Alle inzendingen over eenzaamheid

waar blijf je ik wacht een geluid een auto een voorbijganger maar niet jij kom je nog of blijf ik de hele avond eenzaam jij bent zo ver van mij verwijderd ik zie de muur groeien maar kan het niet verhinderen steen voor steen wordt hij hoger jij neemt een zijweg ik verdwaal zal ik de weg naar jou nog vinden ik zoek hopeloos reik…

De maan tipt hoge lichten op de pannen van de schuur, in bad van licht beeft natte rododendron, door kale takken van de klimroos aan de muur zoekt nevelsluier weg naar verre lichtbron. De lichtbaan reikt van mij naar ’t andre kussen, glijdt naar die mond in ’t nu zo vreemd gezicht, verlicht de donkre holten…

Ik ben geboren en dood gegaan Ik ben opgebloeid en stil vergaan Ik ben vertrokken en blijven staan Ik heb geluisterd en niets verstaan Ik heb gesproken en niets gezegd Ik heb getwist en niets weerlegd Ik ben geschreven en nooit verzonden Ik ben verloren en nooit gevonden…

Eenzaam ben ik onderweg naar een gevonden bestaan van nieuwe schaduwen en een geboren licht waar ik weet dat de verlossende slaap en de vragende tijd alleen op mij zullen wachten…

Sta niet middenin Loop er een beetje omheen Bekijk wat jij doet En hoe jij je gedraagt Dans niet mee Wanneer de muziek begint Luister naar de gesprekken Zonder in te vallen Leef het leven Van een afstand Droom over wat ik wil Zonder te slapen Kijk van een afstandje Hoe jullie lachen Dein een beetje mee Op de woorden van…

vanaf het strand turend over de zee die kalme zee starend over het water rust over me heen kijkend naar de lucht ben hier alleen genietend genietend van die rust aan de stille kust leg me neer op het strand sluit mijn ogen droom oh heerlijke droom plots schrik ik wakker kijk om me heen voel me verlaten voel me zo alleen stap maar…

Ik zit hier eenzaam en alleen. Met alledaagse rommel om mij heen. Maar,dat is eigenlijk maar schijn. Straks zullen ze allemaal weer bij mij zijn. Je streven is er op gericht, Kijken naar ieders vertrouwd gezicht Dat is je tot taak gesteld. Als zij zitten in hun stoelen. En zich veilig weer voelen . Weet er immers toch geen een, "Moeder voelde…

neerstromend water kletterend spetterend in de natuur zo mooi zo puur stromend naar benee zit alleen starend voel de wind spelend met mijn haren voel de spetters op mijn gezicht stromend naar benee alleen ik vraag je sla een arm een arm om me heen voor mij is er maar een die mij kan troosten als ik me voel me weer voel zo…

Nog nooit van mijn leven heb ik iemand zo gemist, nog nooit had ik het zo zwaar te verduren. Wanhopig speelde ik de eeuwige optimist, maar steeds verloor ik me na enkele uren. Hoezeer miste ik je mooie ogen, je lieve lach. Hoe groot was mijn verlangen jouw weer te zien. Vertwijfeld telde ik het teveel aan seconden in elke dag, maar te snel…

Vragende gebaren in de mensenmenigte van namen en onbruikbare echo`s. Dichtbij is elk woord een stap. Denken is geluk dat verder gaat. Want ik kijk weer met oude ogen en ik weet dat de tijd de massa volgt en niemands waanzin zal vergeten want ik ben de schaduw en de kluizenaar die altijd antwoordt als hij de massa en haar angst…

Gesluierd treed ik voor je, Gevreesd beangstigend, Grote donkere zonnebril, Geen blik van mijn ogen doorlatend Je denkt me te kunnen doorgronden Maar zien laat ik me niet Hoor je de trilling in mijn stem Probeer te vluchten uit verdriet Met alles probeer ik je af te leiden Dat je niet kan zien de echte ik Met grappen je te…

Tranendal is het leven al verbruikt zoals je verzuipt in de tranen die je wanen echt te zijn.…

Voor de liefde die ons de grenzen laat zien van samengaan en de vriendschap die, volgens mijn vrienden, niet schijnt te bestaan is dit de canto van het Leven, van de Eenzame. Dwepen met het gevoel van onbegrepenheid, Uit zwakte, en menselijk autisme Omringt door vrienden en familie, Samen alleen.…

zonder ben ik 3 coupletten zonder ben ik paraplu zonder ben ik sigaretten zonder ben ik déjà vu zo zonder ben ik zonder ben ik scheve schoenen zonder ben ik wortel-quiche zonder ben ik zuigend zoenen zonder ben ik lichte bries zo zonder ben ik zonder ben ik dode mussen zonder ben ik oude fiets zonder ben ik kaas ertussen zonder…

mama, waarom hou je niet van mij zoals ik ben? mama, waarom kun je mij niet accepteren? mama, waarom ben ik niet diegene die jij wil dat ik ben? Want dat is mij wel duidelijk geworden ik ben anders dan jij anders dan je dacht maar anders is toch niet verkeerd? je bent teleurgesteld in mij ik ben niet de dochter waar je van droomde en dat…

de dromen die de dagen doordringen die de dreiging dragen dat dit doelloos dromen de dagen doodt die dagen doen denken dat de diepe droefheid doorgaat dat de 1000 dromen doen dwalen dat de dwaasheid danst…

Druppels tikken tegen de vensters, achter mij gensters in de open haard. Geflikker op een kaart die erboven hangt; reeds lang verlangt mijn hart naar jou. De herfstkou grijpt mij aan. Jij, hier ver vandaan, een ander land. Het eenzame strand waar jij nu loopt, verlaten, liefde onverhoopt verloren...…

Tussen de bomen in het veld vliegt een vlinder met fluwelen vleugels langs een zachte wang om mijn eenzaamheid te helen Tussen de bomen uit de wind zonnestralen die verschijnen voel ik vlinders in mijn hoofd die in mijn verdriet verdwijnen Tussen de vlinders in het veld vlieg ik als een kleurig wezen vleugels aan mijn beider hand kan…

Diep van binnen voel ik me ziek. Diep van binnen wil ik er niet meer zijn. Ik wil naar mama toe bij haar en Knabbel zijn.. Ik wil niet meer leven op deze wereld. Mijn ogen staan echt wel open ook al zeggen ze van niet. Al zeggen ze dat ik fantaseer ik weet dat het niet zo is. Ik vlucht alleen maar weg van de wereld buiten mijn kleine…

De angst lijkt ver weg alsof het boven de wolken zit. En soms als een regenbui komt als ik het zeg Maar dan zeg ik het niet het is geen bestelling. Hij komt vanzelf en niemand die dat ziet. Hoe verdwijnt het weer dat enge gevoel. Gewoon door sterk te zijn want ik wil het niet meer…

Vanmorgen bij het opstaan had ik niet een reden om fluitend aan het werk te gaan of me zelfs maar aan te kleden Niemand die me missen zal als ik een dagje binnen blijf van de wereld weggesloten gedachten stollend in mijn lijf Niets lijkt nog belangrijk geen vreugde of verdriet en zelfs de diepste liefde och nee, het raakt me niet Waar…

Koude handen, stille nachten, warme handen, mooie nachten. Ik mis je je warmte je gezelligheid je uitstraling je.... je alles warme handen op mijn rug scherpe nageltjes die herinneringen achterlaten bekende adem een bevriezende muur ik kan je niet aanraken ik voel je niet ik zie je niet ik weet alleen dat je van me houdt…

Ik denk dat ik voor altijd.. alleen wil zijn.. niemand die mij troost.. maar ook niemand doet mij pijn..…

Ik zocht je in kindergelach Zo onschuldig, zo teder en zo zacht Maar geen enkele lach Die jou bij me bracht Ik zocht je in zonnestralen Je ogen, je stem en je haren Maar geen enkele straal Die jou bij me bracht Ik zocht je in anderen Mijn hoop, mijn lot en mijn verlangen Maar geen ander Die jou bij me bracht Ik zocht je in mijn eigen…

De muur is de dag die niet verandert en de tijd verandert in iets dat niet verdwijnt of vervalt want er is iemand die niets anders meer wenst.…

Stilte in de duisternis horen wat gefluister is. Vergeten wat het is die tijd, staren in de eenzaamheid. Het zweven door je hoofd zo heel intens verdoofd. Slaapdronken is de nacht die stil verdriet verwacht...…

eens op een dag als vandaag zal ik sterven net als jij het is ook daarom dat ik je vraag blijf je tot die dag bij mij?…

ik zit op mijn kamer, helemaal alleen. ik luister naar de stilte, naar de stilte om mij heen. zacht hoor ik de regen, tikkend tegen het raam. de maan schijnt door de wolken, en de wind fluistert jouw naam. ik voel me ongelukkig, eenaam, koud en bang. kan mijn tranen niet bedwingen, en ze glinsteren op mijn wang. snel veeg ik ze weg…

3 maanden zat ik binnen, 3 maanden getreurd. 3 maanden zitten denken, aan wat er is gebeurd. 's nachts kon ik niet slapen, voor een hele lange tijd. ik wil je wel vergeten, maar ik wil je ook niet kwijt. 3 maanden niet naar school, 3 maanden graag alleen. nu, 10 maanden later, er nog steeds niet overheen. wat heb ik verkeerd gedaan…

op het puntje van mijn tong liggen bittere woorden te midden van mijn hart zijn dingen die er niet horen tranen, geen lach verdriet, pijn, ongeluk ales wat negatief klinkt maakt mijn wereld stuk soms denk ik wat een hel is het leven echt zo slecht en is geluk en vreugde hier ook niet voor mij weggelegd…