6607 resultaten.
Het zondoorstoofde land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 de tekenen liegen niet
uitbundig klinkt het zomerlied
maar in refreinen worden
dartels van vlinders al kleiner
vervangt de kleur van vrucht
het fraai lokkend bloemblad
in zijn zucht tot rijping
door de nog warme lucht
licht buigend wuift de oogst
haar groene zwaai
wordt geler door de wind die
drogend minder weerstand vindt
het zondoorstoofde…
Schemervriend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.195 veel uit,
fluisteringen
van jouw dromen
verschillen tussen
wat je ooit dacht
maar niet in jouw hart
voorvoelde
toen de droom
de dag
om afscheid vroeg
als tegenwicht
voor de vele gezichten
iedere schemering
nieuwe gedichten
uit diepe duisternis
schemervriend
tussen gisteren en toen
slechts onderbroken
door het donkere groen…
Intens geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 ik wist je in ontplooien
adembenemend mooi
het vergezicht met bergen
dalen groen na warme dooi
surfte snel en kon
je bijna raken in
groenblauwe golven die
de hoogste omslag maakten
voelde de hitte
van je inwendig vuur
wist de grootsheid in erupties
aan je voet de stralende natuur
zag je onder mij verglijden
daalde langzaam door de…
Komt goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
974 Blootvoets over de rijp op het groen
worstel ik me door een gordijn van mist
beseffend hoe ik muren metsel
en struikel over lange tenen van ijs
Door een facade van omhoog gekrulde mondhoeken
doorspekt van cynisme
rennend langs lege populieren
hijg ik wolkjes in cirkels
In 't hoekje van jouw schaduw
zie ik tinten, rose, wit, purper
zeg…
OP 'T KERKHOF.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.118 De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgeruis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde nature,
vreugde nevens bittre nood ;
het schaatrend nest bij 't zwijgend graf,
opbloeiend leven naast de dood.…
GEEN UITWEG
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Grijze bloesem aan de bomen
Want de zon is nogal lui
Wind zorgt voor een blaadjesbui
Dat ik het zover liet komen
Nog geen stelling heb genomen
Lentevogel in de rui
Schuilt onder een groene pui
Zit daar koortsig weg te dromen
Wisselend de temperatuur
Eerder niet zo een seizoen
Vreemd en anders bij mijn weten
Matzes zijn bepaald niet…
Boom in park
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 Zielen die schuilen tussen
groene bladerpracht.
Dichtbij een fontein,
een waterval in steen en brons.
Jouw schaduw,
over monument van glas.
Geschiedenis bewaard,
in grond waarin jij staat.
Strijd en storm heb je geweerd.
Nog eeuwen te gaan.…
Wondere groei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
431 Ik doe geen moeite voor je,
Laat je gewoon je gang
Maar gaan, heel af en toe
Perk ik je een beetje in
Waarna jij alleen maar
Nog verder en nog mooier groeit
Kleurrijk blad met wel
Tien soorten groen
Je zorgt voor leven en voor
Koelte als de zomerdag
Te warm geworden is,
Vult het gat dat anderen
Laten vallen,
Wondere groei waardoor…
Een buitje doet wonderen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
465 Voorspeld een frisse regenbui,
die kwam en viel omlaag
En alles werd weer groen, fris,
nat, vogels tjilpten blij
Want die heerlijke frisse bui,
viel vandaag
die beestjes zagen de wormen komen
en de regen trok voorbij!…
windveren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 boven groen slechts zuiver wit
een oude vogel en een blauwe bloem
ze noemt een zucht in geel, omrand met niets
meer dan
verlangen naar
‘buitengewoon’ verlegt hier
zijn betekenis
en God almachtig wist er, op
een haar na wat ik mis
de roze luchten zuchten luid
zij weten het niet beter, dan
dat wind op huid een schakel is,
een immerbloeiend…
strandlopertje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
577 Altijd als ik aan je denk
houd ik m'n adem in
de tijd staat even stil
je betekent voor mij zoveel
alsof sterren gemaakt zijn van jou
grijs groene ogen bewegend in een lach
er is geen mooiere vrouw
met jou leef ik echt ten volste iedere dag
de zee zingt met ons mee het lied der liefde
het verleden wordt het heden
we lachen om een drieteenstrandlopertje…
egaal kaal
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
465 heb ik je al verteld
over gisteren, eergisteren,
vorige week
toen we nog dansten
op de groene heuvels
kusten in het koele dal
waarom kan eeuwigheid
niet gewoon bestaan
maar verandert de tijd
in een ruwe bulldozer
dalen worden opgevuld
door egaliseren van heuvels
maar wat dan overblijft
is vooral een kale vlakte
waarover kille winden…
DE VOLGENDE DANS
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Lopen wil ik
alle dagen
tot mijn benen
mij niet meer dragen
liefhebben
en mij af blijven vragen
de buitenlucht proeven
onder dieper wordende groeven
het groen en blauw
met alle tinten ertussen
vanaf de bruine aarde kussen
de wolken en sterren
van onder mijn wimpers bekijken
de schuchtere lente omarmen
als had ik haar eeuwen niet…
De poolvulkaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.905 ‘t Laaiend Noorderlicht
In staalharde nacht
Houdt in mij de hoop
Dat een langre schicht
Mij inééns losscheurt uit mijn krater
En in vlammenvloed
Al het eeuwig ijs
Smelt tot groen, schuimbekkend water,
Waar ik rood en donker uit verrijs.…
Bij afwezigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 ik zie, ik zie
wat jij niet ziet
het is groen en het beweegt
het slaapt niet
onttrekt zich aan tastbaarheid
holt achter blinde feiten, schuilt
in laaghangende schemer
oogst aanmaningen
en onbetaalde rekeningen
ergens lijkt bloed te stoppen
met stromen
aan verjaarde zonden voorbij
zou het zo eenvoudig zijn
is er droogte na het avondeten…
De mooiste bellefleuren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
470 ik heb de lente
aan het bloeien gekregen
met wat zon en milde regen
pas toen de kou
achterwege bleef kwamen
de zomerse tekens van leven
hij straalde het groen
tot volledige wasdom
bloesemde volop naar vrucht
in lange dagen
zindert hij warmte die
de oogst rijp zal maken
nog zijn er hindernissen
te nemen zoals onweer
storm en hagelstenen…
Herinneringen in zwart wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
415 ik had de luiken van
mijn comfortzone gesloten
verstoken van buiten hield ik
herinneringen in zwart wit tegen
het steeds donker wordend licht
hagen en struiken
groeiden woekerend dicht
in hun wanhopig zoeken
naar de laatste streepjes zon
herfstte het groen in schaduw alom
ik weet van buigen en barsten
heb mij eindelijk vermand
ben uit…
Het vlammend rood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 de bosrand
staat nog vlammend
in rood krijt bij het
afscheid van de zomer
waar groen
al donker duistert
draden elkaar kruisen
tot herfstige huizen
heeft zij de zon gekeerd
op hete dagen hitte
geweerd en verwezen
naar trillende einders
zij was de poort
van het schaduwrijke bos
het veilige oord
voor schuilende dieren
nu kaalt de…
Stenen preelstoel te Fransum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Vanuit elk standpunt schemert de dakruiter ons door
het groen tegemoet. Paraplu òp naderen we het oog-
merk van onze tocht. - Proberen we nu de deurklink,
of stellen we het voor kiekjes nog een minuut uit?…
vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ondanks het besluit te zwijgen
- geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in de prille zachte voorjaarswind…
In de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 De trein haar monotone dreun,
begeleidt het chromen kronkelen door het berijpte groene gras.
In het onderstel hoor ik gekreun,
ik zie een sigaret fonkelen,
maar dat is in de tweede klas.…
vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
706 ondanks het besluit te zwijgen
-geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in prille zachte voorjaarswind…
In perspectiefloze kou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 jij had de zon
al lang niet meer
vol zien schijnen
ik zag de kleuren
uit je gezicht en
ogen verdwijnen
je leefde al sober
op wikken en wegen
wist niets meer te geven
ooit had je bollen geplant
in zwart vruchtbare aarde
met warm groene hand
maar het winterde lang
in perspectiefloze kou
toch openen zij nu voor jou
met stralende…
april
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 lieve schat
jouw seringenboompje kleurt al
met de dagen mee, haar groene waas
steeds uitgesprokener en paars
licht op, binnen de tere knoppen
het is een wachtster,
een tere nimf, steeds zachter
wijken kleine blaadjes voor hun
zoete binnenkant
nu deze maand in aanvang droef
begonnen is, vertoont jouw blijdschap
lieve tonen, in het donkerdere…
Knisperend ritselend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 Ik zeg u dank, hoge platanen
Ook dit jaar is het uw tapijt
Weer dat verrast en zeer verblijdt
Al kan het nat zijn van uw tranen
U plengt die samen met de wolken
Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan
Straks humus, zal het blad vergaan
Jong groen zal u daarna bevolken
De levenskracht die in u schuilt
Die zie ik aan met winterogen
Ik leef…
Creativiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Het zit verweven in elke vezel
Geestverruimend zonder de middelen
Associativiteit is soms een gezel
Het verschijnt zonder te bemiddelen
Het moet geuit
Kan zich maar beperkt verstoppen
Als jong groen zit het aan de vingertoppen
Het bloeit en groeit, je komt er niet onderuit
Het dooft geregeld even
Wakkert weer aan
Zoals alles in het leven…
Als toen.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
970 In greppels het geelbruine water
al wazig van 't kiemende groen....
de wilgen, de velden, het water,
de zon en de wind - zoals toen.…
Kleine violist
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
596 Laat wat tussen het groen
zal ontwaken opnieuw zijn
dromen dromen.
Kleine violist tussen het
bladergroen.
Keer weer naar ons en laat
ons opnieuw ons leven doen.…
Schimmen van mijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
598 Eenmaal per jaar rood en de rest van de tijd groen.
Hun kleuren bijna eentonig op dat moment na.
Zo'n schim van mijn hart is een verlangen
Een verlangen dat komt, verandert en weer komt
Zoals deze bladeren in de herfst, zo zijn de schimmen van mijn hart.
Bijna eentonig op dat moment na
Zo zijn de schimmen van mijn hart.…
De vlinder
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
617 De vlinder had haar ei gelegd
op een groen eikenblad
er kroop een piepklein rupsje uit
dat at en at en at
het at het hele blaadje op
en nam er nog een paar
het spon zich daarna in als pop
toen was het rupsje klaar
er na een hele tijd
een nieuw seizoen begon
kroop daar een kleine vlinder uit
die straalde in de zon
ze dartelde de wereld…