37655 resultaten.
tevreden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 De lente kwam stilletjes aan
Ons humeur was blijven stilstaan
In het duistere van de wolken
Nu gaat ons hart weer open.…
Het strand
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
541 De golven rollen koppen
telkens,
telkens,
steeds maar weer
en leggen sprankelend schuim
op het randje van de zee.…
Toonkunst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Samen vallen en weer opstaan.
Dat is wat ik het liefste doe.…
Rembrandt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
560 Gij Maerten en Oopjen
nu staat gij weer op u zelve
Zijt gij kort na uw samenzijn
gescheiden?…
Ongelofelijk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
437 Het water stroomde naar boven
niemand wilde dat geloven
geen tel
maar dat Hij z'n graf uit liep
dat dan weer wel.…
Elf steden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
437 Houdt er rekening mee,
de winter
komt er aan,
de tijd dat Friezen
weer massaal
aan 't bidden slaan.…
I put a spell on you
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
552 Moet het toch echt weer eens
Lukken dit keer…
groentemannetje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
597 laatst
Karin Bloemen
weer eens op
tv gezien
behoorlijk afgevallen
volgens mij heeft ze een
Hanneke Groentemannetje
gedaan...…
#Zinin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Zijn we weer leuk, zeker?
Tijdlijnverdrijfacties.
Ziningehashtagde
tierelantijn.
Misselijkmakend, die
opleukeritismeuk.
Mag het misschien wat
zinlediger zijn?…
Uit het leven van -6
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
741 de kleurrijke krotenkoker
die elke dag bietjes eet
omdat hij die dan
de volgende dag
zo mooi rood
weer uitpoept…
Aftreed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Zodra ik van de trede stap,
elke keer weer eentje
Ben ik toch niet afgetreden,
ondanks dat kom ‘k toch beneden!…
Overgave Leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
479 Overgave aan het Leven
Betekent ook:
Overgave aan de pijn
Die er tragischer wijs
Bij hoort
En gelukkiger wijs
Weer wegvloeit…
vliegruimte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 iemand leerde me
vliegen ik steeg
boven alles uit
om eindelijk te
zien waar alles
om draaide
ik omhelsde
de wereld toen
ik weer
beneden was…
[ We spreken elkaar ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
369 We spreken elkaar
gauw weer, straks, vanmiddag: 's nachts --
wanneer jij thuiskomt.…
Ongrijpbaar
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
540 Ik weet ik je moet laten gaan
Maar het is zo fijn te doen alsof je bij me bent
Al is het maar voor een moment
Dan kan ik er weer tegenaan
De ongrijpbare lichtheid van dit bestaan…
Het Vertrouwde Zonlicht
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
398 Zonlicht is zoals vertrouwen
het laat je stralen en warmt je van binnen op
maar dan gaat de zon weer onder
en is alles nog donkerder als te voren…
2 mei 2026
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
191 een houtduif strijkt als
een Russisch vrachtvliegtuig neer
in de achtertuin
hapt als ontbijt in wat groen
en klapwiekt weer weg…
De overspelige vrouw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
454 Ze druipen af, ze durven niet meer kijken
naar wat in 't zand geschreven staat zo stil,
en weten diep vanbinnen wat zal blijken:
dat Jezus ook hier weer vergeven wil.
Want God kijkt naar het hart en zal niet wijken
al zijn nog zoveel heren kwaad en kil!…
Terug in Nederland
snelsonnet
4.5 met 8 stemmen
651 Ik las een kort berichtje in de krant
Dat mij het water in de mond deed lopen
Al hadden wij het niet meer durven hopen
De steur is weer terug in Nederland
Ik zet alvast een flesje wodka klaar
Voor bij de eerste Biesbosch-kaviaar…
Liefde gaat nooit dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 Zoals wolken ontstaan
en weer oplossen in de lucht.
Zo leven golven in oceanen.
Water is het dat verandert
en blijft voortbestaan.
Mensen worden klein geboren
en groeien groot.
Ze komen uit en verdwijnen weer
in het zogenaamde niets.
Wolken en golven verdwijnen niet.
Water sterft niet.
Hemels en oceanen blijven.…
waar was je
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.109 steeds groter maakte
toen ik je rode lippen wilde kussen
om de donkere passie in je ogen
met mijn warme liefde te verhogen
je was er niet toen ik
je nodig had, je bent me weer vergeten
omdat je constant met jezelf bezig was…
loopt op stof van verre schapen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
3.456 het huis
met weinig tijd voor eigen dromen
dan is de binnenplaats weer koel
rust groent tussen de planten
de zoete thee geurt vol en ik voel
dat je ze mist, familie en verwanten…
Winter schrijft een witte veeg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
818 zal pachten
kan de ergste koude weren
de lange winterdag doorstaan
ik zal met jou het jaar omkeren
weet we kunnen de seizoenen aan…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
mijn onrust fietste ongestraat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
805 bij me terug
mijn boosheid is verdwenen
het begrijpen is nog vaag
ik zag je zachte lach vandaag
in je ogen heeft weer licht geschenen
het was warm bij je, ongevraagd…
maar op kaal beton
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 was je weer grijs
daar waar jij ooit begon
en ik steeds toegaf aan je eis
voor mij nooit meer behang
ik meng de kleuren van de dag
ieder leeft op eigen benen
met een gezamenlijk belang…
handjes van hout
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
651 hun levens zijn zo groot
geen dood kan ze begrenzen
mijn rug brengt mij
weer terug in ongemak
ik kap ermee zet
vlug mijn masker af
strompel naar benee
tevree slaap ik voor de tv…
Jouw mysterieus bestaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 wringen in verlatingspijn
toch delen we de sfeer
de drukte en het geroezemoes van
leven in de smeltkroes van het mooie weer
kom laat mij delen in de sprookjes
van jouw mysterieus bestaan
liefde zien die ook jou gelukkig maakt…
Mystieke diepte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
479 die mystieke diepte
voor ons ontsloot
zonder een direct raken
aan de aanwezige dood
in een warm
verblijven konden
wij onze geestkracht
verrijken mochten wij
delen in hun weer
geheeld universeel…
Er is te veel ruis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 voor te gaan
in die nog onbetreden ruimte
geeft het leven kansen om
eindelijk weer eens volmaakt
met jou te kunnen dansen…