31783 resultaten.
LIPBLOEMIG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.219 het voorjaarsfeest is in volle gang
uitbundig schermt het fluitenkruid
de boterbloemen contrasteren geel
de zuring houdt minder opvallend
het midden in de rijk begroeide berm
langs de idyllisch bochtige Zuiderweg
hokt een kolonie witte dovenetels
samen laag wit van lipbloemigen
ik waan me decennia terug
pluk een bloempje zuig eraan
onderga…
In het bos
gedicht
3.7 met 25 stemmen
10.773 Er worden geen vragen gesteld geen suggesties
gewekt, er wordt niet geveegd maar gestreeld
eerst worden stammen van bomen gescheiden
dan bladeren van scherven, pluisjes van stof
de eenvoudige gebaren boezemen iets in
waar het klaar is, lijkt nog niets begonnen
intussen vertrokken de sprokkelaars vanzelf
boog het zoekteam…
Verandering
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.403 De eenzaamheid met lege gevoelens
Donder en bliksem heersen overal
Een mol kan zijn weg niet vinden
De nacht vol met zwarte sterren
Een regen van orkanen valt
Het grijze water is bevroren
Vulkanen spuwen donkere assen
De lava stroomt door de straten
Een vallende glinstering
Zonnestralen verwarmen de dorre aarde
De ark begint te werken
De…
er groet een buitenkind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
800 dwars raast de wind
druppels tegen ramen
er groet een buitenkind
een bloem van water
spreidt zich uit
bloeit tegen de ruit
ik wil haar plukken
maar ze groeit in
mist en tegenlicht
ze maakt me triest
haar zwaai die eerder luwte gaf
heeft mijn bloem uiteengespat…
WANDELEN
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.216 schöne Liesl zingt door mijn hoofd
de wandelclub komt voorbij zelfs
de paden op de lanen in van stal
gehaald intussen stevig stappend
zet ik de afstand naar mijn hand
zie om mij heen rijk geschakeerd
de zomer naderen de spreeuwen
bevestigen mijn gevoel luidkeels
mij wordt aangeraden mijn zorgen
te verpakken in een plunjezak
verzekerd dat…
Morgenster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Gestolde druppels nachtbrokaat
hechten zich aan de morgenster
die vaag ontwaakt uit mijlenver
tussen de dauw en dageraad
met pastellen floers omvlogen
rijst zij vanuit een schemerzee
gehuld in prisma negligé
door paarlemoeren golf bewogen
zelfs de zon lijkt glans verloren
zich te schuilen in haar pracht
als door een mysterieuze kracht…
Wake
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.615 er drijft een vogel in de sloot
een witte zwaan, haar vleugels beven
zij werd in opgeschrikte dreven
getroffen door verboden lood
haar veren kleuren langzaam rood
dan roept ze met haar hals geheven
en landt de vogel in de sloot
die innig met haar is verweven
hij blijft haar in haar ademnood
voortdurend porren om te leven
en is de hele…
je ademt vlinders
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
881 je ademt
vlinders
maar je handen
bloeden
van het glas
dat brak
ze was
zo onbereikbaar
dat je haar pas zag
toen de scherven
rechtop stonden
in het gras
je verboog
de tralies
van haar gouden kooi
ze schitterde
met vrijheid
als haar tooi
je ademt
vlinders
want ze is
zo mooi…
WANDELEN (2)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
994 het betonpad snijdt door het groen
naar Spanjaardsdijk oase van rust
en ruimte ondanks schapengeblaat
scholekstergekrijs spreeuwgekwetter
vanuit een sloot sist mannetje zwaan
beschermend kroost (zeven in getal)
en gade een tractor haalt me driftig
in chauffeur in overall maakt verderop
kabel vast aan personenauto in sloot
trekt vehikel…
Boswandeling...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
948 De bladeren ritselen schielijks over het bospad
Heerlijk laten ze zich rijgen door het bos
Laverend op de wind in hun vrije val
Dwarrelen ze geruisloos op het zachte mos
In het hart van het bos fluit de merel
Het zuiverste concert voor haar geliefde
Telkens wachtend op zijn antwoord
Fluit zij een melodie van eeuwige liefde
Op het zachte…
wind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
756 in de zonnige soberheid van Porto-Rico
wuift Maria de nacht uit haar lakens
door het open venster
lift de zwaluw mee op het briesje
kwinkelend voor de nieuwe dag
zo rolt de wind de rotsen af
over de grote plas
waar soms vissen mee vliegen
een walvis zijn staart roert
en de wind
van richting verandert door
de scherpte van een haaievin…
Texel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
950 Texel met je mooie brede stranden
je geeft me een lekker leeg gevoel
ik loop hier nu met koude handen
eindelijk weer eens zonder doel
Wind waait wilde golven in het water
stuivend zand kruipt in mijn oren
ik denk aan nu en niet aan later
alleen de zeewind wil ik horen
Duinen, strand en zilte moddergrond
de Muy, de Slufter, de grijze wadden…
(In het klaarlicht)
gedicht
3.2 met 33 stemmen
16.055 Als dan het zand verstuift, de duinpan rond om
te ontvangen, dan, in andermans droom, duik ik
weer op. En kom om mij te omringen, mooier dan
ooit, met jou uit de schemer van het sparrenbos,
het omtrekloze, te herkennen aan het zwenken van het
duister, hangend aan de takken, zwaaiend steeds,
ik beneden, omsloten door de golven - zwem jou…
bloed hebt in je bek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
819 waar prooi is
duiken gieren
alleen wilde
dieren sterven om
de evolutie te beërven
zie de vogels
roerloos ver in de
savanne waar hitte
wordt gespannen tot
een klaterende donderbui
jij vreet de woorden
kaal van mijn verhaal
strekt je lange nek
de letters proef je pas als
je mijn bloed hebt in je bek
jouw vraatzucht trekt…
nu gaat de beuk erin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 ik had alles op een rij
nu gaat de beuk erin
ik heb geen zin meer
me te conformeren
het is genoeg geweest
ik kap wat overtollig is
loodzwaar van jaren groeien
de takken buigen door
maar in het oerwoudgroen
kan niets meer bloeien
ik heb de grond gezocht
in humusachtig duister
de lucht rook al verrot
ik wortel in opnieuw beginnen
en…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 ik bouwde luchtkastelen
op het strand, versierde ze
met griekse en romeinse beelden
de slotgracht groef ik in zand
ze liepen vol, het water kon
mijn spiegelingen niet verwijderen
ze bleken holler dan het vaten
legen dat de vloed had te vergeven
toen eb de golf vertraagde
en wij de torens in het schuim
weer zagen heb ik de wal gebouwd…
Hooi koorts
gedicht
4.4 met 78 stemmen
9.832 Warme zomerweide wandeling.
Kniehoog rijp gras kruipt waar het niet mag gaan.
Cirkelzaag zoemende insecten in de pollenlucht.
Ik loop met vreemde hoge stappen
en wil alleen nog kransen vlechten
of loom gaan liggen in het gras. Een dekentje? Nee,
dank je, hoeft niet, laat ik me vallen en daar
kriebelen al mieren als jouw vingers
en voel…
lofzang
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.223 waar zon en wind
in pure stilte
ontwaken
vroege vogels
hun lofzang fluiten
over water en land
ontluikt de aarde
nog in eigen
schoonheid…
De Duivelskloof
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
806 Het was klam en kil in de smalle kloof
bizar gevormde rotsen keken ons aan
dreigend overhangend met alle gewicht
boven ons hoofd zat een grote rotskei
onzeker klem tussen twee rotswanden
Moeizaam klommen en daalden we
tussen gigantische her en der naast
en op elkaar neergekwakte rotsblokken
op de meest onmogelijke plaatsen
groeiden grillige…
van gisteren voor later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
816 ik zie je in de vloed
het opkomende water
mijn voetstap was een groet
van gisteren voor later
witte huiver kleurt
je jagen op het grijsgroen
van de golven net als wolven
die hun prooi belagen
je stroom wordt trager
als je strandt op zand
de duinrand is je horizon
een schepping van Gods hand
met wisselen van tij
maak je me blij,…
madeliefjes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.152 in de vroege zon
toveren madeliefjes
een teer sneeuwtapijt…
je praat bomen tot een bos
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.047 je fluistert woorden met magie
ze openen alle deuren
kamers die gesloten zijn
tuinen die nooit kleuren
je tovert licht met zon
die anders schijnt te stralen
je woorden halen warmte aan
vertrouwen spreekt uit je verhalen
je voert me met de wolken mee
langs hemels die niet mogen
laat dier en mensen zien
van boven andere ogen
je praat…
wind blaast snel verval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 alles gaat voorbij
alleen wolken blijven
ze dromen zich naar mij
in vormen naar normen
die net anders zijn
ik zie handen komen
vingers knijpen niet
grijpen niet maar strelen,
zachtjes voor het oog van velen
herstellen wat vervlogen lijkt
ze lachen als gezichten
wangen bollen overal
guitig of vervloeiend
bovenkanten groeiend
de wind…
OCHTENDSFEER
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
932 het maïsveld waarin de planten
hoorbaar groeien verbergt steeds
meer zijn geheimen als ik nader
voegen zonnebadende hazen zich
daarbij een enkele kievit alarmeert
twee keer voor hij door soortgenoten
tot zwijgen wordt gemaand kraaien
vergeten zelfs gebruikelijk te krassen
het vroege ochtendland verwacht
een warme zomerdag de reigers
vluchten…
toen ik je zomer at
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 ik heb de mooiste appels
van de boom geplukt
voelde ze in handen rijpen
jij liet je mooiste kleuren
blijken toen ik je zomer at
in lente bloeide jij
je eerste bloemen
ik wist dat dan het mooiste
fruit zou groenen omdat
het geurde in de warme zon
de pluk was louter lust
jij hing bijtgraag aan
lommerrijke takken
gaf mij geen enkele…
in duizend segmenten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
857 je valt als een druppel
in stilte meegaand
vormt parabolisch
traagheid vooraan
spat zacht uiteen
in duizend segmenten
die ieder je vlucht
in vrijheid herdenken
tolt en draait
in bewegen
kaatst onderweg
de wind heb je tegen
dan stroom je samen
tot een groter geheel
ook voor jou zijn de
spatjes net even te veel…
afgeknapt in wilde schoning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 weer jagen flarden grijs
langs onderkanten van
een strakkendblauwe hemel
de storm betaalt met regen
maar bepaalt zijn eigen prijs
de restanten uit een herfst
die ooit oogstrijk is geweest
in nagelaten groei aan takken
die de winterkou niet hebben overleefd
breken in het vlagen van zijn kracht
afgeknapt in wilde schoning
der natuur…
zag felle stralen in geluid verdwalen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
716 ik zag de zon
haar tranen huilden
kermis in de hel
stilte was alom
ik voelde snel de dreiging
die van onweer uit ging
in donkere wolken
donderde de bliksem, zag
felle stralen in geluid verdwalen
ze raakten niet, alleen
het licht sloeg door de buien
zon weerkaatste vals tegen de puien
brak met regenbogen
in een laatste pogen om…
verlicht bos jij wat minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
770 ik brak takken
van je boom
in volle zomer
de zon sijpelde
in herfstig loom
kleurde later
nieuwe bladeren
de resten legde ik
voorzichtig aan je zoom
verlicht bos jij
wat minder
de wind geeft
weinig hinder
je stam is
sterk genoeg
mijn takken
hakkelen hun
weelde aan je groef
ik zie de
open plekken
waar het zonlicht…
weefde grijze dekens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
728 ik voelde hoe de dauw
in schemering ineens in
ochtendnevel overging
kou sneed in het licht
ontnam het vage zicht
en weefde grijze dekens
met tekens van ontwaken
in zacht gedempt geluid ging
donkerte zijn schuilplaats uit
de nacht is weer geweest
voor ieder mens en beest
kom laat de zon maar komen…