12647 resultaten.
herfst
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
777 machtig
tezamen wiegend een betoverend schouwspel
ik krijg spontaan overal kippenvel
zodra die verhullende wolk verdwijnt
waardoor de zon op je bladeren schijnt
ineens sta je daar in vuur en vlam
niet alleen je bladeren maar ook je stam
wat kan ooit deze pracht evenaren
om dat ieder jaar te kunnen ervaren
het is een cadeautje van de natuur…
herfstdag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
751 vandaag sneeuwde het
in rood, geel en goud
bladeren dansten tête à tête
een wals of een pirouette
om mijn hoofd
vandaag hagelde het
hamerharde eikels
puntige kastanjes
pleegden een aanslag
op mijn hoofd
vandaag daagde het
het is oktober
tijd om na te zomeren
voordat we gaan winteren
in mijn hoofd
10.10.05…
de aarde raakt vervuild
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
982 de stille blauwe hemel verengt zich
geleidelijk alsof een muur hem afgrendelt
verspert het hoofd en werkelijkheid
langzaam als mortel op de steen
waarin de tijd zich dringt
lucht uit het water trekt
nog kan er veel gedaan
voor het verstikken nadert.…
Bloeizucht
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
812 ~~~
die ene ijsbloem
verkillend van eenzaamheid
beraamt zich tot bos
~~~…
Oostgracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 uitgestrooide stipjes bloem
niets beweegt het stille
zilverwaas van haast afwezig water,
net verlaten door de
avondschemering van vermiljoen
niets beweegt
niets te horen
nergens in de Oostgracht leven
op dit schemeravonduur, waar
alle leven zich verzwijgt, maar
alles leeft,
alles bruist,
in elk vlekje huist het onbesuisde
leven, de natuur…
herfstdag in zomer
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
782 halfdroog
bladgefluister
in ’t circus van wind
ligt stof
op kamergroen
van weken
vogels tekenen grijze nevel
ik drink jouw mond
smaak onze slaap
en dag dwaalt bijna wankelend
aan ons voorbij
wij houden onze vingers gekruist
en hebben de wereld, stilletjes gevouwen
aan de kant gelegd.
sunset 27-07-2007…
La vache qui rit
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
586 Volle uiers
banjeren
door de wei.
Ruw van tong
wuiven sprieten
vaarwel.
Zwart wit
herkauwt
ons groene land.
Ach, de weemoed
van engels raai
in mei!…
SENRYU/ Meedogenloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
670 het leven als feit:
sexueel overdraagbare
vergankelijkheid…
door de bomen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.148 door dit pad
in het bos
zag ik de
bomen weer
keek er naar
en raakte
zo ontroerd
door dit pad
niet één blad
die naaktheid
slechts de stam
zo prachtig
ik was er
zag het pad
daar lag het
nam het mee
slechts een blik
met een klik
stralend licht
zonneklaar
er weg van
digitaal
vastgelegd
voor eeuwig
deelname expositie…
dauw
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
959 ik boom mijn weg
door gapend bos
waar slapend mos
ontwaakt
door fluisterend blad
en droom mij weg
langs paddenpoel
een paddenstoel
verraadt
mijn zwijgzaam pad…
Glariënd gloren
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
2.889 Geen geraas
deze morgen
alleen geruis en gekwaak zachtjes
nog voorzichtig en gezoem
huidbedwelmend gestreel van achtergebleven engelen
een gewaad dat in de doornen steken bleef
en het lekte verholen uit
vissen spartelden op de waterlijn
en hapten ademloos toe
het was de stilte vlak voor de verdoving…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 ik heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen…
Tijdelijk gewichtloos
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
743 Omarmd door de wind
blijven staan terwijl je
om zou moeten vallen
hier is slechts lucht en ruimte
alles lijkt lichter verteerbaar
zwaartekracht blijkt relatief
zwevend als een vogel in de wind
vergeten het gewicht
van onbelangrijke
belangrijkheden
die als een valse loden last
het dagelijks leven beheersen…
Op straat, op een transformatorhuisje
gedicht
3.7 met 46 stemmen
37.250 Op straat, op een transformatorhuisje:
ik zoek zieke, dode vogels,
dank u wel
ik woon in de Knollendamstraat.
In de krant: als een zebra gaat liggen
sterft hij
In bed, ik zie weer mijn grootvader
vlak voor hij sterft. Het was
in het voorjaar, de paarden
gingen van stal en hij leunde
tegen het hek. Ik hoorde hem:
geef me mijn bril, het…
De Normandische kust
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.067 De klok efkens stilgezet
geleefd op het ritme
van ons lichaam.
Wandelen aan verlaten
stranden, turend, luisterend
naar het klotsen van de golven.
Geuren van de zee opsnuiven.
De Normandische kust nog steeds
verstrengeld met de oorlog
rakend, treffend.
Kerkhoven, die respekt, sereniteit
afdwingen,
om stil van te worden.
De Normandische…
De mollenvanger
gedicht
4.7 met 87 stemmen
8.587 Ik woon vlak bij een lijkenhuis
Je ziet er niets
Ook is er niets te horen
Behalve het gezoem van ventilatoren
En van de doden niets dan goeds.
Daarachter licht het kerkhof
Je ziet er niets
Ook is er niets te merken
Behalve een paar scheefgezakte zerken
Als drempel voor de eeuwigheid.
Een mollenvanger lacht naar mij
In de nabijgelegen…
mijn droomwereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
950 mijn droomwereld
Als groene bossen en wateren in de bergen
Als dieren en natuur in de dalen
Waar rust en stilte heerst
Waar vrede en géén oorlog is
Mijn droomwereld is hier
Als witte wolkjes in de hemel
Als de zon in de heldere lucht
Waar géén auto of afval is
Waar géén vervuilende mensen zijn
Mijn droomwereld is hier
Als grote en wilde…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Hoe stil kan een landschap ademen
zonder het seizoen te verraden dat
licht weerkaatst op zijn roestige grond.
Een kale herfstboom reikt naar lucht
slorpt het blauw op uit een rode avond,
mijn ogen bewaren de donkere lijn,
waarachter een licht vermoeden
het onbekende in mist en nevel groeit,
langs het stilzwijgen van de raven
waarin een…
mijn dromen zijn van mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
808 in kroegen zou ik willen zitten
geur van alcohol en mensen ruiken
daar waar gepraat wordt vanuit buiken
onder een grijze blauwe rook
zingen zal ‘k met dichtgeknepen strot
(het beste gaat dat met gesloten ogen)
van bossen met daarboven hemel
een wereld die nog niet verrot
en in de warme julinachten
bij maanlicht op de weiden liggen
mijn…
PEPPELS
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 De peppels
Ze omzoomden
al herfstpad en weg
En lager
het stil en troebel water
Ze staan zo
voor 't vierde jaargetij
Worden dromer
van 'n onvervulde realiteit
Op afscheid
zijn ze toegesneden
Wie maken ze
met hun diepe geuren blij?
Ik ben ze
voorbij gereden
Heimwee naar zomer
op m'n bagagedrager.…
OVERVAREN VAN HET LICHT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
532 Speels licht
laten we overvaren
Als een voetveer
keer op keer
Eenmaal schipper
schipper andermaal
Van oever
naar wal en terug
Aanleg
zo kortstondig
Zoveel meer
en anders dan een brug
Valt dit
te verklaren:
De terugkeer,dagelijks,
van het licht?…
Tuin
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
743 Kijkend naar mijn groene tuin
Zie ik blad in vele kleuren
Ruik de lucht van fijne geuren
En voel de zachte wind
Als ik door mijn tuintje struin.
Mijn oase is divers
En kent allerhande planten
Duizendknoop en haar verwanten
Voelen zich hier zeer bemind
Naast dijsel, blik en varkenskers.
Slingerroos bedekt de aarde
Spreidt zich alle kanten…
landschap
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.092 we lopen...
over een landschap
van witte bloemen
ik heb je helemaal
voor mijzelf...…
steeds vaker kleuren groeit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
664 ik zie de wei
die jij en ik
steeds groener
vinden van nabij
we bloeien bloemen
in het gras dat
ongemaaid steeds
vaker kleuren groeit
belegen plekken strekken
zich in het verlaten
ze wiegen op in
samen praten met de zon
jij bent mijn wilde blom
in het groen-blauw van je ogen
vind ik je overal, kom naar je toe
wij zijn de…
in naamloze nachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 blaas wind
voor je uit
licht de weg op
met zon
in naamloze
nachten komt
duisternis weerom
waarom zou
je wachten
ga maar alleen
het pad van je
eigen gedachten
lach om alles
dat donkert
want ook
in de nacht
is er maan
en een ster
die van ver
het zonlicht
weer flonkert…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
in parachuutjes van het dalen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
883 ik heb de herfst gezien
in parachuutjes van het dalen
het gele stuifmeel voor de zaden
maakt alles weer compleet
nog voelt de middag heet
maar in het ochtendkrieken
zie je nevels langzamer
vervliegen in de morgenstond
de grote mond van zon
is niet zo spraakzaam meer
zij dicht haar stralen in
tot een wat winterser begin
de zomer…
VLINDERS
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.412 Vlinders zijn in vele opzichten knapper
dan mensen. Niet alleen zijn ze kleurrijk,
fladderen ze in uiteenlopende buikholten,
ook hangen ze schijnbaar moeiteloos
aan de bloemkegels van de Buddleya.
Kijk, de Atalanta eet, mediteert stiller dan
het dreigende onweer dat onontkoombaar
als een grijze deken over de zomerse kleuren
schuift.
Twee…
zag je in het takkenwuiven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
803 ik zag je in het takkenwuiven
kale sprieten zonder hart
er was geen lucht om aan te raken
zelfs het kraken klonk apart
een fluistering van wind
tracht woorden te herinneren
de vaagheid van een spelend kind
meer schiet me niet te binnen
schaduw steekt de vinger op
verwijst naar donkere kanten
ik zie opeens in je gezicht
de trekken van…
de zon scheen regen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
869 ik sprak je in het gaan
je lachte met me naar
een spaanse halve maan
de zon scheen regen
en een onweersbui
afscheid temperde de hitte
die ons te wachten stond
de reis was nacht en jagen
op een morgenstond die
vakantie straalde in bekomst
krekels spraken met je stem
een onophoudelijk missen
het was geen gissen naar gevoel
want…