8214 resultaten.
Herinnering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 O, lief, berg aan uw borst mijn bleke wang
En span uw armen veilig om mij heen:
Hoort ge zó in mijn ziel dat zacht geween
Om dingen die daar stierven al zo lang?
Hoort ge zó zuchten om een leed-verleên
Mijn smarte-spoken?.... Lief, ik ben zo bang
Nu daar blijft schreien, trots mijn vreugd-verlang'
Die wrede erinring altijd door me heen...…
In Memoriam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 in een taxi kwam ik heel snel dichterbij
(de chauffeur had het over “druk druk druk”)
toen werd ineens alles door die vent verpest
plankgas gaf hij en reed je rakelings voorbij ..
jou mijn metgezel op weg naar levensgeluk ..…
het Verschil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 In tijd, slechts in
tijd, is leven
op onze planeet
een fractie
slechts fragment
voorbij jou
Voorbij jouw tijd
die jij voor bent
door de grootte, maar
vooral door
de rapheid
van jouw woord…
niets duurt voor eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
760 hij had alles op alles gezet om haar te
krijgen …veel te hard geprobeerd om
haar vast te houden
hij kende haar van binnen en buiten
vechten zou hij ( tegen wie of wat ? )
hij won wat tijd maar verloor zich zelf
onderweg. ze ontweek zijn ogen toen
hij de waarheid in de hare zocht.
( en uiteindelijk vond )
verdriet benam hem de adem
realiseerde…
Het is zo vandaag
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.814 Het is zo vandaag als altijd, heel lang
zijn als altijd de dagen, als altijd
smelt elke dag te vlug het blokje ijs, terwijl
men nog dagen kijkt naar zijn huid, overal
gaten die er gisteren niet waren, overal
heden ontwaart, af en aan snelt met afval
en water, als razend de lieflijke geile
maagdelijke wijnranken bijsnijdt, is het
plotseling…
Tranen van geluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 Het koesteren is voorbij
mijn tranen van geluk zijn op.
Om altijd bij jou te zijn
is een ondertekende bladzijde.
Een handtekening als een punt
het uitroepteken duidt het plezier
jouw lach tekent mijn vraagteken
dat geluk wat jij kon verleidde.…
Ook al wacht ik
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.559 Ook al wacht ik
allang niet meer op een wonder
en kan ik de telefoon
horen rinkelen zonder
maar aan je te denken, toch
blijven geheimzinnige barricaden
opdoemen uit het niets zodra
mijn geest tracht door te dringen
tot de nachtzijde van je bestaan.
ten teken dat ik nog altijd
niet geleerd heb je te zien
als een uit het oog verloren kennis…
Vergaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 Ze bleef te lang
werd als behang
of die kast tegen de muur
Na al die jaren
kwam de liefde tot bedaren
zoet werd zuur
Vreugde verdween
samen werd alleen
slechts ik en geen wij
Praten werd zwijgen
een zucht en geen hijgen
nooit keek hij blij
Als ze terug dacht aan toen
hoe was de zoen
hoe raakte hij haar aan
Dan was het altijd…
After-party
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
653 We hebben nou het ergste wel gehad
De wereld ligt welhaast weer voor ons open
We hoeven geen café's meer te ontlopen
Als buitenbeentjes in de binnenstad
't Is morgenvroeg al niet meer aan de orde
Het kan alleen nog feestelijker worden…
Tenslotte
gedicht
3.7 met 7 stemmen
4.589 Kijk niet
te vaak
achterom
Wat achter ons
ligt werd
te licht
soms te zwaar
gewogen,
is in en
buiten ons om
voorbij gegaan.
---------------------------------
uit: 'Langs de vloedlijn', 1989.…
Grijs
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
687 Het is weer eens grijs weer
in het verzorgingstehuis
de man tegen over mij zegt deze keer
het is toch anders dan thuis
het eten schreeuwt luider
dan de oude melkboer van toen
je weet je kan het allemaal niet nog eens doen
het toetje moet bedorven zijn
waarom anders heb ik buikpijn
voordat ik ook maar één hap genomen heb
het huis heet…
Feest...
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
753 Een gemaskerde stoet trekt voorbij.
Luide muziek; trompetgeschal, trom ge-
roffel en geschaterlach.
In deze nacht zijn de mensen uitzinnig,
alles komt bij hen los.
Iedereen speelt de clown, men lacht, maar
ook tranen druppelen op straat.
Men viert feest, maar geschoeid op
welke leest..?…
Bloesems voor een verloren verliefdheid
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
816 Ik bracht je takken van de jasmijn
geurig geschenk van een nieuwe zomer
maar mijn hart bloedde
om een verliefdheid
vergaan door de tijd
waarvan ik niettemin nog getuigenis aflegde…
Begraven Voorbije Dingen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Een aula vol respect voor een voorbij leven.
Dat opgebaarde overschot van het eens zo
Stoffelijk beleven. Het handendrukken van de
Nabestaanden met die ooit kenbaar heeft bestaan
En straks zal afzakken naar een onkenbaar vergaan.…
Verlichting.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
449 Donkere wolken
en sombere gedachten
gaan ook weer voorbij.…
Voorbij de hitte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 De hitte is geweken
langzaam schud ik me uit
zowaar er is nog leven
om weer aan te pakken
wat te lang is blijven liggen
in plaats van moeizaam in standby
voelt het weer 10 jaar jonger…
Aardse leven voorbij
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
860 daar zijn
daar waar onze bestemming is
nog niemand kwam terug
als ik me niet vergis
Hartverwarmend wordt je daar ontvangen
daar waar we naar toe gaan
als we ons aardse bestaan
verruilen voor een meer vreugdevol, vredig en zonnig bestaan
Zoveel licht, warmte en verdraagzaamheid
het kan niet anders of het is er fijn
het aardse leven is voorbij…
Optimistisch.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
453 Een donkere wolk
trekt voorbij en men ziet het
al weer zonnig in.…
Haar tijd gaat zo ongemerkt voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Haar tijd gaat zo ongemerkt voorbij,
en in haar dagen vind ik geen onderscheid.
Breekt zij slechts met carnaval vrij, uit
haar wankele zwaarmoedigheid.
Het is februari en er ligt sneeuw aan de einder.
Teruggekeerd wordt zij toch weinig behaagd.
Mijn hart draagt de ruis van een zender,
als een boodschap die om bezinning vraagt.…
weet je?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.034 ik schreeuw nog en
dit moet jou aanspreken
maanden later,
is het niet?
alsof alles dat was
niet ook met jou te maken had
alsof ik ergens niet
ook gewoon gewoonweg
weggetrapt wilde worden;
door de bevestiging van wat jij dacht;
door waar jij bang voor was
het was liefde!
voor mijn eigen leven
en mijn hoop
dat jij zou weten…
Klaaglied
gedicht
3.5 met 15 stemmen
8.241 Ik klaag, want alles wat zo mooi begon
ging langzaamaan naar de verdoemenis,
wat immers niet meer te verbloemen is
hoewel ik soms gedaan heb wat ik kon.
Wel hebben wij elkander op het laatst
bedonderd en constant te veel gezopen,
dus dat het heel ellendig af zou lopen
lag voor de hand en heeft geen mens verbaasd.
Het leed is niet van gister…
Terugkijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Alles van voorbij
reist mee in je tas
de dagen van geluk
de dagen dat je
verdrietig was
Alle herinneringen
zijn deel van je bagage
vormen je basis
worden je talent
een deel van je
entourage
Je reis wordt steeds
completer
het reisdoel bijgesteld
geen belemmering
die nog beknelt
De dagen van voorbij
vormen…
Onbemind 3
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Ook ik ga ongemerkt voorbij,
door de woestijn, en door
de consternatie.…
Houten vuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Hout wordt gestapeld
de vonk wordt gelegd
het knisperen
gaat over naar knetteren
vonken vliegen hoog
geur wordt verspreid
angst voor vuur
het verbranden van
wat eens leefde...…
Een jaar voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
953 Een jaar waar wij naar hadden uitgekeken
ligt weldra weer als een verre herinnering
dagen die wij nooit meer willen vergeten
andere waren soms doelloos en zonder zin
toch is iedere dag ons als geschenk gegeven
waarom maken wij er dan geen feestje van
ook op aarde is een stukje hemels leven
als wij kunnen meewerken aan Gods plan
laat ons…
Strijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Hier verwijlen we weer
als stormgoden blind in elkander ,
zwijgend als verloren zielen in mistwolken,
wachtend, vragend, vermoedelijk ook argwanend
voorbij het beeld van gelukkig zijn starend .
Hier liggen we weer
dromend van wilde vormen
in elkanders handbereik
geuren snuivend
in onbenutte, voorbijgaande momenten verborgen.…
Zomaar ineens
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
906 En zomaar ineens sta je er samen voor
En naarmate de tijd verstrekt besef je
Dat het ook zomaar ineens voorbij is…
Vogelvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Jij vloog weg van mij
op geen vleugels gedragen,
onze vlucht was voorbij
in de dood verslagen.
Nog in het winterlicht
een toekomst beloofd.
Met de lente in zicht,
nieuw licht al gedoofd.
Nu ben ik vleugellam,
poets geen veren meer.
Toen jouw einde kwam,
stortte ook ik hard neer.…
Als de zomer voorbij zal zijn
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
616 als de zomer weer voorbij zal zijn
de herfst lokt met koperen kleuren
rode appelen in de boomgaard geuren
met tussen de wolken wat zonneschijn
een bos of parkwandeling kan zalig zijn
de wisseling in de natuur zien gebeuren
als de zomer weer voorbij zal zijn
en de herfst lokt met koperen kleuren
knalrode geraniums langs het raamkozijn…
Ik zag jou laatst versnellen
gedicht
2.7 met 3 stemmen
6.381 Ik zag jou laatst versnellen in een wedstrijd waar ik
vlak voor je liep, totdat je vlak naast me liep
en verder ging waar ik bleef steken. Wat me overeind
hield, was dat ik deze vernedering zou herhalen
in slow motion, in een gedicht, waarin ik je de kans
zou geven om mij dan wél in te halen. Feitelijk gebeurde
dat, dus wie ben ik om het niet…