Alle inzendingen over tijd

23350 resultaten.

Sorteren op:

Augustus oogst.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Gulzig omarmt het rond roterend staal de gele halmen, bonkig golven de geluiden over 't land. De wind waait warme zoete geur. Tussen grauw stof lichten stukjes halm op in de zon, achter de combine vormen de uitgebraakte resten rijen. De wind waait warme zoete geur. Wat verder ligt het land al loom te wachten op de binder die rechthoekige…
M.S. Luteijn23 augustus 2010Lees meer >

geen titel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Men zegt de tijd heelt alle wonden en dat is waar dat is het moooie van tijd Maar wat er slijt in jaar na jaar is het bijzondere en wat ons rest is middelmatigheid.…
Ria Zifkamp28 augustus 2010Lees meer >

de reis

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 911
vrijwillig z`n gang geen waarheid verstopt verder moedig lijden een ontdekkingsreis aan gaan door hemelgewelf heen op zoek naar de zenith der geest het leven mag gevierd worden waar en waarom is niet de vraag eerder daarom en de rest blijft vaag een nieuw morgenrood na vandaag het lot en haar toevalligheden geeft geen reden alleen tijd…

Gesloopt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
De ruiter bestijgt z’n paard hij grabbelt naar de knoppen geen deernis, ’t is geen edel spel amoveren,’t is niet te stoppen. De kogel slingert, puntloos beukt hij erop los Tot splinters, gruis vermorzeld verdoemd tot bulken puin. Gewond zonder dekkleed aan ’t is enkel nog geraamte trillend, onder het geweld trekken haar wortels samen…

Beste dichter(es) (tanka)

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 685
De tijdgeest schrijft momenten Die niet weer komen; Doch tijd polijst heimwee tot Zachte weemoed die beklijft…
Custor30 augustus 2010Lees meer >

`n rijm

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.076
zweeft m`n getuige de maan zo gaan wij door met tollen en draaien een gedicht begonnen ooit in de wind zal met de tijd ook weer verwaaien wij worden nooit meer kind…
marco neuborg8 september 2010Lees meer >

Zomer aan de Normandische kust

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Het koren wilde wel wuiven en de bloemen hadden het blauw van de zee daar diep beneden Je kon het zo gek niet bedenken of het paste onder de zomerlucht zelfs de schapen lachten met de meeuwen mee die onvermoeibaar telkens hoger de zon tegemoet gingen en enkel neerdoken voor een snelle maaltijd of een aai over de kinderbol van hun…

Kosmische geboorte

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 642
De stilte daalt over de velden, de nacht stijgt uit bedauwde akkers op. Wachtvelden sterrenlicht kantelen de aarde. Oeroud ruisen vult de nacht met dit weten: er is geen weg terug, de verten die ons daar tegenstaan willen in ons geboren worden.…

In mij nog steeds

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
Alle indrukken van ieder zintuig sinds mijn vormloos besef schuldbewust ontwaakte in jouw buik de kakofonie van onderliggende boodschappen in alle woorden sindsdien tot mij gericht alsook in de veelzeggendheid van zwijgen het knagende besef van alle onbedoelde gevolgen van alle handelingen die ik in onwetendheid verrichtte de worm…

Baken verzet

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 720
Mijn illusies zijn verdwenen natuur verloor z’n interesse liet me vallen, en kijkt toe hoe ver ik freewheelend kom Er gebeurt iets met de tijd of met m’n tijdwaarneming als kind zo traag als stroop nu ontgaan mij de dagen Ze gaan te snel om te lezen de week is de nieuwe ‘dag’ code van zeven witte strepen labelen m’n nieuwe baken…
Custor2 oktober 2010Lees meer >

Voor L.

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 572
Ik denk ik denk aan die tijd aan die tijd die niet terugkomt die niet terugkomt denk ik...…
Peterdw.5 oktober 2010Lees meer >

morgen valt de zee achterstevoren

gedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.169
morgen valt de zee achterstevoren drinkt eb vloed vaart zonder aankondiging de hemel los blijven we achter op het zand engelen zonder draad engelen zonder passe-partout andersdenkend morgen draait de wind zonder mededogen kapseist drijfhout niets grandioos voor de boeg blijven we achter op het zand met geschilde lijven dijen bezoedeld…

Te rusten lig ik stil

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.280
Te rusten lig ik stil en hoor het klokke-tikken het meet de nacht, aldoor, aldoor, met ogenblikken. Mijn schone droomgedachte faalt door 't tikke-takken, de slinger steigert op en daalt, gaat rijzen, zakken. Dat klokgetik in stille nacht doet ijzen, ijzen - want slaaploos door gedachten-jacht volg ik die wijze. ------------------…

In de herfst.

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
Het is niet alleen het vallen van de avond of het zien van de sterren aan de hemel niet het licht van de maan. Het is het willen aanvaarden van de herfst in ons leven die ons ook leert hoe fijn het is dat we er nog altijd zijn. De zon mogen zien die elke dag weer opkomt ons dan zijn warmte geeft en om ons heen alles laat groeien.…

Schorteldoek

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 500
het is er nog dat kiekje gevonden in oma’s boezeroen die markante kop met diepe voren de oogst van werk op het land het is er nog de geur van manchester en pijptabak opa niet…
Hanny19 oktober 2010Lees meer >

Als 's morgens het licht

gedicht
2.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 11.400
Als 's morgens het licht door de gordijnen dringt smelten je laatste dromen Er klinken geluiden uit de achtertuin een buurman stapelt stenen een rammelende kettingkast Het is vandaag de eerste dag om met iets te beginnen waar niemand aan begon. ------------------------------------- uit: 'Mijn pen krast al even dwaas'.…

Het leven [aforisme]

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 680
Het begint daar waar men denkt dat het ophoudt.…
Hein Pierik20 oktober 2010Lees meer >

Het huizeke

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.077
Ik weet er op een Hollands plein een aardig huiske klein en rein, van rode tichelsteentjes gebouwd en vast wel een paar eeuwen oud. Puntgeveltje, met trapkens vier, vijf, zes, met houten luifel en hoog bordes, half verscholen in loverpracht, spiegelt het zich in de stille gracht ; en als er een zonnestraal over zinkt, al wat er aan is schittert…

De nacht

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 615
Wanneer na een nacht van volle maan, de dag verschijnt, de zon haar stralen naar beneden stuurt, weten we allemaal dat een nacht, altijd korter dan een dag duurt.…
Johanna25 oktober 2010Lees meer >

Haard en herfst

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
In de herfst verzamelen wij de zon jij diep in de kleren ingepakt en ik wat luchtiger achter de rolstoel aan Met de venkel is het haast gedaan proeven voorzichtig de zoetheid van het blad In de hof plukken wij het groen van de pisseblom voor de hoenderen in hun ren, zij kakelen als altijd bij het zien van ons er lustig op los Ik…

Leven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
En eind'lijk heb je tijd te denken... Wat is het doel, wat is de zin. Hoe vul ik het laatste beetje in.…
Antje27 oktober 2010Lees meer >

Herfsttinten

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
Ze voeren dronken laten leeg wat niet vatten kan verrijken het armste van de aarde blozen het bleekste van de dag De eeuwige dood van blad de sluipende ondergang van de in zwam verpakte stronk plukken ze tenger uit het woud Ze bouwen gespreide vlerken als kathedralen tegen het palet kerven en ketenen bos en mos onwrikbaar als…
Kees Keizer31 oktober 2010Lees meer >

Officiele winter?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
De zomer is niet meer, de winter is er wel, de tijd is er ook niet meer, het uur telde wel twee keer. De kippen van de leg, de koeien vol met melk de mens is even van slag omdat het uur der waarheid omgezet werd in wintertijd.…
Johanna31 oktober 2010Lees meer >

De blaadren rijzen door de stugge nevel

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.910
De blaadren rijzen door de stugge nevel er zijn geen klanken meer, er is geen lied slechts in het dorre riet een vroom geprevel… Nu komt de tijd dat men naar binnen ziet. Want wij zijn arm, en knagen aan ’t verleden, en spelen met de kaarten van verdriet.…

Schijngestalten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
Moe als het is van de last rust het verleden toch niet het mogelijke is versluierd door al het onvermogen De vraag om te vergeven kan wel worden bevestigd vergeten zal men zelden je wist wel niet wat je deed maar je deed ook niet wat je had moeten weten Zoeken en verdwalen tussen ver en dichtbij vergeven…
Geeraardt3 november 2010Lees meer >

stil voor later

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 809
nog herken ik jou de blijheid in je ogen de lach om je mond de lijn bij je wang t maakt me bang dat je wegdrijft op de rimpels van het water bewaar je ze voor later zodat als ik je dan zie je ogen zoek je mond weer vind je wang kan strelen bewaar je je ziel voor mij zodat ik me echt kan geven onverborgen voor het leven zo kort…
i3 november 2010Lees meer >

Niet voor jou.

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 629
Denk nu niet dat wat ik hier neerpen voor jou is bedoeld Ik pen hier niks neer voor jou, of voor jou of voor jou Sterker nog: ik pen hier zelfs niet eens wat neer voor mijn vijfde vrouw kun je nagaan.…
Peterdw.4 november 2010Lees meer >

Verjaardag

poëzie
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.531
Nimmer moegerende Tijd, Voerman, die de wagen rijdt Over bergen en door dalen! Laat mij, laat mij adem halen: Waar toch jaagt gij in galop? Voerman, hou eens even op.…

Twee oudjes

poëzie
1.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.620
De lucht is zo helder, het windje zo warm, - Hij stiet zijn tuindeur open,- ‘Kom, vrouwke, een toertje!’ en hij bood haar zijn arm, ‘Al ’t groen is uitgelopen.’ Zo gingen zij saâm, op hun krukskens geleund, Langs sappig groene blaren, Langs ’t bos, waar de merel zijn liedeke dreunt En kleurige vlinders waren. Heel langzaam… Zij spraken niet…

Decembermeisje

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 871
wanneer de prille sneeuw vluchtig nog langs mijn wangen strijkt het gras witter oogt dan zwanen op een bevroren plas mijn koude handen december vegen en tijd verder wijkt zie ik, heel even maar mijn meisje in haar rode winterjas…
Hanny6 november 2010Lees meer >