Alle inzendingen over liefde

Laat ons staan, laat ons staan Wanneer ik Je aanraken kan Uitgeput, het lichaam van Een oude man Een laatste wens, En het uiterlijk toch dan Een tiener met te veel hormonen Dromen Dromen die naar jou verlangen Honger op de lippen 's Nachts verstopt onder een laken Bij dageraad, Klaar om aan te raken Maar niet de moeite waard…

Liefde is een rolluik; in den morgen laat hij de daggeraad binnen. In de avond samen met de zon langzaam onder gaan. Liefde is een tandem een fiets voor twee heeft maar één bel voor als het misloopt. Liefde is een doorgeefluik. Liefde is bidden voor brood voor de hongerige ander. Liefde is bidden voor water aan een lopend kraantje…

Keer mij de and're wang toe wanneer je me negeert draai je hoofd om, al is dat ZO verkeerd. Keer mij je rug toe, maar vergeet niet: dat JIJ nou juist degeen was die mij in wanhoop achterliet.…

Ik voelde leven in mijn buikje dat was jij mijn kleine spruitje Je bewoog daar en zei moedertje ik koos jou uit voor mij vanaf dat moment was ik zo verliefd Ja je stal mijn hartje als een dief Nu vierentwintig lentes groot geworden met zo nu en dan wat zorgen Maar laat me je vertellen want geen 1 seconde wil ik wat missen van jou mijn…

Hij is degene die altijd een lach op mijn gezicht weet te toveren. Degene die mij liet inzien hoe het leven kon zijn en mijn hart wist te veroveren. Hij is degene die mij blij maakt door er te zijn. Zelfs als het niet goed gaat, en ik liever heb dat ik verdwijn. Hij haalt mij terug uit mijn schulp, Ik weet zeker dat ik eruit kom met zijn hulp…

wij speelden met licht dat langzaam doofde alleen nog weerkaatste in een schitterend vergezicht schaduwen kropen uit krochten vervlochten de woekerende schemering terend op jaren herinnering geluiden verflauwden in hun scherpe tonen stilte bouwde al dromen in halfduister stijl ik zag je gelaat tot in de kleinste maat vervlakken…

tussen stromen en verstillen glijdt hun blik over het grijze ritme van de golven in volmaaktheid elkaar raken secondenlang als de wind in een ademteug hen boven de duinen blaast gedragen door het zachte ontmoeten van zien met zwijgen voorbij dik hout en grote stappen…

Ontwaken in een omarming die vast is, losser wil, dan nog inniger wil zijn, een kronkeling op zachte huid ons wetend in het juiste nest, -terwijl alles raadselachtig- en bij 't ontknopen ontrolt je grommende geluid. Horen, hopen of er woorden, het vangen kunnen. ...alsof we samen in een buik arm om arm, been om been mond op mond,…

Mam, mag de hond even bij jou, hij moet naar de trimster dus dat doen we natuurlijk, gauw. Wanneer de kleinzoons horen dat het beessie komt, willen ze ook hun moeder verzet snel het schema en de knullen komen na de gebruikelijke knuffelbeurt, de riem pakken dan is de hond aan de beurt. Een kort bezoekje, volwassenen aan de thee de jongens…

I En nog een ander licht stroomt van de aarde In des heelals onmetelijke gaarde Door de arbeid steeds groter. 't Is de liefde. Luister, arbeiders, naar mijn zachte monde, Naar wat ik diep in mijn hart heb gevonden, Het ware wezen van der mensen liefde.…

Jij hebt zoveel van mij ik heb zoveel van jou wij lijken zo op elkaar daarom vallen we op mekaar en de intrinsieke ongelijkheid tussen mensen, mannen en vrouwen die poetsen we wel weg "Poets ik wel weg" denkt de vrouw gaande weg, onderweg ons huwelijk, samenzijn, onze relatie "Tot ie dood loopt" denkt de man staandeweg, weg voor…

Ik was jong en mooi, een ontzettende dromer, onder de diep gouden zon op het strand in de zomer, toen wij elkaar ontmoetten in de oceaan kon geen van ons beiden de spanning weerstaan. Ik was groener dan gras in de prille lente van mijn leven. Wat wist ik van lust en liefde van nemen en geven? Jij nam mij in bezit op het goudgele strand.…

(Duinerotiek II) In een juist net gewoven web ving ik jou, puur, maar slechts in gedachten Alleen probeer ik hier mijn woorden te dichten Te gieten in onze kroezen vol kruisingen overeenkomsten bij ons Jouw geschreven woord overklast al mijn zinnen Jij bent zogezegd louterend dichtwerk…

je bent ambivalent wilt gul geven met de ene hand maar uit de andere komt geen cent je ratelt door slaat meer planken mis dan ik in korte tijd herstellen kan jouw logica is chaos zonder kop of staart jij hypt emoties tot je weer op barsten staat ik heb de bui zien komen voelde al snel nattigheid ga nu maar lekker dromen dan raak…

Tijd is het onderkomen van de nacht als dat zo blijft, laat ze je niet meer los laat ze je nooit meer gaan omdat ze je mist in de stille momenten die voorbij zijn gegaan   nooit meer stoffig zwijgen nooit meer afwachten jullie zijn verloren wind achter een melancholieke stem vergankelijk en geest tijd is haastig dromen   ze mist je…

ik kijk naar je voel ontoereikendheid in aards communiceren zie planeten en verre melkwegen op hun zonnewindenwaai jij in je laatste zwaai van vurig licht tot het zwarte gat je dicht in enkel energie ik kan niet zijn waar jij nu bent voor mij ongekend wentelen kosmisch uit elkaar ieder in zijn eigen draai op zoek naar…

ik heb jou gebeeldhouwd in lucht vormde met licht je gezicht vingers openden ogen rechtten je neus handen schelpten oren op de juiste toon je lippen krulden in lief samengaan ik hoefde niet te signeren je lachte mijn naam…

Gegeven tijd vergist zich vaak in de waarde van de nacht verkleurt beelden die ik lichter maak verdampt tranen uit mijn lach heeft aandeel in mijn tegenzin voedt wat was soms eindeloos betovert de man die ik bemin maakt dromen schaamteloos Sowieso vergist de tijd zich vaak in de waarde van de nacht hoe donkerte alles, dat het raakt, versterkt…

speels zweeft allerlei op warme lucht gesnapt door snelle vogels op hun vlucht zacht wiegt je lach madeliefjes op deze mooie lentedag je ogen dromen zomer in samen wordt het paradijs weer herontdekt dat groeit en bloeit uit moeder aarde er zijn geen klokken omgezet de schepping is voor ons in den beginne klaar gezet…

Als ik stil naast je lig Zo stil naast je lig In het vroege ochtend licht De geur van liefde nog om je heen De eerste vogels beginnen te zingen Een vroege auto die de weg opzoekt Weet ik dat het goed is dat je mijn plek hebt gevonden De plek die ik zo vergeten was .... Zo heel dichtbij Maar soms zo ver ... Zo vergeten ver Als ik naast…

En dan Mis ik je Zo intens Dat scherven Weer heel worden En dan  Haat ik je  Zo erg Dat woorden Te kort komen En dan  Droom ik van je  Zo hevig Dat sterren  Verbleken En dan Ren ik weg Zo snel Ik wil dit wel Maar eigenlijk Toch niet echt …

Wat laat zich liever vinden dan het verlangen van de minnaar en de man die wacht tot zijn beminde zich door zijn zachte ban langzamerhand laat binden en plots hem haar ontzinde lip niet ontzeggen kan? Eenzelfde wachten mag met dringender geduld jou, lieveling, verleiden die ik niets heb onthuld hoewel ik jou verbeide zoals de nacht…

jij hebt mij je hand gegeven ik heb strelend de lijnen gelezen van hoofdstukken uit een bewogen leven in langzaam ontspannen opende jij uit de schaduwen kwamen ook de in vele jaren verborgen kleine littekens vrij jij hebt een bijzonder sterke overlevingskracht die smart en pijn te weinig ruimte gaf maar nu in liefde deelt omdat…

Je ligt naast mij Zo lekker knus Maar verlaat mij Met zachte kus Je lag naast mij Het is stil En kil Je hebt mij verlaten Ik incasser veel schade Aan mij hart Die gebroken, versplinterd en beschadigd is Je was één grote boze droom Nu ben ik pist Je lag naast mij Ik hoef je niet Ik hoop als ik niks zeg Dat je niks meer in mij…

Steeds vaker overvalt het me. Verliefdheid op het leven! Verliefdheid op mijn vrouw. Een halve eeuw geleden, door geile testosteron. Heden ten dage, door zoete endorfine. Dankzij onze oude liefde, en diep doorvoelde trouw.…

Geniet van het leven Geniet van de dag Geniet van de bloemen Geniet want het mag Geniet van de liefde Geniet van de dans Geniet van de kleuren Van iedere kans Geniet van de twijfel Geniet van het getij Geniet van de storm Van de zonnen in mij…

Zoals de zon dagelijks trouw over de horizon komt op haar gezette tijd omdat ze niet weigeren kan zo zal ik er zijn voor jou als een vanzelfsprekendheid die dan toch ook steeds opnieuw verrast…

Spijkerbroeken vol met meisjes zweven wiegend door de wereld. Als de meisjes zijn gaan slapen - meisjes slapen zacht en rond- droomt de stof een blauwdruk van hun billen op de grond. Was mijn huid van sterk katoen met platte spijkers in de heupen en vijf knopen aan het kruis, dan mochten ze me altijd aan: niemand zou zo lekker zitten, niemand…

ik vroeg maar je antwoordde niet keek me aan iets in je blik riep wanhopig mijn naam jij draaide om wilde gaan ik pakte je handen je twijfelde bleef even staan zag tranen in ogen een mond met geluidloos verdriet je vertrok zonder iets ik heb je nooit meer gezien de tijd was op slot wij gingen in liefde samen kapot…

Een plekje warm in mijn armen waarin je met je zorgen in mag belanden Veilig weg van al het gevoel geen nachten meer van zinloos gewoel Wat je hartje ook zag op naar een nieuwe betere dag…