12647 resultaten.
De rups trekt zichzelf in twijfel
gedicht
3.2 met 40 stemmen
24.662 De rups trekt zichzelf in twijfel
steigert op de twijg, lijkt blind rond
te tasten in de richting van de vlinder die hij wil
stort dan neer
recht voor de bek van de merel.
Hap!
Weg vlinder.
------------------------------------------
uit: 'Bagatellen voor een landschap', 2001.…
klein geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.315 nog voelbaar, bij elke
stap
langs de blauwe reiger
die geduldig naar het
water loert
onder de milde zon
die glanst op het
rimpelloze nat
voorbij de vrouw die
me vriendelijk groet
hier vaak de eenden
voert
zomaar een moment
van simpel genieten
van klein geluk
op het pad van
alledag…
waar is mijn hoekje
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
965 ik zie blokkendozen
om me heen
het grijs beton
is hier en daar
nog afgedekt met
rood en gele steen
het groen is kunst
geplant op zand en
aarde van het godvergeten
puin dat doo de nieuwe
generaties is vermalen
om weer tuin te zijn
waar is mijn hoekje
in de zon waar planten
groeien die niets weten
en door mensen en commercie…
groen is op de vlucht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
2.061 het dwarrelt
ieder jaar weer anders
de langste weg
een laatste keer
nog door
de lucht gegleden
gedraaid, gewenteld
en weer uitgevleerd
het ritselt nog
in vlagen en
laat zich bebazen
door een sterke wind
luwte strekt
zijn armen uit en
maakt een eigen bed
van bruinrood bladerdek
bomen tasten nu
met dunne takken
naar een koude…
ik geloof nu in groen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
2.158 ik heb de stal
op de stoep gezet
os en de ezel aan de
kinderboerderij gegeven
en mijn schaapjes geteld
ik had ze op het droge
maar sommige moesten
er toch aan geloven
ze zijn al besteld om het
offerfeest te vieren als held
ik geloof nu in groen
en niet in de religies
van toen en wil weer
ontwaken in lentes die
een echte…
Pino Silvestre
gedicht
2.4 met 77 stemmen
41.353 Wordt daar op één been
zo'n beetje gedanst in het bos
zonder partner nog wel?
Dat springt er maar twijgdun
op los: zeegroene elf met
sierlijke vorkjes van takken!
De wortels? Zijn afgeroofd
rot of gewoonweg als
delicatesse de pan in gehakt.
En vlijmscherpe gaffels zoethout
vol allerpuntigste naalden
voorkwamen elk nest.
Toch zetten…
uitslaande muren
gedicht
2.9 met 127 stemmen
38.360 uitslaande muren
smeltwater valt kil op de
winterakoniet*
-----------------------
uit: 'Navigator', 2001.
* winterakoniet - een op de akoniet gelijkende
sierplant die 's winters bloeit (Eranthis hiemalis)…
Aquarel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.502 Zittend bij de rand van schaduwrijk groen,
dat zacht verglijdt naar herfstbruin geel,
stijg ik dromend op in het wazig visioen,
dat zich ontrolt onder je waterig penceel …
Wijl de opgaande zon verblindend glanst
in het schilderspalet dat je ponsend beroert,
tekent de hoekige donjon zich stilaan af
in je ardeense landschap dat me vervoert…
Tussen seizoenen
gedicht
4.2 met 9 stemmen
7.577 Een kleur zijn ogen nu zij wind zijn,
het licht uit lucht gesneden.
Lang gras, nog levend hooi,
verminking waar oogst begint.
Ik groef in kleur waar vol de lucht,
in wind waar vol het gras van is,
in golvend gras, in slapend gras,
ik bracht zand aan het licht,
verpulverd weefsel, vacht om in te slapen.
Blad viel, sneeuw viel de bladeren…
Struikte tot boom
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
813 heb je wortels gezien
hoe je struikte tot boom en
bloeiend door lentetjes snelde
groeide en jaarringen telde
nu sta je daar
met een vlek op je bast
deskundige mensen gaan testen
of jou het leven nog past
je bolt al tijden het asfalt
stuwt zacht de stoep
bent een gevaar voor
een begaanbaar trottoir
snel zul je sterven
onder protest…
IJsland
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.581 zo vertrouwd
Gletsjers sprookjesachtig prachtig
Ontroerend wonder natuurschoon
Hagelwit ogen de oneindige vlaktes
Alsof er niets anders bestaat gewoon
IJspegels bekleden donkere grotten
Midden in een landschap groen mos
Bevroren bergen gouden regenbogen
Serene rust maakt allerlei emoties los
Het weer verandert in bijna elk uur
De natuur…
zijn konijnen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.693 hij sprak niet veel tijdens de wandeling
natuur was iets vreemds en zeldzaam
hij wist dat een koe een zoogdier was
zonder er ooit een te hebben gezien
hij wees zoogdier en staarde het beest aan
het beest staarde begrepen terug
ze hebben een band hij weet zo’n dingen
er werd niet gepraat enkel dorst
gaf aan dat de rugzak open moest
hij nam…
Voorwerp van stilte
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.223 Precies midden
in de hoge kathedraal
stond de reuzeneik
straalde stille respect
uit al z’n takken
Geknield tussen beendikke wortels
staarde ik sprakeloos omhoog
maar zag niet eens de kruin
bladeren vormden het dak
de hemel was eikengroen
God was boom geworden
Niemand om me heen
klom ik omhoog
richting de stilte…
Cinclus cinclus
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
974 Vertel ons nog eens
Watervlak van dansend licht
Van de Waterspreeuw ...…
In vroege maartse dagen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
823 weer bloesem jij
in vroege maartse dagen
jouw wit en roze hopen
zomers vrucht te dragen
nog zijn de nachten koud
als maan en sterren warmte vragen
vernevelen en rook zijn jouw behoud
zij zullen ochtendvorst vertragen
bloei schoonheid op het land
als ook de bijen vliegen is het
intens de lente weer genieten
voel ik jouw oogst al in mijn…
Beerschoten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 Zo kreupel als hout
zwoeg ik door het bos
de boomkronen kreunen
dissonant mijn gezucht.
Dennennaalden prikken
mijn zenuwen door
verbijt zure lippen
wansmaak kin op borst.
Oefening staalt spieren
schuurt erosie weg
ik zweet stofwolken
korrels zout in zand.
En zie een reebok
spichtig wegschieten
een onbewaakt moment
valt op slag dood…
hier en nu zei u
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.307 de klokt tikt met de regen
in hetzelfde refrein en geeft
commentaar, dat is een zegen
voor wie aandacht nodig heeft
boven links slaat een stofzuiger aan
beneden rechts een zwarte bouvier
van de vrouw met hoge hakken
die op bureau haar lusten viert
zet Nelly Furtado wat harder
zij is het helemaal met me eens
hoe goed je ook ergens in bent…
Winterkinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 winterkinderen vol tederheid
ontluikend in het ochtendgloren
liefkozend in een koele bries
zich koesterend in 't dunne licht
balancerend op hun kwetsbaarheid
met kelkjes als van witte zijde
als vanuit een diep ontzag
hun ranke nekjes nederbuigend
getuigen van de eenzaamheid
in een fluweelzacht sneeuwtapijt
bij de eerste warmte van de zon…
Tuin in het voorjaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
956 Dat we door
de tuin lopen
Dat we er
hand in hand lopen
Dat bloemen ons
verbaasd aankijken
De voorjaarszon op
onze schouders gloeit
Wij weten van
geen wijken
Het is aan
lente wennen
Willen het pad terug
naar de tuindeur
niet kennen
Knopen het zingen
van merels
in ons oor.…
aai me
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
679 aai me maar, lijkt het gras
mij toe te roepen
ik ben nog vochtig van de
schenkende dauw
laat mij je hand begeleiden
over mijn groene sprieten
voel de aardse trouw;
ze is zo zacht als zijde
als straks de ochtend gloort
en wij het licht begroeten
zal je zeker, met mij, ervaren
waarom de dag ons bekoort
dampend zal hij verklaren
ik heb…
Notitie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
508 Kijk voor de vorm eens mee
daar zit de zwarte vogel
op de roze bloesem
of zeg voor de vorm eens nee…
KOOLZAAD.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
876 Langs de weg stond een bloem.
"Ach, koolzaad", zei ik.
Ik zei zo maar "koolzaad"
tegen Miss Brassica napus.
En nochtans haar knalgele bloemen
bloeiden en bloeiden en bloeiden!
Hoe dom van mij
Miss Brassica te willen kerkeren
in acht letters.
NOOIT, NOOIT OF TE NOOIT
ZEG IK NOG KOOLZAAD
tegen zo'n ongekende schoonheid.…
gevoel van ruimte
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.000 we hoorden haar golven
roken reeds de zilte lucht
bovenop de laatste duin
lag zij daar beneden
onstuimig
oneindig
met de wind
strak om ons hoofd
renden we haar
tegemoet
blij gevoel
vrij gevoel
ruimte en wind
geur en golven…
De Belgische Ardennen
gedicht
3.2 met 16 stemmen
7.922 Heel bemoedigend natuurlijk
al die therapeutische sparren:
de een begrijpt je, een ander
peinst met je mee, een derde
slaat wat takken om je heen
maar allemaal met dat sombere
smoelwerk. Alles druppelt,
druipt, snottert, wasemt, sopt.
Hout dat wil verzoenen, helen,
meeleeft, meewaait, maar vooral
meemiezert.…
Borneo neushoorn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
874 Bloedzuigers zitten vast in zijn huid
de koppen hebben zich diep ingevreten
totdat ze kloppend vol hun gastheer verlaten
Stel dat er nog twintig mensen waren
zou dat voldoende zijn om te blijven bestaan
of zou met dat aantal juist het uitsterven
beginnen onhandig en angstig in een groot woud
waar het kleine welig tiert en luid
Ben geen man…
voor het slapen gaan...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.211 Als des avonds de lichten uitgaan
en de vogels steken hun bek in de veren,
dan zal ik den trap opgaan
en uittrekken mijne kleren.
Na de wekker te hebben gezet,
sla ‘k een kruis en vouw m’n handen,
dan spreek ik tot god, heel nauwgezet,
de volgende woorden mijner verlangen:
God, lieven heer, als ik morgen ontwaak,
Zie dat het gras dauw op…
OVER EN IN HAAR TUIN
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.126 Zij leidde mij
om de tuin
Om haar tuin
leidde ze mij
Het gras geplet
van vele lijven
Zij vroeg me:
ga je over mijn tuin
Een poeem
schrijven?
Nee, was m'n antwoord
in zo'n woestenij
kan ik niet blijven
Aan schrijven
kom ik echt niet toe.…
leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 groen liegt door bladeren
winterbruin en perkament
vertellen van in herfst verdwenen dagen
karig de grond met sporen van wat zand
in voegen tussen stenen aarde
lijkt hopeloos het wachten op ’t ontwaken
en toch
gestreeld door zonbeminde dagen
streeft het omhoog in voorjaarslicht
als een klein wonder in een godvergeten hoek
lieft het de…
Lentemei
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 lucht
een zwak odeur van nat asfalt
slentert de zon stil tegemoet
en ‘k weet ik hou van jou
Lentemiddag, verrukkelijke maand mei
de kersenboom staat volop in zijn bloei
met bloesems wit en fel
de lucht langzaam verstikkend
en in de hemel eerste wolken
een wissel tussen licht en schaduw
en ‘k weet ik hou van jou
Lenteavond in een mei
natuur…
de stilte lengt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
652 de stilte lengt
de dagen nieuw
naar zomers vol
gevoel
klein
zoals intens
geluk kan zijn
het vijverwater
valt in druppels nieuw uiteen
schittert lucht als bellen
vol plezier
klettert leven
slechts tot hier
in mij
gaat alles
verder
met vleugels
als verlangen
water als
gezangen
voor mij
en wie
het hoort..…