6706 resultaten.
Gesluierd refrein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Terwijl het lied weerklinkt
in de schaduw van mijn emoties
verlicht het gevoel door jouw gegeven souvenir.
De eclips typeert als gordijn
van hoop, geduld in afwachting
nu de verduistering ons weer verbindt met vertier.
Ook nevel in de dageraad
of mist op de dag zonder wind
kan jouw glimlach van de nacht niet laat verdwijnen.…
Bekend pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 Ik vraag me af
zal het bij jou
zo anders gaan
als bij mij
dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met…
Een bekend pad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
544 Ik vraag me af
zal het bij jou
zo anders gaan
als bij mij
dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met…
Amy
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
589 Ze denkt dat ik smoorverliefd op haar ben,
maar dat raakt echt niet de gevoelige snaar.
Als je een poes tegen de haren in strijkt,
dan ben je al gauw de verliezende sigaar.
Amy schudt met haar stevige billen en ze
wordt terecht zenuwachtig van mijn geloer.…
Volle maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Wandelend over een verlaten kronkelpaadje
Slingerend langs knoestige bomen
Loop ik vergezeld door zilver maanlicht
Zomaar wat te dagdromen
Kijkend omhoog, naar de witte magische bol
Voel ik inwendig de lol
Om een diepe wens te uiten
Een wens die een vorm van creativiteit laat ontspruiten
Overvallen door een gevoel zeer frappant
Lijkt het alsof…
Het magistrale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 licht
besluit de kortste
dag het jaar het is
bijna weer volbracht
nog hebben wij
geen tijd om met
onszelf te praten
feesten vragen in
gezelschap aanwezig zijn
pas als het stiller wordt
witte bladzijden verschijnen
omdat de kleine notities
gaan verdwijnen uit
de oogst van vorig jaar
dan komt lente
in het uitbotten van
gevoel…
O jongens, zeg je prevelementjes
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.098 Met de strekking naar de speelvelden;
welk gevoel roept het product op?
Ouwe Truffoto heeft de mutorreclamebron geslagen,
Kemp rimpelt water uit de rotsen. Vrijheid van uiting.
Nu de voorlopige naam van de eeuwige organisatie nog even.…
(T)huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 gaan
bij schemering
als het donkert tussen de bomen
want ik mag daar
niet meer binnen
de spleten tussen de muren
bewaren gestold
de echo's
van mijn vroegste uren
nog één keer
als een onbekende
de weg gaan vragen
aan de voordeur
met vers vernis
nog één keer gaan
bij schemering
als het donkert tussen de bomen
verweesd
en dat gevoel…
Onaards momentum
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
482 hij tuurde
in de verte maar wist
dat het ongrijpbaar was
had het voor even
vast gehad in een
prikkelende sensatie
uit het niets gekomen
langs de uiterste randen
van mijn warme dromen
zonder eruptief te zijn
eerder lief en zacht van een
ondenkbare meegaandheid
het was uit mijn handen
in een gevoel van leegte zelfs
gemis van…
Groet in late avondlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een dag een laatste groet
de horizon staat in brand
stil suddert nog het late licht
en in het binnenst van mijn hart
streelt mij een warm gevoel
dat woorden aan schoonheid paart
maar spreken mij belet
slechts tonen wondere zuiverheid
vanuit verten aangedragen
breken de stilte van ’t moment
vormen geluk dat aandacht vraagt
spelen zachte…
Facebookneurose
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
542 Wat is een mens
die z'n mentale ruimte
-z'n wil z'n verstand z'n gevoel -
laat koloniseren
door privacyschendende
likes van een facebookimpuls?…
Onzichtbaar eenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Eenzaamheid, dat gemis
had ik niet goed begrepen:
het is geen gevoel
maar een neiging
die ik misschien heb
ondanks mijn goede leven
Het is zo ongrijpbaar
hoe belangrijk ik ben
voor de lieve mensen
die belangrijk zijn voor mij
maar hun eigen leven levend
afwezig zijn voor mij
in de avond, de nacht en
wanneer de dag begint en
ik…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
336 Uit de diepste ademtocht
van die tijdloze nacht,
wat naakt en onbevangen
haar droom de mijne
onderzocht, te lezen en
te schrijven in elke
liefdeszucht dat zalft
en koost het vuur van ziel,
en leed gesmeed, genezen
van rug tot aan het kussen
en weer terug, in dat gevoel
leek ik bevoorrecht, tevens
angstwekkend kwetsbaar,
wonderbaarlijk…
Geestverruimend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 als belletjes
blowden tonen
geestverruimend
ons creatief gesprek
geen notulen
of herinneringsgeschrijf
met gevoel zaken raken
zo dat alles goed beklijfd
heldere momenten
uit gedrogeerde ogen
lijken alleen maar
wijsheden te verkopen
maar als de flow
is ingekakt dan blijkt
drab de basis te zijn
voor zelfmedelijdende pijn
als…
Oogcontact
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
371 Beeldvorming als geheel
ieder deel blijft in essentie
individueel, droombeeld
die een eigen wereld beslaat
gevoel in ontijdigheid verpakt
waardoor een wederkerige
gevoelsmatigheid ontstaat,
ver van het fysieke ongemak
de perfectie van alleen het
visuele oogcontact tot zij
de wimpers sluit, vlinder
die haar vleugels vouwt
en…
Gegoten in brons
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 rillingen zonder koorts
diagonalen over de tong
die schrijden over de treden
van de ruggengraat
hoop leidt ons over de levenstrap,
in de lichtheid van de bron,
een geconditioneerde odyssee
door de hersenen van mildheid,
door verleiding ingeboet
stemt de voelbare snaren
en remt de dwangimpuls,
eenkennig, dat het jouw
gevoeligheid…
Nog wat langer en verder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Ze denken nergens aan
Maar hebben zoveel gevoel
Omdat alles prikkelt
Niet van de bossen waar we
moeten wandelen
Of de stranden met zijn zee
Nee, en dat voelt niet goed
wat ik zo alleen beleef
de hand waar ik naar vroeg
Nergens heen nam ik ze mee…
De vroegere ziel
netgedicht
4.4 met 139 stemmen
467 zacht speelde
de muziek
snaarde over
gevoelige delen
van de vroegere ziel
maakte in mensen
emoties wakker die
lang hadden gerust
er was al
een lach uit het
diep onbewust
waar verbondenheid
specie voegde uit
een andere tijd
waarin samen iedereen
nog kon beamen
toen wilden
de woorden weer
komen die vergeten
waren ontstegen
door…
Floralen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Ik zag vandaag floralen,
prachtig geschilderd op doek;
ze konden me echter niet raken
want m’n gevoel is zoek.
Hun schoonheid stootte op de leegte
van mijn afgematte ziel,
waardoor hun bonte kleurenveelte
op een dorre droogte viel.…
Daten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 Dank je wel dat je mij
mijn leven teruggeven hebt
Mijn toppen en mijn dalen
Mijn gevoel van liefde, lijfelijkheid
Mij deed trillen alle dagen
Jij die alle mannen bent
Die met mij deelden hun verlangen
In woorden weliswaar
en soms een kus
Dank je wel dat ik tot leven
weer kon komen
inclusief de tranen en verdriet
Het heeft mij iets…
Lege straten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 Ik weet nog hoe mijn klikklak in
de lege winkelstraat me het gevoel
gaf dat de wereld aan mijn voeten lag.
Vandaag: hetzelfde klikkeklak,
maar omringd door de macabere
werkelijkheid dat
de wereld,
in pauzestand,
geen mooi verhaal is, nee.
Lege straten.…
Zoekend naar vrijheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
491 Het gevoel dat alles kon.
Pure vreugde hoog in de lucht.
Een droom, een leven
flitst voorbij in een vogelvlucht.
Met ogen gesloten voel ik mezelf
voor een moment weg zweven.…
gesloten boek
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
529 Het gevoel dat je hebt en dingen
die je nooit hebt bedacht.
Dat dit zou kunnen gebeuren.
Soms is het beter om een boek te sluiten,
Je ziet niet de dingen die men daar in schrijft
Hoezeer je het graag ook wilt begrijpen.
Je raak jezelf alleen maar mee kwijt.…
Diamanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Onze band vervaagd tot wat
woorden geladen met gevoel
om een hartvol roest
Schitterende herinneringen
De kleur van jouw ogen
Die eerste keer, verdwaald
in elkaar, samen
de weg aan het vinden
Alles waar jij goed in bent
dat je toch los moet laten
Cadeaus zonder pretentie
hand in hand gegeven
voor het hotel, in vallend blad…
Altijd geweten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
486 verloren geraakt
Toen was daar de tijd
De woorden geschreven
gewaagd
Uitgesteld verlangen
Wegen te ver gegaan
Zielsgebondenheid
Eindeloos verbonden
Waar het altijd was
Kwam het samen
En de reis gaat
door gestolen tijd
Van beminnen en verlangen
Van ontoereikend zijn
Van alles tot het niets
Het geluk in niet beter
Gevoel…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 jouw stilte
gaf licht op
je gezicht waar
de contrasten
voorzichtig eerste
woorden spraken
in het spel
tussen zwart
en wit begonnen
gevoelige tonen
langzaam kleur te
krijgen in melodie
nog waren er
geen akkoorden
in de wat droeve
communicatie
waar gevoelens
als emotie rijpten
speels begon
harmonie de
sfeer te klaren
met liefdevolle…
Jouw hand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 je vingers met
dwarse streepjes
die kootjes dragen
nagels die nooit
hebben nagelaten
vuil te willen zijn
de lijnen in je hand
als markering van
spieren en gewrichten
de duim heeft een
oppositionele rol in
dit gevoelig geheel
ringen rond de
pols hebben hun
eigen verhalen over
het vele werk de
vermoeidheden in
buigen en barsten…
Doorschijnend
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
423 je jurk raakte
doorschijnend
aan je frêle
figuur dat blond
gecomplementeerd
werd met een
stralende lach
je ogen zouden
zo kunnen zijn
weggelopen
uit de mooiste
verleidingsscene
in de geschiedenis
van elk groot theater
in dartel licht
dansant bewegen
wist je ieder
een goed gevoel
van eigenwaarde
te geven omdat jij
talenten…
Warme klanken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
523 nodige dictie
omgeven maar
zo hier en daar
bleven er warme
klanken kleven die
zich emotioneel anders
lieten verspreken
zij gaven de
smaak van samen
aan een beperkte
groep voelden goed
om met bekenden
in rust te praten
de schone taal
had niet die omhaal
enkel koel en to the point
alles zo zeggen dat de
boodschap niet in gevoel…
Watermolenpad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
705 Aan de Oosterschelde
dichtbij verstreken getijden
toont haar oude aanblik kracht
om wind en stoom af te blazen,
de droge Scheldemond
zij behield een dorstig gevoel,
eerder rijk gevuld met water
rond het verdwenen getijdenrad
na drooglegging ontbrak vloed
aan de nood om nog te stromen,
effende voor menigeen het pad
om heden daar veilig…