12647 resultaten.
Ik luisterde aandachtig
hartenkreet
4.4 met 31 stemmen
1.920 natuurlijk schat; zei ik met een glimlach
jij luistert toch ook altijd naar mij?…
Andalucía
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
630 De bomen glanzen oranje en geel,
insekten blauwe juwelen.
Een trage beek overwoekerd met winde
koestert diepgroen water
en rode karpers.
De hemel indigo, de zon violet.
Andalucía de regenboog.…
je takt haar nest
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
670 je waterhoent
in vliegend vaart en
galoppeert over de golven
bent verbolgen om
de aanval op je altijd
weer zo zeer beminde maagd
je takt haar nest
duikt dieper dan de meesten
geeft haar het leven op zijn best
ook jij wilt ouder worden
als de schalen breken weet jij
in jouw domein alles weer op orde…
Langzame opwarmer
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
857 Ieder jaar is anders.
Nu ben ik zelfs het
voorjaar vóór. Ha!
Had je maar eerder
moeten beginnen!
Brandnetels beheers
ik, zelfs bomen kan ik
voorkomen, paarse
hemabollen rollebollen
tussen lieve vrouwe -
Zal ik voortaan wat
meer in de pas, wacht
even, straks smeed ik
nog sonnetten, nee
het moet niet gekker…
Bosgedicht
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.064 De bomen.
De hangende bomen
zwaardonker
de halsreikende bomen
zeefzonnend.
Het bospad.
De grazende zon
de strelende bermen
wiegende struiken
de aarde zo geworteld.
De lucht.
Verstrooide vlinders
harsbrokjes gloeiende bladerknoppen
het geluid van vleugels
blauwbleke splinterogen.
Dit bos.
Lichtgeurig deinend
schaamteloos ademend…
Siësta
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.213 In de schaduw
van de olijfbomen
drinken de herders
zomerwijn
terwijl hun schapen
uitgeteld
tussen de klaprozen liggen.…
Siësta
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.144 In de schaduw
van de olijfbomen
drinken de herders
zomerwijn
terwijl hun schapen
uitgeteld
tussen de klaprozen liggen.…
Groen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
799 grappig
geestdriftige groenvinkjes
geweldig
gemaaide gazons
geven godengeluk
gerieflijk
genietend gewoon…
Plejade van cyclische luchtkastelen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
861 Als een reveil van gerecycleerde vergankelijkheid, somptueus in idiotie maar sober vol onbegrepen gratie, als een vicieus vibrato van
dolgedraaide stilte, smachten zeven - ja, zeven! – gracieuze gratiën
naar een streling, een onooglijke blik.
Naar een aai van onverholen bewondering,
vol verwondering.
Het aftandse tandwiel grijpt de ketting…
Zachtmoedig binnendringen
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.215 Vader was een oude aardappel,
wees op het kaboutertje
in de pinda
Moeder was een gapende wonde
die schreeuwde om verzorging
De oudste dochter, Soen, een
slapend spoor in droge aarde
verzamelde afval, at en genas
verborg heel kunstig haar kracht
verbond via sluipende wegen
Bij verandering van klimaat
groeide zij uit tot een boom…
Vierdimensionale zomeravond
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
826 Aan de oostelijke horizon
- ver weg -
dansen geluidloze bliksemstralen
als de dunne poten van een spin.
Waar ik sta
bestaat de wereld
uit wuivend grasland
en het lied van krekels.
In het westen
koestert de ondergaande zon
roodgewangde wolkenkinderen
aan haar borst.
Tijd vertraagt,
rekt zich geeuwend uit
en legt zich te slapen…
Zilverreiger.
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
660 Je was toch de Koningin
van mijn veerkracht?
En nu
mijn mooie witte vogel
drijf je
aan de oever van het leven
plat op je rug
waar die verdomde
kankerkraai je pikt
op zoek naar zijn Duivelsei.
Straks zal je
na mijn afscheid
voor altijd blijven
zweven
in deeltjes uitgestrooid
waar alle meeuwen
je naam
nog kennen.
Kippenvel met…
À la Edgar
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
2.130 In de namiddag hoor ik,
als het kloppen van mijn hart,
de klokken
en het is geen bloed
maar ijs dat door
mijn aderen stroomt.
Waarom overvalt me
deze grote somberheid
nu ik hier,
vredig tegen een boom geleund,
het gefilterde zonlicht bekijk?
Zijn het de klokken
met hun zware slagen?
Of is het de boom
die op een dag misschien
mijn…
Vrij
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.069 de berk beziet ons leven
is met ons samenzijn verweven
het achterland met Schotse koeien
maakt zachte beelden broeien
tussen kikkers padden en insecten
spiegelt de zon zijn vaste baan
zolang de wolken hem maar laten gaan
zijn warmte is het die natuur verwekte
dit speelse plaatje toont het leven echt
en heeft mij doen bewonderen en danken…
een kind gevangen in je ogen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
742 ik zie hoe in je mond
de stenen rollen en
de woorden dollen in
bezwering van de zee
ik golf in gedachten mee
aan iedere hand een kind
gevangen in je ogen
taal geeft slechts in
blikken mededogen want
liefde waait als wind
je hebt de rots omvat
en weet de generaties
te traceren, voelt geluk
en pijn ziet in het spel
van kinderen…
midden in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
707 ik was nog jong
althans zo is mij verteld
dat ik reeds zong
in stille gedachten
dat ik al vroeg
werd gekweld
door wijsgerig smachten
nog steeds kijk ik
midden in de nacht
diep in het heelal
en stel mijzelf de vraag
wie heeft dit zo bedacht
het houdt mij bescheiden
omdat welk antwoord ook
mij nooit bevredigen zal…
Zanglijster
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
1.014 De zon komt op
achter de horizon
en schenkt hem
haar rosse gloed.
Hij repeteert
hartstochtelijk
zelfverzekerd
over Wonderen -
heelt juichend de tijd:
de winter voorbij.
Hij overdondert haar
met zijn waterval
van schrille tonen.
Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim…
Mystiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 De rust is ingetreden
Roerloos liggen bladeren
Windvlagen zijn verleden
Lage wolken naderen
De takken bedekt met dauw
Aan mist overgegeven
Schimmen achter in het blauw
Met het uitzicht verweven
Twee bomen door de tijd heen
Naar elkaar toe gebogen
Hun twijgen vlechten ineen
Nevelige atmosfeer
Het stenen erfgoed geeft weer
Symbolen…
Gerept
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
764 Wanneer ik mij in diepe mijmering
langs bos en beemd ophou
en met kansarme verzekering
maar grote vreugd aanschouw ….
… hoe een pad zich vult met lentelucht
na lange winterpoos
en luid kwakend het dril bevrucht
verzinkend in het kroos
… hoe de goudveil zijn blaadjes spreidt
in onbezoedeld kwel
en het sleutelbloempje slank gedijt
langs…
ssssssssst
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
814 in het zachte
malse gras
vertoeft mijn lijf
op zoek naar rust
ik zie een bloempje
zonder blaren
dat bedeesd wil zeggen
sssssssst
kom toch tot bedaren
kijk naar mij
en ruik
je onrust wordt gesust
en je dromen zullen
met de wolken varen
sluit dan je ogen
luister naar het
teder zuchten
van de wind
nog even
dan zijn jij
en…
doorluchtige
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
941 nu zeggen dat je
van niemand bent
een beetje van de zon
de maan en sterrenbeelden
minder van de mensen
die je kent, want tja
daar hoor ik bij
als jouw lichaam
over golven springt
drijven blijft, dobbert
op zwaartekracht
lichter dan soortgelijk
gewicht van water…
volle maan
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.301 maan en sterren
spiegelen op
de golven
heimelijk dein ik
met ze mee
in wiegend licht
verzonken
ben ik vol
maan en zee…
door naar de hel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
585 golven eten zeeën vreten
oceanen huilen om
buien in wolken te kussen
ik ga met je mee
in een pogen de
elementen te sussen
met regen te druilen
sneeuw te trotseren
vorst de rug toe te keren
met winden te waaien
hard en met vlagen
in jachten en jagen
dollen en tollen
blaadjes op straatjes
wou dat ik God was
niet zo kapot…
Papaver
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.623 Diep in het holst
van de bloemen te kruipen,
in hen te slapen.
Dan:
fluisterend hun ochtend
openvouwen,
kleurig te vervliegen.…
vervlieg de dagen die mij resten
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 ik ben vanochtend opgestaan
wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw
van kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mijn vleugels nog behangen
met de kleur van onverwacht
ik wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren…
Het gras
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
810 Vrolijk huppelt ze
Tussen de bloemen
Haar voeten vochtig
Door de druppels
Van het natte gras…
Manon (Deel 2)
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
4.157 Tien jaar later ....
wiedend tussen het jong plantsoen,
fleurend bij vers frisbronnend water,
horen de telers boven ‘t groen
ver hoefgetrappel en geratel.
het span komt recht hun richting uit
met aan zijn boord een jongedame :
asblond van bles en blank van huid
arriveert daarginds Jean’s erfgename.
zij herkent goed de hypocrieten…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 prikkeldraad en paaltjes
beesten in het gras
bonte koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke…
over wegen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.042 een halve bol
met touwtjes
en daaraan wolken
waaronder
witte koeien grazen
nee, nippen
als met champagne
van het gras
voorzichtig
strekte god
zich hier uit
voordat hij als
een herfstblaadje
verfrommeld werd
en knisperend verdween
de hemel is
niet boven…
Zomeravond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Nog even lonkt het zonneoog
door d’ uitgeplozen wolken.
Roze lippen dimmen
de koperen wimperstralen
in rosse wenkbrauwharen.
Nog even schiet het zonneoog
felle schichten
die doven in wolkenslierten
vol roze zalmen en flitsende Lichten.
Geruisloos glijdt het zonneoog
diep in d’aarde en dooft.
Stille schaduwbomen
spoken huiverdromen…