49901 resultaten.
De snelweg
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
539 De snelweg vliegt onder de wielen
als een donkere rivier,
inhaleert ie de nacht diep in
lichtjes zweven voorbij
er is geen landschap te zien
in het verre duister
en luister
naar de nacht
magie wordt verwacht.…
de wegen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 lange gang
hallo en weer tot ziens
het ga je goed
ooit een geheim gezien
ga en vind
meer dan je verwacht
licht
ook na deze lange nacht…
Vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.000 Ik zou mij wel
willen wikkelen
in een gewisse
zelfgenoegzaamheid
vandaag
mijn armen
om mij sluiten
zweven
een witte wolk gelijk
een witte pluim
zo licht
kijken
naar de blauwe lucht…
Dansend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
525 Kijk mijn liefste
naar waar het allemaal begon
Laten wij naar daar dansen
in ondergaande zon
En mocht het licht
een van ons beide ontvallen
Treur dan niet
want wij, in onze oneindige liefde
Lieten de bazuinen des levens
liefderijk schallen…
Niets meer
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 Niets meer dan zich in een handpalm bevindt
Is de band met het kind die kalm verbindt
Door diep besef van volmaakt oncomplex niets
Schiep zich het lef van ontwaakt alom expliciets
Geluk en liefde zijn volmaakt
Als de innerlijk verliefde is geraakt
Niets meer dan de kracht van een ademstoot
Is de macht om te zijn zonder ademsnood
Door diep…
met vonkend licht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
579 mag ik zien
hoe de zon
het landschap
wast en betast
haar ziel
met vonkend licht
wit glinsterend
blootlegt
genieten van zo’n
zeldzaam mooie dag
vooraleer ze terug
achter de horizon wegzinkt…
licht wordt gebroken
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
546 wanneer
bij heldere hemel
licht wordt gebroken
beelden als
klaarblijkelijk spreken
knipper dan de schijn
uit de werkelijkheid
laat je niet verleiden
door wat slechts
tijdelijk blijkt…
Het laatste licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Waar de stroming haar lichaam
Streelt en het laatste licht
De tranen in mijn ogen droogt.…
sterveling
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 Zie mij huiveren in de zon
voorzichtig streelt zij mijn gezicht
eindelijk weet ik nu waarom:
de zwartste nacht zwicht voor het licht.…
ver van mij
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
674 dan sluit ik het licht in mijn armen
en laat mijn hart weer verwarmen
het voelt of ik kan vliegen
zo zorgeloos en vrij
want het leven dat ik liefheb
lacht weer naar mij…
licht
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
745 de ruimte om mij heen
vraagt alleen
alleen maar vragen
vragen in de ruimte
ruimte om vragen
de dag en nacht
slapen op m`n schoot
met haar hoofd
waar wat speeksel uit loopt
wat is de dood
in een zomer
waar genoeg licht leeft…
Tot aan die tijd...
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
744 Wanneer je het zwart
van de nacht
in mijn ogen ziet
ben ik er even niet
maar wacht op mij
het donker voorbij
dichterbij
de bron
van het bestaan
waar het hart van
wolken breekt
en zoute tranen
uit een zee van spijt
in rook zijn opgegaan
waar het licht
weer dag wordt
en mijn glimlach
zich uitstrekt
in oneindigheid
wacht…
Zij wenst de wereld licht
hartenkreet
4.9 met 69 stemmen
3.193 balancerend tussen wit en zwart
wenst zij de wereld licht
in het hart van haar gedachten
bloeien witte rozen
de mooiste is gekozen
gedragen over de drempel
van een grijs verleden
waar meeuwen krijsen
in het stille sneeuwen
van pijn..…
Zonder licht!
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
531 Gij ondankbare, zag mij
lantarenpaal als het ware
Door de mist niet staan
en liep pardoes ertegenaan.
Gij domkop, wanneer ik niet brand
is er duidelijk iets aan de hand
en wordt het misschien tijd
dat je de lamp vervangt?…
licht en duister
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
639 Over het licht en de duisternis
Als het licht de duisternis verlicht
Verschijnt alles voor ons aangezicht
En heel misschien
Gaat u dan zien
Wat de schepper heeft verricht.
De schepping die op ons is gericht,
Hoort daarom in het volle licht.…
maanlicht
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
870 diep gegraven
in de kraters van een ziel
dieper
niet te doorgronden
hoe ik viel
in diepe wonden
oude zonden
gekerfd in mijn hart
ving jij
een gevoel
zo diep begraven
en ontwaakte mij
maak me niet wakker
laat me toch
ik sliep
met je armen
om me heen
zo zacht
droomden wij
het licht van de maan
de nacht
voorbij…
Wijs haar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Wijs haar de weg naar het licht
geef de toekomst een gezicht
laat in haar hart de zon schijnen.
Draag haar last van een grijs
verleden, over de drempel zodat
de schemer kan verdwijnen.
Breng haar terug naar het licht
de maan zal voor haar buigen
als ze weer zal dansen in de zon.…
elfje
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
586 Open
steeds verder
het wordt lichter
de schaduw gaat verdwijnen
vrij.…
het licht in het boothuis brandt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
639 het licht in het boothuis brandt
de geur van zilt en olie hangt rond
ik zweef naar de sterren en het strand
hier was het dat ik de gedachte vond
die me nooit meer brengt
waar ik was beland
de treeplank die jouw spoor nog draagt
kraakt op de steiger
een flits en het licht waakt
ik geef niet toe, nee ik weiger
te denken dat jouw lach
hier…
Licht en diefstal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
723 Zag u ook die lantarenpaal, zo moe aan de zijkant staan,
nou daar heeft een onverlaat iets aan gedaan, hij dacht:
zie die moede paal daar staan; ik zaag hem lekker wel in twee
neem het moede ding vervolgens wel met me mee.
Verkoop hem aan de hoogste bieder zodat
de paal het nu wel met moe- zijn, helemaal heeft gehad!
De moraal van dit verhaal…
Nieuwe maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
737 Nieuwe maan
schijnt stralend sterk
door flarden zwerk
o nieuwe maan, zie jij me staan
tastbaar, zo dichtbij
maar ver van mij vandaan
jouw licht maakt me vrij
geeft het sein: ruim baan
van eerste kwartier naar vol
van laatste kwartier naar hol
jij
staat daar, zonneklaar,
zie ik je staan
voor mij
hier sta ik nieuwe maan
hier, ver…
Als ogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
663 Als ogen het licht kunnen dragen
niet alles in schemer verdwijnt.
Het verdriet de grens heeft bereikt
wonden langzaam gaan helen.
Littekens achter zullen blijven, die
nooit helemaal meer verdwijnen.
Dan zal licht het leven weer kleuren
warmte en ook liefde gaan schenken.…
de Tunnel
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
674 Ik zie het licht,
ik ga jullie verlaten
De chirurg fluistert,
doe deze lamp dan nu maar uit zuster.…
soms
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
883 Soms donkert het in je hart,
maar het licht wint het altijd
weer van het zwart.…
"licht"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Overal licht
rood licht
groen licht
kerstlicht
kaarslicht
kunstlicht
neonlicht
lamplicht
laserlicht
daglicht
zonnelicht
"licht"
maar het mooiste is
om het licht in onszelf
te vinden
en de kunst is ook
het "licht"
in de ogen en de harten
van die ander
te willen zien
dan worden we vanzelf
"verlicht"…
licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.539 aardsheid
en zei zacht maar heel toegewijd
"je kan alles zijn wat je maar wilt
maar je moet er zelf in geloven;
je kan kastelen bouwen of zeeën zo zilt
of een gedicht voor een zwervende weerloze"
het woordje dacht na vanuit zijn diepste dalen
veel verder dan een vogelvlucht
in blauwe kralen
hij keerde zijn ziel om met vonken vuur
werd ‘licht…
Hemelbed
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
750 stormen jagen water op
tot onstuitbare krachten
tegelijk en niet alleen
in herhalende nachten
komen dromen de ziel bestuiven
vol met opspelende wenken
snellen mijn cellen voorbij
zonder te groeten, te wuiven
of aandacht aan mijn ego te schenken
alsof ze samenspannen
om dwaze geesten uit te bannen
en slechts doelgericht naar
onbevangenheid…
Vriendin
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.218 Laat mij het zonlicht zijn
dat verwarmt, mag ik naast
je staan verdriet helpen dragen.
Laat mij de weg verlichten
nu jij hopeloos strijdt
wanhoop in je ogen lees.
Laat mij de stille kracht zijn
die met je mee vecht
pijn verzachten
als ik mijn arm om je heen leg.
Laat me bij je zijn als het
te veel wordt, zoveel jaren
vriendschap schept…
Vaal licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 In het vale licht
trillen
in de klank van je stem
vergleden eeuwen
die je was
met een ander gezicht
Vormen
die verschijnen
en verdwijnen
in de eb en vloed
van geboorte en dood
In het vale licht
tast ik
naar ons tijdloze gezicht…
lichtkoepel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
491 het strand droeg parelmoer en water…
onder een oppervlak van kou liep liefde mee
warme truien elders als een extra jas
de ganzenpas van twee
hand in hand en zijn glimlach smolt
rond wat ik kon vertellen
blij, ontvangen door een hart
dat meerdaags gaf en bovenal het kindergraf
dat licht verstuurde
uit haar dood
dankbaarheid was groot…