15538 resultaten.
Groei uit mn armen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.187 twee verwonderde ogen
zo blauw als de hemelbogen
kijken mij wat angstig aan
maar krijgen niks gedaan
ik duw je zachtjes naar je stoel
je weet niet wat ik nu voel
je kijkt verdwaasd wat rond
en ik sta genageld aan de grond
dan geef ik een kus en draai me om
ik zeg je snel dat ik weer kom
groei maar kleine man groei uit mn armen
en kom…
Zomer aan de Normandische kust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 Het koren wilde wel wuiven
en de bloemen hadden het blauw
van de zee daar diep beneden
Je kon het zo gek niet bedenken
of het paste onder de zomerlucht
zelfs de schapen lachten
met de meeuwen mee
die onvermoeibaar telkens hoger
de zon tegemoet gingen
en enkel neerdoken
voor een snelle maaltijd
of een aai over de kinderbol
van hun…
roest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 met wel duizend tegelijk bezongen ze de boom
zo leek het
en zo torende hij
luidkeels hoger in de blauwe herfst
de kilte brak in honderd stukken
een wagenwiel vol goud verdraaide allengs
alle hoeken
in het oude gras
langs hun glanzende stipjesjas
gleed de dag ineens omlaag
de hond pakte de stok en ik hielp zoeken
tot de morgen…
Maanschone ogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
590 als aan mijn oog zich
een regenboog ontvouwt
blauw intenser is
dan
hemelsblauw
het rood van
karmozijn
fluister ik
pril is de jeugd
goud van haar
zilver
het ouderschap
in het pure grijze
vind ik
jouw
warme armen
kijk in het maanschone
van Moeder Aarde
in een
ogen blik
puur en zacht
het morgengloren
God wat…
in mij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.224 lichtend water
verblindt ogen
blauw gekleurde
open luchten
schijnen helder
stromen vol
lieve woorden
zachte gedachten
klinken stil
door lanen
takken wuiven
bossen vol
groen blad
in de wind
beroeren eenzame
rode wangen
vangen sterren
van dromen
vol verlangen
van een kind
diep verborgen
in mij…
Zomerdroog
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
736 Wind en regen
natte wegen
doorweekte kleren
plassen als meren
Paraplu’s delen
tegen de pijpenstelen
soppende schoenen
onder een afdakje zoenen
De lucht dof en grauw
ik verlang naar blauw
naar volle zon
liggen op het balkon
dunnetjes gekleed
zonnebrand gereed
Misschien morgen
regenjas opgeborgen
het zonnetje hoog
weer zomerdroog
einde…
Afspiegeling
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
553 Majestueuze
Blikkering in warme zon aan blauw
Gewelf
Kerk van de Verlosser op
het Bloed. Aan Petersburgse
Grachten is het doorgaans goed toeven
Jezelf
In verloren lijn laten
Opgaan in tsaristische
Sferen van verloren tijd
Geschiedenis
Sint-Petersburg, 1997…
Herfstdag in Den Haag
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.162 (voor Bob)
de hemel grijzig blauw
'k waai met de wind en bladeren mee
over het stil bekende pad, naar jou
in de verte het geluid van verkeer
een hond blaft, jij rust
ik kniel voorzichtig bij je neer
pluk dorre blaadjes weg
vertel je van mijn wel en wee
daarna ga ik terug en verder
en ook al laat ik je hier achter
je gaat in alles…
Cirkelgang
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
805 dode grond bevat geen kiemen
en zal opnieuw verwaaien, het stof zal steken
in ogen van drooggelegde haaien
blauw van de nachten drijven dagen
als makke schapen voorbij, de avonden vallen
aan, hun bek vol van een stuiterende maan
wekken ze de schijn te keren wat weder komt…
Vredesbespreking van het hart van Zorro met de rust
gedicht
3.0 met 3 stemmen
15.341 Ik wil je zoals de golf,
blauw
en eeuwig reizen.
---------------------------------
uit: 'De herfst van Zorro', 2006.…
Kaalde ruim voor herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 er zitten
diepe scheuren in de bast
met zwart contrast
door regenval getekend
zijn kruin
heeft hoog gestoken
in het zomers blauw
de groene waas viel gauw
hij kaalde
ruim voor herfsttij
al in de lente stak dood hout
het nieuwe blad voorbij
zijn ringen worden dun
de diepe wortels weker
hoeveel lentes hij nog heeft
dat weet alleen…
Tuin der Lusten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.257 mijn warme wens is
dat ik je vind
in dit lichtblauw labyrint
mijn rood gemoed
schaamrood op de kaken
doet me naarstig zoeken
opgewonden passeer
ik die blauw stralende
lichtheid van jou
sporen van een rein verleden
ik ploeg door je gele
afstandelijkheid heen
struikel over je opgelegde
paarse spiritualiteit
tot ik je zie verschijnen…
de taal
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.588 De taal behoort aan de vogels
ik ben te mens om te vliegen
ik sta als een huis op de wereld
gebouwd en dik uit aarde
ik ben ongeveer degene
die schuilgaat binnen de muren
en uitvloeit achter de ramen
van de blauwe achterkamer
het geurt er naar mest en naar liefde
er staat een plant in een kooi
de taal behoort aan de vogels
de mens schuilt…
Bloemen in gebed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
539 je kleumde kou
in luchtige zomerdracht
wij schuilden
voor het buiig blauw
een klein kapelletje
waar in het donker
warmte huisde
van vele kaarsjes
op het altaar
was maria neergezet
versierd met vaasjes
bloemen in gebed
stilte maande
ons tot rust met
vleugjes wierook
in de eeuwenoude lucht
in vervoering
zijn wij blijven staan…
Priemen glas en staal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 het prestigieuze
hoogbouwsilhouet
schrijnt aan de heldere hemel
koud en kaal
priemen glas en staal
gevoelloos in het blauw
aan hun voeten is het is zoeken
naar gezelligheid van kleine stegen
de buurt heeft eigen tijd en leven
als de eetcafés vol schuiven
met hongerige lijven weet dan
dat de torens zielloos achterblijven
het schrijnen…
Vers gevallen sneeuw.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
734 In haar rode jas,
met paarse broek
en blauwe wanten aan
springt mijn dochter
feest mijn dochter
juicht mijn dochter
in de vers gevallen sneeuw.…
Speel met je tranen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 ik speel met je tranen
ben onder en boven vergeten
weet niet meer hoe ik moet leven
kijk naar je ogen
het blauw en de ronde bogen
van wimpers en wenkbrauw
voel ze in tegenbewegen
bij het opslaan en dichtgaan
ze lijken nat van de regen
door de ruiten zie ik de dag
zoals die buiten altijd al was
een decor waarin dingen verschuiven…
Regennacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
535 Het is bijna alsof je de zomerse zon
achter de horizon hoorde dalen
nu je met de blauwe verf
van jouw stille liefde
jouw geweten kleurt
om te overleven
onder het maanlicht
van de nacht
ben jij de mens
die jij voor ogen ziet
en ook de druppels
van de nachtelijke regen
blijven dalen in jouw gehoor
door het vertrouwde
van de regennacht…
Licht & donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Het is
een spel
een dagelijks spel
van licht en donker
donker en licht
De rollen
zijn verplicht:
dag & nacht
blauw & wolken
zon en maan,de hoofdrol
Het oneindig spel
eist zijn tol:
nat worden
van regen
koud zijn
door snijdende wind
val op glad ijs
geen hand voor
ogen zien door
invallende duisternis.....…
Dwaasheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Het verlangen naar jouw blauwe ogen,
vervult mij telkens weer met stille hoop.
Een mens moet blijven hopen,
op zich is dat ook niet verkeerd.
Het hier en nu is de realiteit.
Maar met alle zorgen, moeite en frustratie...
Is fantaseren soms fijner dan de werkelijkheid.…
Daar hangen de emoties
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 Aan het vervallen huis
hangen nog
de verveloze luiken
en haveloze voordeur
in verschoten donkergroen
aan het gebint
wapperen spinnenwebben in de wind
de tuin ligt er chaotisch bij
emoties hangen
als druppels aan de struiken
hoe vredig was het leven toen
de notenboom draagt
nog steeds haar vrucht
door de takken kijk ik
naar de blauwe…
Licht bewolkt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Een landschap blauw met roze grond
Gemiddeld maar toch zo verwond
Door afkeur, sentiment, gebrek
Geen dag meer vrij van ons gesprek.
Als ik toen, met m’n stomme brein,
De juiste woorden had gekozen.
Zou ik er altijd voor je zijn,
Waren wij in liefde virtuozen.
Voor ons een leven lang en fijn,
Als wij elkander troostten.…
Voertuig van vrijheid.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 dat wapens
-tevergeefs-
in elke hand kletteren
De kinderen van ons
weten dat morgen
door hen wordt geborgen:
in het rood, wit, blauw.…
Caleidoscopisch
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 caleidoscopisch
glijdt de wereld voorbij
zie de mooiste stranden
met in een blauwe zee
alle kleuren handen
golven rollen
spelend vertier
wit schuimt zonder
enig onderscheid
heerlijk mensenplezier
zij zingen
bij het wassen
van de maan een
warm samen met
nog een avond te gaan
een stukje paradijs
dat aangeboden wordt
uit het eeuwenlange…
muis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
723 eerst siert hij
in beschuiten gebak
dat in roze of blauw
de geboorte kondigt
van het nieuwe leven
dat harten stromen doet
later boezemt hij
in schuur of kelder
zich warm nestelend
tot angst en afkeer
als hij honger stillend
ons de stuipen jaagt
nu trippelt hij
driftig heen en weer
muis aan muis gevangen
in knuis en kolenschop…
Blijvend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Soms denk ik, hoe zal het met haar zijn
wellicht gaat zij gelijke wegen, ook
dat wij toen te pril voor liefdes vreugde pijn,
het hemels blauw hebben ontweken?…
weemoed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het is het stille lege nest
op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die
over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
de verdwenen zandweg
de afgepelde oude verflaag
het is een dag
vol nevel en dauw
de beklemmende middag
het stuurse zwijgen
het dorp dat nooit
mijn dorp werd
de korst van afstand…
't Groene wolkenlandschap
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
632 De hemelse engelen zijn de witte wolken moe
willen graag naar het groene landschap toe
maar de blauwe lucht laat hen niet los
laat staan vallen op het groene grasse mos
wel laat de lucht het landschap weerkaatsen
de engelen behoeven zich amper te verplaatsen
volle tevredenheid kenmerkt de groene wolk
met het hoge bezoek van het engelenvolk…
Iets blinkends
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
604 Zittend daar met jou
aan het blinkend water
tuurden we naar trailers
op een klein mobiel
Ik wist dit was infantiel
zoekend
welk verhaal en beelden
blij
want tussen de ruim twintig
zaten er geen bij
Dit zitten was genoeg,
de hemel blauw
ons drinken op de bank
bezoek aan zoon
Later iemand met rollator
die hier vroeger zwom
Ons leven…
LAIS CCIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Haar ogen zijdelings die zwart in hun
verdoken blauw het git herhalen: schicht
der herkenning. Onmiskenbaar maar dun
en onzegbaar ziet het waar het voor zwicht.
En dan verdwijnt het weer in haar gezicht.
Geen traan sist weg met zoute bitterheid.…