7646 resultaten.
De zwerver zwijgt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
714 Langs maanden slingert zijn pad
In een vale wolk van stilte
Zoals het stof daalt na de sloophamer
Een herinnering die je moeiteloos uitveegt
In zijn hoofd schuiven velden over elkaar
Vallen vluchtpunten samen
Waardoor hij verder gaat
Tot hij zich binnenstebuiten keert
Alle organen naakt
Een kwetsbaar doelwit…
Op de tafel stond geschreven
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.630 Met lippenstift had jij geschreven
in paars violet dat jij moest gaan
Onze verhouding hield jou klein
Begon te huilen met mijn armen
op het tafelblad, mijn hoofd erop
Juist op dat moment vroeg ik me af
wat voor hout er was gebruikt
welke boom er was omgezaagd, en
als de boom er niet geweest was
Van diep binnenin begon gelach
botten versplinterend…
emoties vlammen rood
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.254 gemompel in mijn kop
herrie in gedachten
ik schreeuw al donder op
denken moet maar wachten
emoties vlammen rood
woede zit achter mijn ogen
ik wil veel liever dood dan
steeds die ruzies te gedogen
nooit is het stil
soms rustig aan als
ik weer met mijn hoofd
tegen de muur ga slaan
met pijn en bloed
voel ik mezelf leven
dan zijn ze…
je fietste kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.046 in je ogen zag ik blauw
het heldere van de zee
het beertje op je stuur
reed gratis mee
je fietste kleuren in
mijn zwart-wit denkpatroon
het zachte groen en geel
je blonde haar paste gewoon
je leek een droom, kwam
zomaar uit een schilderij
zwaaide met een zomerlach
blij enthousiast naar mij
ik schudde heel verbaasd
mijn hoofd en…
Schoning
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.001 Waarheid
Je voelt ze met de kracht van
duizend paarden, dravend door
gedachtegangen – hoofd op hol –
Echtheid
De scherven van eenzaamheid weer bij
elkaar tot een pijnlijke realiteit maar ook
een vaas die de aandacht op zich vestigt;
Vertrouw op de hand die beweging rust.
Stilleven.…
TRANEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.993 sporen
zonder mededogen
voor je kleine ziel
ik kon je vangen
voor je verder viel
en je behoeden
voor wat is verloren
Ik twijfel niet
om wat ik heb gewonnen
een moederhart
is sterker dan ik dacht
het vormde zich het web
dat jij bedacht
en sloot de draden
die ik had gesponnen
Nu krult je hand
behoedzaam in de mijne
je warrig hoofd…
Vrij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.003 Wandelen wil ik op het strand
De onrust in mijn hoofd
Is net als 't water, woest en wild
Al bulderend tegen 't zand
De storm komt op, een schelp die breekt
De vissen worden bang
Het zand slaat op, het schreeuwt in mij!…
Sterren aan de hemel
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.310 Sterren aan de hemel
een lege maag
ik haat je ster, ik haat je
Sterren aan de hemel
geen bed om op te liggen
ik haat je ster, ik haat je
Sterren aan de hemel
geen dak boven mijn hoofd
ik haat je ster, ik haat je
Sterren aan de hemel
van mijn familie beroofd
ik haat je ster, ik haat je
Sterren aan de hemel
je hebt je werk gedaan…
Grootmoeder
netgedicht
2.4 met 82 stemmen
41.905 Haar hoofd een stad te vol
om er weer kind te kunnen zijn.
Maar in dat labyrint stond nog gegrift
een vaderhuis met vele woningen;
toen raakte zij op drift.
Alle dimensies werden in haar wit,
getallen cijferden zich weg uit reeksen
en elke volzin weigerde te zijn.…
zijn vaalblauwe ogen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.209 Vaalblauwe ogen, waas vol waanzin
heldere gedachten
zijn wensen en zijn dromen
vaalblauwe ogen
waanzin in zijn geest
wirwar van gedachten
kronkelend in zijn hoofd
de haat, de mensheid, het bestaan
verschoppeling van het leven
mensheid zo gemeen
haat vol haat is wat hij voelt
hart vol emoties
daders van de pijn
en wreedheid zal…
EEUWIGE DOPING
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.416 Wat ik krabbel op papier
Zullen wijze woorden zijn
Klinkend als een lied
Repeterend als refrein
Het hoofd vol met spinsels
Over de vrede op aard
Hoe dat tot stand te brengen
Terwijl jij mijn kindje baart
Een nieuw klein leven
Op deze verdorven planeet…
KIND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
2.112 Ik had je willen bouwen
van het harde hout
met balken die wat dragen konden
in steen die het blauw van staal omsloot
maar mijn handen
beefden even
ik zag dezelfde
architecturale fouten
die ik in mijn hoofd
vergeten wou
spiegelde me
in de vensters van je huis
waar ik mijn eigen dromen
ontmoette die ik ooit verloor
maar een open deur…
Terugblik
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.136 naar geluk
nooit meer om te hoeven kijken
naar het verleden
die met een ruk
op vervaagde rookwolken lijken in het heden
we kijken nog veel te vaak terug
naar waar we nu veel sterker door zijn
niet naar de strakke kobalt blauwe lucht
maar weer terug naar het reffrein
denkend dat alle mensen op deze bol
nooit verschillend kunnen zijn
ons hoofd…
Boerenzomer
gedicht
2.9 met 32 stemmen
10.537 Niet alleen hierheen gekomen
maar ook ingehaald
was ik
een akker naar dit hoofd gedragen
om voor die akker te zijn geweest.
Dit liep uit op zand en stenen
en ik lag daar
tot de regen kwam.
Niemand die zich kan herinneren
wat nog opgeraapt kan worden
en met zorg gedroogd.
-----------------------------
uit: Tirade 394, 2002.…
Meisje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
916 In haar hoofd
dwaalden hersenschimmen.
Gedachten waar ze niets van begreep.
Haar mond
voor altijd gesloten.
Haar lippen
die nooit meer zouden bewegen.
Nooit zou ze nog iets zeggen.
Nooit zou er nog één woord over haar lippen komen.
Ze was alleen...
Gevangen
in een web van gedachten.…
Al fine
netgedicht
2.6 met 101 stemmen
60.360 En zagen zijn ogen
de solist in de kamer
die al tamelijk lang
stond te kijken naar
het wit om zijn mond
en de kleur van zijn voeten,
die bij het da capo
langzaam het hoofd bewoog
alsof het een vraag gold.…
Je hoeft je niet te schamen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.202 Je hoeft je niet te schamen
voor de warboel in je hoofd
je mag het aan me vertellen
zodat de pijn iets wordt verdoofd
Je hoeft je niet te schamen
voor wat je hebt meegemaakt
gevoelens waar je mee worstelt
en alles wat je zo diep heeft geraakt
Je hoeft je niet te schamen
als je praat over het verleden
of over het verborgen verdriet
dat…
membra disjecta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.681 ook b. vervolgt zijn weg
met het hoofd in de wolken
van zijn god
die neerwerpt
wat hem tegen de borst stuit
zonder aanzien des persoons
de zon gaat eenzaam op
en in de goot schitteren
de scherven
----------------------------------------------
15 januari 2002
zonneleen 46 www.abelstaring.tk…
Laat me...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.332 Laat me…
wanneer kwijnende
zonnestralen zich
drenken in het bloed van
de vergane dag
de zee het wellen van
haar golven langzaam
laat vervagen
in een verstarde lach
als de wind haar wisp’ren
niet meer door de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
z’n deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn hoofd ter…
Goede voornemens
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.528 Het hoofd nog zwaar van de vele indrukken
heb ik mij dit jaar voorgenomen
om dat te gaan doen wat maar steeds niet wil lukken.
Al weet ik niet hoe of dat goed moet komen.
Zo probeer ik steevast elk jaar weer
mijn mopperfrequentie te reduceren.
En dat mislukt mij keer op keer.
Maar goed, ik blijf hardnekkig proberen.…
Ze ligt
gedicht
3.0 met 26 stemmen
8.462 Met aan haar rechtervoet de poes,
aan haar linkerhand de krant
en in het midden van haar hoofd
de rondrijdende gedachten.
En papier, zo wit als het laken,
de pen tussen de tanden, de handen
vertwijfeld aan de slapen. Precies!
Zoals Proust.
-------------------------------------
uit: 'Lila en de Tekens', 1999.…
weerbericht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.639 om jouw gezicht het regenlicht
van duizend druppels op de ruit
terwijl jij rustig schrijft, schiet mijn
geboeid verlangen uit naar zachte
huid onder mijn handen,
verken ik met mijn tong
je warme rondingen en randen,
gaan golven van gedroomd genot
omlaag vanuit mijn lichte hoofd
het weerbericht belooft, zeg jij,
vandaag niet veel voor…
Ik geloof in je...
hartenkreet
4.4 met 56 stemmen
3.080 Jouw beeltenis blijft spreken,
in mijn hart
en in mijn hoofd...
zal m'n belofte nooit
verbreken
omdat je meent, wat is beloofd...
Jouw warmte blijf ik voelen,
door mijn lijf, tot
aan mijn ziel...
jij laat onze liefde
niet bekoelen,
dus hou ik me vast aan
'ónze deal'...
Want ik geloof in je...!…
Het bezette land
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
3.672 Hoofd bakent imaginaire grenzen.
Vingers worden woorden. Ze strelen je lichaam.
Van papier. Ik schrijf tederheid op je witte vlakte.
Ik ben je immigrant. Gastarbeider van de liefde.
Je weent verleden.
Verdriet dat je achterliet.
Je emigreerde.…
DEMASQUÉ
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
3.754 hij zweeg, liet iedereen maar raden
verborg zijn hoofd achter het boek…
Meisje van mij
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.066 er hing een meisje aan mijn lippen
ik vroeg of ze me proefde
likte mijn woorden over haar tong
voelde weerzin in haar mond
ik was tot achter haar wangen gekropen
vroeg me af wat daarvan moest komen
stak mijn vingers diep in haar keel
en heb haar adem genomen
ik ben blijven dwalen in haar hoofd
toen ik vroeg wat zij eigenlijk wilde…
Ontsponnen web
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
936 ik schrijf niet langer
zoetgevooisde woorden
de botte punten in mijn hoofd
winnen heel langzaam terrein
de komma’s zuchten
slechts van schaamte
in het door verstrooiing
spingeragde brein
waar eens letteren lachten
zelfs om voorrang smeekten
liggen nu cryptische zinnen
de hemel te verzoeken
de aarde te mogen verlaten
zonder leeswaardig…
Ik mag je wel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.553 Als de rook om je hoofd is verdwenen
Neurie ik mee
Met een dikke glimlach
Je zat je zo op te winden
Dat de stoom uit je oren kwam
En toen zei je ook nog eens
Heel woest tegen mij
Zit niet als een “onnozelaarster“
Te ginnegappen
Heerlijk om te zien
Hoe jij je zo lekker druk
Zat te maken
Om die computer, een futiliteit
Een fluitje van…
Gisteren
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.453 Gisteren zweeft in flarden
rond mijn hoofd, gedachten
dalen als druppels neer in
de beker van mijn zijn en
diep in mij vormt zich een
meer van welhaast vergeten
verlangen naar dat, wat ooit
was en schier ongemerkt
tussen mijn vingers gleed.…
houden van
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
896 maat van trouw en teder zorgen
telt niet de passie of het zweet
maar weet zich veilig en geborgen
de warmte van die kleine dingen
de hand die ongevraagd voorziet
je lach die me luidop doet zingen
een beter vriend bestaat er niet
't zijn niet je passionele kussen
je hoeft ook niet per se te vrijen
maar mag ik dan wel ondertussen
mijn hoofd…