7524 resultaten.
Verliezend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 stilaan verwachten
nog schuifelen
mens en dier naar
een schuilplaats hier
sommige hebben
al zicht op heden
in verliezend verleden
maar als tekens
niet liegen en sterren
nooit bedriegen
zal een geboorte
de vervulling van een
belofte zijn uit de schrift
te midden van hen
door de volkstelling
op drift is dit zo beschikt
warm…
Sinds jij elders slaapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Sinds jij elders slaapt, sluimert de zon
Daar hoog boven ons schijnt ze
minder fel, minder warm
Ze verslindt me niet meer
na de dageraad, ze roept me niet eens
wakker, opstaan kost me moeite
Alleen 's middags stroomt mijn bloed
van haar licht en draagt ze
het gewicht van mijn zorgen
Dan kan mijn hart vliegen
als een draak, desnoods verdwaal…
Witgewassen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
441 het knetterde
vonkte siste
en sliste
verschoot
door spanning
ontbloot
er lichtte
magie rond je
donkere handen
in dit samenspel
van warme lijnen
kruisten krachten
waar jij met
voeten aardde
vergruisden machten
de resterende
energie van
het oude jaar
in de spektakel
overgang door
vuur knal en vlam
wordt magie
blank…
In nabeeld
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
506 ogen die
nooit leken te doven
in nabeeld
gloeiden en ons
mateloos boeiden
omdat zij ze had
nog hoorde
je deuren
en de treden
van de grote trap
je dacht dat zij
beneden was
ging in controle
zachtjes kijken
maar er gaf
niemand thuis
in dit huis dat
toch zo eigen was
weer boven
zat zij voor
te lezen voelde
jij het warme…
Lentegevoel
netgedicht
4.8 met 43 stemmen
497 warm was
de aarde
die zwart rulde
toen jij de
potten vulde
met lentegevoel
je lach
omhulde
scheutig de
eerste groene
krullen in het al
spruitend gewas
je kende
hun kleuren
rook bijna
de geuren in
het planten van
de blauwe druif
zo waren
de jaren maar
dit keer zal
het anders zijn
met de pijn van een
nieuwe geboorte…
Corontaine dag 11
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
403 ~ STALEN ROS ~
Ik ga de tuin in en naar buiten
Waar spechten timmeren op stammen
Het stalen ros op, in de benen
Thuis verblijven lijkt bijwijlen
Haast een dwangbuisquarantaine
Dus even in de benenwagen
Karresporend naar Ab Heijn
Het viruswaas met voeten tredend
Handen in de warme moffen
Bij de super snel verruild
Voor 't witte…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 langer
rondom ons de
roze en witte bloesem
zichtbaar in de bomen
ik onthoud de kleur
en houd hem vast
bij de herinnering
aan koude winterdagen
de wereldse plagen
van dreiging en geweld
schommelen als ijs
klompen in de ziel
ik open de deur
naar de vrijheid
met een gevlochten ketting
van robijn rode kralen
dat het bloed warm…
De kleine krul
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
402 ik voelde haar blik
zacht tastend
naar binnen gaan
in grijs blauw
beschreef zij de
subtiele horizonnen
van verre zeegezichten
toch herkende ik
in de kleine krul
van witte golven
haar aanstekelijke lach
die met zijn
zachte mantra een
delende eeuwigheid
aan het strand gaf
heb me totaal
opengesteld in het
ervaren van de warme…
Een vliegend flaneren
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
480 na ruizelen en suizelen
op warme zomerdagen
lijk je nu toch
eindelijk te ontwaken
toont nog met
ingehouden adem
je opgespaarde kracht
pas als jij weer
bolle wangen lacht
waait de rode stormvlag
dan zie ik mijn muze
weer laveren op
de vlagende wind in
een vliegend flaneren
waarbij haren
hoog staarten en
je jas openslaat om
krachten…
Dit wondertje
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
403 mag ik je hand
gewoon om even
vast te houden
de warme binnenkant
een stukje van je lach
die jij mij liet zien
toen ik je toch nog
heel plotseling zag
totaal onverwacht
trad uit een samenloop
van omstandigheden dit
wondertje in het heden
mijn hart sloeg over
toen jij er was en
alles weer jouw
stralende liefde gaf
volmaakt is…
Wondertjes
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
470 ik heb je
zien kijken
met een mengeling
van verbazing
en ontzag in
je verraste ogen
jij kent de
onwaarschijnlijke
wondertjes die
samenhangen
met een warme
ontvangst van jouw blik
waar actie en
reactie voorspelbaar
is gaat veel van het
mirakel verloren
in de altijd aanwezige
sceptische mist…
Zonnestraal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 Toen haar eenzame oude dag
langzaam in tijd wegtikte
verscheen er voor haar vermoeide voeten
onverwachts een zonnestraal
Op een wonder had zij
al jaren niet meer gehoopt
Kleine stofdeeltjes stegen op
gevangen in de lichtstraal
Verwonderd als een kind
grepen haar verkleumde vingers
naar het sprankelende licht
Plots voelde zij een warme…
Naamloze liefde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 betoverd
veroverd met
ogen en lach
maar jouw
entourage bracht
slechts een eerste
voorspel van liefde
vingers handen
en jouw armen
dirigeerden de
speelse dromen
die zij aan haar
stemmingen gaf
waarin aanbidders
naamloze liefde zagen
iedereen kent
mijn muze in
haar bewegen
dansen op kleur
in het haar even
raken iets van warme…
De kleine gebaren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 het waren geen
lichte schokjes
meer een zacht
raken dat warm
voelde als thuis
ik zag uit
je handen de
energie vloeien
die een ware
metamorfose bracht
in witter licht
klonken stemmen
als welkom in
ontmoeten na het
familiaire begroeten
ogen twinkelden
ruggen rechtten
zelfs met de kleine
gebaren werd er
heel veel gezegd…
Op een bank, overpeinzend.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 Ik ben rijker dan koning Midas,
ik heb een appel, een mes en het zicht op een boom
en bovendien een warme winterjas
die me beschut tegen de windstroom.
Hier op mijn bankje waar ik vaak reminisceer
mijn droeve dagen, mijn uren van hartzeer
tot alles tenslotte van me afglijdt
Want zonder wroeging en zonder spijt..…
bagage
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 sterren scheuren de hemel aan flarden
ze branden gaten in mijn handen
en in haar donkere ogen
waar komt al die duisternis vandaan
in zwarte gaten kun je verdwijnen, zegt ze
maar soms verzinken ze in jou
je voelt ze op de bodem van je hart
ze zijn warm en koud als brandend ijs
heb jij bloed aan je handen, vraagt ze
dat weet ik niet, maar…
Alles op z’n plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 zie ik uit over groene landerijen
door ochtenddauw bezaaid met parelen
omzoomd door bos in blauwe nevel
overgoten met stralen zonnegoud
en als luchtkastelen zweven witte wolken
door azuren blauw diepe herfsthemel
frisse herfstwind waait over velden
zacht huilend om de zomer
maar in vochtig bos vullen de bladeren
dit seizoen nog met warme…
Nieuwe haiku's #6
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
512 Zitplaats lijn 3
De stoel waarop ik
ging zitten was nog warm
van andermans billen.
Forever young
Lichaam op de vlucht
het altijd jong zijn werkt niet
spiegels slaan op hol.…
Kosmonaut
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
794 Nu ben ik een Etrusk die naar jouw warme billen haakt
en alles met je doet wat nacht en dag en nevel schaadt.
Kijk uit voor mijn potentie wanneer mijn hart weer overslaat
Ik ben een man van mos die jou in lijf en leven raakt.…
wintersport
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 vogels en vlokken vliegen
tot eindelijk
de laatste slok
wanneer de deur geopend
wordt teruggedeinsd
en ik zie hoe condens
keer dan en schiet
in warm textiel
in de tuin min tien
wie niet weg is bevriest, helaas
nog niet gegeten vogels
duiken gretig
dan vlug sla rug en met handen
vol honger liquideer ik het uur
wanneer haar leeuwinnelijf…
Lief kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 ik pak je - ik pak je
ik pak je bij je arm
grijp je bij je lurven
of trek soms aan je oor
ik houd je – ik houd je
ik houd je heel graag warm
je bent niet te vermurwen
dus lees ik je s’ avonds voor
ik pak je - ik streel je
en troost je bij verdriet
verwijder sneller dan het licht
jouw snot; dat zie ik liever niet
ik heb je - ik heb…
ZINLOOSHEID
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 Het zijn de zonen
de vaders en de dochters
die op te koude aarde sneuvelen
voorgoed hun ogen sluiten
is op hun lippen een
laatste roep om hun moeder
in hun doodsstrijd de hunkering
naar haar zo warme schoot?…
Deze dodelijke dorst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
410 warm golfde
het lange al
geel gepunte
hoge gras
onder de vlagen
wind die ver aan
de horizon beelden
deden trillen
wij bewogen
nog stiller dan
de woordloze
omgeving waar
slechts een vogel
schreeuwde om
schaduw en wat
druppels fris
nog zoog hitte
aan de grond die na
de laatste transfusie
water begonnen was
aan brakke lagen…
Hun zomer blues
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 warm
stippelden
de eerste
zonnestralen
hun zomer blues
op een manier
die kinderen
al deden kraaien
naar zon en strand
het nu al
draaien
met de kleine
blote voetjes
in het zand gaf
al de zachte ruis
van wit vallend
water als
voetenkuis
waar warmte
zich al laat vertalen
in het rood van
gezichten
zal het ijsje
van het…
Wolkendek
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
465 als ieder wolkje
maakt niet uit hoe klein
zo kortzichtig zou zijn
en denken o wat ben ik toch alleen
dan zou er nooit geen
wollig wolkendek meer zijn
als ieder mens denkt ik ben alleen
ga naar buiten kijk om je heen
heb een warm woordje
over voor iedereen
en vervult dat niet je wens
ervaar dan als je kunt de natuur
en voel hoe troostend…
Glitters en goud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 hoe
liefde zich
van ons los
zou snijden
als wij dat
zo lieten gaan
heb gebeden
met alle
emoties die
ik had zelfs
in de mythische
wereld kwam
jij op mijn pad
in jouw magisch
verschijnen
voelde ik de lijnen
sterker worden
die ons
langzaam
van wit naar
glitters en
goud hebben
getransformeerd
met een eeuwig
durend warme…
In kolenzwart
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 waar ogen
in kolenzwart
wittige stilte
schitteren
wolkt de
condens van
je warme lach
zijn vrolijkheid
over de pas
gevallen sneeuw
die straks het
fundament
zal zijn van het
nog te bouwen
sneeuwen huis
nog herinneren
wij ons het dwarrelend
wit van de lange winter
de ijskoude handen
en het bevroren haar
weer zullen wij
getuige…
Blote voeten
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
496 we hebben onze
schoenen uitgedaan
liepen op blote
voeten in het
glinsterend
natte gras
nog was de zon
niet warm genoeg
om de dauw
op te drogen
alleen de bloemen
openden al hun ogen
rechtten hun stelen
om ons niet met
gesloten knoppen
te vervelen keken ons
kleurend en subtiel
geurend aan
wij voelden ons
apart en verheven…
Over de straat heen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 Ze bukt, haar billen in de kijk
en zet haar schoenen weg
Nooit kijkt ze door het raam
Nooit kan ik over de straat heen
contact met haar maken en mij
en mijn verlangen blootgeven
Het is heet, het waait zo warm
door de stad, dat ik tussen ons in
ruimte zou laten, alleen lichtjes
haar strelen, niet tegen haar aan
liggen, en eerst het licht…
Festijn in december
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…