11282 resultaten.
Onfeilbaar samen bedoelen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
491 is het
de ruimte
die ons bindt
waarin afstand
direct voelbaar
dichterbij is
is het lucht
waarin woorden
zinnen dansen
op de wind
die waait
tussen jou en mij
is het licht dat
warmte leidt die van
mijn blikken langs je glijdt
of zijn het handen
die elkaar voelen en
onfeilbaar samen bedoelen…
stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 droevig schuilende dromen
vervlogen met de wind
in het hunkerende zand
gebrand op verse sporen
wacht het pad de leegte lang
ogen die hier ruimte zien
zijn dichterbij de marathon
en vinden stil hun glans
mijn voeten voelen warm
tijd om vlam te vatten…
In de lente
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
701 in de lente
van het achterland
rijpen nog steeds
zoete druiven
al dragen ze
een gerimpeld vlies
en lijken stram
om in wind te wuiven
ze kennen nog vaak
twinkelende ogen
en hun harten worden
soms goudgerand
omdat ondanks
ongrijpbaar verlies
tedere mildheid groeit
in dragend mededogen…
De smaak van honing
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
694 Op weg naar huis
omringd door vrienden
in gouden regen
voelt het
als een deken van troost
wanneer
zachte dauwdruppels
rimpelen in het water
de smaak van honing
op droge lippen
als balsem
voor de harteklop
'n fluistering
laten we dansen
wapperende krullen
in de wind…
Even was er
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Daarin voelde ik jouw liefde, met
de wind stuurde je me kracht
die ik soms zo hard nodig had
Moeder je bent me nog zo nabij.…
Mijn Zus
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.621 Ik zie de stilte in je ogen
Ik voel de vragen in je hart
Ik zie een leven
Van een zomer
Naar de herfst
Ik zie een kind
Van lang geleden
Krullen dansend in de wind
Ik zie een leven
En een mooie vrouw
Krijgt zij meer vertrouwen
In haar stilte's en de vragen
Van de ander en zichzelf…
De zon op het blond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
498 heb met palmtakken
hemel en aarde bewogen
het loflied op vrede gehoord
maar mijn hart
ziet slechts de bloesem
die danst in haar ogen
de zon op het blond
dat krult in de wind een lach
waarin ik weer warmte vind
ik geloof in verrijzen
maar voor zover ik haar ken
wordt zij de hemel die voor mij is bestemd…
Hoog van de toren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
535 had de golven
niet verwacht waarmee
je mij zou overspoelen
zij bekken schuim
met zinnen die mij
kwetsen in gevoelens
hoog van de toren
blaast jouw koude wind
mij woorden om de oren
ons voetstuk wordt
gekraakt door emoties
die zijn losgeslagen
toch samen door
het oog van de orkaan
jou laat ik nooit gaan…
Zomer
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
785 ’t Geluid van de wind door bomen vol met blad
De warmte van de zon die neerkomt op het pad
De rust en de stilte doorbroken door gefluit
Een ontbijtje verrukkelijk met aardbei en beschuit
Vanuit m’n eigen tuin zie ik het van dichtbij
De zomer is in aantocht, een heerlijk jaargetij…
Een relikwie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 slechts oude foto’s
geven aan hoe ver
het zicht was toentertijd
nog tornen kerk
en kloostermuren op
tegen de westenwind
groeven geladen
met zout van zee
en stof van de aarde
in gebed met
onvervuld verlangen
gedragen door de wind
een relikwie die aan
het heilig roomse snoer
is blijven hangen…
Rustpunt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 Om je heen
geluiden
van de wind
die fluistert
het ritselen
van bladeren
een vogel
die fluit
fladderen
van een vlinder
het zoemen
van een bij
een beekje
dat ruist
Allemaal geluiden die samen
uiteindelijk tot stilte leiden
terwijl het groene mos
uitnodigt tot rusten, slapen,
dromen en vergeten
wil je hier niet meer weg…
Schaduw jij het leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 ik zag je wit
met donker
in bewegen
jij die vroeger
met perfecte vormen
alle kleuren straalde
in je jeugd
de hoogste toppen
uit het leven haalde
nu ben je
bijna transparant
en schaduw jij het leven
nog even en
de wind neemt je zo mee
wat blijft heb jij ons al gegeven…
Erkenning
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
707 Het piepen van de wind
doet de stem verstarren
in het vriendelijk gebaar
van de ochtend
als ik ja knik tegen het leven
roep en rijk me de hand
vergeef me vriend
stuur me bloemen of steentjes
om bij te dragen
aan het gewicht dat drukt
de laatste bloedspat
van uitgewist leven
kus me dan ten afscheid…
Generatie omgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Vanuit lege ruïne
klinkt het toonloos
zonder gestalte naar overzij
waar volle huizen
luxe riante villa’s
geen antwoord bieden
stromen woorden
door wind gedreven
die in oude tijden
harten warmden
en nu in koude vlagen
slechts tonen het verval.…
Tevreden opgelaten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
693 Waan me soms even vrij
als de wind om me heen
wanneer je me laat vieren
beperkt maar ook veilig
want waar zou ik nu zijn
als je me ineens losliet
ergens verloren zwervend
of doorgeprikt en leeg
dus zweef ik aan je touwtje
soms wat opgelaten
maar meestal tevreden
misschien zelfs blij…
De Wereld
poëzie
3.7 met 13 stemmen
4.196 ’t Is waar, de onwaardigste wordt vaak ten top verheven:
Verdienste is ongezien, verholen of veracht:
De wereld is een zee door stroom en wind gedreven,
Waarin de parelschelp in diepe grond blijft kleven,
Terwijl zij zich voor ’t oog met nietig wier bevracht.…
In ijzig raken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 ze bloeit
de heldere hemel
geeft nog wat respijt
maar in de kou
van schemering
raakt zij haar kleuren kwijt
het hart bevriest
in ijzig raken
van de wind
bladeren krullen
in het wiegend
kraken van de stam
onder een volle maan
laat zij in eerste vorst
haar oogst aan leven gaan…
Een heilzaam web
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
564 span draden
van normen en waarden
als een heilzaam web
de tien geboden
en hun exegese zijn
altijd een vangnet gebleven
fijnmazig rond
het lichtend middelpunt
daarbuiten wordt ruimte gegund
laat ook de draad eens vieren
hang het niet in alle kieren
geef een frisse wind de kans…
Veranderlijke eenheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Tot uiteindelijk wij
worden uiteengedreven
door vlagen wind
weer ruimte kunnen bieden
aan zon en warme lach.…
Mijn paradijs
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
494 het was
de kracht van verlangen
die mij leidde op het pad
dat voerde naar de plaats
waar ik onze liefde
begraven dacht
geen kruis of opschrift
maar een kleine bloemenzee
die golfde op de warme wind
nog bedwelmen de geuren
zie ik stukjes hemel in de kleuren
jij bent en blijft mijn paradijs…
Hemelkleurig
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
4.094 De heimweekleuren achter de horizon
bereiken geoefende schildershanden
met jouw onbekende verlangen
zou je deze kleuren willen benoemen
als hemelkleuren voor een onbevreesd gedicht
tijdens een leefbare droom
met als zielsgewichten
wind, maan en sterren
achtervolg ik jou met een vogelkleur
en blijf ik nooit zonder beweging.…
Doorwrochte aarde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Als de rondzingende wind
is gaan liggen,
blijken de bedden beslapen
en is geheugen
in loodgrijs geworteld.…
Het tegenlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 lig op veren
wolkjes
op een hoge wind
hoor toch
het huilen
van een eenzaam kind
zie het lopen
op vaal strand
verloren in veel zand
schreeuw over golven
voorbij het tij
verbaasd kijken zij allebei
het tegenlicht
ontdekt de zoon
de moeder vindt haar droom…
Vroege vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Wind die met zachte hand
plaats maakt voor vroege vogels.…
laven
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
708 in een duinnest
ligt het bedichte blad
een meeuw kukt
kleine wolken
naar het middaguur
het wordt stil en ongevlekt blauw
verrassend is de wind
wanneer hij met een gevederde blik letters
verschuift
jouw handen houden
het weerzien vast
sindsdien zwerft de zee in mijn navel…
Brandt vlindervleugels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 zwart zand
brandt vlindervleugels
bij opkomend tij
het hete strand
zoemt liefde
in hun fladderend spel
uit de verlaten hel
van rustende vulkanen
exploderen kleuren intens fel
wordt dood
door wind van land gesust
als eb het nieuwe leven heeft gekust…
Voor eeuwig opgeslagen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 het zomert
tussen sloot en wallekant
waar het schrijvertje
zijn pagina’s op
blanco water vangt
wind vervloeit
de inkt tot woorden
die naast zonlicht
schaduw vinden
in mooie bodemzinnen
voor eeuwig
opgeslagen in silicium
overhuifd door
groen van waterplant
begraven in het zand…
Zomervlucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
621 Het wachten laat van zich genieten
een nagalm van lange zomerse dagen
zo licht aangekleed,
dat men ze kan laten vallen,
opnieuw tegemoet kan treden
met een flair van alledaagse vanzelfsprekendheid,
ik spot sproeten rond de zomer
haren los in de wind, een warm beeld
dat zijn weerslag vindt.…
Pluk een bloem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Pluk een bloem
voel bewust
lees een boek
serene rust
Dans in d'regen
en geniet
koos je lief
en zing een lied
Zie de zon
en lach
Grijp de wind
Pluk de dag
Op mijn rug
in 't gazon
'k wou dat dit
voor eeuwig kon…
storm
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Bomen zijn het mooiste
in meedogenloze wind.
Maar ze kunnen je elk moment
doodslaan zoals ze afknappen
met een knal op je eigen schedel.
Waarom houden we dan toch
van de bomen in de storm ?
Misschien omdat alles in je
oplet en niets in je slaapt.…