5397 resultaten.
GELIJK LAAT GELEIDELIJK LOS!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 Op de achterkant
van het gelijk
behangen
met de mooiste
patroonrol
beklijft deze
zolang het kleeft
en de ondergrond
het houdt!…
over de uitgang.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Over de uitgang.
Waarom dat ik koos
voor de achteruitgang
in plaats van
voor de vooruitgang!
Welke uitgang ik ook koos
Zou het verschil niet maken
Het kwam er enkel op neer
Dat ik buiten zou geraken.
Bij het maken van keuzes
spelen vaak meerdere belangen
het is vaak van belang te weten
je niet voor een gat te laten vangen.…
Over de zwijger.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
527 De krijger krijgt
De reiger reigt
De zwijger zwijgt.
Hiermee is oprecht
Alles wel gezegd.…
Niet te ontlopen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 Het bewierookte zelfbeeldje
vraagt aan de Boeddhaposter
wat hij van het uitzicht vindt
Het loze uitzicht in dit leven
van niet te doorbreken patronen
met alweer een beminde minder
de nacht weer langer dan de slaap
Je wilt rust
maar als je rust vindt
wil je leven
Dat is het lot, niet te ontlopen
meng je tranen maar met water
dan lost…
De walging
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.105 Een os slaapt nog als in een ei.
Een scherpe lijm smelt in de sloten.
't Is Pasen en zeer overbodig.
Op tyfusbleke bomen breken zweren
open. Een rode melancholie komt bloot.
Een geel oog valt uit een Kaaps viooltje
recht in de slokdarm van de modder.
Zo slikt geen flessenhals of viskop.
Gele gummibladeren waaien onderuit een urinoir.…
Geborgen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Toch is de schoonheid ons gebleven
al is er zoveel pijn en leed.
Er zijn de vragen in dit leven
en zoveel waar je niets van weet.
Maar alles is oneindig teder
en steeds licht het weer anders op,
al moeten we doorheen het duister
en staat ooit alles op zijn kop,
toch wil ik dankbaar verder gaan
al is er droefheid in ’t bestaan
en huil…
De weg van het leven, is geplaveid met obstakels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
945 De weg van het leven, is geplaveid met obstakels.
Soms kuilen, soms heuvels en bergen wellicht.
Niet er omheen of ontwijken toont je ware gezicht.
Neem soepel die hordes en ga soms op je bek.
Vaak zijn er emoties, dat is ook niet gek.
Zet door tot het einde niet wetend waarheen.
In het bijzijn van anderen ben jij nooit alleen.
Geluk zal…
Vrijkaartje.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
673 Waarom ik jou geen kaartje stuur,
of een berichtje
’t is al weer zolang gelee
Ik weet soms zelfs niet meer
of jij nou m’n moeder was
of ik jouw vrijer
als ik zo heerlijk bij je lag
in je armen, op je buik
zo moe, voldaan en heel tevree
’t is al weer zolang gelee
maar een kaartje, een berichtje
nee…
Tafel met lederen hoeken.
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.251 Tafel met lederen hoeken. Pas op
de plaats. Geblader in een plaatjesboek.
De hersens doen vermoeid. Gedachtenstop.
Ontmoedigd maak ik mijn ideeën zoek.
Een halve dag in kamerjas gewacht
op een beweging in de dooie boel.
Vergeefs heb ik vandaag aan niets gedacht.
Nu, bijna roerloos zak ik op een stoel.
Koppigheid volstaat. Ik kleed mij aan…
FILOSOFISCH KWINTET!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
560 Het filosofisch kwintet:
Pure luxe
in vredestijd
maar ook
pure noodzaak!…
Als ik door dit ijs zak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 ik weet me op glad ijs
maar geef toch alle twijfels prijs
die mij een leven lang beheersen
ben ik wel vrij
als alles is voorzegd
door toeval of karma lijkt vastgelegd
vinden mijn daden genade
word ik bekeken en bestuurd
of als netwerker slechts ingehuurd
er is mij een vrije wil gegeven
maar als ik door dit ijs zak
bid ik wanhopig voor…
Treinloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Vanwaar ik kom
waarheen ik ga
daartussen rijd ik
en probeer
het een met
het ander te verbinden
maar het Nu
zit me dwars
dus rijg ik alle
momenten-Nu vast
aan een lange ketting
die met mij
over de rails raast
Het vanwaar
verlatend en
het waarheen
naderend
zo moet eens
in de nabije toekomst
mijn nu
aan het waarheen raken
en ik…
REGEN....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Wie z´n leven instelt op regen
ervaart veel meer zegen
als de zon schijnt!…
Het lange lome
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 koortsig
dwaal ik rond
op deze hete dagen
het lange lome
komt met
overspannen dromen
wiek om koelte
voor de schaduw
die ik was
ontheemd
sluit ik me af met
een been in het graf
delirium
krijgt realiteit in
wartaal en wat spoken
de lijn is niet gebroken
rafels zijn er nog als
waarschuwing van boven…
Gebido en Libido
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
586 Libido is pure lichaamskracht,
de geilheid van onze aarde,
die het dier doet leven in de mens.
Gebido is zuivere geestkracht,
de oerkracht van de hemel,
die de mens doet leven in het dier.
Strijd tussen hemel en aarde,
is strijd tussen gebido en libido.
Libido is de vader van angst en geweld.
Gebido is de moeder van geluk en vrede.…
Ik die leef van hovaardij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 zou nederigheid
mij op de knieën krijgen
ik die leef van hovaardij
denk dat ik u
schoonheid bied door
woordjes op een mooie rij
zinnen met
mystiek geladen waarvan
u de kracht moet raden
conclusies die
ik formuleer
ze als waarheid presenteer
ik ben niet beter
dan mijn lezer
vergeef mij ook de schijn
mijn enig doel
is alles…
Open en bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 het duurde lang
voor ik erachter kwam
dat ik geplakt zat
achter het behang
dacht dat
dessin en kleur
het leven waren
omdat de muren bleven
open en bloot
sta ik te kijk in het
schonen van de wanden
alleen met lege handen
heb de ruimte verkend
meer licht en transparantie
helaas gaf mijn behang
geen levenslang garantie…
Kort of lang ?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
517 Moet het kort of moet het lang
Dat is wel degelijk van belang.
Het is altijd juist de maat
Waar het eigenlijk over gaat
Want wat komt er in het gedrang ?
Het onderwerp heeft mij zo gegrepen
Om je er met de haren bij te slepen.…
Narcistische zelfzucht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
494 zij dansen op hakken
de hoge lach
van leven in plezier
haren opgestoken
lichtjes aangeschoten
de kopjes nog fier
uitdagend en
ondeugend charmant
om aandacht vragend
maar er worden vanavond
geen rozen geplukt
in narcistische zelfzucht
de heren zijn het oogsten voorbij
zien enkel zichzelf
als prins aan het eind van de rij…
Gedenk te sterven.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.204 ô Nooitvernoegde mens, door dwaze waan gevleid,
Door blinkend goud bekoord, door zucht tot eer misleid!
Bedenk, dat de enkle wenk der Godheid, zo verheven,
Wanneer 't haar slechts behage, u wegrukt uit dit leven;
Bedenk, terwijl ge u hecht aan de onbestendige aard',
Hoe ras de dood, die rang, vernuft noch schoonheid spaart,
Uw levensdraad…
ONBEPERKTE GIULIA!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
516 Mijn dochter loopt niet
mijn dochter praat niet
maar communiceert wel
en niet zo´n beetje ook
ze ruikt ze voelt en kraait en
kan kijken in je ziel en zaligheid
KOMT DAT ZIEN, KOMT DAT ZIEN!
Dat moet je zien
dat moet je voelen
dat moet je durven
kijk maar in haar ogen
voel maar aan haar handen
durf met haar te spreken
ze spreken boekdelen…
Houden van!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
612 Mensen gaan allerlei
afspraken maken
om zich er aan te houden
maar vergeten
dan de basis
gewoon van elkaar houden!…
Een dubbelleven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 het is niet zo
dat ik de dood
iedere morgen
in de ogen kijk
wel begeleidt hij me
als trouwe toeverlaat
die omstandigheden tekent
kleurt waar het om gaat
in rust en mijmering
deelt hij de monoloog
een schaduw die in verfijning
de lichtintensiteit vergroot
mocht hem ooit ontmoeten
gelukkig in afscheid weer groeten
wij leiden een dubbelleven…
Het wezen van 't heelal is energie
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.595 Het wezen van 't heelal is energie
Het wezen van de mens is zijn arbeid,
Door de arbeid is de mens een deel van die
Oneindige natuurkracht: de waarheid.
Maar daardoor is 's mensen wezen ook strijd,
Want 't voorwerp van zijn arbeid is natuur,
En haar vermeestert slechts het sterkste vuur,
Dus: strijd van allen zonder onderscheid.…
De laatste vlinder?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Licht en ruimte zijn louter
abstracte ideeën, kader
van de ware ziel van de
leegtes tussen de emoties door
in de bemiddeling misschien
zijn masker zakken laat en soms
zijn verlichte gezicht laat zien.
Om de omgeploegde grond van
de akkers niet straffeloos te betreden
dwalend achter sluiers en de tralies,
deels zichtbaar door het ware…
Een prijskaartje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 wij zijn de zorg
voor de medemens vergeten
participatie wordt nu voorgeschreven
hebben aan alles
een prijskaartje gehangen
om het bestaan economischer te vangen
wij zien geen ogen meer
maar vraag en aanbod
blikken haastig heen en weer
verdwenen is arbeid met plezier
targets tools en kennis
bepalen nu de rendementen hier
norm en waarden…
Het water wil ons wijze lessen leren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
502 Het water wil ons wijze lessen leren,
van storm en vloed, van gaan en wederkeren,
maar is er iemand die dit echt wel wil verstaan
of moeten eerst nog duizend schepen er vergaan?
Het water wil ons wijze lessen leren,
van rust en vree, genezen en bezeren,
maar mensen zijn soms nog niet toe aan dit verhaal
en sterven eerder aan een niet vermoede…
In jouw stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 ik zie je staan
een monument van kracht
je voeten in het water
geen rimpeling
verzacht standvastigheid
nu en ook niet later
jij vlagt
banieren eerlijkheid
zonder knieval aan de tijd
eindelijk gaan zij
weer samen lopen
transparantie doet ons hopen
jij brugt het overleg
verbindt de woorden
die in jouw stilte zijn gezegd…
Wolken van beschaving?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
443 De meeuwen mengen zich met zwervende gedachten
laverend op de duizelingwekkende toon van de wind
zijn hoon wuift de vooroordelen weg, hij heeft de
gestolen zielen van de wereld ingelijfd,
dan is het verhaal van de ruïnes snel verteld en
jaagt op de overgebleven wolken van beschaving
wat dood leek komt tot een wederkerend leven
er gloeit…
Jij bent een oase
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
553 je opende magistraal
streefde bijna de schepper voorbij
met eeuwige schoonheid
maar aan jouw zij
stonden heren te souffleren
wisten het beter dan jij
zij ringeloorden jouw groeien
verhinderden met commentaar
het schitterende bloeien
besmeurden je naam
met hun jaloezie op jouw kunst
roem werd je niet gegund
je hebt jouw paradijs…