3715 resultaten.
Agnostisch
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
917 Stervende goden
laten hun tempels achter
zoals schaaldieren hun huis.
In oerwouden en woestijnen,
op rotsige hellingen
en onder het oppervlak van elke zee;
al duizenden jaren
verbrokkelen zuilen.
Geen vesting
kan ons beschermen
tegen het verdriet dat we voelen
in het aangezicht van tijd…
Als je de ogen sluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
806 Als je de ogen sluit,
smelten woorden in de sneeuw
en smoort een duistere vijver
hun leeg geschreeuw.
Als je de ogen sluit,
wordt het ego gedoofd,
wiegen witte rozen in de lentewind
en stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het gemier in een zachte gloed
van een avond in mei…
Een geweldige spin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 de gemeente
was zacht en
begrijpend
warm in aandacht
en vol hoop op
een toekomst
met bloemen
zij kende de
seizoenen van
winterse kou
en schraalheid
tekort voedsel
het bidden op
onbedekte knieën
toch bloeide
ook de lach als lente
bloemen bracht
de verlosser weer
in verrijzenis terug
met zijn overal heen
reizende discipelen…
midden in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
707 ik was nog jong
althans zo is mij verteld
dat ik reeds zong
in stille gedachten
dat ik al vroeg
werd gekweld
door wijsgerig smachten
nog steeds kijk ik
midden in de nacht
diep in het heelal
en stel mijzelf de vraag
wie heeft dit zo bedacht
het houdt mij bescheiden
omdat welk antwoord ook
mij nooit bevredigen zal…
OOR-geloof-LOG
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.818 het geweld laait weer op
met Allah op de achtergrond
men strijdt in naam van het geloof
vertel me, wie reikt wie de lont
Hezbollah versus Israël
kan deze zomer nog heter ?
beide partijen helemaal geschift
hoeveel haar is Allah beter ?
geen haar op mijn hoofd
die God of Allah hierin betrekt
die lui daar zijn compleet gestoord
het geloof…
strandjutter
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.143 voor het eerst
bleef ik wat
langer staan
zag ik de zee
vol eeuwigheid
in elke golf
haar tijdloze
schittering
hoe vaak was
ik hier voorbij
gegaan ?
aldoor zoekend
nooit gevonden
en zó dichtbij…
Ten toon
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.124 Foto van een gezicht dat men straks
in het openbaar niet herkent
waaraan voorbijgelopen wordt
Op de markt waait het doek
van een kraam op zonder reden
de marktman kijkt bevreesd
maakt een gebaar en haalt
omhoogkijkend zijn schouders op
Geloof is een mooie zaak en afstand
een lijn tussen twee punten…
Bestaan zonder repliek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 zacht regeert
de mystieke vleugelslag
in kerken en tempels
het vaak religieus
onbekende straalt
al van verre zijn hoop
gebouwd op meridianen
van kracht uit een
lang vervlogen wetenschap
gesticht om gezicht
te geven aan hen die
in geloof en liefde willen leven
generaties gebeden
mantra’s en offerandes
gaan naar goddelijke handen…
Multiculturele bruiloft
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
965 De rebbe zei nog tegen mij:
"In de keuze laat ik je vrij,
maar ik voorspel verdoemenis,
wanneer je bruid geen joodse is".
De pastoor zei nog tegen mij:
"In de keuze laat ik je vrij,
maar je hebt veel te verliezen,
mocht je geen roomse bruid kiezen".
De dominee zei tegen mij:
"In de keuze laat ik je vrij,
maar gebruik je je verstand…
ten strijde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
913 een religieus citaat
in beperkte kring uitgesproken
en de kerk staat in brand
een accident de parcours
en wraakengelen zijn bereid
de zonde van zelfdoding te brengen
tot in de huiskamer der gelovigen
waar ze heilige kaarsen branden
opdat de opperchristen snel
een verzoenend Woord zou richten
tot de vertoornde andere massa
voor die haar…
Geloof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.001 een priester in purperen habijt
reciteert bij het ontbijt
tweedehands strofen
waarin hij me gepassioneerd
in God laat geloven
ik luister aandachtig
naar zijn hele verhaal
totdat ik Godallemachtig
in zijn verzen verdwaal
ik laat me ontvoeren
naar een plek ver van hier
waar Psalmen ontroeren
op kringlooppapier…
Schraalt de wereld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 langzaam schraalt
de wereld in
wantrouwen en angst
de openheid
is opgedoekt we zien en
verstaan elkaar niet goed
wat we ook
proberen zij zullen
het toch zelf moeten leren
hun rollenspel
verandert helaas niet
nog steeds de man gebiedt
in rijen komen zij
maar het tij gaat keren
in terroristen weren
wie in naam van
allah doodt…
De verre blik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 ik heb de lijnen
zien lopen tot
aan de horizon waar
zij samen verdwijnen
er was geen
ander perspectief
het transparante random
bestond toen nog niet
al generaties lang
hadden zij de verre blik
in het zien van
gods oneindigheid
tot hun wereldbeeld
van rechtschapen zijn en
onvoorwaardelijke trouw
in korte tijd schiftte
twijfels…
Gebrand in het vat
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
554 jij kende
de hitte van
de vlam die
het glas kleurde
alsof die zo van
binnenuit kwam
juist
natuurlijke
overgangen moesten
als geheel in een
puntgave herinnering
blijven hangen
mooi afgerond
in het zilveren grijs
van het uiterst
neutrale lood dat
gedegen tegenspel
bood aan het weer
in jouw hart
vlamden de sferen
van gebeden…
Altijd sta Ik je nabij
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.661 ook al hou je van het leven
treur niet om dood te gaan
waar de bloemen altijd bloeien
daar klop je op die dag aan
het leven gaat hier verder
Ik heb het al zo vaak gezegd
de hemel bood Ik aan op aarde
hier begint het ZIJN pas echt
heb geen angst om te sterven
treur niet om dood te gaan
zoals Ik bij je was op aarde
zo zal Ik ook hier naast…
Vuurwerk voor een heilige
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
890 Catharina draait een rad
van scharlaken ijzer
ze knielt en gilt vol hartstocht
een donderende psalm.
Sterrenlicht daalt neer en schroeit
het haar van Catharina
ze snikt en legt vernederd
haar roze dijen bloot.
Dan rolt als een passievrucht
het hoofd van Catharina
het plein is wit, de wolken rood
de Griekse maagd is dood.…
Ongeloof
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.724 Waarom schiet hij zich niet
een kogel door het hoofd
als hij dan toch gelooft
dat men zo 't einde ziet?…
Processie
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
899 De koude geur van de zonsopgang
beukt op de nachtpoort,
plechtig richt de dag
een kruis van vogelstemmen op.
Door de oranje lanen van Jerez
zweven maagden en heiligen,
gemaskerde mannen slepen zich
blootsvoets naar de toren.
Rood stof dwarrelt op,
de menigte fluistert
en buigt onder het gewicht
van kersenhout en wierook wolken.…
Vogelwichelarij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
839 Het gaat niet alleen om het Woord
maar ook hoe men het verpakt
Een jasje aan, een stropdas om
gezicht beheerst en geen gelach
Een glimlach kan nog net
als je alles van tevoren weet
kom je het huis niet meer uit
Alles eindigt als een opgedirkte
koude kip of verbrandt
heel zachtjes in het Vagevuur…
Tijd heelt
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.084 Jaar in en uit
wordt er veel weggegooid
Het raakt bedorven
of er vallen gaten
Wat blijft is de gewoonte
om op je knieën
de matras te betreden
daarna met je hoofd
Later de moede rest draaiend
te ruste legt op de rug
Nog even de dagelijkse zonden
overpeinst en vergeving vraagt…
Vrij om te geloven
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.059 Ik ben vrij om te geloven
Jezus is mijn redder
Hij stierf voor onze zonden
Ik ben vrij om te geloven
Er is geen God dan Allah
En Mohammed is zijn profeet
Ik ben vrij om te geloven
Boeddha liet de weg zien
Ik mediteer voor de waarheid
Ik ben vrij om te geloven
Ik offer aan Brahman
Voor een hoger ik
Ik ben vrij om te geloven
Ik geloof…
Du a Khalil Aswad
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
671 Du'a Khalil Aswad
zij, de verliefde Yezidische
hij, de Islamitische verleider
van een bijzonder vreemd hart
hem zo graag geschonken met
wat heet een liefdesbekering
in het geheugen de moord
op een aan flarden geschoten brug
van een jongen en een meisje
ergens in een oorlogs Kosovo
waar onbegrip loden kogels braakte
de jeugd kapotgekust…
Geef een knipoog naar je God
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
729 Wat zou het mooi zijn
als niemand meer zou geloven
in een God of Allah.
Want het lijkt erop
dat die religiën
ons dagelijks leven laat verdoven.
Het ontneemt een stuk vrijheid
in het laten en het doen
omdat men zweert bij het geloof.
Als een ieder nou zichzelf blijft
en elkaar helpt in zware tijden
dan komen wij verder en zijn beter…
WHAT’S IN THE NAME
snelsonnet
3.3 met 25 stemmen
1.444 Een preekbuis van de allerhoogste macht
roept minzaam op tot stoppen met krakelen
over een naam. Het kan Hem echt niet schelen
wat men op dat gebied ooit heeft bedacht.
Dus grijp ik zeer bescheiden nu mijn kans
en stel als opperwezennaam voor: ‘Hans’.…
zij moslima
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
695 als een echte jonkvrouw
getooid met ruisend kleed
beent ze door de straten
van haar veel te grote buurt
op haar rug het puntig blauw
van een lang vergeten erwt
plant ze haar modieuze hak
elegant achter iedere tak
die haar omgewaaid de weg verspert
en slechts vergetelheid vindt
waar zij de toekomst
en nog veel meer
zal zij nooit werken…
De klapstoel
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.073 In de kerk zat
een grote man.
Hij ging staan
en weer zitten.…
Katholiek in 1954
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
666 In glanzend wit
violieren geuren zoet
in klamme handjes
heet gekrulde haren
gebonden met een strik
groter dan het hoofdje
van een kind van zes.
Verborgen in een rij
kleine stapjes
zwarte schoentjes
zij aan zij
het lange pad
dat leidt naar
de verlossing.…
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
924 je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd…
Aurora
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
976 Zodra zij glimlacht, plaatst zij zich
in de tijd, worden rimpels geteld
op haar voorhoofd en om haar ogen
kraaienpoten na souplesse van
een jonge naar karnemelk ruikende huid
Haar liefhebben is als wachten
op een zonsopgang, die zich in
rosse, zachte passie verliest
zichzelf hervindt en in de morgen
opnieuw zichzelf in licht hervult…
Eindsignaal
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
919 He, hoorde ik al duidelijk het eindsignaal,
terwijl mijn wedstrijd nog maar net was begonnen?
Hechtte niemand geloof aan mijn levensverhaal
en had een ander het allemaal verzonnen?
Ja, U riep mij plotseling luidkeels ter orde,
omdat ik in mijn eigen dromen was opgegaan,
uit vrees dat het nooit iets met mij zou worden
als ik slaapwandelend naar…