Alle inzendingen over natuur

12647 resultaten.

Sorteren op:

Ik luisterde aandachtig

hartenkreet
4.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.920
natuurlijk schat; zei ik met een glimlach jij luistert toch ook altijd naar mij?…
Moeke21 april 2006Lees meer >

Andalucía

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 630
De bomen glanzen oranje en geel, insekten blauwe juwelen. Een trage beek overwoekerd met winde koestert diepgroen water en rode karpers. De hemel indigo, de zon violet. Andalucía de regenboog.…

je takt haar nest

netgedicht
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 670
je waterhoent in vliegend vaart en galoppeert over de golven bent verbolgen om de aanval op je altijd weer zo zeer beminde maagd je takt haar nest duikt dieper dan de meesten geeft haar het leven op zijn best ook jij wilt ouder worden als de schalen breken weet jij in jouw domein alles weer op orde…

Langzame opwarmer

netgedicht
4.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 857
Ieder jaar is anders. Nu ben ik zelfs het voorjaar vóór. Ha! Had je maar eerder moeten beginnen! Brandnetels beheers ik, zelfs bomen kan ik voorkomen, paarse hemabollen rollebollen tussen lieve vrouwe - Zal ik voortaan wat meer in de pas, wacht even, straks smeed ik nog sonnetten, nee het moet niet gekker…

Bosgedicht

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.064
De bomen. De hangende bomen zwaardonker de halsreikende bomen zeefzonnend. Het bospad. De grazende zon de strelende bermen wiegende struiken de aarde zo geworteld. De lucht. Verstrooide vlinders harsbrokjes gloeiende bladerknoppen het geluid van vleugels blauwbleke splinterogen. Dit bos. Lichtgeurig deinend schaamteloos ademend…

Siësta

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.213
In de schaduw van de olijfbomen drinken de herders zomerwijn terwijl hun schapen uitgeteld tussen de klaprozen liggen.…

Siësta

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.144
In de schaduw van de olijfbomen drinken de herders zomerwijn terwijl hun schapen uitgeteld tussen de klaprozen liggen.…

Groen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799
grappig geestdriftige groenvinkjes geweldig gemaaide gazons geven godengeluk gerieflijk genietend gewoon…

Plejade van cyclische luchtkastelen

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
Als een reveil van gerecycleerde vergankelijkheid, somptueus in idiotie maar sober vol onbegrepen gratie, als een vicieus vibrato van dolgedraaide stilte, smachten zeven - ja, zeven! – gracieuze gratiën naar een streling, een onooglijke blik. Naar een aai van onverholen bewondering, vol verwondering. Het aftandse tandwiel grijpt de ketting…

Zachtmoedig binnendringen

netgedicht
4.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Vader was een oude aardappel, wees op het kaboutertje in de pinda Moeder was een gapende wonde die schreeuwde om verzorging De oudste dochter, Soen, een slapend spoor in droge aarde verzamelde afval, at en genas verborg heel kunstig haar kracht verbond via sluipende wegen Bij verandering van klimaat groeide zij uit tot een boom…

Vierdimensionale zomeravond

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 826
Aan de oostelijke horizon - ver weg - dansen geluidloze bliksemstralen als de dunne poten van een spin. Waar ik sta bestaat de wereld uit wuivend grasland en het lied van krekels. In het westen koestert de ondergaande zon roodgewangde wolkenkinderen aan haar borst. Tijd vertraagt, rekt zich geeuwend uit en legt zich te slapen…

Zilverreiger.

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 660
Je was toch de Koningin van mijn veerkracht? En nu mijn mooie witte vogel drijf je aan de oever van het leven plat op je rug waar die verdomde kankerkraai je pikt op zoek naar zijn Duivelsei. Straks zal je na mijn afscheid voor altijd blijven zweven in deeltjes uitgestrooid waar alle meeuwen je naam nog kennen. Kippenvel met…

À la Edgar

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.130
In de namiddag hoor ik, als het kloppen van mijn hart, de klokken en het is geen bloed maar ijs dat door mijn aderen stroomt. Waarom overvalt me deze grote somberheid nu ik hier, vredig tegen een boom geleund, het gefilterde zonlicht bekijk? Zijn het de klokken met hun zware slagen? Of is het de boom die op een dag misschien mijn…

Vrij

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.069
de berk beziet ons leven is met ons samenzijn verweven het achterland met Schotse koeien maakt zachte beelden broeien tussen kikkers padden en insecten spiegelt de zon zijn vaste baan zolang de wolken hem maar laten gaan zijn warmte is het die natuur verwekte dit speelse plaatje toont het leven echt en heeft mij doen bewonderen en danken…

een kind gevangen in je ogen

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 742
ik zie hoe in je mond de stenen rollen en de woorden dollen in bezwering van de zee ik golf in gedachten mee aan iedere hand een kind gevangen in je ogen taal geeft slechts in blikken mededogen want liefde waait als wind je hebt de rots omvat en weet de generaties te traceren, voelt geluk en pijn ziet in het spel van kinderen…

midden in de nacht

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
ik was nog jong althans zo is mij verteld dat ik reeds zong in stille gedachten dat ik al vroeg werd gekweld door wijsgerig smachten nog steeds kijk ik midden in de nacht diep in het heelal en stel mijzelf de vraag wie heeft dit zo bedacht het houdt mij bescheiden omdat welk antwoord ook mij nooit bevredigen zal…

Zanglijster

netgedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.014
De zon komt op achter de horizon en schenkt hem haar rosse gloed. Hij repeteert hartstochtelijk zelfverzekerd over Wonderen - heelt juichend de tijd: de winter voorbij. Hij overdondert haar met zijn waterval van schrille tonen. Fantaseer ik in haar bekhoek even een glimlach? Ze vliegt op, de schaduwen glijden en houden haar geheim…

Mystiek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
De rust is ingetreden Roerloos liggen bladeren Windvlagen zijn verleden Lage wolken naderen De takken bedekt met dauw Aan mist overgegeven Schimmen achter in het blauw Met het uitzicht verweven Twee bomen door de tijd heen Naar elkaar toe gebogen Hun twijgen vlechten ineen Nevelige atmosfeer Het stenen erfgoed geeft weer Symbolen…

Gerept

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 764
Wanneer ik mij in diepe mijmering langs bos en beemd ophou en met kansarme verzekering maar grote vreugd aanschouw …. … hoe een pad zich vult met lentelucht na lange winterpoos en luid kwakend het dril bevrucht verzinkend in het kroos … hoe de goudveil zijn blaadjes spreidt in onbezoedeld kwel en het sleutelbloempje slank gedijt langs…
Aramis17 juni 2006Lees meer >

ssssssssst

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 814
in het zachte malse gras vertoeft mijn lijf op zoek naar rust ik zie een bloempje zonder blaren dat bedeesd wil zeggen sssssssst kom toch tot bedaren kijk naar mij en ruik je onrust wordt gesust en je dromen zullen met de wolken varen sluit dan je ogen luister naar het teder zuchten van de wind nog even dan zijn jij en…

doorluchtige

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 941
nu zeggen dat je van niemand bent een beetje van de zon de maan en sterrenbeelden minder van de mensen die je kent, want tja daar hoor ik bij als jouw lichaam over golven springt drijven blijft, dobbert op zwaartekracht lichter dan soortgelijk gewicht van water…

volle maan

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.301
maan en sterren spiegelen op de golven heimelijk dein ik met ze mee in wiegend licht verzonken ben ik vol maan en zee…

door naar de hel

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
golven eten zeeën vreten oceanen huilen om buien in wolken te kussen ik ga met je mee in een pogen de elementen te sussen met regen te druilen sneeuw te trotseren vorst de rug toe te keren met winden te waaien hard en met vlagen in jachten en jagen dollen en tollen blaadjes op straatjes wou dat ik God was niet zo kapot…

Papaver

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.623
Diep in het holst van de bloemen te kruipen, in hen te slapen. Dan: fluisterend hun ochtend openvouwen, kleurig te vervliegen.…

vervlieg de dagen die mij resten

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 641
ik ben vanochtend opgestaan wilde naar de zon was opgetogen toen ik zag hoe licht van donker won mijn vleugels zijn nog rauw van kou vannacht en onvervuld verlangen warmte moet mijn vleugels nog behangen met de kleur van onverwacht ik wiek van bloem naar druppel dauw een koud ontbijtje en dan gauw mijn vlucht naar vlindertuinen uren…

Het gras

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 810
Vrolijk huppelt ze Tussen de bloemen Haar voeten vochtig Door de druppels Van het natte gras…
mvk787 juli 2006Lees meer >

Manon (Deel 2)

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.157
Tien jaar later .... wiedend tussen het jong plantsoen, fleurend bij vers frisbronnend water, horen de telers boven ‘t groen ver hoefgetrappel en geratel. het span komt recht hun richting uit met aan zijn boord een jongedame : asblond van bles en blank van huid arriveert daarginds Jean’s erfgename. zij herkent goed de hypocrieten…
Aramis11 juli 2006Lees meer >

warmte maakt geluiden stil

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
prikkeldraad en paaltjes beesten in het gras bonte koeien mompelen windend van het gas vogels fluiten duikend schooierig gebekt scheren nesten zoekend kletsend uit hun nek vlinders vliegen kleuren ogen geel en wit van licht strijken neer op bloemen vouwen vleugels rustend dicht sloten dromen zwart door zonlicht groen gekant strakke…

over wegen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.042
een halve bol met touwtjes en daaraan wolken waaronder witte koeien grazen nee, nippen als met champagne van het gras voorzichtig strekte god zich hier uit voordat hij als een herfstblaadje verfrommeld werd en knisperend verdween de hemel is niet boven…

Zomeravond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Nog even lonkt het zonneoog door d’ uitgeplozen wolken. Roze lippen dimmen de koperen wimperstralen in rosse wenkbrauwharen. Nog even schiet het zonneoog felle schichten die doven in wolkenslierten vol roze zalmen en flitsende Lichten. Geruisloos glijdt het zonneoog diep in d’aarde en dooft. Stille schaduwbomen spoken huiverdromen…
ORFO26 juli 2006Lees meer >