590 resultaten.
Diffuus licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 hoorbaar overblijft
deze mêlee van
leven en bestaan kent
een vitaliteit die als
dag en nacht samengaat
waar donker en licht
geluiden met seizoenen
kleuren oogst warmte
het schaduw gebeuren
pas als de nacht
gevallen is krijgen
randverschijnselen
een eigen diffuus licht
dat intiemer spreekt
de scherpe kantjes
van het samenzijn…
Heerlijk
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.505 Bij 't samenzijn vliegen de uren.
Het kan 'm niet lang genoeg duren.
Ze maakt nu een bad.
Hoe verwarmend is dat
voor z'n voeten. Ze is pedicure.…
Blikvanger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 ik kon de
ontladingen niet zien
wel voelde ik de
spanningsverschillen
toen jij binnen kwam
je verdichtte op
een warme manier
de lucht die om
ons hing met
jouw gezelligheid
waar lachjes eerst
formeel en zuinig waren
klonk nu de hartslag
er door heen van een
geanimeerd samenzijn
nooit was jij
het echte middelpunt
als blikvanger…
toegangsbewijs
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.119 mee
naar de tuin
en vraag aan hen
die met stenen hoofden
de aardkleuren opgraven
of de kalkwitte woorden
op mij lijken
(je ne suis pas belle)
misschien
zijn ze slechts een vertraging
van oppervlakte, te eenvoudig
losgescheurd
uit een voldragen cirkel
van weleer
(je ne suis pas belle)
want zo was ons samenzijn…
Leven en dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
777 't Leven, alsmede de dood
staan heel dicht bij elkaar
Ze zijn elkaars reisgenoot
en zijn daarom ondeelbaar
Hand in hand samengaan
zonder angst zonder vrees
Erkennen elkaars bestaan
en zijn soms elkaars logés
Dood is enkel de drempel
naar ons eeuwige bestaan
Stap in de tijdloze tempel
waar ’t aardse is afgedaan
Leven is intens samenzijn…
Telkens dooft het pluralisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 het kenmerk van een naakt verlangen
dat taalkundig mij verziet in liefde
weliswaar met afgebroken zinnen
plaatst ons samenzijn
tussen houten pilaren
buigzaam zoals de nacht
riekt naar stilstaande uren die
sober doch kwetsbaar de repen
maanlicht versmallen speurt
mijn domein naar eenvoud
een eenvoud zonder sporen
die wijzen naar nieuwigheden…
overbodige annonce
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
803 glimlach
of het stilliggend licht
op een heuvel
zwijgen als een blad
dat tijdens de herfst ademloos
ten onder is gegaan
koorddansen op de rug van een rivier
en een enkele keer overleven
tussen vlam en vuur
zomaar, zonder reden uitbarsten
in onberekenbare bronnen, scherp zijn
als een mes van fluwelen kwaad
maar vooral, in het samenzijn…
In kraak en ritueel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
537 ben de maanden kwijt
seizoenen krijgen nog respijt
dagen hebben geen gezicht
uren glijden als los zand door
vingers van mijn koude hand
alleen de zon
geeft mij m’n dromen terug
haar warmte stuurt mijn vlucht
dan zie ik weer
het laaiend vuur van
pure hartstocht in je ogen
breek jij de hemel
voor me open in
ons passionele samenzijn…
hopelijk tot ziens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 voelt er niks van of
alles zal je ervaren
in één flits schiet aan je voorbij
herinneringen, fantasiën en
al die keren dat je je veilig voelde
maar wie zegt dat het dan over is
als de dood slechts de B-kant is
van de cassette van al 't zijn
blijf je voor altijd één - of
zal je net als anderen het geheim onthullen
in alleen gaan of in samenzijn…
Hoor je laarzen tikken
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
788 er is geen
liefde die slijt
alleen de tijd geeft
weinig mogelijkheid
je vol te kussen
de zinnen weer
te blussen die
onze afstand nooit
kan overbruggen in
een strelend samenzijn
weet het plein hoor je
laarzen tikken zie jou je
blikken op de etalages richten
wil je tassen dragen
ja zomaar zonder vragen
mee naar boven lopen
je…
Kerst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.676 Op de koude kerst dit jaar
Schijnen sterren als voorheen
Zouden de sterren huilen
Wanneer we niet herdenken
En vieren waar kerst eigenlijk over gaat
Om je heen bemerk je soms de warmte oplichten
Van harten die openstaan en gloeien voor anderen
Liefde is een gift
Eén om naar te leven en door te geven
In een tijd van samenzijn met dierbaren…
De wind waait zacht...
hartenkreet
3.0 met 39 stemmen
3.458 Een warme avond
Fluweel zacht
Ruist de wind
Door het open raam
Over onze lichamen
Heerlijke verkoeling
Na een zalig samenzijn
De nacht is lang
Geduldig is de zachte wind
Die ons heerlijk verwend
In ons liefdesspel
Als satijn zo zacht
Laat de wind zich ruisen
Over onze verliefde lichamen
In de schemering van de morgen
Zweeft de wind…
De frêle vrouw
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
421 uitgegroeid
tot symbool van
liefde en begrip in
het menselijk
samenkomen en zijn
weg waren de scherpe
randen van agressie
en intolerantie
verdwenen in
vriendelijk warme
handen en een lach
om blij te zijn
jij vroeg niet
om te buigen wel
hoopvol te wuiven
met enthousiasme dat
als de eerste doop vrede
is waarvan de weg het
samenzijn…
Jonge benen
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
430 fraai parelden
vriendinnenstemmen
door elkaar in
blijde euforie van
samenzijn na jaren
de tonen dragen
meer bagage dan
voorheen en ook
de uithalen weten
zich nooit alleen
woorden stemmen
overeen geboren
in hetzelfde licht en
streekeigen accent
dat weer snel went
de jaren zijn
verdwenen en
herinneringen krijgen
jonge benen…
Cohesie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
484 zacht trillen
energieën om me heen
in een harmonieuze balans
zo voelt leven zonder
storing eeuwenlang
een feest van warm
samenzijn waarbij
blokkades zoals pijn
en minder functioneren
voor altijd uitgesloten zijn
een cohesie waarbij
info delen is en het geheel
rijker maakt met velen
in omvang naar een
toekomstig perspectief
de…
Het duisterde traag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 het duisterde traag
subtiel penseelde tijd
meer donkerte in het decor
zette contrasten aan
die normaal de structuur van
bestaan wrijvingsloos aanpasten
de samenpakkende
schaduwen gaven een
koud en onbestendig gevoel
waar vroeger minuscule
stofjes dansten in tevreden
namiddaglicht tochtte het kil
in verlopend samenzijn
sloot ieder…
Jij was zo anders
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.361 In jouw ogen
zag ik het heldere licht
van verlangen
naar ondeelbaar samenzijn
een vaste belofte
van onbekommerd rusten
in elkanders dromen
de ultieme vervulling…
Spiegeldiep
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
600 en doet
meer dan jij denkt
ik bijt het houtgravure
uit jouw woorden
als gravity parels
op mijn huid
niemand die het merkt
maar spiegeldiep wordt
mijn twijfelkruid weggenomen
kalm en rustig
jouw kunst ontvouwt
mijn weten
ik beweeg me, leef me voort
in de momenten
van jouw woordenregen
bij kruid en blad op ’t rozenpad
van samenzijn…
afscheid van van mijn zus (2)
hartenkreet
1.7 met 15 stemmen
2.637 Maar jij en ik weten als geen
ander dat wij zussen waren
en daarom zal ik ons laatste
samenzijn, in mijn herinnering
bewaren...…
PAUL SCARRON
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 ijsde van het klooster met zijn nonnen
Zij in habijt, in plaats van in japonnen
Nee, dat zou eeuwig zonde zijn geweest
Ze had geen geld, familie, was verweesd
Ik heb me op een oplossing bezonnen
Ik, kreupele, heb haar voor mij gewonnen
Ik nam haar mee naar elk gegeven feest
Ze heeft Madame de Monteban ontmoet
Ik stierf na acht jaar samenzijn…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Zij jaagt voorbij door
storm en regen langs 's Heren
en langs stille wegen
langs geboorte
een verjaardag
een examen
langs diepe eenzaamheid en
hemels samenzijn
op weg naar de onontkoombare
staat van de ultieme stilte
van de dood.
Niemand houdt haar tegen en
dat terwijl ze niet bestaat.…
Samenloop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 van een vaste wal aandrijven
maar zelden vallen begin en eind
in één ruk samen, ook weer niet
eindeloos, niet de vrije val van diepte,
de nietigheid van vingers in groeven
van weerbarstige steilranden,
niet zoiets als dekzanden,
kreekruggen, prullenmanden
het klinkt wellicht platvloers,
dit is geen eeuwigheidsland
meer een voorlopig samenzijn…
Muze
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
504 Je bent meestal zo erg aanwezig
in mijn verbeelding van de avond
laat wanneer ik de muizen hoor trippelen
op de trap op weg naar de oude zolder
dan blader ik in ons fotoboek
hoe we samen liefde waren
terwijl de muizen zich tegoed doen
aan de kaas die er ligt zonder val
ik ben nu sterk aan het vermageren
om in ons samenzijn te blijven…
De bodem uit de emmer?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
443 niet gevonden is,
in het zog van zelfgenoegzaamheid,
tegen ingedekte stromen in, dein
ik blind in de wals der tegenstellingen
mee, verkoos mijzelf te overschatten in
bescherming van elk nog te komen kind,
waarachter elk wezen zijn plekje claimt
zodra ik de juiste tranen vind, zal ik mij
met iedereen eindeloos bezatten, moment
van samenzijn…
in samen zomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
712 we lentten in een nieuw begin
ontplooiden in ontdooien
bevruchtten tot een eeuwig samenzijn
de ballast die er was
gaf ons steeds minder last
ik pluk je niet
maar laat je bloeien
groeien in mijn liefdeslied
je wiegt op ongekende tonen
in een onbekend gebied
op nieuwe klanken
van de wind die zon
weer als haar partner vindt
in samen…
Zijn Muze
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
645 laten gaan
Het verlangen naar haar bleef groeien
ook al kwam er een nieuwe liefde in zijn leven
hij deed zijn best niet te vergelijken
maar die ander kon ‘het’ hem niet geven
De Muze was gewend haar zin te krijgen
en hij deed alles wat ze vroeg
die ander bleef maar liefde geven
het bleek echter nooit genoeg
De seks was geweldig
het samenzijn…
Een kort verblijf
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
6.676 Ik kan slechts even blijven
Je geur is achtergelaten
Ik zit hier nu voor jou te schrijven
Waar wij ooit met zijn tweeën zaten
Een kort verblijf, dat was het zeker
Maar daardoor ook niet minder fijn
Je laat weer liggen, je aansteker
Een herinnering aan ons samenzijn
Je liet hem bewust hier achter voor mij
Ik gaf jou mijn sigaretten
Daarmee…
Steeds
gedicht
3.6 met 21 stemmen
10.873 Dit is de zee: een bed met baldakijn
voor losse vlechten en losbandig licht,
voor blauwe ruimte en voor evenwicht
in de beweging van het samenzijn.
Dit is mijn zee: de dans tot op de huid
met sluiers water, golven en de stroom
verslingerd aan de voorsprong op de droom
die zijdezacht omsingelt en omsluit.…
Adieu
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.521 Je praat heel anders dan voorheen
het lijkt wel of de uren door je
vingers glippen je onze band nog
niet door kan knippen ik merk de
diepe rimpel die om je mond verscheen
Kunnen we niets meer verzinnen
dit voelt zo oneindig leeg vanbinnen
ik puur dat vertrouwde uit ons samenzijn
toch lijkt het onafwendbaar ik ben de hemel
dankbaar maar het…
Zijn wij daar nog mens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
457 ik voelde dat
jij binnenkwam
met je zachte
energie-
interferentie
alsof alles
praatte en
zachtjes
ontwaakte
in gesprek
jij had de
warmte was
aanspreekpunt
niet hiërarchisch
maar een
heerlijk
deelpunt van
samenzijn dat
communicatief
open bloeide
de energieën
nam jij mee
onder toevoeging
van innovatie
en verrassing
wat…