6828 resultaten.
Herinneringen in zwart wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
415 ik had de luiken van
mijn comfortzone gesloten
verstoken van buiten hield ik
herinneringen in zwart wit tegen
het steeds donker wordend licht
hagen en struiken
groeiden woekerend dicht
in hun wanhopig zoeken
naar de laatste streepjes zon
herfstte het groen in schaduw alom
ik weet van buigen en barsten
heb mij eindelijk vermand
ben uit…
Het vlammend rood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 de bosrand
staat nog vlammend
in rood krijt bij het
afscheid van de zomer
waar groen
al donker duistert
draden elkaar kruisen
tot herfstige huizen
heeft zij de zon gekeerd
op hete dagen hitte
geweerd en verwezen
naar trillende einders
zij was de poort
van het schaduwrijke bos
het veilige oord
voor schuilende dieren
nu kaalt de…
cel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
670 In een donkere cel
Niet geboeid
Maar zittend
Slapend
In isolement
Tot dat je weer wakker bent
Ik zag je vaak
Heb je één keer zien huilen
Om de vriend die er niet was
Waartegen je even kon schuilen
Iedere keer de schelp
Des levens die je beschermt
Die hoort van je eenzaamheid
De zee die je uit de samenleving doet verdwijnen
Dicht gaan de…
Stof
gedicht
1.5 met 4 stemmen
2.978 Zo mooi is het om gedichten te schrijven
’s nachts als de dagtaak af is en iedereen
die bij de Nederlandsche Bank werkt al slaapt;
het is donker, dat spreekt, en ook stil,
in mijn hoofd suist het van woorden, woorden,
mijn vingers zijn hard van de schrijfmasjien.
De versterker kreunt na: laatste zenders
geven gruis.…
Geluidloos licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 stilte is mijn vriend
ik ontmoet hem vaak
maar weet niet of ik
hem met mijn emoties raak
hij wandelt graag
net als ik geniet hij van
een schitterend vergezicht
in zacht geluidloos licht
ook van het bos
waar donkere vennetjes
rimpelloos zuchten
onder klarende luchten
natuurlijk praat ik
schatert mijn lach
om mezelf te voelen in…
Wachter van de nacht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
812 flamboyant en extravagant
wandelt, nee schrijdt hij voorbij
neemt even zijn hoed af
voor grijze vogels op de galerij
van het appartementencomplex
tot dat donkere straatje
waar hij ooit strategisch was neergezet
als een tinnen soldaatje
men fluistert, beschimpt en kluistert
hem op fictieve gronden
hij ronselt en raust, hoereert en smoust…
Nog spiegel ik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 ik heb geen
schaduw meer
om mee te praten
als sparringpartner
te vechten tegen tijd
nog spiegel ik
maar schrik
als ik zie wat er
nog over is van de
jeugdige vitaliteit
jij was altijd
mijn beste vriend
als ik ooit op de
voorgrond trad bleef
bescheiden jij bij af
in licht en donker
hebben wij gedold
de rollen omgedraaid
als ik…
Scheuren worden schuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Een droom
Een droom
Een droom komt voorbij
Een droom waarbij
Het licht bij bakken
Naar binnen komt
En de rotswand van het
Donkerste donker van de nacht
In stukken splijt -
Openingen ontstaan,
Grotten, holen,
Scheuren worden schuren
Waar het licht
In schijnt, waar
De zon warmte brengt
Voor mensen op drift,
En onderdak…
NIKÈ
gedicht
4.8 met 45 stemmen
5.856 En zij hebben triomf getrompet
waar in fonkeling Sounion lag,
waar ik stond en hen hoorde, hen zag
en hun paean vervaard heb vertaald:
op de donkere nacht heeft de dag
de gevederde zege behaald.…
De steentjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 het was een
puzzel in de tijd
de steentjes van mijn leven
zij vingen
met hun licht
mijn steeds alerte blik
ik zocht niet echt
maar viel voor de
momenten van contact
ik heb ze opgegooid
uitgestrooid vormden zij
een kleurrijk mozaïek
in sprankeling
wervelde mijn jeugd
daarna wat donkere vormen
pas de laatsten tonen
het transparant…
Te vroeg gevallen fruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 In de lente is het
Zo voorspoedig begonnen
De bloesem overweldigt
Al het oude, wijst het
Donker van de winter
Resoluut de deur
Het nieuwe leven
Gaat los, de knoppen
Barsten open
Wind, water en warmte
Doen de rest -
Het fruit begint te rijpen,
Wel anderhalve maand te vroeg,
Een fikse zomerbries
Komt onverwacht, het fruit…
Onheilspellend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
488 ik wist de
wolken op hun vlucht
een donkere lucht
rolde windstilte vooruit
warmte klamt
en laatste vogels
zoeken schuw een
veilig onderkomen
onheilspellend
is het wachten
op de eerste klap in een
vernietigend ontladen
waar angst het
luider spreken
zichtbaar maakt
staken de woorden
bevrijdend knettert
bliksem en hoost
een…
Een ijzeren wet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 gespeeld
hem vooral vergeten
in een gelukzalig
opgaan van beleven
door er gewoon te zijn
pas na jaren
kwamen maanden
werden dagen belangrijk
in hun regelmatigheid
nu tellen we uren
letten op seconden
bij gaan en vertrek
is tijd een ijzeren wet
hij heeft de regie
in ons samen leven alleen
als de wekker is gezet begint
in het donker…
Melancholie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 In gedachten - en dat niet alleen -
heb ik al zoveel gezworven:
door natte, verlaten straten en donkere stegen,
door steden, dorpen, gehuchten en dreven.…
de vleermuis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
568 grillige rotsen overheersen
een stukje puur natuur,
waar ook duistere spelonken
zorgen voor angst en vuur
in het donker gedoken,
hangend, onderste boven
met zijn kop in een
zwarte mantel verscholen.
rustig slapend, misschien
wel dromend van de jacht,
wat hij allemaal vangen kan
in deze sterrenloze nacht.…
Najaar
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.051 Tegen het donker kwamen ze terug
beladen met hangende poten.
We gingen naar bed, lagen wakker,
hatend omdat ze bestonden.
-------------------------------------
uit: 'Toorn'; de Tweede Ronde, 2005.…
Heelal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 Het heelal is een grote toverbal
daar
waar het stof van de geest
in de sterren overgaat
daar waar het onbekende
deel van het bestaan van de reis van de mens bestaat
daar waar het begin en en einde van het leven
ontstaat
in de kosmos
vanuit het diepe begin
de zin is het
gezoek en het gevecht
erin
het lijden
is de schaduw
die als een donkere…
Het verzoenende voorstellingsvermogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Een verzoening kan er bij mensen
voor zorgen dat er licht instraalt
in ieder donker hart.
Een verzoening, omdat een mens ook
morgen niet graag met de knopen uit
zijn verleden wordt verward.
Een verzoening uit het licht
geborgen, die het voorstellings-
vermogen opnieuw start.…
Ongeziene talenten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
741 door weinig ervaren
mengden mijn kleuren
vervlakkend naar licht
in het niet
uitgesproken zicht
kregen klanken dezelfde toon
waaide gelijkmatigheid
een doffe berusting
zonder sprankjes hoop
ik ben gaan retoucheren
om de oorspronkelijke
pigmenten te vitaliseren
tot verbazing
helderde juist schaduw
het verflauwde licht
uit donkere…
Oeverloos laveren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 de speels vrolijke kanten
het lieflijk dansante
in het jeugdig bewegen
in schaduwen bijeengeraapt
de desolate wanhoop zonder
uitweg en het ten einde raad
wij blijven bij de grenzen weg
in oeverloos laveren maar zoeken
beide zijden op in steeds proberen
zo juichen wij van vreugde
dompelen onder in immens verdriet
in ons licht en donker…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 ik heb ze zien rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen…
Kerst in deze tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
864 Maar laten we het licht toch
even schijnen in deze donkere dagen
en nu eens niet om steeds meer
welvaart vragen..
Maar stil staan bij het goede wat
u is overkomen zodat u toch genieten
kan van kerstmis met haar sterrenpracht
en opgetuigede bomen.
bomen.…
Zoon van Icarus
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
799 Wat is de wereld toch licht
als het donker is verdreven
langzaam de trap bestijgend
die de aarde beneden laat
de zongele hemel naderbij
fel knipperend in de ogen
Alleen is daar helaas
nu echt de laatste tree
de keuze is afdalen
of toch verder
Aarzelend wacht hij de komst
van de avond van de nacht
tot de eerste langs zal komen
Springend…
Het walhalla
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 walhalla geweest
van mijn eigen god
een ruimte waar
mensen spiegelden
maar niet wat ik zocht
zij keken wij spraken
in nemen en geven
ontsnapten we aan het leven
voor even
buiten ruimte en tijd
een snelle vlucht in vrijheid
maar bij het landen
voelde ik weer de pijn
van altijd gebonden zijn
ik zag ze gaan
na het evenement
in donker…
Laat het een opluchting zijn ( Voor N )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 toen ik mijn lief jouw licht nog was
jouw houvast in donkere dagen
droeg ik niet meer dan roze huid
en liet de liefde zorgen dragen
zo vaak als wij de maan bedekten
en duisternis ons lijf verborg
verstrengeld tussen wit katoen
was jij alleen mijn grootste zorg
maar nu heb jij een nieuwe muur
waarachter jij verschuilt en klaagt
er is een…
Is er nog hoop?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 Donkere wolken bij klare hemel
zijn mijn gedachten in mijn hoofd.
Wriemelende vingers die zich kruisen,
net of zij aaneengespijkerd zijn.
Ongerustheid maakt zich meester als
een vermanend beeld.
De lust is weg, net als water dat het
strand verlaat zonder nog terug te keren.
De ziel verschroeit, als verloren in de hel.…
Oud en nieuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
491 Steeds meer roekelozen en bozen
sluipen door de donkere straten
voorbij slapende in dozen.
Wie zal niet blozen bij het zien van
dit verval. Het erbarmen is voor de
bozen die rechtvaardige willen lozen.…
Mijn laatste snik
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 het is de alleen zijn pijn
die nachts uit schaduw
zijn tanden krijgt
vol venijn aan
zekerheden vreet
als ik zweet van angst
zelfs licht kan niet
verdrijven wat uit donker
naar me toe komt schuiven
een radeloze schreeuw
kan ik totaal verlamd
nog panisch uiten
voor ik wakker schrik
gedesoriënteerd dacht bezig
te zijn aan mijn laatste…
Krult lieve streken
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
516 mijn penseel
danst zwierig
op kleurige muziek
krult lieve streken
op het linnen in de
format van een melodie
laat licht en
donkere partijen
niet met elkaar strijden
maar middelt
met oplichtend perspectief
verlopend in diep vergezicht
ik voel hoe magie
mijn handen overneemt zie ze
bewegen in spiritueel leven
een mystieke stilte…
definities
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 kindsjaren
eenmalig vatbaar voor geheugen
een nachtelijke hond
blaffend door het open raam
gierende vliegtuigen, zoekend
naar bestemming aan eindige kusten
gelijkend op esdoornzoet
maar dan flonkerend in zekere mate
een gestelde vraag, zich
staande houdend bij tegendorst
stemmen, neigend naar honger
-hoorbaar sprekend in zichtloos donker…