezelf echt kwijtgeraakt
Verloor alles wat ik ooit was geweest
Alleen door mijn gevoelens voor jou
En dat verontrust me het meest
Maar nu is er weer de herkenning
En ga ik verder met een open vizier
Ik laat me…
uitgerangeerd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
957 eerst viel hij me niet op
een lange gestalte gebogen
naast de grijze container
toen ik dichterbij kwam
was er een teken van herkenning
even glommen de ogen daarna
kreeg zijn blik iets triests
onbeweeglijk en nietsziend keek
hij in een eindeloze verte
achter op zijn jas een briefje:
van hogerhand bij grof vuil
gezet niet aanraken a.u.b…
zielsverwant
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.567 zielsverwant
herkenning gevonden
in alle mogelijke facetten
een zielsverwant
mijn zinnen onvoltooid
worden moeiteloos afgemaakt
zonder dat er woorden nodig zijn
touwen omhelzen onze levens
verleden is het wat ons verbind
een hechte vriendschapsband
grote monden en kleine hartjes
een blik of een gebaar zegt genoeg
met jou deel…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
1.138 Ontroering komt wroeten
herinnering herkenning misschien
de tweede ring om eenzelfde vinger
maar
ook een stom reclame spotje
een geur of prachtgedicht
de eerste dwarrelende vlok
en
je hond even te lief
jouw gezicht likt
ontroering lijkt te voelen
zo`n plotseling ongevraagd kwetsbaar
huilerig knijpend.…
uw stilte, uw stem
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.404 leer me de tijd
opdat ik de wonderen
in uw handen
kan begrijpen, de dankbaarheid
na al het schreien
nog zwarter
dan een wezennacht
heel mij
door uw gebeden en omring me
met het oude lied
ik zal luisteren naar herkenning
naar de kleine vogel
in uw ziel
omarm mij, breed in het licht,
ik zal de dood verlaten wanneer ik
sterven…
Vage figuren
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.482 Je zou ze willen herkennen
wilt zo graag dat ze bij je komen
je kunt ze maar niet bereiken.
Helderheid die is verdwenen toch
zijn het nog beelden uit een verleden
ze willen terug komen in het heden.
Maar ze worden niet meer bereikt
het blijven gedachten vergezeld door
schimmen uit een vroegere tijd.…
ik mis je
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
689 flarden grijze mist
dwalend, soms zwart
versperren de weg
naar herkenning
woorden, zijn leeg
vormen geen stroom
kabbelen weg
naar vroeger
de uitgestoken hand
zweeft doelloos
blijft steken als een
wapperend blad
kijken, en niets zien
luisteren, en niet
gehoord worden
maken de dagen
tot ongekende
eenzaamheid.…
Jouw golvende lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 ik zag
je parelende lach
het snoer vol gevoel
hing om je hals
blonk in
lichte tinten
eeuwige schoonheid
van schelpen en zee
volgde jouw
golvende lijnen
zij namen mij mee
naar onpeilbare diepte
waarin ik
herkenning opdook
mijn leven zag laveren
tussen geboorte en nirwana rood…
blue landscape
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
609 blauw is mooi
ik zie het in je weerspiegeling
het overweegt de tijd
van het landschap
er is iets gebeurd
een boodschap misschien
of een verborgen oogst
waarin het sterven alleen
maar woorden vindt
misschien deelbaar
voor hen
die het bestaan herkennen
wanneer het blauwe
uit oevers treedt
als vingers
die een stem vertolken
als…
Twisten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 Wij kennen geen conflictloos leven
Noch het eigen gelijk
Tien wijzende vingers zijn vals
Maar niet waardeloos
Niet beter af zonder jou
Eén vinger kan kloppen
Soms met pijn
Ontken geen behoeften
En
Als angst je overvalt
Tien vingers wijzen
Toon ze
De bijzondere zal herkennen
Eén vinger kan kloppen…
Nog is er licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
632 terwijl de zon
nog straalt
kruipen schaduwen
langzaam uit hoeken
verkort
een lichte nevel
het zicht
op de horizon
gaan staren
en doelloosheid
de dag vullen na
nachten vergetelheid
gebogen vingers
plukken aan het kleed
in bezig zijn dat gisteren
en morgen niet meer weet
nog is er licht
de hand zwaait goedendag
maar op herkenning…
Grote Onbekende Dienaar 1
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
573 Geloof ons wanneer wij je herkennen,
als bron van genezing en van troost.
Velen van ons ervaren het idee,
dat je de moeder van de liefde bent,
en de grond van ons bestaan.
Blijf ons dienen.
Blijf in ons geloven.
Leer ons op eigen benen staan.…
Verlies vindt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
720 Nauwelijks nog het gezicht
herkennen, verschrompeld
in de dood, bleek en koud
als ijs, lange haren ingekort
Voorbij droefheid en pijn
het lichaam achtergelaten
de ziel vindt zijn plekje
wel tussen hemel en hel
Misschien even terugkomen
als een voor- of achternaam
valt in een gesprek, genoemd
in boek, tijdschrift of krant…
Falen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
498 Herkennen van het ware goed.
Falen doet een mens pas goed,
wanneer hij graag goed wil doen,
maar zelf geen enkele poging doet.
Verschil tussen slagen en falen,
is het grote risico te lopen,
van blijvend stil te staan.…