12341 resultaten.
Een enkele traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.279 Met schoenen vol lood
zitten we nog even bij elkaar
hier loopt ons spoor dood
ja, het einde is daar
De toekomstvlam gedoofd
maar geen verwijten meer
alle woorden zijn geroofd
zelfs stilte doet zeer
Ik kijk je nog even aan
je draait je hoofd opzij
ik zie een enkele traan
huil je die voor mij?…
Circushond
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.453 En als ik dan applaudisseer
dan wordt dat beest haast dol
dan gaat hij snel weer verder
hij houdt dat uren vol.
-----------------------------------------------
Uit mijn bundel "Mijn hond en ik."…
Vuilniszakken
gedicht
3.8 met 173 stemmen
23.876 Zoals ze daar 's morgens
op de stoep tegen elkaar
aan geleund warmte zoekend
in hun plastic jassen
staan te wachten, grijs,
vormloos, vol afgedankt
leven, tegelijk broos
en weerloos. Je zou ze
weer naar binnen willen
halen, je ouders
wachtend op de bus.
---------------------------
Uit: 'Echo van een echo', 1990.…
de fluistering breekt....
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.654 waar die fluisterende stem,
het zingen der wind
als een lied vol liefde
bekoren wil
weerspiegelt een ster
in gelaten tranen
de glinstering breekt
haar duister gevoel
overheerst beklemming
de troosteloosheid
waar toekomstdromen
niet langer zijn
flakkert een briesje
stormwind aan
haar liefde verloor
fluisterende woorden…
bloesem
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.101 Wat een mooi gezicht
Die bloesem aan de bomen
Alle kleuren roze en wit
De zon weerkaatst zijn licht
De wind waait
De bloesem van de bomen
Heel de straat vol
En stuurt de blaadjes op hol
Ze cirkelen omhoog
En waaien met hem mee
Ze spelen een spel
En dwarrelen overal heen…
scheur in kraak en breek
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
2.003 ik snoei takken
van mijn stam
en maak het zicht
weer vrij
eens was ik blij
met iedere loot
die uit mijn bast vol
levenslust ontsproot
ze bladerden
snel door de jaren
ik heb ze niet voor storm
of regen willen sparen
ik scheur in
kraak en breek
wil nu de horizon weer zien
waar ik als eersteling naar keek…
Non Sense
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
8.649 Teveel geschreven
nooit eens serieus
Ook nu niet
Niet eens voor even
Verkeerd begrepen
Onbewust, bewust
Heb geen antwoord klaar
Je zegt het maar
Hoe nu verder
Onder eerlijkheid bedolven
De waarheid moet eruit
Teveel onzin gedolven
Waardering om wat je doet
Sprekend hart vol liefde
Wil je geen pijn doen
Ongewild schreeuwt mijn gevoel…
Fragiel
netgedicht
3.2 met 840 stemmen
282.198 Lathyrus, mijn moeders bruids-boeket
het kindjes’ engelen-boeket
zachte geur in tinten licht pastel
fijne breekbaarheid toont het vaarwel
als de eerste liefde, vol verlangen
als ’t engelenkind op aarde, onbevangen
Lathyrus, het dierbaar allerliefst boeket
bij de allerliefste neergezet.…
ergens, nergens
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
844 zoals jij mijn woorden
krom speelt
mij spelt
op het altaar van vertrouwen
touwen rondom vlagen
in lagen van huilen
nooit hullen
dat dit niet zo zal blijven
in lijven van schaduw
schuw gericht
gezwicht
mij vol treft op klippen
wat rest op
lippen
in de weer
schijn op je
gezicht
luchtdicht…
planning
netgedicht
2.2 met 1875 stemmen
157.502 hoe je de dagen kon vullen
gezelschap plande
het alleen zijn schuwde
(door de blauwe einder
breken grillige wolken
vol verhalen
maar zoveel uren in een dag
tegen jezelf praten
verveelt al vlug )
hoe je ook na het afscheid
ging en toch bleef
nooit zo nabij geweest was
of hoe een bevend kaarsje
uitdooft
in een spetterend vuurwerk…
bloedkus....
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
781 in harteloos verlangen
als schaduwgordijn
duistert haar ziel
gesloten ogen
schuwt zij nachten
bij avondval
waar ijzig bloed
haar passie bekoeld
zoekt zij verlossing
minnestrelend
in liefdesarmen
een laatste keer
kleuren haar kussen
immer rood
haar beet vol liefde
behelst zijn dood…
romantisch bij nachte
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
2.269 Kerst in je ogen
een wereld vol mededogen
met Betlehems ster
romantisch bij nachte
in stil verwachten
komen koningen van ver
maar herders verdwijnen
schaapjes de ezel en os
verschijnen alleen in de stal
gezond en veel zegen kan
ik u helaas nog niet geven toch
wens ik u allen een goddelijk nieuwjaar…
het glaasje op de valreep
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.403 je had het niet moeten zeggen
met je ogen over de rand
van een vol glas rode wijn
ze knikkerden de pupillen
van links naar rechtsomkeert
de vraag rolde van je tong
naar het putje in het midden
waar hij stil bleef liggen
naast het mes op de tafel
ik heb nu te stellen met
een geval van open emotie
een beroerd gevoel…
Lof der Zotheid
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
645 Maar nog steeds staan wij met stemmen vol verwijt
elkaar ons domme gelijk toe te schreeuwen.
Erasmus: 'neem jezelf niet zo serieus,
kijk in je spiegel en maak een lange neus.'…
Drijvendverlangenplas
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
716 hun ogen
vingen eens kristallen
van het dansend licht
over het water
vanaf de wallenkant
weerkaatste spiegeling
langs aarzelende lippen
zij begrijpt nog steeds
het afscheid niet
eens vol liefde drijvend
in elkanders armen
dezelfde plek
van eeuwig kussen
en eindeloze dromen
over de Drijvendverlangenplas
van kort geluk…
Onkies
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
654 Niet op tv, niet op het witte doek,
maar Wilders' film beleefde z'n première
op internet, vol bloed, geweld, misère.
Tot slot scheurt hij een bladzij uit een boek.…
De geur van verlaten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.577 Het vers boeket op tafel
vulde de ochtend
met kater
zomaar
afscheid van een nacht
die toch gemeenschap
had gebracht
Hadden je ogen
dus gelogen toen je
sprak over later
over dat wat buiten
van binnen verwacht
Een boeket
een tafel vol vragen
en ik rook weer de
geur van verlaten die
zo penetrant ver
kan dragen…
Je bloemen bloeien nog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
916 thuis
in eigen huis
gigantisch veel bagage
je rugzakte
wat draagbaar is
de rest al in de was
koffers vol emotie
ook zij waren er even uit
zo dicht op eigen huid
maar eigen ordening
is weer een nieuw begin
na samen veel ervaring delen
ja je bloemen bloeien nog
je balkonnetje is tof na
het beantwoorden van alle post…
Regenboogcirkels van hoop
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
647 Uit je hand
valt de
macht
die je
had op
stenen die
je niet
kon tillen
sappig gras
ertussenin
we kijken
ernaar vol
verbazing
onder modder
liggen varkens
begraven
regenboogcirkels
van hoop
het zwart
wordt geschild
een zacht briesje
geurige lentewind
waait over de
rimpelige oceaan
richting woestijn…
020 op zijn plaats
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
894 Verrot vervallen en gezakt in de grond
stinkende door de regen weggespoelde stront
De zogenaamde hoofdstad van Nederland
zinkt van ellende en ouderdom weg in het zand
Arrogantie decadentie en borstklopperij
vol met stinkgrachten ergens aan het Ei
Eindelijk is het eerdaags einde verhaal
het dorp op palen in het rioleringskanaal…
Waanzucht
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
2.937 Zie mezelf van boven
Moeilijk te geloven
hoe angst mijn wil kon verdoven
Hoor mezelf tot stilte manen
Voel mijn luide storm van wanen
Geen stenen huis gebouwd
Nuchter beschouwd
alleen vol van alcohol
Hoofd nòg op hol
Voor niks uitgesloofd
Wil terug naar mezelf…
en onze liefde dan
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
722 ongewijzigd
kom ik steeds
nà jou
en wat zo was
in kamers vol schreeuwen
valt neer in schaduw.
verte, op wind geschreven
verandert nooit
in minder
of lichter, de lijnen van
aanwezigheid.
niets lijkt nog op stilte
slechts het sterven lokt me aan
voor ik alle woorden
in jouw schrijven
binnenga.…
Gayparade
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
740 Als er straks een schip vaart met veel jong grut
Afgeladen met zeer strakke gespierde jongenslijven
De grachten vol met wilde mannen, met een stijve
Denk ik als hetero waarschijnlijk toch alleen aan kut
Maar door Cohen, onze hoeder van de goede zeden
gaat de leeftijd eerder naar boven dan naar beneden…
Nieuwe kleuren
hartenkreet
3.3 met 33 stemmen
8.970 Langzaam aan
Veranderen de kleuren
De stralende
De felle
Zij maken plaats
Voor mat en grijs
Het zonlicht taant
De regen komt
Weldra
Begint de laatste reis
Die reis
Zal echter hoopvol zijn
Er kan je niets gebeuren
Het einddoel geeft
Dat staat wel vast
Een palet
Vol nieuwe kleuren…
Met liefde bereid
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
1.494 je woorden aaien langs mijn wangen
strelen zich een weg naar beneden
blijven rusten vlak voor mijn mond
die ik plagerig
voor je open
en dicht
om te proeven
in welke saus
je de zinsneden
hebt gedrenkt
ik taal naar dat delicate ingrediënt
dat boekdelen vol bestek spreekt
maar ons de laatste strofe laat…
Fabou opent deuren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.075 In een leeg gestalte
vol geheimen, die we
aan onbekenden
niet doorrijmen.
Alles is van verschillende
kanten te benaderen.
Met verdwijnen niet te
schaden.
Vaarwel, want ik moet varen
op mijn eigen geloof, invloed
intuitie en een beetje ervaren.
Toch hoop ik je terug te zien,
over een aantal jaren.…
Berliner Schloss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.281 Met de kale vlakte
vol kranen en kuilen
in het hart van de stad
heeft men grootse plannen.
Het Paleis komt terug
met zijn doden, hun dromen,
verleden en toekomst,
levensgroot en in kleur.
Wat bleef van de oorlog:
massieve uniformen
op een oud bleek journaal-
het vergeten verhaal
van een verre historie
die nooit is geweest.…
Vergane passie
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.926 Gekreukte lakens
Kleren rondslingerend
Aanzicht van vergane passie
Wee geurend de nacht
Smakend in voldaan
Ochtend van afscheid
Zwijgend vertellen ogen
Kijkend vol teder genot
Afscheid in een kus
Nacht van eindeloos
Smakend in zindering
Voldaan in vergane passie...…
Nieuwe taalerupties
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.042 ondergrondse taal verrijst
met diepe klank
versplintert de bodem
in woordbedank
geeft zijn uiting
vol vermaak
zet zijn minnen
kansloos schaak
blaast de stof
van ’t oud geluid
eist de aandacht
voor zich uit
verschreeuwt de fluister
weg van hier
maakt plaats voor
orenstrelend sier…
Kindertijd
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.938 er was een tuin
dat weet ik nog
met hoge struiken als een bos
waartussen ik het zonlicht ving
daar leefden wezens
zoals ik ze hebben wou
soms werd een wrede vijand
mijn zwakkere beschermeling
nog steeds hoor ik de warme stem
die mij het huis in riep
en voorlas uit een lijvig boek
nu is die klank een echo vol herinnering…