Alle inzendingen over dichter

3863 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCXXIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
Er was gebrek, onleefbaarheid. Het werd woest weer verliefd. “Jij geeft geen zier om mij!”. Haar schater klonk in schichtigheid van hert (een godheid glijdt er af, teloor, voorbij). Het ziet haar lijf, de ziel kan er niet bij. Heur haar streelt thans haar naakte schouders daar waar handen ijlen naar zijn handen maar het komt niet aan. Een hese…

LAIS CCXXV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
De klok tikt en meet de oneindigheid die de dag verhardt en het uur verstilt. Vier jaar maar, fluistert de verbetenheid. Millennia waren zij jager en wild en ’t nadert nu, gekleed als zij in vilt. Ze speelt graag zee en weigert de rivier. Zij schenkt het niets met tranen van plezier. Haar zucht verlucht de geur van een ander, doch in dit zilte…

LAIS CCXXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
In de pit van het zwart voltrekt het niets dat het wordt zich volkomen, uitgeklaard, ontdaan van de obsessie met elk iets dat het niet is, en stilte openbaart zich in het eindeloze, onvervaard. In ’t git van het wit verhardt het gebrek zich tot een kauwen op de lege bek: niets wordt zo materie, materiaal. Het maalt zich stuk voor haar, offreert…

LAIS CCXXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Van een verzengend mystiek gegeven wordt het ontvangstantenne als zij lacht. Stroeve droefenis, het buitenleven verstoort te bruut die zwarte hemelpracht: ’t Maakt zwijgen aan, dat elk spreken versmacht. Het was bij haar en vroeg, zij gaf wat loog, maar ’t was eerst hij die zich met haar bedroog. Gevangen nog in flarden van een hels betoog,…

LAIS CCXXVIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Guirlande is de kronkel in heur haar, spiraal van zwart in goud, en haar gelaat vertaalt de wouden in haar zwijgen daar, het ogenblik waarin zij leesbaar staat, maar zij getrouw hem haar niet lezen laat. Het ziet hen wel, maar wacht daar het haar kent. Het is geen ik, zo’n vent die langzaam went, maar wel bekend met wat er is, bestaat. En zij…

LAIS CCXXIX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 408
Het danst omdat er leven is maar nee de dood heeft hem nu gans omkranst, verniet en in het duister sterft het zachtjes mee. Het hoort de stilte toeslaan op zijn lied met leed dat het verweesd toen achterliet. ’t Wordt ook omstandigheid van zijn bestaan. Het ziet zijn schaduw in de volle maan: leegte loopt leeg in wat al leegte was. Zij had voor…

LAIS CCXXX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
Dit is dus waarop het heeft zo lang gewacht. Dat het hier was, is, en zich leven laat voor wat het voelt, dat zij het hiertoe bracht, dat het druipt waar zij ledig lacht en praat, dat zij humaan werd en dus vol van haat. Het laat zichzelf als niets verdwijnen en ontbindt de zang tot aardig lied voor hen. Het wordt wat lucht, of water waar zij…

LAIS CCXX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
’t Verlangen loopt verloren in een land dat nergens is, niets dat niets betovert. ’t Beminde reine snelt van hand naar hand en de stilte die het nu herovert is geschrift dat enkel schrift verovert. Het ijle vliedt het lege in, verdriet lost op in pijn en leed verdwijnt in ’t lied dat niemand lezen wil, dat niemand schrijft. Zij is haar niemandsland…

LAIS CCXXXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Het schrijft haar neer: zij daalt in binnenrijm, haar huid is volle glijvlucht vederklank die in stralen spreekt. Zij is hun geheim. Het bergt haar naam in bladen zilverrank, haar letters druipen, nat van minnedrank. Men mag haar lezen hier, maar de woorden worden sluiers, knopen letterkoorden tot alle tekst in haar gevangen is. Later kan het…

LAIS CCXXXIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
Het raakte haar: de woorden schoten los van elke zin en letters verdwenen in de flits van genot: ring in het bos waar niets nog ademde. Zacht het wenen van de nacht fluistert heel allene dat het ene is verdwenen. Heilsfeit: de eeuwigheid spleet open in de tijd. Verlangen had het uit zichzelf gebracht, verleden tijd die niemand hem benijdt.…

LAIS CCXXXIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
Het raam. Rondom raast hongerig de storm. Het zag haar dolen in het huis dat huilt. Het vrat zich door de tijd heen als een worm. Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt. Het schone heeft zich met zichzelf vervuild. Alle wegen lopen dood in Rome. De mensen zijn doden die nog dromen. Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog met…

LAIS CCLXXXVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Gans de wereld liep in het verloren, alles dwaalde, wemelde en het zocht vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen, maar de tijd had het slechts dood verkocht. Elke zang zonk weg in het grauwe krocht. Alles van waarde is gratis. Ik geef voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef als iedereen het zachte sterven na. Voel je mijn klank? Zie…

LAIS CCLXXXIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering: scherven met lijfelijke resten, klaar licht, ijzig brandende herinnering. Zotte maan, haar zweten, het rosse haar, het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?). 't Niets niest. Niets helpt goed. Ik kan 't ermee doen, een vet verhaal dat eindigt in een zoen, vrouwentongen om te likkebaarden, passie tussen…

LAIS CCXC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
In Onterecht woon ik, en Nergens ga ik ’s zondags heen: die ene dag van licht telt de weken duisternis en week na week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht dat ik ontbonden word en zonder zicht op toekomst, bij ontstentenis van hoop vernauwt aldus mijn nare levensloop. Mocht morgen mij alsnog jouw beeltenis d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
Dirk Vekemans10 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
'k Zie de stemmen en de melodieën strak verstrengelen tot bazuin en klank. Eén toon verbrijzelt alle elegieën, 't geluk, 't gegeven leven zonder dank. Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank, kots mijn denken uit in 't hopeloze, breek de oude ketting van het boze, verzet mijn hart tot slag in het gelid. Mijn lijf is offerande, verkozen word…
Dirk Vekemans11 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
In eindig licht zie ik de ondergang bewegen van verlangen naar de dood en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang: “o dwarreling, gebrek aan deel of nood, het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”. En handen plooien rust in de handen. En aarde onttrekt zich aan de landen. En zeeën ruisen als een zijden kleed. En stormen vuur verglazen de stranden…
Dirk Vekemans12 februari 2021Lees meer >

LAIS CXLVI

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Schrikbarend sluit het lot de schemering gans dof en lusteloos het nachtvel in en aan het grauw van die ontluistering voegt zij nog wreed naar waarheid toe de zin, dat alles weerloos sterven moet daarin. Er rest ternauwernood herinnering: haar beeld verwrongen door een woekering. Zij wringt zich daarin om en om en vrij en scheukt…
Dirk Vekemans14 februari 2023Lees meer >

Stille tocht......

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 828
Elke keer denk ik bij mezelf verwonderd Zinloos geweld komt steeds dichter bij Misschien nog een paar straten verwijderd van mij Waarom voel ik me dan nu WEER bedonderd ? Blijven de straffen nu zo intens laag Gaan we nu eindelijk eens protesteren Zal de rechterlijke macht het ooit leren Of blijft die regelgeving zo traag ?…
metha24 juni 2003Lees meer >

Ik wil mezelf niet zijn

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.203
Ik wil een dichter zijn Met een gretig publiek Specifiek breedsprakig zijn In de politiek Een kunstenaar vol kleur Die iets bakt van zijn geklei En ook wil ik vriend en partner zijn Van jou en ook van mij Refrein: Smid zou ik kunnen worden, dat zou wel praktisch zijn En zanger met een gouden stem dat klinkt meteen zo fijn Smid zou ik…

Vrijheid

hartenkreet
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.859
Maar als dromers en dichters niet bestonden En we vrede slechts door oorlog leren, Waar bereiken we dan nog onze vrijheid mee.…

Geloof voor later

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.051
hij de Bijbel lezen Dus mag hij extra gruwel vrezen Want die paar rare misstanden Waarin de moderne Islam belandde Komen in hun ver verleden tijd Overeen met Jood en Christen beid’ Reinheidsgeboden van de Joden De vrouw achtergesteld Een en al bruut geweld Ons in de Bijbel geboden Afkeer van openlijke schoonheid Bejubeld door de dichter…

Meibok

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Bont gesponnen beeld van mooie woorden, raadselachtig boeiend, 't is soms te vol, Te veel, te groot, te overdadig, ja, wanneer ik drinkend met mijn ogen, Langs 's dichters gouden regels ga. Zo vol van klanken, kleuren, geuren, Een Mei te kort, één groot gebeuren.…
Tjoke24 mei 2009Lees meer >

Wat de heerser van het universum vermag

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
moed gedoopt treed ik mijn “ vijand “strijdbaar tegemoet Ik wil niet geloven aan een tartend noodlot die tot zelfbezinning en disciplinaire regels noopt Ik verzet mij tegen deze catharsis in mijn ergste nood en laveer angstig tussen hemel en aarde Ontkennen van wat rechtvaardig blijkt, is van generlei waarde ik beweeg mij dagelijks net wat dichter…

ijs

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 908
je staan in fleurige kleuren Het enige wat ik kon zeggen is hallo Ik zie je overal mijn handen wijzen naar jou En als ik je alleen zie lopen Bewonder ik je Als je kijkt blijf ik geloven Als je lacht lach ik met je mee Je ziet mij Ik zie jou Ik hou van jou En in gedachte jij ook van mij De zoete versnaperingen brachten ons dichter…

Inspiração por Alberto Caeiro

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 758
(18. 8. 2012) *inspiratie Alberto Caeiro: heteroniem van de Portugese dichter Fernando Pessoa Zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Fernando_Pessoa…

Het land Duimeloos

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
Het land kreeg eindelijk weer filosofen en ook veel dichters kwamen in dit oord, ja in dit land schreed zonder dikke duimen in een hoog tempo de beschaving voort. Richteren 1:6…
wim rhebergen27 augustus 2012Lees meer >

De mot

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Ik kom dichter- maar de zon brandt te fel, dan brandt het mijn hart, onder mijn vel: dan stort ik neer. Maar een mot sterft slechts een kleine dood, landt liefdevol in zijn moeders schoot.…
Wbb20 februari 2015Lees meer >

In Zwitserland.

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.603
Dát is de weelde van 't leven Aan de dichter toebedeeld; Dát is wat hem doet zingen Zijn eigen tomeloos lied, Als een bergbeek die schalt naar de afgrond, Als een ster, die stralend verschiet.…

DE GLIMLACH VAN DE BRUID

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
achtergelaten ook al lijkt voor jou niets meer te baten Voor even is de zonneschijn gestuit Alleen voor even stopt de speler op zijn luit En voor even bot de rozenstruik niet uit Reeds wacht voor jou de glimlach van de bruid Elk uur komt voor jou je redding nader Nog even en je zegt: Papa, vader De priester luidt de klokken in de kerk De dichter…
frits12 oktober 2022Lees meer >

onderwerpen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
abstract (uitvoer): elke stap die je zet is een stap dichter bij het graf. reserveer tijdig want de plaatsen zijn beperkt.…