11796 resultaten.
Lied van hoop
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
524 Je woorden
zijn wonderlijk
geschreven komen tot
leven in een bloem
lichter dan het
kaarslicht van
eeuwig jong
met vlinders van hoop boven je hoofd
waar tegenstanders het moesten afleggen
tegen medestanders
die je
overwinningslied in het donker hoorde zingen…
Stilte in de nacht.
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
765 De verhalen verdwijnen
in de donkere lucht....…
Als de avond valt.
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.351 Als de avond valt
en het donker wordt,
dan voel ik me
altijd zo alleen...
Dan zwerven mijn
gedachten overal heen!
Maar als het
daglicht weer gaat schijnen,
gaan mijn weemoedige
gedachten verdwijnen.
Dan kan ik alles weer aan.
En wil met mijn leven
weer vrolijk verder gaan!…
De vergetelheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
832 Vergeten,
weglopen van je spiegelbeeld,
de tunnel uit,
de echo voorbij,
geen rozen uit de orgelpijpen,
gespleten hemellicht,
tot duisternis resteert,
slapen in het donker van de vergetelheid,
terwijl het licht je geheugen langzaam verstikt,
en zelfs het ochtendgloren berust.…
los
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.018 volle dagen
als de maan
de nacht
omarmt
en leegte overvalt
in het stil
als ik droom
en wacht
op de naam
die mijn naam
kent
mijn hand
neemt
zoals ik
die hand
neem
waarvan ik
de grip
in het donker
blindelings
herken…
Bleef dralen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 jij vloog aan
uit het donker
landde op zonnestralen
bleef dralen
golfde kleur op
muziek van de zomer
fladderde verder
op zigzag koers
het licht tegemoet
in rood ben jij verdwenen
de zon heeft daarna
niet meer geschenen…
Kousenvoeten zacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 ik hoorde je komen
kousenvoeten zacht
je lach herkende
wat ik buiten zag
bomen zwartgevlekt
tegen de avondlucht
spreeuwen zwermend
voor een uitrustplek
nog zwiert onrust
tegen het oranje rood
pas als het donker wordt
ritselen zij verder ongestoord…
In mijn dood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.049 dan is daar de dag
waarin de rest donker
zal zijn en men zal buigen
in het lot dat ons tekent?
ooit…
Voor Marianne
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
851 Wonderlijk toch hoe
De mens geschapen is
Lichaam en geest
Die samen één zijn
En toch de geest
Die zo vaak gespleten is
Het bovenste gedeelte
Van het Ik de brave
Man en pappa speelt -
Het onderste deel
Dat onzichtbaar donker is
Het leven van een meisje verspeelt…
laat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
709 het is laat
en het vriest
naar de film geweest
waar we over napraatten
nu weer terug in mijn huis
denk ik nog aan die beelden
en al die woorden
beelden en woorden
nu in het donker zien ze je niet
een liedje op de radio
een paar tranen hou je adem
nu maar in
en stik niet…
vrijdag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
670 je donkere stem
verstilt
schaduwen
in een ster
mijn stille woord
verlicht
de verte
mijlenver
zwart
zo zwart
strelen wij
de pijn
wit
witter
dan ons zwart
zal zijn
in een droom
ontwaken wij
ik jij
jij mij…
Clair-Obscur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
462 ik zie de weeffouten
in mijn levenspatroon
donkere rafelige draden
verbreken verbinding
knopen, lussen, losse steken
horen bij het tapijt
dat jaar na jaar
schering en inslag vormen
het onvolmaakte is mij lief
ik mag een mens zijn…
verzonnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 dat wat men ziet
geldt als de regels
alles vastgelegd
als stalagmiet
jouw waarheid
in niet de mijne
omdat alles ondergronds beweegt
als mijnwerkers
in donker verlichte mijnen
waar karretjes rijden
over smalle rails
dit is verzonnen
zoiets als een
fairytale.…
nu en vroeger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 lees wat filosofie
van vroeger dagen
en je vraagt je af
hoe ze zo konden denken
maar dat is ook zelf
een filosofische vraag
je denkt aan het denken
terwijl de avond valt
en veel later aarzelt het ochtendlicht
maar zie daar is de regenboog
en in een donkere regen de zon…
weer herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 ik loop onrustig rond
door m'n woonkamer
het wordt steeds donkerder
en het regent en het regent
ik zou een lamp aan kunnen doen
net als al die lampen die aangaan
de avond valt in scherven van licht
maar ik ga zitten in het donker en
luister naar het ruisen van de regenbladeren…
Van kampbeul tot heilige
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Mens je bent
Nooit alleen
Maar goed of kwaad
Niet alleen maar
Donker of licht -
Het hele palet
Aan kleuren draag
Je in je mee,
Niet alleen maar goed,
Niet alleen maar slecht -
De kampbeul zit
In je, maar de
Heilige evengoed
In je verwerkt…
Tulpenfoto
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.914 Een vlammenzee van rood blad,
van lijntjes, kruisjes, fijntjes,
fluweelzacht glanzend,
lachend in de zon,
vlaggend in de wind,
laaiend licht en vuur,
op dit moment, dit uur, ('t was donker),
engelen van het veld,
zomaar voor mij besteld.…
tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 in verweerde spiegels
zien we de tijdgeest verkleuren
het craquelé van de verscheurde tijd
het onuitspreekbare
dat niet aangeraakt door het licht
in donker stilzwijgen sterft
we laten los
liefdevol zien we om
de tijd vliegt…
De overkant trekt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
416 Altijd aan deze
Kant geleefd
In volstrekte eenzaamheid
Gewoond in mijn
Cel van drie bij vier
Ben er ook wel
Aan gehecht geraakt
Opgesloten te zijn
Binnen de kaders
Van mijn leven
En toch trekt
De overkant
Hoewel donker
En ongewis
Wil ik ontdekken
Wat ik in dit leven mis…
Pioenroos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.325 ze is in volle bloei
van knop tot wasdom
blad na blad opent zich
tot het hart zich toont
donker tot lichtroze
pronkt zij haar barok
totdat zij gaat verwelken
in een sierlijk sterven
op tafel vormt zich een krans
afscheid van haar schoonheid…
Ze richtten zich uit de ellende op
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.323 Na honderd jaar draaide
Wim Kok gedienstig de dageraad uit
want de markt werkt het liefst in het donker.
Wie vandaag nog PvdA stemt
verdient alles wat over ons heen komt.…
Wat uit de hersens verdwijnen moet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 Het verwoorden van al dat donkers
Dat depressie heet, het benoemen
Van al dat bijdraagt aan de pijn,
Brengt verlichting,
Het verwoordt de opluchting
Van het opgeschreven zijn…
ik blijf
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
581 daar ben ik weer
terug van weggeweest
daar ben ik weer
terug van het donker
ik zal blijven
hier in deze wereld
ik zal blijven
bij het licht
nooit zal ik gaan
komt op hetzelfde neer
nooit zal ik gaan
ik ben er net
ik ben er weer
terug van weggeweest
ik ben er weer
en ik blijf.....…
Zingende lucht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.683 ZINGENDE lucht
zingende wind -
en binnen in,
binnen de struiken
ligt uitgegoten
een donkere vijver
en luistert en hoort,
hoort stil verloren
en denkt en peinst...
Want van lente, van lente,
Het zingt al van lente en zonneschijn.…
Ochtendlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Door het volhardend duister
Kriekt onverwachts het
Eerste straaltje ochtendlicht,
Het dringt zelfs door
In het verste hoekje
Van het huis waar het
Normaal gesproken donker is -
Jong licht, dat nog
Groeien moet, en toch
Al de eerste zachte
Schaduwen in zich bergt…
De jacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 de donker gekleurde slang
kronkelt om je heen
al een hele lange tijd
je hebt hem verslagen
meer dan eens
maar opgeven ho-maar
hij houdt z'n ogen
op jou gericht
jaagt je op totdat
één van jullie
opgeeft…
aarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 op de dodenakker
hoorde ik in
de hemelbestormende
blauwe stilte het
kleine grote verdriet
met mijn voeten
in pasgeboren aarde
zag ik de verweven
lijnen van zacht
waaierende vleugels
het wilde niet
donker worden in
deze magische nacht
ik hoefde niets
te begrijpen…
Mist
snelsonnet
3.2 met 12 stemmen
1.019 En in het donker weeft de sneeuw een sprei
die klaarder tot mij spreekt dan alle preken.
Dit beeld zorgt strakjes voor een warme lach
als ik me insmeer op een zomerdag.…
Alles is liefde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
625 De behoefte aan licht
is zo intens groot
Het donker lijkt de vlam
van hoop te smoren
stop, een fluistering
wervelt door de wereld
bevrijding is mogelijk
voor wie maar horen wil
de ogen van het kind
kijken de mensen aan
tot diep in hun hart
Alles is Liefde…
Stukje paradijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 in wit
verheft zich
statigheid
vleugelwijd
spreidt hij
bescherming
samen zorg
begeleidt het
groepje grijs
zij glijden
geluidloos door
donker water
snappen groen
uit hetzelfde
kroos van toen
een stukje
paradijs als
hedendaags plaatje…