31783 resultaten.
Mag ik penselen kleuren?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
709 Ik drijf winter
laat je lichaam wachten
wil enkel zomer
schrijven in je gedachten
Lente droomt niet langer
in de zachte herfstgeuren
Laat mij jouw wereld
met streken kleuren
Mag ik penselen kleuren
in de onmogelijkste pracht
Ik zal zelfs zwart-wit
Laten schitteren in deze nacht…
Op het schoon zingen van juffer Appelona Pijnbergs
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.567 In 't rijzen van de koele dag,
Als ieder nog te slapen lag,
Zat Appelona, die ik zag
- ‘t Zijn mij geen dromen –
In de schaâuw der bomen
En streelde een luit,
Terwijl zij uit
Een heldere boezem zong.
Stil hield de tong,
Die ’t geveert’
Van het hele woud braveert.
Het zingen,
’t Springen,
’t Fluiten,
‘t Tuiten
En ‘t zwieren,
Gieren…
Jij maakt mijn landschap helder
gedicht
3.0 met 39 stemmen
10.743 Jij maakt mijn landschap helder
in hoe de hand het landschap langzaam
langs de zuiderramen sponst en zeemt
waaraan abeel en konifeer geheel
zijn helderheid ontleent. Geen zicht
kan helderder een in zicht zijn
voor als het sneeuwen wil, weldra
en alle wonden in de witste witten
dichtgedekt, de dood een onbestaande.
--------------------…
het fietslied
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.273 Oh oh
wat is de wereld
wondermooi
op de fiets op de fiets
op weg naar Buiksloterbanne
zag ik
een tweespan
in het hooi
hij met fluit en melk-in-kanne
zij met kip en koek-en-panne
op de fiets op de fiets
is de wereld
van het waterland
waarlijk wondermooi…
Poëtische fluistering
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.055 door de straten, dansend
bedwelmt ze de stad
met woorden
met een glimlach
van deur tot deur
een pirouette
van geurige boterbloemen
het lied van de zon
voert over de meidoornhaag
de appelbloesems
blauw glanst de lucht
en over de leeuweriken
die zich uitbundig
laten meevoeren
door de straten, dansend
bedwelmt ze de stad
met woorden…
veren kleurrijk recht gebogen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.001 ik zag de vogel
met vale veren
ook hij sprong op
in lenteachtig imponeren
deed niet ruw
zelfs elegant en wachtte
tot jeugd was uitgespeeld
danste solo aan de kant
mengde zich niet in de
strijd maar nam de tijd om
nieuwe passen te proberen
hield niet zo van imiteren
zij was uniek voor hem
in het andere pareren
haar blik was vliegensvlug…
bloeit in lenteachtig komen
netgedicht
3.3 met 33 stemmen
34.255 ik zie hoe ze je slopen
met ogen zonder handen
totaal geen mededogen
je huid was gaaf in
onschuld en ervaring leek
je soms te braaf
ze hebben je gepeld
de schillen van herinnering
in jaarringen ben je geteld
maar in de kern
bleef je ferm staan
innerlijk onaangedaan
ze hebben je verwond
maar jij bent heel gebleven
met sterke wortels…
De nacht is veel te groen
gedicht
3.2 met 24 stemmen
10.718 De nacht is veel te groen
om krekels van het
blauw te onderscheiden
waar is het licht
dat leeggezogen weiden
uit hun stramme schaduw dwingt?
Je hoort geen stilte
die luider snikt
dan legers meeldraden
- ze vechten voor wat licht -
schrijf met glazen woorden
de scherven op hun dode bloemenmond.
de tijd eet geld met hopen
en af…
Wadloper en meeuw
gedicht
2.7 met 21 stemmen
10.701 Vervloek me, vliespotige krijsende engel,
belaag me. Hoe walgelijk ook het slijk
de einder moet bereikt. Het wassen begint er,
het beter tij. Van kindsbeen, van huis uit
is mij ingefluisterd: op water lopen kan,
voor wie bereid is om de zee te drinken.
---------------------------------------
uit: 'Verschiet', 2001.…
de 20 kilometerloop van alphen 2005
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.254 in een winterwitte droomwereld
op weg naar alphen aan den rijn
maarten’s prater is de kater
drie kouters in een groen autootje
wij zongen stilaan viel het stil
maarten zag hazen in het witte veld
we hebben er vier geteld er was er een
die rechtop stond en naar ons zwaaide
wat schoon en mooi de sneeuw
hoe pittoresk het torentje van
Rijnsaterwoude…
OVER EEN ROOS
gedicht
3.1 met 87 stemmen
19.846 Hij is
bijzonder
heel bijzonder
mooi.
Met niets
te vergelijken
alleen: ochtendgloren
boven een blauwe kustlijn
zonlicht tegen
een bergrug, vulkaan.
Hij is
zon
water
rood
bloesem
schaduw.
Nooit vind ik
de juiste woorden.…
Lentelied
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.100 De vogels zingen hun eerste melodie
hoog gezeten in een kale boom
omringd door ontwakende natuur.
Bekleed met voorjaarszon die
een einde maakt aan de winterdroom
en steeds warmer wordt met het uur.
Blad ontspringt uit de knop,
wind buigt de takken in de top
van het nieuw ontstane leven.…
Vergeten in hout
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.390 Was het enkel de specht
die het hout verwondde, zich liet gaan
als was het een zonde tegen wil
en schade rest niets meer dan een stervende,
gedwongen tot overgave, verloren.
Hoor, hoe leven verdwijnt
in een geluidloze zucht en toch
schreeuwend om een wonder.
Zo davert de grond nog eens
en weer en kunnen we de ogen sluiten.
Om alleen…
DOF VIOLET
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.007 Dof violet is 't west en paarsig grijs.
Nog wandel 'k door het zwaar berijpte gras,
En hoor naast me op de vaart het fijn gekras
Van schaatsen over 't hol rinkelend ijs:
Ik heb 't gevoel, of 'k op 't bevroren glas
Cirk'lend, zwevend, zwenkend op kunst'ge wijs,
Met 't buigend bovenlichaam daal en rijs:
'T is in mijn rug, of…
opspattend wit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
992 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
zacht is je verleiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
de bodem…
het prunuslaantje van weleer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
724 ik zie het
prunuslaantje van weleer
herinner mij de rode lagen
het speelse vlagen van de wind
ik was een kind in die verleden dagen
onderstammen zijn nog dik
maar de enten zijn gezwicht
de kale takken vroegen om
een snoei zodat hun groei ook na de
winterdagen het rozerood kon dragen
mijn laantje is niet meer
de meeste bomen zijn geveld…
de merels van de prunuslaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
850 ze fluiten mij en ook
de nacht weer uit
de merels van de prunuslaan
een handvol zwart
zingt sterren uit de nacht
roept het komen van de dag
in hoge tonen
vertellen ze hun dromen
het lange wachten zat
ze fluiten een concert
waardoor de maan verbleekt
en zijn gezicht vergeet
met de eerste zonnestralen
die de aarde raken wordt
de…
kano
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 een kano is maar dun
een lelieblad streelt zo je kont
als je in het veld gaat varen
met de libel als wegwijzer
'stil zitten hoor, laat de karper dutten’
glijden we langs het riet
o, karekiet karekiet
wat zou het stil zonder jouw lied
dan slechts het geklater
links en rechts van de
peddels in het water…
Het millenium voorspeld - Brooklyn Botanic Garden
gedicht
3.0 met 21 stemmen
8.486 Dit lang koud voorjaar kan geoogst vandaag.
Bomen nog in de knop, maar wat nu bloeit blijft na:
goudgele struiken, bruidstooi voor magnolia's.
Eenden op het water waar karpers zijn ontwaakt.
Een grote donkere vrouw loopt een ander pad.
Paasbest geklede, donkere kinderen spelen in het gras.
Bij vroege tulpen staan bezoekers uit Japan,
Ze maken…
Onder de pompelmoezen maan
gedicht
3.1 met 61 stemmen
24.899 Onder de pompelmoezen maan
Op de oude schommel
Als op een droom van vroeger
Scharnieren knarsen
Krekels zwijgen
Onkruid
Schiet uit het droge zand omhoog
Zaden zijn verdord van de hitte
Lelies bloeien niet verder
Algen vertroebelen de vijver
Je bent er niet
Er is brood en wijn
Je bent er niet
Pompelmoezen maan
Fruit en wijn
Dompelpomp…
Avond
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.894 Aardappelloof rookt bitter rond de hoeven
achter het labyrint van lange dreven,
aan wolken mist en maanlicht prijsgegeven
keren de paardenspannen met de boevers.
Gerucht van melk en ijzer in de stallen,
van hooi en room de reuk tot in de keuken;
een ritueel luidruchtig zonder spreken
voltrekt zich als de avond is gevallen.
De ruiten blinken…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
meerkoet zijn gebied
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
786 zij heeft eieren gelegd
hij de grenzen verlegd
meerkoet zijn gebied in de
vijver met vaderlijke ijver
een stille zwaan die
in onzichtbaar wit
zijn gangen wilde gaan
wordt stevig opgeschrikt
hij kwam te dicht bij
werelds nieuwste wonder
acht eieren in takjes verpakt
op een drijvende vlonder…
ze hangen niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
747 druppels
vallen niet
ze hangen
in de lucht
gaan dan vlug
weer terug
het water in
ze duiken
met een plop
hun kop kapot
in plassen
op de grond
springen
ze op
van sloot
naar beek
dan de rivier
in zee en oceaan
met wolken vlug
dan weer terug
het vallen
is gedaan…
VEDERLICHT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
918 de voeten wijzen mij de weg
naar optimisme hoop stut
vertrouwen in een toekomst
met zonnige bewijzen gestaafd
ik observeer kikkers zorgeloos
hun meiconcert ten beste gevend
zie geïrriteerde kieviten buitelen
reigers klapwieken naar rust
en geborgenheid scholeksters
ruziën vaardig vliegend eindeloos
het mensdom imiterend bevrijd
van hoofdpijn…
Eiland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.157 Ik zie gevlochten takjes groeien
tot mand gevuld met verenpluis
de architecten zijn twee kauwen
die bezield een wiegje bouwen
in d’oude Linde voor mijn huis
Het tweetal is gezwind verloren
en treedt zich in het lieve lusten
tot de plicht die aan hun beidjes
gesteld wordt als er broze eitjes
in ’t warme liefdesnestje rusten…
HAGELSTENEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
831 hagelstenendans op het betonpad
doffe klanken op de hoog geheven
paraplu voeten elkaar in eindeloos
ritme volgend neuzen natter dan nat
eenden vliegen op uit de slootwal
kieviten buitelen tussen de spatten
door kikkers zwijgen in alle talen
bozige koeien verlangen naar de stal
de hofhond blaft aan de erfrand
grommend houdt hij mij op afstand…
ze dronken hun lied
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
913 ik hoorde vanmorgen
het vogelconcert
heb even mijn bril afgezet
zag ineens hun geluiden
uit bolletjes zwart
veerden tonen die
wipten uit bomen
in een gezamenlijk bad
ze dronken hun lied
spetterden rond met
muziek in het licht van
de zon die dit alles begon
zij regisseert ook de koren
die uit de nacht zijn geboren
nog is de mens…
Na regen komt Timofeef
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
945 Noodweer.
Mensen langs de kant.
Langs de kant staan de mensen
die het denken te weten.
De weerman klimt uit het water.
Het meisje onder de arm.
Peter Timofeef: ´Ik heb
ooit nog een diploma gehaald
voor reddend zwemmen.´*
De zon begint te schijnen.
*Trouw, 7 februari 2003.…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…