Alle inzendingen over verdriet

De twijgen in het slijk verteren. Een hemel van kristal en het rimpelloze water. Zacht rust de aarde waar nooit het graan vergaan zal. Dan nader ik de kaars als een verdwaalde vlieg. Soms duik ik in de verlaten kelders. Als voor de ratten strooien ze er hun aas Maar ik ontwijk de val. Buiten verstrooiing zoeken. Soms struikelt hier een…

Een steek in m'n hart, een klap in m'n gezicht. Laat me uitpraten, hou even je mond dicht. Ik vertel je wat ik heb gehoord, met tranen over m'n wang. Jij ontkent alles, want je bent zo bang. Ik weet dat je liegt. Dat wat ik hoorde is waar. Wees niet bang, ik sta voor je klaar. Ik wil je helpen. Ik ben net zo bang als jij. Ik hoorde…

de rode lava brandt mijn zinnen waar vurig diep de eros troont braakt de witgekraagde krater die asse spuwt die stenen gooit en maalt de aarde langzaam in vlammende tooi de wanhoop uit de dalen schroeit de witgekraagde krater het wezen nog in thanatos waar tranen nooit zo lang verblijven dan een ogenblik van spijt omdat al het einde…

ducktape, zo doorzichtig als glas zo plakkerig als kauwgum ik kijk er doorheen als door een vissekom door de plakbandus plakkera zie ik een scheur in de wereld ik zie een jongen hij plakt de wereld aanelkaar met plakband ik zie een meisje met een gebroken hart tranen op haar wangen tranen zo doorzichtig als glas ze is bij de dokter…

De stilte is voor eeuwig Geen woorden uit jouw mond De dood heeft jou verslonden Voor altijd is het stil Ik zal je niet vergeten Voor altijd in mijn hart…

Kijk naar het vierkant van mijn hart Het is hoekig en scherp Het past er eigenlijk niet Toch hoort het er, zit het er, een hele tijd Zal het ronder worden? Zullen de scherpe kanten slijten? Draagzaam voor mijn hart Kijk in het vierkant van mijn hart Zou het kunnen rollen wanneer het ronder wordt? Meegaan in het ritme van mijn hart…

Mijn liefste, wat heb ik je aangedaan? Mijn liefste, waarom ben ik het huis uitgegaan? Liefste Mijn, waarom kan ik niet bij je zijn? Mijn Lief, het doet zo'n vreselijke pijn... Geef mij nog een kans, ik smeek je oprecht, Geef mij je vertrouwen, 'k ben zo aan jou gehecht! Probeer je gevoelens toch te uiten.... Zodat ik je…

'k Zag hem vanmorgen op T.V. hij was net vrijgekomen, hij had twee kleine tasjes mee 'n moment om van te dromen. Na 13 maanden in een cel de vrijheid tegemoet, drank en drugs zei hij vaarwel nu werd het leven goed. Daar stond hij buiten, wat verdwaasd, moest hij naar links of rechts? Hij had geen thuis en haast geen geld, twee kleine…

We waren onafscheidelijk Wij samen konden overal tegenaan Ik voelde me zo klote Waarom moest je gaan? Ik heb je nooit los kunnen laten Ik mis je nog elke dag Nooit zo een goede vriendin meer gehad Ik wou dat ik je nog voor één keer zag Je zal altijd mijn beste vriendin blijven Als de deurbel gaat, denk ik aan jou Je bent er niet meer,…

ik zag de stukjes leven het laken en de nattigheid regen heeft je niets te geven met zon was je nu alles kwijt ik zag het speelgoed en je tranen op een beer grijs was ook je kleding je was toen niemand meer je jeugd droomt van een nieuw bestaan, je spellen zie ik door je handen gaan met ogen vol herinnering je verkleumde door het…

Er glijdt een traan over je wang Ik lees het verdriet in je ogen Je voelt de leegte, het gemis Het leven heeft je bedrogen Je weet dat het zo beter is Het einde is gekomen Maar met haar lichaam en haar ziel Is haar liefde je ontnomen Er glijdt een traan over je wang Ik blijf nog even wachten En sla mijn armen om je heen Maar kan je pijn…

Wij zaten te keuvelen, Daar klonk van de heuvelen Een weemoedige triller- Het was Ludwig Hiller: De begaafde kunstenaar, De wreedgeschokte, Die aan zijn klarinet Die triller ontlokte. Nooit sprak er ergens Zo ver mij bekend, Dieper weemoed Uit een blaasinstrument. Het was waarlijk Om zich te verbazen, Zo naar stond die Man daar…

Een lege stilte met tranen. Tranen van eenzaamheid. Tranen van verlangen. Verlangen naar een andere wereld. Een wereld waar JIJ nog bij me bent.…

Een traan vol geluk door een glimlach. Een traan vol haat door een woord. Een traan vol verlangen door eenzaamheid en een traan vol liefde door jou.…

Nu het papier dan werkelijk voor me ligt, wanneer ik eindelijk het voornemen heb genomen lijken de woorden die ik je wil zeggen, niet uit mijn pen te komen. Ik heb zoveel dat ik je wil vertellen over mijn verwarring en verdriet maar wanneer het er dan werkelijk op aan komt, komen de juiste woorden niet Het lijkt of mijn gedachten een spelletje…

Een dag die zijn zwarte broer lijkt bouwt met zijn ontwitte tanden van ijle lucht, een kooi de wolken van zijn gedachten smelten in zure druppels, ze sissen op het rozenblad, dat verdrinkt in een metamorfose tot netel zijn ijzige adem snijdt de grond onder mijn voeten tot blootgapen van de wonde het bloed klampt vluchtend om mijn trillend…

Klussen met mijn vader Lekker zwoegen in de tuin Of gewoon iets samen slopen Weer een muur of pui in puin Samen met mijn ouwe Zonder praten heel veel doen Onbetaalbare momenten Meer dan goud of een miljoen Samen is nu over Wat er rest is zo'n gemis Eenzaam sjouwen in dit leven Omdat hij er niet meer is…

Weer een rots in de grondvesten Van mijn krakende bunker Die hoestend dit zwarte stof De papieren lucht induwt Ach, ze huilen en roepen In breekgeluiden van pijn Want elk keitje wordt Een scherpgekante oorlogsrots Gezwollen in de dooraderde brei Van mijn voelen en schrijven En ook de drukke stuurman Van mijn domme ledematen De fronten…

hij heeft zoveel achter het wild van het leven gejaagd maar geen kogel kreeg te eten zo heeft hij de loop omgedraaid en het laatste beetje leven vanuit het eigen hart gegraaid…

Het labyrint van mijn bestaan verloren zoekend naar geluk ...Nog zo veel wegen te gaan Het doolhof sluit mij langzaam in de uitgang hopeloos onvindbaar ...Opnieuw, sta ik aan het begin Jouw hand, lieflijk toegestoken bleek weer een fata morgana ...Mijn hart, opnieuw gebroken…

Dagen zijn reeds verstreken, hoe ik ze ben doorgekomen weet ik niet. Voor mij leken het afschuwelijke weken ik ben verteerd door pijn en verdriet. Maandenlang leidde ik een prachtig leven, heel de wereld kon ik aan. Maar ik moet voor mezelf toegeven, dat ik een grote fout heb begaan. Ik dacht dat de wereld aan mijn voeten lag, dat jij en…

Dat ‘ie’ voor altijd mag blinken Aan de hemel, die stralende ster Haar naam uit eenieders mond respectvol mag klinken In je hartje zo dichtbij, in werkelijkheid zo oneindig ver Dat ‘ie’ voor altijd mag schijnen Tot ver voorbij ‘t einde der tijden Je kijkt omhoog, denkt aan haar, de ‘mijne’ Weet dat jullie zielen ooit naar elkander zullen leiden…

Gevoelloos dwaal ik door het donker Probeer te vergeten Wat ik gister nog voelde Waardeloos Het gevoel voor jou nog steeds niet weg Ik kan je nooit meer vergeten Doelloos Geen toekomst meer Zo zonder jou, zo alleen Kom ik er ooit nog overheen…

In mijn hoofd heb ik deze scène Al duizend keer laten passeren De pijn telkens getracht te voelen Zodat ik deze nu kan incasseren…

Pijn In mijn ziel Zielsveel pijn De dader is bekend Jouw signalement Je snijdt zonder geweten Zonder te voelen Zonder te zien Je doet me pijn Onzichtbaar veel Meer dan lief Vul je mijn hart Met verdriet Verwarring En smart Begrijpen doe ik niet Ik vraag om warmte Je geeft me kou Desondanks Is er soms hoop En vrees Maar het vervaagt…

In het dal der tranen Wandel ik niet alleen We zijn met velen maar zien elkaar niet Zoekend botsen we tegen elkaar Zonder elkaar te voelen Verdriet diepe pijn Ogen naar binnen gekeerd Zoekend naar het antwoord dat je al zolang weet…

Er was geen stervensangst geen pijn, God heeft hem zomaar weggenomen, Zijn engelen zijn stil gekomen. Geen groet geen afscheid mocht er zijn. Nu staan wij bij zijn planken woning, Zien voor het laatst zijn lief gezicht, Waarop een glans van vreugde ligt, Omdat hij zomaar 'thuis' mocht komen.…

je stond er al een hele tijd de rug tegen een wilgenstam in een poging met hem treurigheid te zijn tussen je vingers door glipte een warme voorjaarswind de takken in en bracht bloei in dat vermengd verdriet je stond er als een lentekind…

Telkens weer moe van het strijden zoekend naar een stimulans Telkens weer proberen te begrijpen waarom is hier de grens Telkens weer de spiegel blinkend zonlicht door de wolken heen Telkens weer opstaan na het vallen gáán voor een volgende kans Telkens weer luisteren naar eigen aardigheden slechts verpakt in die ene wens Telkens…

ze zweeft ver weg naar de zon toe hoog en veilig in haar eigen wereldje vol gedachten vol dromen vol hoop … zo bang voor die ene fatale aanraking…