9928 resultaten.
Lentegevoel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
653 De vogels tjilpen volop
de bomen worden groen
een tractor rijdt rokend voorbij
ik verwonder me over de
wereld, de kip en het ei.
En alles maakt me blij
zomaar omdat alles leeft
onder de zon, al verdwijnt
die weleens, ik maak me
ook vrolijk omdat ik
Besef dat als ik dat nu
niet doe, het er nooit
meer van komt..en ik wil
ook weleens…
Die blauwe ogen geeft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
547 in ogenschouw
een lucht vol wolken
meeuwen op hun vlucht
het doorkomen van zon
die blauwe ogen geeft
oplost wat nog vorm heeft
in schaduw zich
op strand begeeft en
in het wit van branding sterft
stralend opent dan de dag
onder gezag van zon en zee
meeuwen deinen op de golven mee…
onbewolkt
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
532 wieken zoeven rond
en spelen verstoppertje
met de lentezon…
HIC HABITAT FELICITAS
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
453 een merelpaar heeft zich
genesteld in de klimop
naast de tuindeur
in 't coöperatieve bouwwerk
waakt het vrouwtje
over haar domein
met een strak kopje
alsof ze zeggen wil
'waag het me niet
dichterbij te komen'...
zomaar een klein stukje
aanstekelijk geluk
tegen de achtergevel
van ons huis…
- Neoromantiek -
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.708 De wilde plakkerige lentekersenbloesem
fluistert utopische landschappen.
Mijn verwaaid gelaat,
voelt frisheid, duizelingwekkend.
De jonge strakke wind
op vollere nadenkende rode lippen,
de verse sappige kersensmaak
in de herkenningslijn terug,
als perfecte kunstzinnige liefde....
blootgelegd op zachter bloter witte huid,
spuugde neoromantiek…
Gli ucelli cantano il primo giorno della primavera
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
498 De vogels bezingen de eerste dag van de lente.
Iepíe, roeloekoe, kataka, gorgelgriem die lieflijk priemt;
risvegliati, réveillés comme A-majeur bij Chopin
als bloesem die uitspringt in blauw.
De vogels komen met een boodschap aan
in een taal zó gevleugeld, geheimzinnig gehoor.
Ons verstand verstaat dat gekwetter niet.…
de tulpen onthoofd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
571 de tulpen onthoofd
rode blaadjes langs de weg
verwarrende wind…
Het takkenbloot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
504 het takkenbloot
is aangekleed
met frisse tinten groen
kleurt nu
naar laatste modebeeld
niet meer klassiek als toen
exoten contrasteren
met ligusterhaag uitheemse
coniferen blijven groen en laag
alleen het oude bos
maakt front maar op palet staat
internationaal al in de koude grond…
de kaarsen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 de kaarsen
van de jonge kastanje
ze doven al…
Onschuld in de toog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
525 hang uw maagdelijkheid
maar aan de wilgen
tussen pril ontluikend loof
bloei in bloesemvolle
lente en beken
de vruchten van uw schoot
laat ze rijpen
in zomers volle glorie
kies de kleuren van de oogst
er is geen sterven
in de pluk zij etaleert het
overweldigende herfstgeluk
winters wit kleurt
onschuld in de toog tot
lentes nieuwe…
ik hoor niet meer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
563 ik hoor niet meer
die krolse jammerklachten
zomer is het nu…
de natuur
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
626 Vlinders hebben mooie kleuren, En bloemen lekkere geuren.
En doordat je de bloemen en planten gaat sproeien, Gaan ze beter groeien.
De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden…
ideaal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
570 het konijn rondjes rennend in het gras,
alsof het nooit ooit anders was, zo zacht
zou heel het leven moeten zijn, want
de wereld is hard, de mensen zijn
hard of hard geworden en het dromen
moet weer hardop gedaan worden,
op zachte voeten, met konijntjes die
rondrennen in het natte lente gras-
als dat zou kunnen dan kende ik
geen…
De onderkoelde wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 het was
geen dooien
maar ontwaken
weer even
ademhalen na
het winterslapen
vogels horen fluiten
in de onderkoelde
wereld buiten
een warme leven stroom
die ons meevoert
uit de eerste lentedroom…
bewaarheid.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.705 Het madeliefje dat jij plukt,
Op een zachte lente morgen.
Zal uiteindelijk zijn laatste blaadje,
Laten vallen uit het borrelglaasje waarin het staat.
Zo ook zal langzaam het vlees,
Verdwijnen van jouw botten.
Al liggend in je kist,
Met mensen erboven denkend aan jou.
Een mens een madeliefje.
Zij de blaadjes, wij het vlees.…
Krokussen
gedicht
3.5 met 15 stemmen
7.305 Met een nog koude hand
liefkoost ontwakende aarde
de krakers van het ijskasteel
----------------------------
uit: 'Geen hemel zo hoog'.…
Nog dreigen grijze buien
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
542 je warme adem
smelt de winter
in mijn hart
ontdooit
het harde ijs van
lang bevroren pegels
je lach
strijkt langs mijn huid
met lentekracht
nog dreigen
grijze buien met
regen sneeuw en kou
maar in je ogen
spiegelt al het
voorjaarsgroen en blauw…
Markies de Canteclaer in de lente :
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
862 De lucht wordt bevrucht door een zucht van het zwerk
De knoppen ontbotten, de windsels ontbinden
De nacht wordt ontkracht door het zegenrijk werk
Dat de zuiverheid uitzaait, het zwart doet verzwinden…
De dagen lengen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Hoog nasaal gakkend
het voorjaarsteken schrijvend
welgemoed noordwaarts…
Hoe dor ook nu nog alles is...
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
559 Hoe dor ook nu nog alles is,
de lente zal toch eens gaan komen;
je voelt aan het groot gemis
en ziet het aan de zwarte bomen.
Er is geen dood zonder herleven,
geen hunkering die enkel wacht;
want alles is met al verweven:
het voorjaar met de winternacht.…
nu al
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
578 nu al bungelen
ontelbare katjes
in het plantsoen
vrolijk word ik er niet van
een wereld vol druiloren…
Eindelijk bijna lente
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 De nacht heeft rust gebracht, eindelijk de
mogelijkheid om weer te kunnen ademen
en dan ook nog lentezonnestralen in het
raam, een licht verlangen komt op in mij.
Om door het park te gaan lopen, de bomen
met hun groene kleed te zien en ruiken en
om het water te zien ná rillen van de winter,
en de vogels te horen roepen en zien zo nu
en dan…
Met getekende bast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 ik sta
met mijn voeten
diep in de grond
jij waait
voorbij in
wolken en buien
omgord met
getekende bast
verzamel ik kracht
om jou te bereiken
ontluiken mijn knoppen
aan lentetwijgen
jij bent de zon
aan een heldere hemel
mijn wortels kennen jouw bron…
Op versiertoer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
525 [Tanka]
In de lentezon
maakt het koolmeesje zich op
voor zijn liefdestoer
en schikt met snelle halen
rommelige dasje recht.…
Voorjaar!
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
607 Zo heel luchtigjes
wieken al een paar vlinders
in de voorjaarszon...…
voorjaarssonnet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
548 de zon verrast met gouden stralen
het landschap wordt innig gekust
ik zou niet langer moeten dralen
daarvan ben ik mij goed bewust
als het voorjaar zich doet gelden
kunnen wij straks weer zonder jas
over de Esch richting Delden
en geeft somberheid geen pas
het is de drang van binnenuit
die ik thans openlijk durf tonen
een gevoel dat naar…
Tevreden
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
776 Liggend in de zon
Terwijl ik snurk van genot
Ruik ik het pas gemaaide gras
En voel ik zonnestralen branden
In de verte hoor ik vogeltjes fluiten
Auto's hoor ik toeteren
En motors hoor ik ronken
Voorzichtig open ik m'n ogen
En kijk tevreden naar de blauwe lucht
Ik word geroepen
Het eten staat klaar
Ik sta op en rek me uit
Voordat ik van…
Zij is mijn bruid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Het stille water uit de wintertijd
Wordt van de ijskap bevrijd
Door een zon die warmer straalt
Mij uit mijn winterslaap haalt
Lente laat leef tijd ontwaken
Zintuigen voelen groeiend raken
In diepe gronden treft het doel
Ontkiemt een tinteling gevoel
Voel in mij de levensstroom
Ondanks de flink gesnoeide boom
De knop is om, ik…
Haar lentebruid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
496 jij speelde
met lieflijke dromen
een lach rond de mond
ogen gesloten
vingers op zoek
zonder te raken
wilde
uit vluchtig
een mooie romance
maar ontwaken
regende druppels
in wekkergeluid
nog even danste
jouw sprookje
haar lentebruid…
Wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 De winterzon van gisteren
is heden nog altijd dezelfde
verspreidt nu stralen van licht
in een andere hoek
over onze zachte ronding
Alle sneeuw is verwaterd
van maagdelijk naar transparant
dwars door alle seizoenen
ligt het landschap er onveranderlijk
in oplopende graden van warmte
Vandaag zwaait de jonge lente
de oude winter vaarwel…