374 resultaten.
La Vie en Rose
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 was
Scheurend door de Brennerpas
Een hipster blootsvoets in zijn Benz
En in no time waren we over de grens
En kochten een ticket tot Ancona met de bus
Want het liften lukte niet meer dus
Namen we de nachtboot naar Griekenland
Waarna we over de zee heen aan het strand
Onze rugzakken bij het eerste pension
Van ons afwierpen als een blok beton…
ram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 kom: sla dit blad ook maar om. morgen
sneeuwt weer de getekende dag haar beton
op wat we kenden als zomer: laag na laag
op een streep op een punt over het bulderend
grinniken van bv. de interne ezel die god,
god zijnde alwetend en zelf erg potent,
voor één van zijn zonen had bedacht.…
Spits in snits
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
701 en opnieuw geboren
schoolreünie werd schuilruïne
maar niet zo flauw als bij frits spits
die van het groot dictee der taal
der lage landen aan de zee
van vondel reynaert veldeken
tot hebban olla hadewijch
rivierenland van maas en waal
kuifje lambiek sidonia
guido gezelle ruusbroeck claus
paul van ostayens melopee
rijn schelde in beton…
Sibylla
poëzie
4.0 met 2 stemmen
926 Eens, 't was in 't schone jaargetij,
ging ik zo zalig naars uw zij;
uw beeld versmolt zich gans in mij:
Ik wou u min betonen!
Gij lachtet, hiet het gekkernij,
doch waart zo goedgezind en vrij,
om mijne liefde, uit medelij,
met gene spot te lonen.…
Ik ben wat grof.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
958 En spreek ik tot de lieve schonen,
ik zwem in genen frasenvloed,
om al de liefde te betonen
die vurig gloeit in mijn gemoed.
Een' spreuk, die moeder honderdmalen
mij zei, toen zij was welgezind,
die kom ik aan mijn meid herhalen:
ik min u kind.…
Tot de vaat ons scheidt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
359 In een maatpak dat eigenlijk voor m’n neef was gemaakt,
met schoenen die voelden alsof ik in beton stond.
Iedereen zei dat ik straalde.
Wat ze bedoelden: ik zweette me kapot van de stress
en de kragen van mijn hemd sneden in mijn nek
alsof ze wilden zeggen: ge zit hier vast, jongen.
Ze kwam eraan. In dat witte kleed.
Mooi. Echt waar.…
Gramsbergen - Coevorden v.v.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Hard gebakken carbon
zo buigzaam als gewapend beton
riemen, strak en stijf
dat alles vergt een gepantserd lijf.
De riemen dalen naar het water
het blad zoekt en zuigt aan het vocht
maar niet te lang
want daar komt alweer de volgende tater,
op naar de volgende bocht.…
Vergeten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
787 Een muur van beton, waar niemand kan komen, en niemand mag zijn.
Ik ben hier alleen, mijn eigen bescherming, miezerig leven en eigen pijn.
Ik tel hier de dagen, maanden en jaren en wacht op verlossing, hoeveel uur,
Hoeveel uur moet ik wachten, tot mij droom waarheid wordt.…
De Pelgrim
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.364 Dorst gij, naar onze broederplicht,
Van trouwe liefde te betonen,
En wilt een waterdronk belonen,
Met zegen van een groot gewicht,
Wij dorsten ook naar uw genade,
Als naar een levende fontein
Van heilig water, hemels rein,
Waar 't zielenvuur zich wil verzaden.…
DE SLACHT
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
826 en gestempeld als eetbaar
met een hakbijl de ruggengraat gespleten
waar eens vingers van liefde toch ooit speelden
liefkozend voelden
of ik al vet genoeg was
onteerd je ingewanden
stomend dansend in de kruiwagen
slinger ik aan de haak
terwijl mijn roze neus van zacht roze rubber
tragikomische bewegingen maakt
over glad en vettig beton…
Ik ben zinnens, zinnens meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
160 Een mens moet, moet in deze tijden, vol beton en licht,
nu en dan, nu en dan vernieuwing zaaien, zaaien in zijn leven,
onnozel leven, dor en kaal.…
Antwerpen, stad aan de stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 je nog dingen kon aanschaffen voor een frank of een koperstuiver,
toen de lucht nog puur was geweest, en zuiver,
maar conflicten en oorlogen hadden veel van haar gebouwen veranderd in ruïnes en puin,
en de kinderen ravotten in deze ravage, tussen obussen en granaten, het was hun speeltuin,
vandaag torst ze miljoenen tonnen aan afzichtelijk beton…
Tussen etiket en ontwaken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
392 Laat niemand jouw naam schrijven
in potlood of beton.
Je bent geen etiket,
geen diagnose,
geen misverstand.
Je bent een proces,
een weg die zichzelf zoekt.
En als je twijfelt
of je gek bent
of juist wakker,
weet dan dit:
soms lijkt wijsheid
op verdwalen
in een wereld
die zichzelf normaal noemt.…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 voor hij het pad neemt
in een stad zonder horizonnen
daalt de avond in straten
die stilte weigeren
gieren draaien hun schaduwloze cirkels
en wolken volgen de windpaden
voorbij een verdwijnende zon
en de tong zoekt verkoeling
in een koortsig ademende mond
bleke lijven klauteren
uit onderaardse gangen
zoeken de schaduw van torenhoog beton…