16728 resultaten.
In mijn nieuwe pyjama
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 Dag wereld, dag, vaarwel.
Ik heb geen benen om op te staan.
Mijn wereld is tot bed verworden.
Oude kippen zijn al lang op stok.
Morgenochtend pas kraait de haan.
Ik rek me sloompjes uit en gaap.
Zal ik nog wat zorgen maken?
Nee! Ik draai me heerlijk om.
En slaap.…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 De wereld...
is vandaag
als stilgevallen
Geen grote aantallen
auto's, geen motorlawaai
alleen kinderstemmen
die een glijbaan maken
winters genoegen
de zinnen verzet
louter sneeuw
dat
wil kraken
De wereld
is vandaag
bedekt met vrede
Oorlog, strijd en ruzie
een dag lang
ver van m'n bed.…
lege handen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
490 nog steeds mijn wereld
mooi en echter dan door fantasie gekleurd…
Inkijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
304 De wereld beschrijven
zoals ik haar begrijp
misschien zoals ik wil
dat ze zou zijn
De wereld en de mensen
die zich onderling handhaven
bekijken, ook mijzelf, zo intens
dat ik het onthoud
en kan doorvertellen alsof
de lezers bij hen, bij mij
en bij zichzelf naar binnen kijken
en zien hoe weinig het voorstelt
het werk, de prestaties…
Met de Stroom mee...
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.963 In een stroom vol woestheid
Als een waterval op dreef
Krijgen mijn emoties ruimte
Weg te glijden in de diepte
Vol kracht en met overgave
Laat ik al mijn verdriet los
In duizenden druppels gevat
Vol weemoed, pijn en woedde
Weg heel erg ver weg van mij
Verdronken dromen opgeslokt
In de koelte van het stille water
Onvindbaar met de stroom…
Beklemmend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.675 Mijn dagboek is volgeklad
Morgen is een open einde
Op de trein volg ik de stroomdraden
De dunne boog neerwaarts
Ze zingen onbestemd eentonig
Sneeuwvlokken smelten op het raam
Shaduwvlakken schuiven over het gelaat
Een donkere woede zet me klem
Snoert de strop om de strot
Tilt me op
Laat me los
Tot ik oplos in een luchtbel
Alles gaat…
Bin-Jip
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
3.052 de plaatsen
van bewoners, in verlaten huizen
herstellen wat stuk is, slapen
in hun bedden, nemen een bad
eten resten uit koelkasten
maken schoon, wassen kleren
elke dag een andere woning
onzichtbaar worden
alleen nog maar elkaar zien
zo scheppen wij bewoonde huizen
wachten op het openen
van het slot in de deur
om onszelf los…
Waar ik op heb gewacht
gedicht
3.5 met 12 stemmen
12.175 Waar ik op heb gewacht
maakt zich van mij meester;
en laat mij kort daarop los
ik ben gehuld in mijzelf
en dezelfde dingen zijn nog
van kracht: het ene doet niet
onder voor het andere.
Nadat ik zo geweest ben
wordt aarzeling betracht.…
Loze woorden
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.204 Het waren maar loze woorden,
losse letters,
aaneen geregen tot een zin.
Waarin je mij de hemel op aarde beloofde,
mij van m"n zinnen beroofde.
Het heeft geen zin meer,
met jou door te gaan,
aan je zijde te staan.
Je hoeft me niets meer uit te leggen,
Ga nu maar, ik heb je niks meer te zeggen.
Het is over, uit en voorbij.…
om in morgen te wonen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.720 laat me maar
zweven, even,
wiegen in wolken
alles vergeten
weten van
je vertrouwen
los van het aarden
dat schulden vergaarde
om je te pressen
in zijn moraal
zonder gevoel
ja, zij allemaal
zwaar zijn je voeten
van al dat geploeter
moerassig de wegen
ijskoud de regen
ik gaf je een hand
daar kon je niet tegen
was te dichtbij…
Alleen voor deze nacht....
hartenkreet
3.3 met 43 stemmen
5.560 mag ik je vast houden vannacht
en je liefdevol zoenen en strelen
van je houden deze nacht
voor even de lakens delen
kom je bij me thuis spelen
of misschien stiekum in het bos
aan deze nacht zal geen einde komen
we gooien alle remmen los
ik neem je waar je maar wilt lief
vannacht ben ik voor jou bedreven
zal werkelijk alles aan…
psoriasis (6)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.329 mijn rechterhand gaat onbewust
doelbewust naar de linkerelleboog
tast het ruwe oppervlak af
voelt of er een velletje los zit
even gaat het mis de huid is dun
mijn zakdoek stelpt het bloed
de rest van de plekken is rood
kaal afgezocht cellen delen snel
mijn linkerhand gaat onbewust
doelbewust naar de rechterelleboog
herhaling van het voorafgaande…
Medelijden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
4.576 Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken naar het groot geluk
hoe'n enkele vindt
de deernis…
Medelijden
netgedicht
2.8 met 44 stemmen
6.594 Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken naar het groot geluk
hoe'n enkele vindt
de deernis…
in het bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
676 in ‘t bos
ging het er
flink op los
takken kraakten
stammen braken
heel veel geweld
het bos geveld
niet langer vertikaal
maar horizontaal
liggende stammen
hierop groeien zwammen
de stormschade groot
maar het bos
is toch niet dood
inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie
van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…
Bijsluiter
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.177 Uw biechtgeheim is bij ons veilig
jammer en kwezel er lustig op los
we luisteren natuurlijk niet echt
Er verandert door de biecht niets
schulden blijft U zelf betalen en
voor misdaden komt U voor 't gerecht
Het lichte gevoel in Uw moede hoofd
als U zich opricht van bidden en biecht
na bekentenis en spuien van zielenpijn
Komt niet door hemelse…
Ave Maria
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.285 Uitkijkend vanaf de Gasthuisberg
over de stad galmen de klokken
van de Jacobskerk om zeven
even later de Michaelskerk
Verderop de zon maakt zich los
rood van inspanning van de heuvel
In mij trilt het water van millennia
evolutie, zweeft als ochtenmist omhoog
Jij slaapt nog, draait je in het dekbed
tegen de ochtendkou uit het open raam…
Bij de dood van slager Griffioen
gedicht
2.8 met 61 stemmen
43.040 Nu is de meesterknecht van dood
de weg van alle vlees gegaan,
gedenk zijn naam veelvuldig
De hogepriester van de slacht,
in zijn tempel heersten winter
en de wetten van het mes
De schepper van de blinde vink,
de hoeder van de varkenshaas;
grootmoedig in zijn offergaven
Gedenken wij de slager dus
maar bovenal zijn oude ziel
die los…
Melk is goed voor elk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
677 Ze was een goede relatie, daarom vroeg ik haar mee
Om met mij te eten tijdens het zakendiner
In de rij bij het buffet vroeg ik haar of ze ook melk dronk bij haar eten
Onverwijld liet ze me weten
Dat ze geen melk meer dronk voor het lessen van haar dorst
Sinds ze los was van de borst
Voor mijzelf koos ik melk in een kan
En zei haar dat melk…
Station Staats Spoor
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.912 Mijn broer is machinist
Stuurt met losse handen
alle mensen door het land
Als jongen van een jaar of 13
heb ik heel even stiekum
naast hem op de bok gestaan
Vele jaren zijn vergleden
als vergezichten uit een coupéraam
trokken zij aan ons voorbij
Het spiegelei verdween al eerder
En nu mijn broer zijn laatste treinrit maakt
Verliest het…
oversteek
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
753 nog net geen avond, zwerf ik
over het golfgewassen strand
als vuurtorenlichten
bestrijken mijn ogen
het grijsgroen golfgeruis
zuigend danst zeewier
tussen waterlijn en branding
zilveren zeevogels krijsen
een slaande regen los
de zee uit mijn gezicht
maar wat nog zou ik turen
naar haar, die vanochtend
de vrijheid verkoos
over zingende…
Vrij spel voor de bierkaaien
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
2.041 dit gevecht is niet te winnen
steeds weer val ik op mijn snuit
elk pogen opnieuw te beginnen
vloert me keihard onderuit
bierkaaien houden zich vast
aan alle neerwaartse spiralen
voelen onverminderd nog de last
van dwars genomen hinderpalen
ze laten nooit los maar bijten
zelfs met ruggelingse zinnen
een verdraaiing in beleefde feiten
nee…
standvastig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 wortels die aarde binden
vasthouden tot één geheel
vochtig door grondwater
gevoed met regen
niets van dat komt los
zelfs niet als de zon schijnt
om iets van warmte te geven
want hét wordt niet gevoeld
elke bouwsteen vraagt het
maar zonder goedkeuring
en vrees voor liefde
is het gewoon niet toegestaan
de tijd schrijdt voort
en wortels…
in de lente - ik weet waar
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.434 in het amsterdamse bos
van alle mensen los
daar is een slootje
en ik weet waar
de brasem paait
in een modderpoel
met rotte bladeren
bellen uit de bagger
uiteen spattend
we zullen stil zijn
wachten je ziet
het wentelen
reuze grijze
vissenlijven
heel enge waterschuddingen
tot overstromen toe
nee zal ik zeggen
ze eten geen mensen…
rode bomen
hartenkreet
4.8 met 32 stemmen
1.011 gekras
langzij
de woudzoom
september kraait
herfstvogels
kelen luids
de grond ontbindt
het gele gras
daar, wat kinderen
zich niet bewust
van de onbestendigheid
der dingen
trekken zich los
van de ouders
tussen rode bomen
in hun herfst
nog
zeg ik niets
verpest niet
hun onwetendheid
lach
en zeg:
fijne dag
tussen rode bomen…
Jack Sparrows zus
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
610 Tranen golven breken harten loos
Bloed golft kabbelend in zoute wonden
Hete nachten missioneren een wilde mossel
Een pruik van groen wier over blote borsten
Een stinkende stoot tot onder de gordel
Zwemt zij alle warme stromingen mee
Overvloed gooit haar dorstig in de branding
Een geleide blinde hond likt verpulverd kalk…
Op het slappe koord
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
608 maar nog geen pas
ik wilde wel vooruit
had moeite met
het evenwicht
mijn blik hield ik
in voorwaarts gaan
op jou gericht
heb duizend
angsten uitgestaan
de safetygordel
in de haast
niet aangedaan toen
ben ik voor jou gevallen
jij reikte
mij de hand
bij het halen
van de andere kant
je ogen in verbazen heb
ik nooit meer los…
huisje van papier
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.333 ik bouw je een huisje van papier
met klinkers en medeklinkers
invoegen doe ik later
ik denk aan je
met liefelijke letters
die je makkelijk ontcijfert
met losse woorden
zonder tekens in een open brief
een zegel kleef ik niet
ik schuif mijn brief
onder de deur naar binnen
ik bel niet aan
binnenshuis lees je
met ogen die vanzelf vergroten…
De schilder
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
783 de vlinders die de gek benoemt
in een woordgeschilderd omlijsten
van stille, wakkere nachten
snijden het weefnet van
gevangen dromen die
onder het tweehoofdig lijf
tollen als waren zij verkrampt
door de weeën van het baren
de dwaas laat zijn vleugels los
in het stuwen van het bloed
en zegeviert om wat hij achterlaat
onder het presse-papier…
Thermosflessen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
842 Een hijskraan
hijst
stalen buizen
naar vijfhoog
De metselaar
dwingt
losse stenen
tot een muur
Een bulldozer
ronkt
monotoon en
laat een dode
zwerfhond in
zand bijten
De uitvoerder
roept:
'Ja, koffietijd!…