Alle inzendingen over vertrekken

1035 resultaten.

Sorteren op:

De denker

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 698
Mijn lichaam is het huis van een reizende geest die komt en vertrekt om te reizen door 't heelal vrienden die langs komen als mijn geest afwezig is ontmoeten 'n zielloze zitzak dat blijkt geen probeem ze fluisteren bij vertrek fijn mens om mee te praten ze horen slechts zichzelf ik heb geen woord gezegd…

waterwerken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
aan dit strand verzandt de tijd in een korrelig boek verdwalen we in zeegeluiden totdat het koud en kouder wordt aan dit strand ondermijnt het wassende water de handgegraven waterwerken en het laatste zandkasteel aan dit verlaten strand laat ik opnieuw het zand door de zilte vingers glijden totdat ik me los maak en vertrek…
j.bakx20 juli 2008Lees meer >

Liefdevolle deken

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.223
om in te schuilen zei je zacht als vertrekkende zomers zich niets aantrekken van naderende depressies als ze je in de kou laten staan en nachten niet meer hoopvol gluren naar de dageraad voor al die kille uren dat je de seconden telt zonder dat de slaap je raakt jij raakte me met dekens vol liefde maar waar schuil ik nu het…

Niets van vermetel

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
De grootste vrees van nevels en sluiers is de dans van een storm die het dode hout komt wegblazen Wij zijn veelal door een dwaze waas getemd doch blijven van binnen helder en ongeremd In schimmen soezen wij in onverwachte vertrekken in dampige dimensies totdat de onbeweeglijke dood transparant opstaat.…
Kees Keizer22 januari 2011Lees meer >

Ik was een kind

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Ik kende ze de blinde vertrekken als kind had ik angst ik kende ze niet verborgen inzichten de voorraden van mijn ziel ik ging tree na tree de balken van mijn gedachten na en ontsluierde het raadsel van mijn bestaan als kabbelend geheel ik werd blij niet meer alleen te hoeven zijn en begreep de angst van mijn verlangen de pijn om…

daarom

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
men moet studeren op woorden zoals vogel en vergiet spreek ze uit en kijk naar de horizon die versluiert in mist en regen de woorden de sluier de mist de regen de zon in de verte een station en treinen die aankomen en vast ook wel weer vertrekken loop er achteraan en zwaai naar iemand waarom deed je dat en waarom was…

Steun

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
Na jouw vertrek achter de horizon ervaar ik het einde maar morgen beleef ik weer de hoop.…

sleutelbewaarder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
achter de deur ligt de wereld op de loer de dunne grens tussen het een en het ander de sleutelbewaarder nam de bange benen een slingerbeweging bracht hem van het vertrek hier naar de aankomst ergens anders droeviger en wijzer keerde hij terug naar waar hij ooit vertrok de sleutelbewaarder zette alles wat hij schreef tussen haakjes…
J.Bakx15 december 2015Lees meer >

van tere stof

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
in wegvloeiend licht is de droom een stil en roerloos reizen van tere stof geweven omringt hij de aankomst en het vertrek een jaarring tekent de voorbije wereld schetst de toekomstige tijd we dromen ons vast in trage kleine vergankelijkheid een vluchtige reis met enkel de bestemming van de gewisse dood…
J.Bakx14 juni 2020Lees meer >

Kleine geesten

netgedicht
3.9 met 225 stemmen aantal keer bekeken 447
zij heeft ze zien vliegen vol geestdrift en plezier later schuimbekken van woede nog doller dan een stier een verzameling kleine geesten dronken door bier zelfgenoegzaam in het leven al generaties hier zij die vertrekken missen grote bekken zijn sociaal geslaagd kiezen voor familie en vrienden een plaats die weer weet…

Medicijn

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
A.s. weekend kan ‘k van alles doen: Stadswandeling Familieopstelling Extra mediteren Maar die lange kus met jou, moet ik nog verteren Alsof we samen in niets veranderden Geen jou, geen ik Na jouw vertrek de ongerijmde boosheid weg, voelde 'k me lekker loom, wil de kersenboom snoeien met handzaag Dus langzaam, langdurig als…

overwegend

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
ik denk je na en leef door alle dromen heen geheel in lijn met achterstallige toekomst gaande over een afslag in het landschap doorverwezen vanaf ons punt van vertrek zien we onszelf verloren geografische gezien in denkbeeldig nagekomen bestaan als toestand van voornachtelijke spiegeling louter emblematisch vooralsnog…

wankel evenwicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 119
mogelijk waren we eerder al tegen ons weerzien aangelopen maar het geheugen gaat vaak aan de haal met beeltenissen enfin, we plukten onze dag en besloten al plukkend te vertrekken naar een samenkomst, mochten we alsnog ieder van ons verlaten om onderweg mee te voelen plaats te geven en lot te bestemmen…
Iniduo27 juli 2026Lees meer >

intonatie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 162
dit is niet tijdelijk evenmin voorwaardelijk klinkt als uiteenzetting halverwege aan te treffen we bevinden ons in bewoonbaar gebied op gepaste afstand van eerdaags vertrek van lichtjaren ontdaan in directe nabijheid zelfs in onbepaalde mate recht voor onze neus volstrekt feitelijk; staande op grond die aarde ademt…
Iniduo19 augustus 2026Lees meer >

Niet zonder afscheid

hartenkreet
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.151
Jij mag niet zomaar zonder afscheid bij me weggaan Niet zomaar stiekem stil er tussen uit Ik wil je zien als je gaat vertrekken Ik wil een blik voor jij je ogen sluit Geef mij die kans...…

Afstand

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.831
Het vertrek verrast je in een oogwenk Ergens in december wanneer de dag twijfelt tussen ontwaken en de sluimer van paarse lucht. Wanneer men een slordig zeil hijst Met slingers en handen die wapperen naar haar. Alhoewel ik toen huiverend over de reling leunde. Verdraag ik de ruis, de grijze toon van havens niet meer.…
Wimper8 januari 2003Lees meer >

Boomhut (2)

gedicht
3.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 10.031
Vanzelfsprekend word je hierdoor geneuried, een windstoot slist je naam (verkeerd): de zwelling aan je oog vloeit uit in vergezicht. Hoe je zover gekomen bent. De opgehaalde ladder als een lam been. Al het graaiende beneden mag een ziekte zijn, je wordt toch niet benaderd, hoewel het sap als bloed pulseert en driftig lustberichten doorseint…

Glijdende schaal

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 17.252
Is hij er nog? Hij is er nog. Ik ga even niet meer praten, zegt hij. Elke stap lijkt nu de laatste. Het nieuw infuus, de ogen gesloten, de ogen open. Hij mompelt dat hij even niets meer zegt. Elk moment lijkt definitief. Misschien blijft hij, blijven wij, voor altijd hier. Is hij er nog? Hij ademt uit, is stil en ademt dan weer in. Hij is er…

Heilig

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 528
De burgervader van de stad Maastricht Moet onbesproken en fatsoenlijk blijven Mag rollebollen, desnoods met z'n vijven Als het maar strikt Privé is en uit zicht De val van Hoes is doorgestoken kaart Maar Heilig lijkt hij al te zijn verklaard.…
trawant10 december 2014Lees meer >

Gabrielle de zwemengel van het Marnix

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Hallo zeg je dan en dan is er intrinsiek die participatiemaatschappij Daar bloos ik dan van, kan er nog wat van leren en Onzichtbaar voor jou maak ik dan vaak en veel Een staand vreugdeduikje Straks het laatste duikje in jouw aanwezigheid Maar dan om mijn tranen te laten mengen Met het 33 graden warme water van het Marnix Want jouw vertrek…

Voel je warmte

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.986
Je schaduw is nog bij me zo kort voelt jouw vertrek We nemen teder afscheid ik kus je in je nek Ik zwaai je uit en mis je terwijl ik je nog zie Nog nooit had ik met iemand zo een sterke chemie Ik douche en ga naar bedje voel me nog niet echt moe Naast me voel ik dan jouw warmte en doe dromend mijn oogjes toe…
JP5 december 2004Lees meer >

VERLATEN PERRON

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.025
Zij staat op 'n bijna verlaten perron Op 't punt van vertrekken In haar koffer meer verdriet Wie heeft haar door? Haar tranen zien wij niet Ze trekt liever gekke bekken Stapt op de trein Lijkt joviaal te groeten Maar in 'r gezicht met duizend sproeten Trekt mascara 'n bijna onzichtbaar spoor.…
Harry Daudt23 oktober 2007Lees meer >

in je ogen viel al sneeuw

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.016
ik zag je gaan in mistig weer maar in je ogen viel al sneeuw ik voelde kou in je vertrekken ijsbloemde een lach met smeltendgekke bekken je zag de kerst in glinsterende ballen het groen werd rood in fraaie afrekengetallen in de boom hangt nu je lach en slingert warmte in kleine lichten schittert liefde die niet mag…
wil melker11 december 2005Lees meer >

crystal- clear

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 763
ze rookt natuurlijk een sigaar gooit de wolk over een zwarte kat enkel de ogen blijven zichtbaar als halvemaansikkels door de mist de dame met lange handschoenen knikt haar pince- nez tevreden nadrukkelijk naar beneden haar focus op de middelste kaart het oordeel blijft hem niet gespaard de sofa veert op als zij het vertrek verlaat…
jandeb22 juni 2007Lees meer >

Gelukkiger en vrij

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.242
Zojuist was jij nog hier bij mij Maar plots ben je verdwenen Dat was een goed besluit van jou Ik pak nu mijn dobbelstenen Een gok op zes Durf ik wel aan Want mijn recent verleden Geeft… Dat wat er ook gebeurt Ik gevrijwaard blijf Van jouw arglistigheden Het nieuwe kan niet erger zijn Dan wat jij deed met mij Jouw plotseling vertrek Hoe…
winkebinkie31 december 2007Lees meer >

Kleinkunst

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Zij is klank en kleur en vult vertrekken onbedaard haar vloeiend woord kent geen sleur haar tong zo fijnbesnaard mijn oor ligt naast haar afgemeerd vangt golven, kort en lang het timbre waarop ze balanceert geen scheiding tussen spraak en zang Ik blijf haar eindeloos vereren zij verstaat de kunst van converseren.…

de vertrokkenen

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.811
vertrek uit huizen in boos verdriet hartezeer ontparingen men ziet ze vaak bij pakken neer gekeuteld nog van muizen lege kamers vol met zakken kale peertjes lichten verloren waan gedeeld bestaan bruine dozen kilo’s herinnering verteren onuitgepakt bij helle schrijn van ochtendzon…

De stad verlaten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 664
Zal de stad maar verlaten omdat ik jouw ademhart voel in al het onvergetelijke denken o troosteloze nacht zonder doel ik vertrek, maar heb geen antwoord of zwanenzang voor onze vriendschap niet iets als een duurzame oplossing voor het duister dat je meedraagt in het verlangen naar ontsnapping misschien in het diepste van mijn voelen…
mobar29 januari 2010Lees meer >

Mijn gebaar

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 746
Wanneer ik vertrek laat je dan ook die plek achter je? En als ik huil, zit jij, jij dan naast me? Wanneer ik lach moedig je mij dan aan? Want dan ben ik er ook voor jou. Dan vang ik je op, als je dacht geen hulp te krijgen. Dan spring ik in het gat dat in jou is geslagen. Ook al ben ik maar klein, toch is het een gebaar.…

Ja hoor het is zover

gedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 37.770
Ja hoor het is zover Aanvang december al Hij moet vertrekken De goedheiligman Wee het bestaan van een Stoombootopvarende Hij wordt er elk jaar Weer misselijk van Wat is een nachtmerrie?…
Drs. P6 december 2023Lees meer >