1212 resultaten.
Magisch mystieke figuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 wij hebben samen
de sprookjes
doorgenomen
ze teruggezet
naar dromen
om er meer
creativiteit in
te laten komen
in het lezen
en weer beleven
wordt de wereld
ruimer in zijn
mogelijkheden
toch verdichtten
relaties tot
een knus geheel
waarin warmte
en vertrouwen
een fundament was
waar je ongezien
op kon bouwen
zonder ingrijpende…
De stem van leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 soms spelen
je vingers
gedachteloos
met de kleine
mannetjes die
ons vroeger
gezelschap hielden
in dromen die
de stilte herriepen
met een zacht
verteld verhaal
ik weet dat zij
ons meenamen
naar de plaatsen
waar zij tezamen
kwamen met het
leven in het bos
nog zijn zij er als
ik jouw vingers
zie spelen en er in
de kamer een
vage…
EFTELINGEEKHOORN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Te midden van roerig sprookjesgebeuren
rent onze kleine roodbruine kameraad
heen en weer, duikt bij mensen op, en gaat,
gewenkt door boomkruin en verre geuren.
Het diertje klimt, wil ijverig speuren
naar eikels en noten voor wintervoorraad,
daalt weer, waagt zich op plein en wandelstraat,
proeft kabouterkookkunst naast eethuisdeuren.
Tijdens…
GRIMM
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
507 Beide beoefenaars der woordkunst horen
sprookjes, geven ze herboren aangezicht,
dat de schone Duitse taal mag bekoren.
Twee professoren van letteronderricht
kennen een levensmorgen, die blijft gloren:
pas ontwaakt, steeds verkennend kinderlicht.…
EFTELINGS WELKOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Voorbij de spitse daken
die de grote poort zijn
tot het schone Sprookjesrijk
staan onder een kleine koepel
het olijke meisje Roodkapje
en prinses Doornroosje
geven al wie hier komt
glimlachend de wenk
om het aanzien van de tuin
der mateloze tovermacht
in zich te bewaren
vol blije herinnering
de beide jongedames
worden liefdevol…
LAAG EN BEKOORLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De Oosterse tuin
van de Efteling heeft een
boompje vol bloemen:
kleine wit-roze waaiers
schenken geurige koelte.…
MARTINITOORN
snelsonnet
3.3 met 21 stemmen
1.995 ’t Is stil en donker nu in zoveel woningen.
Heel even werd het warmer daar en zie:
het leven stokt terstond; qua energie
gaat níets meer boven, in, of onder Groningen.
Zelfs Ome Loeks, de handen in het haar,
verzucht: “Had ik m’n 1 PK nog maar”.…
Groningen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
541 FC dat net de kop uit handen geeft
en leraren die er vandaag gaan staken
én graven die ze streng moeten bewaken
vannacht heeft ook de aarde nog gebeefd
Plus massa’s aan geen hond te slijten woningen
Er gaat werkelijk niets meer boven Groningen…
Spaarplan
snelsonnet
3.4 met 12 stemmen
1.215 Hun woningen hebben de hoogste waarde.
Waarom ik arm ben, laat ik in het midden.
Ik vouw gewoon m'n handen; nood leert bidden.…
Gieterij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
535 Tegen de hemel in mijn kamer
hangen de schaduwen van morgen
ik pluk de grijstinten
breek ze in staafjes
rol ze in de tijd
om te rijpen
Verdwaald in eigen woning
op zoek naar
verloren dorpsgeluiden
bots ik op
transparante wanden
Ik giet er leugens
in valse vormen
van genot.…
Godenwoning
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
474 Een desolate woning
van de goden
Heeft kostgangers doch
geen wordt er ontboden
Was 't de Verschrikkelijke
Witte Sneeuwman
Verdoolde zonderling in
Tora Bora
Of Zarathustra, zonder Tijd
of Hora?
Ik vrees dat het geen mens
is maar een leeuw, man!…
SPROOKJE???
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.758 Je zoende mij,
ik werd wakker
je nam mijn hand,
ik de jouwe
Het sprookje eindigde
Het leven begon
Jij vroeg, ik antwoordde
jij nam, ik gaf
Jij moest, ik wou
Jij eiste, ik vroeg
Nu is het genoeg
Ik antwoord niet meer,
geef niets meer,
wil niets meer
Sprookjes bestaan niet
Je deed me zoveel verdriet
Dat ook het echte leven,
voor mij haar…
Het ademloos moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 heb de muren
met sprookjes bekleed
de vloer danst muziek
onze passen geven
in nemen het zweven
ogen drinken
pure emoties
proosten met liefde
op het ademloos moment
dat ons vuurwerk kent
als de wereld applaudisseert
zijn wij de maan voorbij
op weg naar de sterren
sterven woorden in een stilte
die ons nooit is geleerd…
Wachten
gedicht
3.4 met 112 stemmen
23.725 wachten terwijl je
op de stoep
van een kasteel staat
te dralen
langzaam verdraait
de bel een geluid
uit de gang
harde stappen
behang gaat aan de
kant
wasgoed leeft op
de kasteelheer
in aantocht
lawaai...…
Antibes
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.338 Het kasteel
Vol licht en de zee die zo blauw is
Met de lucht en cipressen
Om daar te wonen met die kleuren
Al die kleuren en dat moois
En jij die daar staat
en waarschijnlijk aan iets anders denkt
Aan vroeger
Met verre ogen
Of in je hoofd luistert
Naar het concert voor de doden
Terwijl ik niets hoor
Ik leef om te kijken
Naar al dat moois…
Halve minnaar
netgedicht
2.3 met 92 stemmen
49.042 Met mijn luchtig schip van
Resten en afval van gisteren
Overschrijd ik grenzen
Hou gedreven halt bij
Gedenkwaardige kastelen
Ik neem haar bij de mouw en
Wijs haar de kunstige taferelen
Maar in mijn nonchalant ongeduld
Prikkel ik haar aanstellerige achterdocht
‘Je bent een halve minnaar’, zegt ze
Terwijl ze mij in de haren strijkt.…
Boom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.530 Kerst
Boom opzetten
Veel lichtjes erin
Buiten is het donker
Het licht zit in onszelf
We weten elkaar steeds te vinden
Ik ben nu in gedachten bij je
Graag wil ik dat jij je dromen waarmaakt
Dat je huis jouw kasteel van geluk zal zijn
Dat je Kerstdagen het licht geven dat past bij jou…
Koppen tellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 De koppen
wil je niet
tellen
de tel
gauw kwijtgeraakt
Je hebt
jezelf
wijsgemaakt:
ze zijn met
......velen
Ze willen
een stekje
met je delen
ter grootte van
een postzegel
waarop je
niet met een ander
maar
met jezelf
kunt dansen
Een kuil
willen graven
een kasteel
misschien
niet voor een ander
maar voor
zichzelf…
HERINNERING
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.592 te bouwen
kastelen vol met zand
Ik heb getracht te schrijven
te schrijven over muziek
om de herinnering te laten beklijven
de herinnering zo uniek
om de taart te proeven
de smaak van zoete koek
maar de herinnering beklijft niet
daarom valt het doek!…
Zomaar
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.459 Nu staan wij bij zijn planken woning,
Zien voor het laatst zijn lief gezicht,
Waarop een glans van vreugde ligt,
Omdat hij zomaar 'thuis' mocht komen.…
Aan twee lieve kleine jongens (1779)
poëzie
3.1 met 25 stemmen
5.443 En spring naar uw woning;
Maar... eerst ter beloning
Een kusje of twee.
Door liefde gedrongen
Heb ik ze gezongen,
En wilt gij er meer,
Gij moogt er om vragen.
Wanneer ze u behagen
Komt huppelend weer.…
naar de wildernis
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
876 ik wacht
en sleep mijn buik
tot in de dageraad
en met je woning nog net niet
voorbij de dood, verhuist ook de morgen
voorgoed
de wildernis en de verscheurde vogels
van onverschilligheid
dagen gaan heen
en tijd is kort
weet je nog, liefde
en een kinderhand
ik slaap niet meer
weet je nog, liefde
in een wieg…
Staat van ontbinding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Lichaam dat krom voorover
Gebogen loopt, stramheid van
Pezen en spieren door medicijnen
Muurvast aan elkaar gebonden,
Geest die nog wel in de
Woning van het lome lijf
Verblijft maar zich in staat
Van ontbinding bevindt
En tevergeefs probeert
Mee te komen in het tempo
Van de tijd…
Gasbel
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
827 Hoe eindig zijn de gasbel en ons leven
Ach, elke dag wordt het een beetje minder
De tijd vliedt heen, het gas vloeit steeds gezwinder
de bodem uit, men voelt de aarde beven
Ook trrilt de eigenaar van menig’ woning
Het eind is zoek in de provincie Groning!…
Weggaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.267 Je gaat verhuizen
naar een woning met ruimte
voor een verjaardag
en je dochter.
De vrouw vroeg
of ook ik weg wilde van hier.
En ik twijfelde over het antwoord.
Want -inderdaad- ik ga
het pand verlaten
in de verwachting
dat stenen
omvormen tot vlinders.…
Thuis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
543 Het huis
noemde ik thuis
niet de eerste dag
waarop ik de woning betrok
Verhuizen
blijft 'n gok
onbekend? nog onbemind
ook door vrouw en kind
Het huis
noem ik nu thuis
buren, de hand geschud
emotie, als een brok
in ieders keel.…
Ockeweer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 het is pokkenweer
kwelderriet zwiept
op en neer
windvlaag wappert
keer op keer
sidderingen
heen en weer
over het laagwater
van de Dollard
daar lag Ockeweer
een steenhuis
paar woningen meer
nu Dollardslib
niets meer
buurtschap Ockeweer
de naam klinkt na
in het Uikergat
de Uikerplaat
dat is
alles wat
de zeestroming
achterlaat…
verkleedpartij
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
685 alsof een onbevoegde
de wereld ontgrendelde
uit een eerste beweging
lome lijnen laat oplossen
uit een breuk van oude huiden
en haar kleuren laat stollen
als een ware illusie
in de nieuwe dageraad
waarin ik mijzelf zag
gestrikt in een verkleedpartij
in de grillen van leven
ik vergat de sprookjes
© Klaes 21-03-08…
In eigen hand
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.002 Er zijn honderd mooie sprookjes,
Maar de onze is net voorbij.…
Nieuwe sensaties
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
581 Hij probeert de bloedzuigers
op een dwaalspoor te brengen
geruchten over zijn leven
doen er eigenlijk niets toe
hij ademt zilveren sprookjes
in de achtertuin van zijn geweten
roostert er koperen visjes
en knoopt zijn veters stevig
hier moet ergens het kikkerpad zijn
in naakt gevulde droomwindkussen
hervindt hij zijn verhaal, tot morgen…