inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 4.851):

Boerenzomer

Ik was gaan kijken of het toonde:
de stand van de zon, zwaluwen onder de dakgoot.

Moeilijk te zeggen.
Al die lege schuren. Overal land

begon dit landschap te zijn
en veel daarin
wat niet hersteld kan worden.

Niet alleen hierheen gekomen
maar ook ingehaald
was ik

een akker naar dit hoofd gedragen
om voor die akker te zijn geweest.

Dit liep uit op zand en stenen
en ik lag daar
tot de regen kwam.

Niemand die zich kan herinneren
wat nog opgeraapt kan worden
en met zorg gedroogd.

-----------------------------
uit: Tirade 394, 2002.

Schrijver: Jan Baeke
Inzender: T.G., 1 augustus 2022


Geplaatst in de categorie: natuur

2.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 9.351

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Greta Casier
Datum:
25 oktober 2022
Hoe prachtig! Een herinnering aan onze laatste zomer.
Naam:
pepijn nanninga
Datum:
8 september 2022
Email:
pepijn.nanningahml.nl
een prachtig gedicht ik vind het erg passend in de tijd, geweldig!
vol passie

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)