1212 resultaten.
het trollenkoor en gnoomorkest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 jij puntmutst mijn bos
ik tover kabouters
uit hoge bomen op mos
hang elfen vleugels op de rug
draai de wereld zo een
kleine kwartslag terug
de wind is weer vrind
spreekt met veel stemmen
maanstralen landen in zacht verwennen
vuur speelt dartel
zonder branden en magie
vonkt glitters aan de handen
liefde rolt haar loper…
blies een duizendjarenkind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met…
Een wereld vol dwazen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
896 soms voel
ik me kabouter
in het grote mensenland
ja ik ben stouter
omdat mijn zonde
hun dimensie niet kent
zij reuzen in stappen
wieken met armen
om de hemel te vatten
graaien met vingers
hun hebzucht bijeen voor
ons is er slechts steen en been
wij klagen in klein
paddenstoelen een kring
en voelen ons fijn
in een wereld vol…
Glitter en de goot
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.056 Terwijl in politiek Den Haag
De tongen worden geslepen,
Partijleiders jongleren
Om het hoogste woord,
Blijft weer de grote vraag
Wie nu heeft begrepen,
Dat de taal van het volk
Eens moet worden gehoord.
In een Haags sprookje
Over praal en prullen,
Is niemand ongelukkig
En nergens is er nood,
Maar de werkelijkheid
Kan niet verhullen…
Sprookje
snelsonnet
3.7 met 23 stemmen
2.511 Roodkapje woonde in de Efteling,
Maar was haar oude plicht nog niet vergeten.
Vandaar ook dat zij met een mand vol eten
Stiekem vanuit het park naar oma ging,
Maar voor de boze wolf haar had verslonden
Werd zij bij het verpleeghuis teruggevonden.…
Reuzenstrop
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
759 Met het afhakken van het hoofd
behorend aan de drie meter lange reuzin
was het nog niet gedaan met de terreur
van de nog geen meter hoge koning
Zelfs zijn vrouw en kinderen moesten
eraan geloven opdat de vorst
aan volstrekte eenzaamheid overleed
En de reuzin, zij leefde voort
naaide gewoon haar kop vast
aan de overgebleven nek…
Met gnomen en kobolden
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
795 in kaarslicht
krult de werkelijkheid
raken vlammetje aan
mythen sagen en legenden
leesbaar in hun rode hart
het geel verwarmt
een ander vlak soms
zichtbaar in kabouterpad
waar feeën dansen en met
gnomen en kobolden sjansen
dit sprookjesachtig gaan
is voelbaar bij een volle maan
als de kaars gaat walmen en
gesnoten wordt dan geurt en…
Het vergeetmenietelfje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
634 Na vele jaren oponthoud rust zij in het kopergroen
Tussen het roze groen en blauw zonder kou
Zonder vergeetmenietjes te kuisen, zonder
Naar het frisse gras en mos er onder te verhuizen
Zonder rag of schimmels te verslinden hier bij de linden
Zonder tranen uit tuiten rust ze liggend zonder te fluiten
Als lafenis zonder weerbarstig…
Het mythisch vuur
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
644 het is tijd
om weer te dwalen
door sprookjes en verhalen
met lange
reepjes zon de
zomer terug te halen
de kleur en geur
van lange dagen
mag nog niet vervagen
want de koude is nabij
sneeuw en hagel wachten
op het keren van het tij
warm je aan
het mythisch vuur
van sagen en legenden
tot koning winter
weer de lente als
prinsesje…
Aphrodithe lief
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
724 De blonde dame heeft
oorspronkelijk zwart haar
botox in haar wangen
om de tijd stilletjes
tot rusteloosheid te dwingen
Ach, het is maar buitenkant
haar interieur voert strijd
met haar unieke duisterkant
Karyatides lichten zoutwit op
ondersteunen balken van steen
wachten op de definitieve bevingen
van Hephaistos, smid en hinkepoot
van…
Nja en Jee
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
3.348 Nja is een elf
en Jee is een fee
Elven zeggen
zelden nee
Feeën zeggen
zelden ja
Spaart dat ruzie
en verdriet?
'Jee'
Dat dus niet?
'Nja'
Zijn Nja en Jee
tevrêe?
'Nja Jee!'
En gelukkig
met zijn twee?
'Dat nel!'
'Dat jiet!'
Daarover zijn
ze het oneens?
'Neljee!'
'Neljee!'…
Alles bruist vitaliteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 uit een schatkamer
van beelden dansen
dromen en sprookjes
hand in hand
op muziek van
lang en kort geleden
klinkt in woorden
en gebeden hun gezang
ze kleden zich
met kleuren die
spotten met gewoon
in alles bruist vitaliteit
breken alle banden
voelen zich niet meer
gevangen in het ontstijgen
van de werkelijkheid
laat ze komen…
SPOEDIGE SLUITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 De Eftelingpoorten zijn in het najaar
moe van haastig getrippel, kindergekrijs
onder hun gewelven, waar wachters de prijs
laten klinken bij een schuivende mensenschaar.
't Komende herfstgrauw maakt een vertrouwd gebaar
voor Sprookjesbos, klein huis of paleis:
"Bezoekers verdwijnen ras, dan galmt een wijs
uit handen, die jullie sterk houden…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Aan de vijver, waar ik wacht
zie ik van oneindig ver
licht weerkaatsen van een ster
in de spiegel van de nacht.
Op zijn wieken brengt de wind
met een toenemend geruis
de geluiden om hun huis
het vertrouwd geknars van grind
als wie ‘t buitenlicht ontstak
kalm terugkeert op zijn schreden.
'Zal ze kijken, daar beneden?’
Ik herken de stem…
OUDE VERTELKUNST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Haardvuurgeknetter, geurende oven
gaven de boerderij geborgenheid,
brachten verzonken sprookjes weer boven.
Heel het gezin was huiverig verblijd:
verhalen mochten zich om vlammen stoven,
riepen het bange bijgeloof tot strijd.…
Liedje
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
682 Over de bergen, waar ben ik vergeten,
Woonde het kind dat geen pap wilde eten.
Wie was haar moeder? Een wolvin.
Ging zij uit jagen? Alle dagen.
Ving zij het korhoen? Vele malen.
Wie vertellen dat? Oude verhalen.
Wie waren haar makkers? Regenvlagen.
Had zij een huisdier? Ja, een spin.
Hing zij zijn spinnenweb vol met robijnen?
Dat deed de…
Minpuntje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
909 Vorstelijk middelpunt.
Koningin Beatrix:
Intelligentie
Bescheidenheid, chic.
“Maar waarom kiest u zo’n
Oncharismatische
Hofhouding, Majesteit?”
Is mijn kritiek.…
Van elk verlies
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.901 De verloren tand onder het kussen, het hoopvolle
hoofd in ondiepe slaap er krachtig opgedrukt.
Alles kan ontsnappen.
Van elk verlies moet iets goeds komen, dat is beloofd.
Dat het vertrouwen en de aangeboren hoop
lang bij ons mogen blijven.
Sommige dingen weten we liever niet.
Er is de ernstige oudertaak dingen niet aan te leren.
Zelfs geen…
Die lichtvoetig dansen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 sprookjes lijken alleen nog
te leven in oudere geesten terwijl
de decors hetzelfde zijn gebleven
donkere delen van het bos
hoog struikgewas met open plek
het vijvertje met oevers mos
sterren en een volle maan
fee en elven die lichtvoetig dansen
de droomprins op het witte paard
maar de kinderen zijn los gegaan
in stemmen die relaties…
Paniek
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.095 Dan zie je dichters wijze dingen schrijven
Over de dood, de Ander en meer kwalen,
Over de liefde en dat soort spookverhalen -
Maar niets daarvan komt bij jou bovendrijven.
Misschien is daar die schim van onderlijven
Of trekt een lichte geur van slijm voorbij -
Maar daar lijkt het dan toch wel bij te blijven.
Er komt geen geest uit al die…
Het mystieke
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 ik ben geen
sprookjesverteller
van huis uit
ik kies de stilte
droom mijn wereld
die binnenin ontluikt
natuurlijk tuig ik
de kastelen op met koning
en wat prinsen aan het hof
maar hun gebakken lucht
slaat aan en laat het
mystieke voor altijd gaan
ik wil spelen
de ergste confrontaties
tussen groepen liefdevol helen
in een wereld…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 in het diepe rood
van ondergaande zon
buitelen kleine gnomen
met veel plezier in de
toppen van de bomen
kobolden springen
op de grond waar
het eerste licht
van de nieuwe maan
traag tevoorschijn komt
op de open plek
van het donkere bos
dansen elven en feeën
op het zachte mos
hun openingsrituelen
oplichtend tussen
vage lage struiken…
Sprookjesland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 Ik wil dromen
aan de realiteit ontkomen
ik wil de prins zijn
Sneeuwwitje kussen
de zeven dwergen zien
en met hen dineren
als je mij daar spot zou je zweren
dat ik behoor tot die heren
ik ben meester van mijn dromen
het ontbreekt mij niet aan realiteitszin
maar het kwaad komt er niet in.…
Het creatief moment
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 ik ken de sprookjes in al
hun grimmige liefelijkheid
boterzachte emoties met
vaak een harde realiteit
dan beleef ik liever dromen
waarin ook onmogelijkheden
op een heel bijzondere
manier naar boven komen
in spannende complexiteit
geven techniek en krachten
uit de diepst menselijke lagen
hun onvermoede energieën prijs
wat nooit oplosbaar…
Gedachtenrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zacht liep ik
achter je lach
wist dat jij op
mij had gewacht
de paden kleurden
zich gedachtenrood
meanderend in gras
dat spontaan verschoot
uit het ruisen van
bomen kwamen vage
stromen bladmuziek die
neerdaalden als lentelied
ik zag de sprookjes
al van ver en wist dat
jij de sleutel had om ze
hun ziel terug te geven
hand in…
Langs de sprookjeskant
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
478 haar schalkse ogen
dwaalden steeds vaker
langs de sprookjeskant
ongeziene feeën en
kabouters liepen daar
gewoon hand in hand
in een overkoepelende
dimensie scheen de
zon zijn twee halo’s
er waren mensen
maar hun aanwezigheid
was op gasten niveau
zij domineerden niet
maar schouwden toe met
bewondering hoe alles ging
leken…
Lichaamstalen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 ik heb eindelijk
een sprookje gedroomd
met veel liefde en
natuurlijk een happy end
waarbij het meisje
lief en hulpvaardig was
van gewone afkomst maar
toch iets koninklijks had
de jongen prees vooral
zijn domme kracht lachte
hard om de stomste grappen
op een slijmerige manier
de contrasten zijn al
neergezet en de spelers
trappen…
Een sprookje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb een
lieve tic
beleef af
en toe een
regenererend
ogenblik
wordt de
realiteit
te eng in
maatschappelijke
verbanden weet
ik mij gevangen
dan lacht
een sprookje
haar lieve
uitnodiging
pak ik als
begin haar hand
in softe kleuren
ontwikkelt zich
ons gebeuren
woorden zingen
hun eigen lied
niets dat ons gebiedt
de…
Punt gemutst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
400 ze wenkt
naar de zon
haar lach
kleurt fel
de corona van
het avondrood
strijkt elegant
naast mij neer
in een wolkje
bloemenparfum
bezempje nog
strak in de hand
zij is mijn
punt gemutst
heksje al
levenslang alert
bij volle maan
en evenementen
maar de stelen
staan achter slot
takkenbossen worden
stug door verdroging
zo…
Alleen pluizen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
424 voorzichtig de
bezem opzij
knapte wat
takjes om meer
snelheid te maken
jouw blote
voetengaan
liet geen
sporen na in
het zachtste
tapijt ooit
alleen pluizen die
wilden verhuizen
haakten aan
omdat heksen
alleen voor
vruchtbaar gaan
jij hebt mij
het bos laten zien
van mijn dromen
ik voelde mij klein
geloofde meteen
weer in sprookjes…