inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 35.330):

Gesloopt

De ruiter bestijgt z’n paard
hij grabbelt naar de knoppen
geen deernis, ’t is geen edel spel
amoveren,’t is niet te stoppen.

De kogel slingert,
puntloos beukt hij erop los
Tot splinters, gruis vermorzeld
verdoemd tot bulken puin.

Gewond zonder dekkleed aan
’t is enkel nog geraamte
trillend, onder het geweld
trekken haar wortels samen.

Ze niest en proest en huilt
het hele nest bevuild
bij elke stoot ziet ze rood
haar statigheid verdwenen.

De maatklap zit er nu goed in
vinnig haalt de beuker uit
de laatste pijler wordt geramd
het statige station
zakt langzaam in zijn
stoffig graf.

Schrijver: helen nieuwendijk, 30 augustus 2010


Geplaatst in de categorie: tijd

2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 139

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)